A A A A A

Arkana: [Dinozaury]


Izajasza 27:1
W tym dniu PAN ukarze swoim mieczem srogim, wielkim i mocnym Lewiatana, węża długiego, Lewiatana, węża skręconego, i zabije smoka, który jest w morzu.

Rodzaju 1:21
I Bóg stworzył wielkie wieloryby i wszelkie pływające istoty żywe, które hojnie wydały wody, według ich rodzaju oraz wszelkie ptactwo skrzydlate według jego rodzaju. I Bóg widział, że [to było] dobre.

Psalmy 104:26
Po nim pływają okręty i Lewiatan, którego stworzyłeś, aby w nim igrał.

Rzymian 1:18
Gniew Boży bowiem objawia się z nieba przeciwko wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości ludzi, którzy zatrzymują prawdę w niesprawiedliwości.

Rodzaju 1:24-31
[24] Bóg powiedział też: Niech ziemia wyda istoty żywe według swego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i zwierzęta ziemi według swego rodzaju. I tak się stało.[25] I Bóg uczynił zwierzęta ziemi według swego rodzaju i bydło według swego rodzaju, i wszelkie zwierzęta, które pełzają po ziemi według swego rodzaju. I Bóg widział, że [to było] dobre.[26] Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa; niech panuje nad rybami morskimi i ptactwem niebieskim, nad bydłem i całą ziemią oraz nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi, które pełzają po ziemi.[27] Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył; stworzył ich mężczyzną i kobietą.[28] I Bóg błogosławił im. Potem Bóg powiedział do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelkimi zwierzętami, które poruszają się po ziemi.[29] I Bóg powiedział: Oto dałem wam wszelkie rośliny wydające z siebie nasienie, które są na powierzchni całej ziemi, i wszelkie drzewo mające owoc drzewa, wydające [z siebie] nasienie – będą one dla was pokarmem.[30] I wszelkim zwierzętom ziemi, i wszelkiemu ptactwu niebieskiemu, i wszystkiemu, co pełza po ziemi i [ma] w sobie życie, pokarmem [będą] wszelkie rośliny zielone. I tak się stało.[31] I Bóg widział wszystko, co uczynił, a [było] to bardzo dobre. I nastał wieczór i poranek, dzień szósty.

Joba 40:15-24
[15] Oto behemot, którego stworzyłem wraz z tobą; je trawę jak wół.[16] Oto jego siła jest w jego biodrach, a jego moc w pępku jego brzucha.[17] Rusza swoim ogonem jak cedrem, ścięgna jego bioder są splecione.[18] Jego kości jak rury spiżowe; jego kości jak drągi żelazne.[19] On jest przednim dziełem Boga. Ten, który go uczynił, sam może na niego natrzeć swoim mieczem.[20] Żywność dostarczają mu góry, gdzie wszystkie polne zwierzęta hasają.[21] Leży pod cienistymi drzewami, w ukryciu trzcin i bagien.[22] Drzewa cieniste osłaniają go cieniem, wierzby potoku otaczają go.[23] Oto wypija rzekę i nie spieszy się, będąc pewny, że może wchłonąć Jordan do swojej paszczy.[24] Czy można go złapać za oczy albo powrozy przeciągnąć mu przez nozdrza?

Joba 41:1-10
[1] Czy lewiatana wyciągniesz wędką? Czy za jego język [wyciągniesz go] sznurem opuszczonym?[2] Czy przewleczesz hak przez jego nozdrza? Czy kolcem przebijesz mu szczęki?[3] Czy będzie cię błagać? Czy będzie z tobą rozmawiał łagodnie?[4] Czy zawrze z tobą przymierze? Czy przyjmiesz go za sługę na zawsze?[5] Czy będziesz z nim igrał jak z ptaszkiem? Czy uwiążesz go dla swoich córek?[6] Czy [twoi] towarzysze wyprawią sobie z niego ucztę? Czy podzielą go między siebie kupcy?[7] Czy poprzebijasz jego skórę grotami albo jego głowę harpunami?[8] Połóż tylko rękę na niego i wspomnij o walce, więcej tego nie zrobisz.[9] Oto nadzieja pojmania go jest złudna. Czy na sam jego widok nie zostanie człowiek powalony?[10] Nikt nie odważy się go obudzić. Kto zdoła więc stanąć przede mną?

Jozuego 10:1-10
[1] A gdy Adonisedek, król Jerozolimy, usłyszał, że Jozue zdobył Aj i zburzył je – bo jak uczynił z Jerychem i jego królem, tak uczynił z Aj i jego królem – i że mieszkańcy Gibeonu zawarli pokój z Izraelem i mieszkają wśród nich;[2] Bardzo się przestraszył, ponieważ Gibeon był wielkim miastem, jak jedno z miast królewskich, i ponieważ [był] większy niż Aj, a wszyscy jego mężczyźni byli waleczni.[3] Adonisedek, król Jerozolimy, posłał więc wezwanie do Hohama, króla Hebronu, do Pirama, króla Jarmutu, do Jafii, króla Lakisz, i do Debira, króla Eglonu:[4] Przyjdźcie do mnie i pomóżcie mi, abyśmy zwalczyli Gibeonitów, ponieważ zawarli pokój z Jozuem i synami Izraela.[5] Zebrało się więc i wyruszyło pięciu królów amoryckich: król Jerozolimy, król Hebronu, król Jarmutu, król Lakisz, król Eglonu, oni sami i całe ich wojska, rozbili obóz naprzeciwko Gibeonu i uderzyli na niego.[6] Wtedy mieszkańcy Gibeonu posłali prośbę do Jozuego i do obozu w Gilgal: Nie cofaj swej ręki od swych sług. Przybądź do nas szybko, wybaw nas i pomóż nam, gdyż zebrali się przeciwko nam wszyscy królowie amoryccy, którzy mieszkają w górach.[7] Wyruszył więc Jozue z Gilgal, on i wszyscy wojownicy z nim, i wszyscy dzielni wojownicy.[8] I PAN powiedział do Jozuego: Nie bój się ich, gdyż oddałem ich w twoje ręce i żaden z nich nie ostoi się przed tobą.[9] Jozue uderzył więc na nich znienacka – całą noc ciągnął z Gilgal.[10] I PAN rozgromił ich przed Izraelem, który zadał im wielką klęskę w Gibeonie, i ścigał ich drogą wznoszącą się do Bet-Choron, i bił ich aż do Azeki i Makkedy.

Polska Biblia Gdansk 2017
Copyright © 2018 Fundacja Wrota Nadziei