A A A A A

گناهان: [شایعات]

دوم قرنتيان ۱۲:۲۰
زيرا می‌ترسم وقتی نزد شما بيايم، از ديدن وضعتان خشنود نشوم؛ آنگاه شما نيز از نحوۀ برخورد من با وضع خود، شاد نخواهيد شد. می‌ترسم كه بيايم و ببينم كه در ميان شما مشاجره، حسادت، تندخويی، خودخواهی، تهمت، بدگويی، غرور و تفرقه وجود دارد.

افسسيان ۴:۲۹
هيچگاه سخنان بد و زشت بر زبان نياوريد، بلكه گفتارتان نيكو و مفيد باشد تا به شنوندگان خير و بركت برساند.

سفر خروج ۲۳:۱
«خبر دروغ را منتشر نكن و با دادن شهادت دروغ با خطاكار همكاری منما.

يعقوب ۱:۲۶
هر كه خود را مسيحی می‌داند، اما نمی‌تواند بر زبان تند خود مسلط باشد، خود را گول می‌زند و مذهب او پشيزی ارزش ندارد.

يعقوب ۴:۱۱
برادران عزيز، از يكديگر بدگويی نكنيد و ايراد نگيريد و يكديگر را محكوم ننماييد. زيرا اگر چنين كنيد، در واقع از احكام خدا ايراد گرفته و آن را محكوم كرده‌ايد. اما وظيفۀ شما قضاوت دربارۀ احكام خدا نيست، بلكه اطاعت از آن.

لاويان ۱۹:۱۶
«سخن چينی نكنيد و با پخش خبر دروغ باعث نشويد كسی به مرگ محكوم شود.

امثال ۱۰:۱۸-۱۹
[۱۸] كسی كه كينه‌اش را پنهان می‌كند آدم نادرستی است. شخصی كه شايعات بی‌اساس را پخش می‌كند احمق است.[۱۹] پرحرفی، انسان را بسوی گناه می‌كشاند. عاقل كسی است كه زبانش را مهار كند.

امثال ۱۱:۹-۱۳
[۹] حرفهای مرد خدانشناس انسان را به هلاكت می‌كشاند، اما حكمت شخص درستكار او را از هلاكت می‌رهاند.[۱۰] تمام شهر برای موفقيت آدم خوب شادی می‌كنند و از مرگ آدم بد خوشحال می‌شوند.[۱۱] از بركت وجود خداشناسان شهر ترقی می‌كند، اما شرارت بدكاران موجب تباهی آن می‌شود.[۱۲] كسی كه در بارۀ ديگران با تحقير صحبت می‌كند آدم نادانی است. آدم عاقل جلو زبان خود را می‌گيرد.[۱۳] خبرچين هر جا می‌رود اسرار ديگران را فاش می‌كند، ولی شخص امين، اسرار را در دل خود مخفی نگه می‌دارد.

امثال ۱۶:۲۸
شخص بدانديش نزاع به پا می‌كند و آدم سخن چين بهترين دوستان را از هم جدا می‌نمايد.

امثال ۱۷:۹
كسی كه اشتباهات ديگران را می‌پوشاند محبت ايجاد می‌كند، اما آدمی كه آنها را افشا می‌كند باعث جدايی دوستان می‌گردد.

امثال ۱۸:۸-۲۱
[۸] حرفهای آدم سخن‌چين مانند لقمه‌های لذيذی است كه با لذت بلعيده می‌شود.[۹] كسی كه در كار سستی می‌كند به اندازۀ يک خرابكار مخرب است.[۱۰] اسم خداوند قلعه‌ای است محكم كه شخص درستكار به آن پناه می‌برد و در امان می‌ماند؛[۱۱] اما پناهگاه ثروتمندان ثروت ايشان است كه گمان می‌كنند آنها را محافظت خواهد نمود.[۱۲] تكبر به سقوط می‌انجامد و فروتنی به سربلندی.[۱۳] چقدر زشت و ابلهانه است كه انسان قبل از گوش دادن به سخنی، به آن جواب دهد.[۱۴] وقتی انسان روحيه‌اش قوی است بيماری را تحمل می‌كند، اما روحيۀ شكسته را چه كسی می‌تواند تحمل كند؟[۱۵] اشخاص دانا هميشه مشتاق و آماده كسب حكمتند.[۱۶] هديه دادن راه را برای انسان باز می‌كند و او را بحضور اشخاص مهم می‌رساند.[۱۷] دلايل كسی كه در دادگاه اول صحبت می‌كند بنظر درست می‌آيد ولی اين تا زمانی است كه طرف مقابل هنوز دلايلش را ارائه نداده باشد.[۱۸] قرعه، دعوا را می‌خواباند و به منازعۀ بين حريفان زورمند خاتمه می‌دهد.[۱۹] به دست آوردن دل برادر رنجيده، سخت‌تر از تصرف يک شهر حصاردار است. منازعه بين دو برادر، ديوار جدايی ايجاد می‌كند.[۲۰] انسان نتيجۀ حرفهايی را كه از دهانش بيرون می‌آيد خواهد ديد.[۲۱] زبان انسان می‌تواند جان او را حفظ كند يا آن را برباد دهد؛ بنابراين او عواقب حرفهايش را خواهد ديد.

امثال ۲۰:۱۹
آدم سخن‌چين رازها را فاش می‌كند، پس با چنين شخصی معاشرت نكن.

امثال ۲۶:۲۰
هيزم كه نباشد آتش خاموش می‌شود، سخن‌چين كه نباشد نزاع فرو می‌نشيند.

مزامير ۳۴:۱۳
پس، زبانتان را از بدی و دروغ حفظ كنيد.

مزامير ۴۱:۷
همۀ دشمنانم پشت سرم حرف می‌زنند و درباره‌ام بد می‌انديشند.

مزامير ۱۴۱:۳
ای خداوند، تو مراقب سخنان من باش و زبانم را نگاه‌دار.

امثال ۱۸:۶-۷
[۶] حرفهای آدم احمق، منجر به نزاع و كتک خوردنش می‌شود.[۷] سخنان احمق چون دامی است كه او را به هلاكت می‌كشاند.

اول تيموتيوس ۵:۱۳-۱۴
[۱۳] از اين گذشته، بيوۀ جوان ممكن است به بيكاری و تنبلی عادت كند، و خانه به خانه بگردد و در مورد اين و آن به بدگويی بپردازد و در كار ديگران فضولی كرده، بيهوده‌گويی نمايد.[۱۴] پس به نظر من، بهتر است كه بيوه‌های جوان ازدواج كنند و بچه‌دار شوند و به خانه‌داری بپردازند، تا كسی نتواند از كليسا عيب و ايرادی بگيرد.

اول تيموتيوس ۳:۹-۱۱
[۹] بلكه بايد با تمام وجود، مسيح را كه منبع مخفی ايمانشان است، پيروی كنند.[۱۰] اما پيش از آنكه كسی را به مقام شماسی بگماری، اول وظايف ديگری در كليسا به او محول كن، تا خصوصيات و توانايی‌های او را بيازمايی. اگر از عهدۀ وظايفش بخوبی برآمد، آنگاه او را به شماسی منصوب كن.[۱۱] همسران شماسان نيز بايد محترم و باوقار باشند و دربارۀ ديگران بدگويی نكنند، بلكه خويشتندار و قابل اعتماد باشند.

امثال ۲۶:۲۰-۲۲
[۲۰] هيزم كه نباشد آتش خاموش می‌شود، سخن‌چين كه نباشد نزاع فرو می‌نشيند.[۲۱] همانطور كه زغال و هيزم آتش را مشتعل می‌كند، مرد ستيزه‌جو هم جنگ و نزاع بر پا می‌نمايد.[۲۲] حرفهای آدم سخن‌چين مانند لقمه‌های لذيذی است كه با لذت بلعيده می‌شود.

روميان ۱:۲۹-۳۲
[۲۹] زندگی آنان پر است از هر نوع شرارت و بدی، طمع و نفرت و حسادت، قتل و جدال، دروغ و كينه و سخن‌چينی.[۳۰] غيبت از زبانشان دور نمی‌شود. ايشان دشمنان خدا هستند. با غرور و گستاخی، خودستايی می‌كنند. هميشه بدنبال راه‌های تازه می‌گردند تا بيشتر گناه ورزند. هرگز مطيع والدين خود نمی‌شوند.[۳۱] بی‌احساسند و بدقول و بی‌عاطفه و بی‌رحم.[۳۲] با اينكه می‌دانند خدا برای چنين اعمالی، مجازات مرگ تعيين كرده است، نه فقط خودشان مرتكب آنها می‌گردند، بلكه ديگران را نيز به انجام اين كارها تشويق می‌كنند!

تايتوس 2:2-5
[2] ***[3] به زنان سالخورده نيز بياموز كه در زندگی و رفتار خود موقر و سنگين باشند، غيبت نكنند، اسير شراب نشوند، و در اعمال نيک نمونه باشند،[4] تا بتوانند به زنان جوانتر ياد دهند كه چطور شوهر و فرزندان خود را دوست بدارند،[5] عاقل و پاكدامن باشند، و كدبانويی شايسته و همسری مهربان و مطيع برای شوهر خود باشند، تا وابستگان و آشنايان ايشان، بهانه‌ای برای بدگويی از مسيحيان پيدا نكنند.

روميان 1:28-32
[28] پس همانطور كه ايشان خدا را ترک كرده‌اند و حتی حاضر نيستند به وجود او اعتراف كنند، خدا نيز ايشان را به حال خود رها كرده است تا هر آنچه به ذهن ناپاكشان خطور می‌كند، به عمل آورند.[29] زندگی آنان پر است از هر نوع شرارت و بدی، طمع و نفرت و حسادت، قتل و جدال، دروغ و كينه و سخن‌چينی.[30] غيبت از زبانشان دور نمی‌شود. ايشان دشمنان خدا هستند. با غرور و گستاخی، خودستايی می‌كنند. هميشه بدنبال راه‌های تازه می‌گردند تا بيشتر گناه ورزند. هرگز مطيع والدين خود نمی‌شوند.[31] بی‌احساسند و بدقول و بی‌عاطفه و بی‌رحم.[32] با اينكه می‌دانند خدا برای چنين اعمالی، مجازات مرگ تعيين كرده است، نه فقط خودشان مرتكب آنها می‌گردند، بلكه ديگران را نيز به انجام اين كارها تشويق می‌كنند!

Persian Bible (FACB) 2005
Persian Contemporary Bible Copyright © 1995‎, 2005, 2018 by Biblica‎, Inc.®