A A A A A

شخصیت بد: [خشم]


افسسيان ۴:۲۶-۳۱
[۲۶] «خشمگین باشید، اما گناه مکنید» : مگذارید روزتان در خشم به سر رسد،[۲۷] و ابلیس را مجال ندهید.[۲۸] دزد دیگر دزدی نکند، بلکه به کار مشغول شود، و با دستهای خود کاری سودمند انجام دهد، تا بتواند نیازمندان را نیز چیزی دهد.[۲۹] دهانتان به هیچ سخن بد گشوده نشود، بلکه گفتارتان به‌تمامی برای بنای دیگران به کار آید و نیازی را برآورده، شنوندگان را فیض رساند.[۳۰] روح قدّوس خدا را که بدان برای روز رهایی مهر شده‌اید، غمگین مسازید.[۳۱] هر گونه تلخی، خشم، عصبانیت، فریاد، ناسزاگویی و هر نوع بدخواهی را از خود دور کنید.

يعقوب ۱:۱۹-۲۰
[۱۹] برادران عزیز من، توجه کنید: هر کس باید در شنیدنْ تند باشد، در گفتنْ کُند و در خشمْ آهسته![۲۰] زیرا خشمِ آدمی پارسایی مطلوب خدا را به بار نمی‌آورد.

امثال ۲۹:۱۱
نادان همۀ خشم خود را بی‌مهابا بروز می‌دهد، اما حکیم آن را بازمی‌دارد.

جامعه ۷:۹
در دل خویش زود خشمگین مشو، زیرا خشم در دامن احمقان منزل می‌گزیند.

امثال ۱۵:۱
جوابِ نرم خشم را برمی‌گرداند، اما سخن تند غضب را برمی‌انگیزد!

امثال ۱۵:۱۸
مرد تندخو نزاعها برمی‌انگیزد، اما شخص دیرخشم مرافعه را فرو می‌نشاند.

کولوسيان 3:8
امّا اکنون باید همۀ اینها را از خود دور کنید، یعنی خشم، عصبانیت، بدخواهی، ناسزاگویی و سخنان زشت را از دهان خود.

يعقوب 4:1-2
[1] از کجا در میان شما جنگ و جدال پدید می‌آید؟ آیا نه از امیالتان که درون اعضای شما به ستیزه مشغولند؟[2] حسرت چیزی را می‌خورید، امّا آن را به دست نمی‌آورید. از طمع مرتکب قتل می‌شوید، امّا باز به آنچه می‌خواهید نمی‌رسید. جنگ و جدال بر پا می‌کنید، امّا به دست نمی‌آورید، از آن رو که درخواست نمی‌کنید!

امثال 16:32
شخصِ دیرخشم از دلاور بهتر است، و آن که بر نَفْس خود مسلط باشد از فاتح شهر، برتر.

امثال 22:24
با مرد تندخو دوستی مکن، و با آن که زود به خشم آید، دمساز مشو،

متی 5:22
امّا من به شما می‌گویم، هر که بر برادر خود خشم گیرد، سزاوار محاکمه است؛ و هر که به برادر خود ’راقا‘ گوید، سزاوار محاکمه در حضور شوراست؛ و هر که به برادر خود احمق گوید، سزاوار آتش جهنم بُوَد.

مزامير 37:8-9
[8] از خشم بازایست و غضب را ترک نما! خویشتن را مکدر مساز، که جز به شرارت نمی‌انجامد.[9] زیرا که بدکاران منقطع خواهند شد، اما منتظران خداوند زمین را به میراث خواهند برد.

مزامير 7:11
خدا داور عادل است، خدایی که هر روزه به خشم می‌آید.

دوم پادشاهان 11:9-10
[9] پس فرماندهان صدها مطابقِ هرآنچه یِهویاداعِ کاهن دستور داده بود عمل کردند و هر یک، مردان خویش را برگرفتند، چه آنان را که در شَبّات مرخص می‌شدند و چه آنان را که در شَبّات انجام وظیفه می‌کردند، و نزد یِهویاداعِ کاهن رفتند.[10] و یِهویاداع نیزه‌ها و سپرهایی را که از آنِ داوودِ پادشاه بود و در خانۀ خداوند قرار داشت، به سرداران صد‌ها سپرد.

دوم پادشاهان 17:18
از این رو، خداوند سخت بر اسرائیل خشم گرفته، ایشان را از حضور خود راند، و فقط قبیلۀ یهودا به تنهایی باقی ماند.

امثال 14:29
شخص دیرخشم از درک بسیار برخوردار است، اما تندخو حماقت را به نمایش می‌گذارد.

Persian (NMV) 2014
The Persian New Millennium Version © 2014, is a production of Elam Ministries