A A A A A

Karakter Buruk: [Bodoh]


Matius 5:22
Ayeuna ceuk Kami, anu ngambek ka batur kudu dihukum. Nyarekan nyebut ʼSi Belegugʼ kudu dibawa ka Majelis Agama. Nyarekan nyebut ʼSi Burungʼ manjing siksa seuneu naraka.

Amsal 1:7
Pikeun meunangkeun kanyaho, jalma teh kudu boga rasa hormat jeung sieun ku PANGERAN. Jalma bodo mah teu ngahargaan kana hikmah sarta embungeun diajar.

Amsal 3:35
Jalma bijaksana ngaranna bakal seungit. Jalma bodo bakal tambah-tambah hina.

Amsal 10:8
Jalma binangkit, daek narima pituah. Nu gejul omonganana mah baris tijuralit.

Amsal 10:23
Jalma gejul resep kana lampah teu uni. Nu luhur pangarti mah mikaresep kana hikmah.

Amsal 12:16
Lamun jalma palung pundung, sok terus nangarkeun maneh. Ari nu lantip mah tahan ku pangweweleh.

Amsal 13:20
Pek nyampur jeung nu pinter, tangtu pinter. Pek babaturan jeung nu garejul, tangtu ancur.

Amsal 17:28
Nu gejul ge ari repeh jeung sungutna kuateun balem mah sok disangka bijaksana.

Amsal 18:2-7
[2] Keur nu gejul mah ngarti sukur henteu kajeun. Maksudna ge ngan ukur hayang ngabengbrengkeun kapinteran sorangan.[3] Dosa katut wiwirangna rerentetan. Mun harga diri geus leungit, kari hinana.[4] Ucap-ucapan jelema bisa jadi hikmah, jero ibarat sagara, seger lir cai walungan.[5] Condong ka nu salah jeung teu mere kaadilan ka jelema nu beresih tina kasalahan teh goreng pisan.[6] Lamun nu gejul geus mimiti ngasongkeun alesan, eta sarua jeung menta paneunggeul.[7] Nu gejul mah ana geus nyarita sok terus ngocoblak, nepi ka karingkus ku ucap-ucapna keneh.

Amsal 20:3
Lampah pujieun pisan nyingkiran anu garejul parebut padu mah.

Amsal 23:9
Ka nu gejul mah ulah pangangguran ngomong nu aya hartina, da moal dihargaan.

Amsal 26:19
nya kitu jelema anu ngalejokeun bari majarkeun teh ngan pangangguran.

Amsal 28:26
Nurut kana pikiran sorangan bae teh kalangsu. Mun hayang mulus rahayu, piwulang nu palinter teh gugu.

Amsal 29:9
Lamun jelema pinter ngadakwa jelema gejul, nu gejulna ukur nyeungseurikeun, tuluy nyarekan laklak dasar.

Amsal 29:11
Nu gejul mah ambekna sok terus budal. Jalma nu lantip mah sabar, amarahna dikemu.

Mazmur 14:1
Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. Ceuk anggapan nu garejul mah, ”Allah teh euweuh.” Eta sababna pangna kalakuanana jahat, laku lampahna goreng kabina-bina, saurang ge euweuh nu migawe bener.

Amsal 14:16
Jelema nu boga pikiran mah sok ati-ati sangkan luput tina kasusah. Ari nu bodo mah sok lalawora jeung sologoto.

Amsal 15:18
Barangasan nungtun kana picekcokeun, sabar mah nungtun kana karuntutan.

Amsal 15:20-21
[20] Anak anu bijaksana nyenangkeun hate bapana. Ngan jalma gejul anu ngarendahkeun ka indung mah.[21] Nu gejul mah bodo oge ngeunah-ngeunah bae. Ari nu dilampahkeun ku nu pinter mah pagawean bener.

Amsal 14:7-9
[7] Nu burung mah jauhan bae, da moal bisa ngajarkeun naon-naon ka urang.[8] Naon sababna jelema pinter wet bijaksana? Sabab nyaho kana pilampaheun dirina. Naon sababna jelema bodo wet gejul? Sabab pangrasana mah sagala nyaho.[9] Nu barurung tara mikiran dosana. Jelema anu harade mah hayang dihampura.

Sundanese Bible 1991
Indonesian Bible Society