A A A A A

Церковь: [Рождение Иисуса]


Матфей 1:18-23
[18] Рождество Иисуса Христа было так: по обручении Матери Его Марии с Иосифом, прежде нежели сочетались они, оказалось, что Она имеет во чреве от Духа Святаго.[19] Иосиф же муж Ее, будучи праведен и не желая огласить Ее, хотел тайно отпустить Ее.[20] Но когда он помыслил это, – се, Ангел Господень явился ему во сне и сказал: Иосиф, сын Давидов! не бойся принять Марию, жену твою, ибо родившееся в Ней есть от Духа Святаго;[21] родит же Сына, и наречешь Ему имя Иисус, ибо Он спасет людей Своих от грехов их.[22] А все сие произошло, да сбудется реченное Господом через пророка, который говорит:[23] се, Дева во чреве приимет и родит Сына, и нарекут имя Ему Еммануил, что значит: с нами Бог.

Луки 2:7-21
[7] і нарадзіла Сына Свайго першынца, і спавіла Яго, і паклала яго ў ясьлі, бо ня было ім месца ў гасьцініцы.[8] У той краіне былі на полі пастухі, якія трымалі начную варту каля статку свайго.[9] Раптам зьявіўся ім анёл Гасподні, і слава Гасподняя апраменіла іх; і спалохаліся страхам вялікім.[10] І сказаў ім анёл: ня бойцеся; я ўзьвяшчаю вам вялікую радасьць, якая будзе ўсім людзям:[11] бо сёньня нарадзіўся вам у горадзе Давідавым Збаўца, Які ёсьць Хрыстос Гасподзь;[12] і вось вам знак: вы знойдзеце Дзіця ў пялюшках, Яно ляжыць у ясьлях.[13] І раптоўна зьявілася з анёлам шматлікае войска нябеснае, славячы Бога і заклікаючы:[14] слава ў вышынях Богу, і на зямлі мір, і ў людзях добрая воля.[15] Калі анёлы адыйшлі ад іх на неба, пастухі сказалі адзін аднаму: хадзем у Віфляем і паглядзім, што там сталася, пра што абвясьціў нам Гасподзь.[16] І пасьпяшаўшыся, прыйшлі, і знайшлі Марыю і Язэпа, і Дзіцятка, Якое ляжала ў ясьлях.[17] А ўбачыўшы, расказалі пра тое, што было абвешчана ім пра Дзіцятка Гэтае.[18] І ўсе, хто чуў, дзівавалі з таго, што расказвалі ім пастухі.[19] А Марыя прымала ўсе словы гэтыя, складаючы ў сэрцы Сваім.[20] І вярнуліся пастухі, славячы і хвалячы Бога за ўсё тое, што чулі і бачылі, як ім сказана было.[21] Як прайшло восем дзён, калі трэба было абрэзаць Дзіцятка, далі яму імя Ісус, названае анёлам раней зачацьця Ягонага ва ўлоньні.

Матфей 2:1-12
[1] Калі ж Ісус нарадзіўся ў Віфляеме Юдэйскім у дні цара Ірада, вось, мудрацы з усходу прыйшлі ў Ерусалім і кажуць:[2] дзе народжаны Цар Юдэйскі? бачылі бо мы зорку Яго на ўсходзе і прыйшлі пакланіцца Яму.[3] Пачуўшы гэта, цар Ірад занепакоіўся, і ўвесь Ерусалім зь ім.[4] І сабраўшы ўсіх першасьвятароў і кніжнікаў народных, пытаўся ў іх: дзе мае нарадзіцца Хрыстос?[5] Яны ж сказалі яму: у Віфляеме Юдэйскім, так бо напісана праз прарока:[6] "І ты, Віфляеме, зямля Юдава, нічым ня меншы сярод ваяводстваў Юдавых, бо зь цябе выйдзе Правадыр, Які ўсьцеражэ народ мой Ізраіля".[7] Тады Ірад, употай паклікаўшы мудрацоў, выведаў у іх час зьяўленьня зоркі[8] і, паслаўшы іх у Віфляем, сказаў: ідзеце, добра разьведайце пра Дзіця і, як знойдзеце, накажэце мне, каб і я пайшоў пакланіцца Яму.[9] Яны, выслухаўшы цара, пайшлі. І вось, зорка, якую бачылі яны на ўсходзе, ішла перад імі, пакуль, прыйшоўшы, ня стала ўгары над месцам, дзе было Дзіця.[10] Угледзеўшы зорку, яны ўсьцешыліся радасьцю вельмі вялікай,[11] і, увайшоўшы ў дом, убачылі Дзіця з Марыяю, Маці Яго, і, упаўшы, пакланіліся Яму; і адкрыўшы скарбы свае, прынесьлі Яму дары: золата, ладан і сьмірну.[12] І ў сьне атрымаўшы наказ не вяртацца да Ірада, іншай дарогай адышлі ў краіну сваю.

Галатам 4:4
але калі споўніўся час, Бог паслаў Сына Свайго (Адзінароднага), Які нарадзіўся ад жанчыны і хадзіў пад законам,

Луки 2:1-4
[1] У тыя дні выйшаў ад кесара Аўгуста загад зрабіць перапіс па ўсёй зямлі.[2] Гэты перапіс быў першы ў праўленьне Квірынія Сірыяй.[3] І пайшлі ўсе запісвацца, кожны ў свой горад.[4] Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі, з горада Назарэта, у Юдэю, у горад Давідаў, называны Віфляемам, бо ён быў з дому і роду Давідавага,

Откровение 12:1-5
[1] І зьявілася на небе вялікая азнака — жанчына, адзетая ў сонца; пад нагамі ў яе месяц, і на галаве ў яе вянок з дванаццаці зорак.[2] Яна мела ва ўлоньні і крычала ад болю і родавых пакутаў.[3] І другая азнака зьявілася на небе: вось, вялікі чырвоны цмок зь сямю галовамі і дзесяцьцю рагамі, і на галовах у яго сем дыядэм;[4] хвост ягоны звалок зь неба траціну зорак і кінуў іх на зямлю. Цмок гэты стаў перад жанчынаю, якая мелася радзіць, каб, калі яна народзіць, зжэрці яе дзіця.[5] І нарадзіла яна дзіця мужчынскага полу, якому належыць пасьвіць усе народы жазлом жалезным; і ўзята было дзіця да Бога і да трона Ягонага.

Belarusian Bible 2003
No info: Vasil Syargeevich Syomukha 2003