A A A A A

شخصیت بد: [تلخی]


اعمال رسولان ۸:۲۳
زیرا می‌بینم که پر از زَهرۀ تلخ و اسیر بندهای شرارتی.»

کولوسيان ۳:۸-۱۳
[۸] امّا اکنون باید همۀ اینها را از خود دور کنید، یعنی خشم، عصبانیت، بدخواهی، ناسزاگویی و سخنان زشت را از دهان خود.[۹] به یکدیگر دروغ مگویید، زیرا آن انسانِ قدیم را با کارهایش از تن به در آورده‌اید[۱۰] و انسانِ جدید را در بر کرده‌اید، که در معرفتِ حقیقیْ هر آن نو می‌شود تا به صورت آفرینندۀ خویش در‌آید.[۱۱] در این انسانِ جدید، یونانی یا یهودی، ختنه‌شده یا ختنه‌ناشده، بَربَر یا سَکایی، غلام یا آزاد دیگر معنی ندارد، بلکه مسیح همه چیز و در همه است.[۱۲] پس همچون قوم برگزیدۀ خدا که مقدّس و بسیار محبوب است، خویشتن را به شفقت، مهربانی، فروتنی، ملایمت و صبر ملبس سازید.[۱۳] نسبت به یکدیگر بردبار باشید و چنانچه کسی نسبت به دیگری کدورتی دارد، او را ببخشاید. چنانکه خداوند شما را بخشود، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.

جامعه ۷:۹
در دل خویش زود خشمگین مشو، زیرا خشم در دامن احمقان منزل می‌گزیند.

افسسيان ۴:۲۶
«خشمگین باشید، اما گناه مکنید» : مگذارید روزتان در خشم به سر رسد،

حزقيال ۳:۱۴
پس روح مرا برگرفت و بِبُرد، و من تلخکام و خشمگین رفتم، و دست خداوند به قوّت بر من بود.

اشعيا ۳۸:۱۷
بی‌گمان به جهت سلامتی‌ام بود که چنین عذاب کشیدم. اما تو در محبت خود مرا از چاه هلاکت به‌دور داشتی؛ زیرا تمامی گناهانم را پشت سر خود افکندی.

ايوب ۷:۱۱
«از این رو لب فرو نخواهم بست؛ در تنگی روحِ خویش سخن خواهم گفت و در تلخیِ جانِ خود، شِکوِه خواهم کرد.

ايوب ۱۰:۱
«از زندگی بیزارم؛ پس شِکوۀ خویش بی‌مهابا بیان خواهم داشت، و در تلخیِ جانِ خود سخن خواهم راند.

ايوب ۲۱:۲۵
دیگری در تلخی جان می‌میرد، و طعم سعادت را هرگز نمی‌چشد.

مرقس ۱۱:۲۵
«پس هر گاه به دعا می‌ایستید، اگر نسبت به کسی چیزی به‌دل دارید، او را ببخشید تا پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را ببخشاید. [

امثال ۱۰:۱۲
نفرت، نزاعها برمی‌انگیزد، اما محبت، خطاپوش است.

امثال ۱۴:۱۰
تنها دل از تلخی خویش آگاه است، نیز هیچ بیگانه در شادی آن شریک نیست.

امثال ۱۵:۱
جوابِ نرم خشم را برمی‌گرداند، اما سخن تند غضب را برمی‌انگیزد!

امثال ۱۷:۲۵
فرزند نادان، پدر خود را به ستوه می‌آورد و مایۀ تلخی جانِ مادر خویش است.

روميان ۳:۱۴
«دهانشان آکنده از نفرین و تلخی است.»

متی ۶:۱۴-۱۵
[۱۴] زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید.[۱۵] امّا اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید.

يعقوب ۱:۱۹-۲۰
[۱۹] برادران عزیز من، توجه کنید: هر کس باید در شنیدنْ تند باشد، در گفتنْ کُند و در خشمْ آهسته![۲۰] زیرا خشمِ آدمی پارسایی مطلوب خدا را به بار نمی‌آورد.

عبرانيان ۱۲:۱۴-۱۵
[۱۴] سخت بکوشید که با همۀ مردم در صلح و صفا به سر برید و مقدّس باشید، زیرا بدون قدّوسیت هیچ‌کس خداوند را نخواهد دید.[۱۵] مواظب باشید کسی از فیض خدا محروم نشود، و هیچ ریشۀ تلخی نمو نکند، مبادا موجب ناآرامی شود و بسیاری را آلوده کند.

افسسيان ۴:۳۱-۳۲
[۳۱] هر گونه تلخی، خشم، عصبانیت، فریاد، ناسزاگویی و هر نوع بدخواهی را از خود دور کنید.[۳۲] با یکدیگر مهربان و دلسوز باشید و همان‌گونه که خدا شما را در مسیح بخشوده است، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.

Persian (NMV) 2014
The Persian New Millennium Version © 2014, is a production of Elam Ministries