A A A A A

Αμαρτίες: [Μοιχεία]


1 Κορινθίους 6:18
Φεύγετε τὴν πορνείαν. Πᾶν ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖον ἤθελε πράξει ὁ ἄνθρωπος, εἶναι ἐκτὸς τοῦ σώματος ὁ πορνεύων ὅμως ἁμαρτάνει εἰς τὸ ἴδιον αὑτοῦ σῶμα.

Ἔξοδος 20:14
Μή μοιχεύσῃς.

Εβραίους 13:4
Τίμιος ἔστω ὁ γάμος εἰς πάντας καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· τοὺς δὲ πόρνους καὶ μοιχοὺς θέλει κρίνει ὁ Θεός.

Ιακώβου 4:17
Εἰς τὸν ὅστις λοιπὸν ἐξεύρει νὰ κάμνῃ τὸ καλὸν καὶ δὲν κάμνει, εἰς αὐτὸν εἶναι ἁμαρτία.

Ιερεμίας 13:27
Εἶδον τὰς μοιχείας σου καὶ τοὺς χρεμετισμοὺς σου, τὴν αἰσχρότητα τῆς πορνείας σου, τὰ βδελύγματά σου ἐπὶ τοὺς λόφους, ἐπὶ τὰς πεδιάδας. Οὐαὶ εἰς σέ, Ἱερουσαλήμ! δὲν θέλεις καθαρισθῆ; μετά, πότε ἔτι;

1 Ιωάννου 1:9
Ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, εἶναι πιστὸς καὶ δίκαιος, ὥστε νὰ συγχωρήσῃ εἰς ἡμᾶς τὰς ἁμαρτίας καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας.

Λουκά 16:18
Πᾶς ὅστις χωρίζεται τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ νυμφεύεται ἄλλην, μοιχεύει, καὶ πᾶς ὅστις νυμφεύεται κεχωρισμένην ἀπὸ ἀνδρός, μοιχεύει.

Ματθαίος 19:9
Σᾶς λέγω δὲ ὅτι ὅστις χωρισθῇ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ ἐκτὸς διὰ πορνείαν καὶ νυμφευθῇ ἄλλην, γίνεται μοιχός· καὶ ὅστις νυμφευθῇ γυναῖκα κεχωρισμένην, γίνεται μοιχός.

Παροιμίαι 6:32
Ὅστις ὅμως μοιχεύει μὲ γυναῖκα, εἶναι ἐνδεής φρενῶν· ἀπώλειαν φέρει εἰς τὴν ψυχήν αὑτοῦ, ὅστις πράττει τοῦτο.

Ρωμαίους 7:2-3
[2] Διότι ἡ ὕπανδρος γυνή εἶναι δεδεμένη διὰ τοῦ νόμου μὲ τὸν ἄνδρα ζῶντα· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, ἀπαλλάττεται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός.[3] Ἄρα λοιπὸν ἐὰν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς συζευχθῆ μὲ ἄλλον ἄνδρα, θέλει εἶσθαι μοιχαλίς· ἐὰν ὅμως ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, εἶναι ἐλευθέρα ἀπὸ τοῦ νόμου, ὥστε νὰ μή ἦναι μοιχαλὶς ἐὰν συζευχθῇ μὲ ἄλλον ἄνδρα.

Μάρκος 10:11-12
[11] καὶ λέγει πρὸς αὐτούς· Ὅστις χωρισθῇ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ νυμφευθῇ ἄλλην, πράττει μοιχείαν εἰς αὐτήν·[12] καὶ ἐὰν γυνή χωρισθῇ τὸν ἄνδρα αὑτῆς καὶ συζευχθῇ μὲ ἄλλον, μοιχεύεται.

Ματθαίος 5:27-32
[27] Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη εἰς τοὺς ἀρχαίους, μή μοιχεύσῃς.[28] Ἐγὼ ὅμως σᾶς λέγω ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα διὰ νὰ ἐπιθυμήσῃ αὐτήν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ.[29] Ἐὰν ὁ ὀφθαλμὸς σου ὁ δεξιὸς σὲ σκανδαλίζῃ, ἔκβαλε αὐτὸν καὶ ῥίψον ἀπὸ σοῦ· διότι σὲ συμφέρει νὰ χαθῇ ἕν τῶν μελῶν σου καὶ νὰ μή ῥιφθῇ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς τὴν γέενναν.[30] Καὶ ἐὰν ἡ δεξιὰ σου χεὶρ σὲ σκανδαλίζῃ, ἔκκοψον αὐτήν καὶ ῥίψον ἀπὸ σοῦ· διότι σὲ συμφέρει νὰ χαθῇ ἕν τῶν μελῶν σου, καὶ νὰ μή ῥιφθῇ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς τὴν γέενναν.[31] Ἐρρέθη πρὸς τούτοις ὅτι ὅστις χωρισθῇ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, ἄς δώσῃ εἰς αὐτήν διαζύγιον.[32] Ἐγὼ ὅμως σᾶς λέγω ὅτι ὅστις χωρισθῇ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας, κάμνει αὐτήν νὰ μοιχεύηται, καὶ ὅστις λάβῃ γυναῖκα κεχωρισμένην, γίνεται μοιχός.

1 Κορινθίους 6:9-16
[9] Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι οἱ ἄδικοι δὲν θέλουσι κληρονομήσει τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ; Μή πλανᾶσθε οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται[10] οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται οὔτε μέθυσοι οὔτε λοίδοροι οὔτε ἅρπαγες θέλουσι κληρονομήσει τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.[11] Καὶ τοιοῦτοι ὑπήρχετέ τινες ἀλλὰ ἀπελούσθητε, ἀλλὰ ἡγιάσθητε, ἀλλ᾿ ἐδικαιώθητε διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.[12] Πάντα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου, πλήν πάντα δὲν συμφέρουσι πάντα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου, ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν θέλω ἐξουσιασθῆ ὑπ᾿ οὐδενός.[13] Τὰ φαγητὰ εἶναι διὰ τὴν κοιλίαν καὶ ἡ κοιλία διὰ τὰ φαγητά πλήν ὁ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα θέλει καταργήσει τὸ δὲ σῶμα δὲν εἶναι διὰ τὴν πορνείαν, ἀλλὰ διὰ τὸν Κύριον, καὶ ὁ Κύριος διὰ τὸ σῶμα[14] ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἀνέστησε καὶ ἡμᾶς θέλει ἀναστήσει διὰ τῆς δυνάμεως αὑτοῦ.[15] Δὲν ἐξεύρετε ὅτι τὰ σώματά σας εἶναι μέλη τοῦ Χριστοῦ; νὰ λάβω λοιπὸν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ κάμω αὐτὰ μέλη πόρνης; Μή γένοιτο.[16] Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι ὁ προσκολλώμενος μὲ τὴν πόρνην εἶναι ἕν σῶμα; διότι θέλουσιν εἶσθαι, λέγει, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν

Λουκά 18:18-20
[18] Καὶ ἄρχων τις ἤρώτησεν αὐτὸν λέγων· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί νὰ πράξω διὰ νὰ κληρονομήσω ζωήν αἰώνιον;[19] Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· Τί μὲ λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰμή εἷς ὁ Θεός.[20] Τὰς ἐντολὰς ἐξεύρεις· Μή μοιχεύσῃς, Μή φονεύσῃς, Μή κλέψῃς, Μή ψευδομαρτυρήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου.

1 Θεσσαλονικείς 4:3-5
[3] Ἐπειδή τοῦτο εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς σας, νὰ ἀπέχησθε ἀπὸ τῆς πορνείας,[4] νὰ ἐξεύρῃ ἕκαστος ὑμῶν νὰ κρατῇ τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ,[5] οὐχὶ εἰς πάθος ἐπιθυμίας καθὼς καὶ τὰ ἔθνη τὰ μή γνωρίζοντα τὸν Θεόν,

Μάρκος 7:20-23
[20] Ἔλεγε δὲ ὅτι τὸ ἐξερχόμενον ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖνο μολύνει τὸν ἄνθρωπον.[21] Διότι ἔσωθεν ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων ἐξέρχονται οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοί, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, φόνοι,[22] κλοπαί, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, βλέμμα πονηρόν· βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη·[23] πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐξέρχονται καὶ μολύνουσι τὸν ἄνθρωπον.

Ματθαίος 15:17-20
[17] Δὲν ἐννοεῖτε ἔτι ὅτι πᾶν τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα καταβαίνει εἰς τὴν κοιλίαν καὶ ἐκβάλλεται εἰς ἀφεδρῶνα;[18] Τὰ δὲ ἐξερχόμενα ἐκ τοῦ στόματος ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχονται, καὶ ἐκεῖνα μολύνουσι τὸν ἄνθρωπον.[19] Διότι ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι.[20] Ταῦτα εἶναι τὰ μολύνοντα τὸν ἄνθρωπον· τὸ δὲ νὰ φάγῃ τις μὲ ἀνίπτους χεῖρας δὲν μολύνει τὸν ἄνθρωπον.

Παροιμίαι 5:18-23
[18] ἡ πηγή σου ἄς ἦναι εὐλογημένη· καὶ εὐφραίνου μετὰ τῆς γυναικὸς τῆς νεότητός σου.[19] Ἄς ἦναι εἰς σὲ ὡς ἔλαφος ἐρασμία καὶ δορκὰς κεχαριτωμένη· ἄς σὲ ποτίζωσιν οἱ μαστοὶ αὐτῆς ἐν παντὶ καιρῷ· εὐφραίνου πάντοτε εἰς τὴν ἀγάπην αὐτῆς.[20] Καὶ διὰ τί, υἱὲ μου, θέλεις θέλγεσθαι ὑπὸ ξένης καὶ θέλεις ἐναγκαλίζεσθαι κόλπον ἀλλοτρίας;[21] Διότι τοῦ ἀνθρώπου αἱ ὁδοὶ εἶναι ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Κυρίου, καὶ σταθμίζει πάσας τὰς πορείας αὐτοῦ.[22] Αἱ ἴδιαι αὐτοῦ ἀνομίαι θέλουσι συλλάβει τὸν ἀσεβῆ, καὶ μὲ τὰ σχοινία τῆς ἁμαρτίας αὑτοῦ θέλει σφίγγεσθαι.[23] Οὗτος θέλει ἀποθάνει ἀπαίδευτος καὶ ἐκ τοῦ πλήθους τῆς ἀφροσύνης αὑτοῦ θέλει περιπλανᾶσθαι.

Ιωάννης 8:4-11
[4] λέγουσι πρὸς αὐτόν· Διδάσκαλε, αὕτη ἡ γυνή συνελήφθη ἐπ᾿ αὐτοφώρῳ μοιχευομένῃ.[5] Ἐν δὲ τῷ νόμῳ ὁ Μωϋσῆς προσέταξεν ἡμᾶς νὰ λιθοβολῶνται αἱ τοιαῦται· σὺ λοιπὸν τί λέγεις;[6] Ἔλεγον δὲ τοῦτο δοκιμάζοντες αὐτόν, διὰ νὰ ἔχωσι ἵνα κατηγορῶσιν αὐτόν. Ὁ δὲ Ἰησοῦς κύψας κάτω, ἔγραφε διὰ τοῦ δακτύλου εἰς τὴν γῆν.[7] Καὶ ἐπειδή ἐπέμενον ἐρωτῶντες αὐτόν, ἀνακύψας εἶπε πρὸς αὐτούς· Ὅστις ἀπὸ σᾶς εἶναι ἀναμάρτητος, πρῶτος ἄς ῥίψῃ τὸν λίθον ἐπ᾿ αὐτήν.[8] Καὶ πάλιν κύψας κάτω ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν.[9] Ἐκεῖνοι δὲ ἀκούσαντες, ἐξήρχοντο εἷς ἕκαστος, ἀρχίσαντες ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων ἕως τῶν ἐσχάτων· καὶ ἔμεινε μόνος ὁ Ἰησοῦς καὶ ἡ γυνή ἱσταμένη ἐν τῷ μέσῳ.[10] Ἀνακύψας δὲ ὁ Ἰησοῦς, εἶπε πρὸς αὐτήν· Γύναι, ποῦ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ κατήγοροί σου; δὲν σὲ κατεδίκασεν οὐδείς;[11] Καὶ ἐκείνη εἶπεν· Οὐδείς, Κύριε. Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτήν· Οὐδὲ ἐγὼ σὲ καταδικάζω· ὕπαγε, καὶ εἰς τὸ ἑξῆς μή ἁμάρτανε.

Παροιμίαι 6:20-35
[20] Υἱὲ μου, φύλαττε τὴν ἐντολήν τοῦ πατρὸς σου, καὶ μή ἀπορρίψῃς τὸν νόμον τῆς μητρὸς σου.[21] Περίαψον αὐτὰ διαπαντὸς ἐπὶ τῆς καρδίας σου, περίδεσον αὐτὰ περὶ τὸν τράχηλόν σου.[22] Ὅταν περιπατῇς, θέλει σὲ ὁδηγεῖ· ὅταν κοιμᾶσαι, θέλει σὲ φυλάττει· καὶ ὅταν ἐξυπνήσῃς, θέλει συνομιλεῖ μετὰ σοῦ.[23] Διότι λύχνος εἶναι ἡ ἐντολή καὶ φῶς ὁ νόμος, καὶ οἱ ἔλεγχοι τῆς παιδείας ὁδὸς ζωῆς·[24] διὰ νὰ σὲ φυλάττωσιν ἀπὸ κακῆς γυναικός, ἀπὸ κολακείας γλώσσης γυναικὸς ἀλλοτρίας.[25] Μή ὀρεχθῇς τὸ κάλλος αὐτῆς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· καὶ ἄς μή σὲ θηρεύσῃ διὰ τῶν βλεφάρων αὑτῆς.[26] Διότι ἐξ αἰτίας γυναικὸς πόρνης καταντᾷ τις ἕως τμήματος ἄρτου, ἡ δὲ μοιχαλὶς θηρεύει τὴν πολύτιμον ψυχήν.[27] Δύναταί τις νὰ βάλῃ πῦρ εἰς τὸν κόλπον αὑτοῦ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ νὰ μή καῶσι;[28] Δύναταί τις νὰ περιπατήσῃ ἐπ᾿ ἀνθράκων πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ νὰ μή κατακαῶσιν;[29] Οὕτω καὶ ὁ εἰσερχόμενος πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ· ὅστις ἐγγίζει αὐτήν, δὲν θέλει ἀθῳωθῆ.[30] Τὸν κλέπτην δὲν ἀποστρέφονται, ἐὰν κλέπτῃ διὰ νὰ χορτάσῃ τὴν ψυχήν αὑτοῦ, ὅταν πεινᾷ·[31] ἀλλ᾿ ἐὰν πιασθῇ, θέλει ἀποδώσει ἑπταπλάσια· θέλει δώσει πάντα τὰ ὑπάρχοντα τῆς οἰκίας αὑτοῦ.[32] Ὅστις ὅμως μοιχεύει μὲ γυναῖκα, εἶναι ἐνδεής φρενῶν· ἀπώλειαν φέρει εἰς τὴν ψυχήν αὑτοῦ, ὅστις πράττει τοῦτο.[33] Πληγὰς καὶ ἀτιμίαν θέλει ὑποφέρει· καὶ τὸ ὄνειδος αὐτοῦ δὲν θέλει ἐξαλειφθῆ.[34] Διότι ἡ ζηλοτυπία εἶναι μανία τοῦ ἀνδρός, καὶ δὲν θέλει δείξει ἔλεος εἰς τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδικήσεως.[35] Δὲν θέλει δεχθῆ οὐδὲν λύτρον· οὐδὲ θέλει ἐξιλεωθῆ, καὶ ἄν πολλαπλασιάσῃς τὰ δῶρα.

Παροιμίαι 5:3-22
[3] Διότι τὰ χείλη τῆς ἀλλοτρίας γυναικὸς στάζουσιν ὡς κηρήθρα μέλιτος, καὶ ὁ οὐρανίσκος αὐτῆς εἶναι μαλακώτερος ἐλαίου·[4] τὸ τέλος ὅμως αὐτῆς εἶναι πικρὸν ὡς ἀψίνθιον, ὀξὺ ὡς μάχαιρα δίστομος.[5] Οἱ πόδες αὐτῆς καταβαίνουσιν εἰς θάνατον· τὰ βήματα αὐτῆς καταντῶσιν εἰς τὸν δην.[6] διὰ νὰ μή γνωρίσῃς τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς, αἱ πορείαι αὐτῆς εἶναι ἄστατοι καὶ οὐχὶ εὐδιάγνωστοι.[7] Ἀκούσατέ μου λοιπὸν τώρα, τέκνα, καὶ μή ἀποστραφῆτε τοὺς λόγους τοῦ στόματός μου.[8] Ἀπομάκρυνον τὴν ὁδὸν σου ἀπ᾿ αὐτῆς, καὶ μή πλησιάσῃς εἰς τὴν θύραν τοῦ οἴκου αὐτῆς,[9] διὰ νὰ μή δώσῃς τὴν τιμήν σου εἰς ἄλλους καὶ τὰ ἔτη σου εἰς τοὺς ἀνελεήμονας·[10] διὰ νὰ μή χορτασθῶσι ξένοι ἀπὸ τῆς περιουσίας σου καὶ οἱ κόποι σου ἔλθωσιν εἰς οἶκον ἀλλοτρίου,[11] καὶ σὺ στενάζῃς εἰς τὰ ἔσχατά σου, ὅταν ἡ σὰρξ σου καὶ τὸ σῶμά σου καταναλωθῶσι,[12] καὶ λέγῃς, Πῶς ἐμίσησα τὴν παιδείαν, καὶ ἡ καρδία μου κατεφρόνησε τοὺς ἐλέγχους,[13] καὶ δὲν ὑπήκουσα εἰς τὴν φωνήν τῶν διδασκόντων με, οὐδὲ ἔκλινα τὸ τίον μου εἰς τοὺς νουθετοῦντάς με.[14] Παρ᾿ ὀλίγον ἔπεσον εἰς πᾶν κακόν, ἐν μέσῳ τῆς συνάξεως καὶ τῆς συναγωγῆς.[15] Πίνε ὕδατα ἐκ τῆς δεξαμενῆς σου καὶ πηγάζοντα ἐκ τοῦ φρέατός σου·[16] Ἄς ἐκχέωνται ἔξω αἱ πηγαὶ σου, καὶ τὰ ῥυάκια τῶν ὑδάτων σου εἰς τὰς πλατείας·[17] σοῦ μόνου ἄς ἦναι αὐτά, καὶ οὐχὶ ξένων μετὰ σοῦ·[18] ἡ πηγή σου ἄς ἦναι εὐλογημένη· καὶ εὐφραίνου μετὰ τῆς γυναικὸς τῆς νεότητός σου.[19] Ἄς ἦναι εἰς σὲ ὡς ἔλαφος ἐρασμία καὶ δορκὰς κεχαριτωμένη· ἄς σὲ ποτίζωσιν οἱ μαστοὶ αὐτῆς ἐν παντὶ καιρῷ· εὐφραίνου πάντοτε εἰς τὴν ἀγάπην αὐτῆς.[20] Καὶ διὰ τί, υἱὲ μου, θέλεις θέλγεσθαι ὑπὸ ξένης καὶ θέλεις ἐναγκαλίζεσθαι κόλπον ἀλλοτρίας;[21] Διότι τοῦ ἀνθρώπου αἱ ὁδοὶ εἶναι ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Κυρίου, καὶ σταθμίζει πάσας τὰς πορείας αὐτοῦ.[22] Αἱ ἴδιαι αὐτοῦ ἀνομίαι θέλουσι συλλάβει τὸν ἀσεβῆ, καὶ μὲ τὰ σχοινία τῆς ἁμαρτίας αὑτοῦ θέλει σφίγγεσθαι.

1 Κορινθίους 7:1-40
[1] Περὶ δὲ τῶν ὅσων μοι ἐγράψατε, καλὸν εἶναι εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ μή ἐγγίσῃ εἰς γυναῖκα[2] διὰ τὰς πορνείας ὅμως ἄς ἔχῃ ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα, καὶ ἑκάστη ἄς ἔχῃ τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα.[3] Ὁ ἀνήρ ἄς ἀποδίδῃ εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνή εἰς τὸν ἄνδρα.[4] Ἡ γυνή δὲν ἐξουσιάζει τὸ ἑαυτῆς σῶμα, ἀλλ᾿ ὁ ἀνήρ ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνήρ δὲν ἐξουσιάζει τὸ ἑαυτοῦ σῶμα, ἀλλ᾿ ἡ γυνή.[5] Μή ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, ἐκτὸς ἐὰν ἦναι τι ἐκ συμφώνου πρὸς καιρόν, διὰ νὰ καταγίνησθε εἰς τὴν νηστείαν καὶ εἰς τὴν προσευχήν καὶ πάλιν συνέρχεσθε ἐπὶ τὸ αὐτό, διὰ νὰ μή σᾶς πειράζῃ ὁ Σατανᾶς διὰ τὴν ἀκράτειάν σας.[6] Λέγω δὲ τοῦτο κατὰ συγγνώμην, οὐχὶ κατὰ προσταγήν.[7] Διότι θέλω πάντας τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἦναι καθὼς καὶ ἐμαυτόν ἀλλ᾿ ἕκαστος ἔχει ἰδιαίτερον χάρισμα ἐκ Θεοῦ, ἄλλος μὲν οὕτως, ἄλλος δὲ οὕτως.[8] Λέγω δὲ πρὸς τοὺς ἀγάμους καὶ πρὸς τὰς χήρας, καλὸν εἶναι εἰς αὐτοὺς ἐὰν μείνωσι καθὼς καὶ ἐγώ.[9] Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἐγκρατεύωνται, ἄς νυμφευθῶσι διότι καλήτερον εἶναι νὰ νυμφευθῶσι παρὰ νὰ ἐξάπτωνται.[10] Εἰς δὲ τοὺς νενυμφευμένους παραγγέλλω, οὐχὶ ἐγὼ ἀλλ᾿ ὁ Κύριος, νὰ μή χωρισθῇ ἡ γυνή ἀπὸ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς[11] ἀλλ᾿ ἐὰν καὶ χωρισθῇ, ἄς μένῃ ἄγαμος ἤ ἄς συνδιαλλαγῇ μὲ τὸν ἄνδρα καὶ ὁ ἀνήρ νὰ μή ἀφίνῃ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα.[12] Πρὸς δὲ τοὺς λοιποὺς ἐγὼ λέγω, οὐχὶ ὁ Κύριος Ἐὰν τις ἀδελφὸς ἔχῃ γυναῖκα ἄπιστον, καὶ αὐτή συγκατανεύῃ νὰ συνοικῇ μετ᾿ αὐτοῦ, ἄς μή ἀφίνῃ αὐτήν[13] καὶ γυνή ἥτις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον, καὶ αὐτὸς συγκατανεύει νὰ συνοικῇ μετ᾿ αὐτῆς, ἄς μή ἀφίνῃ αὐτόν.[14] Διότι ὁ ἀνήρ ὁ ἄπιστος ἡγιάσθη διὰ τῆς γυναικός, καὶ ἡ γυνή ἡ ἄπιστος ἡγιάσθη διὰ τοῦ ἀνδρός ἐπειδή ἄλλως τὰ τέκνα σας ἤθελον εἶσθαι ἀκάθαρτα, ἀλλὰ τώρα εἶναι ἅγια.[15] Ἐὰν δὲ ὁ ἄπιστος χωρίζηται, ἄς χωρισθῇ. Ὁ ἀδελφὸς ὅμως ἤ ἀδελφή δὲν εἶναι δεδουλωμένοι εἰς τὰ τοιαῦτα ὁ Θεὸς ὅμως προσεκάλεσεν ἡμᾶς εἰς εἰρήνην.[16] Διότι τί ἐξεύρεις, γύναι, ἄν μέλλῃς νὰ σώσῃς τὸν ἄνδρα; ἤ τί ἐξεύρεις, ἄνερ, ἄν μέλλῃς νὰ σώσῃς τὴν γυναῖκα;[17] Ἀλλὰ καθὼς ὁ Θεὸς ἐμοίρασεν εἰς ἕκαστον, καὶ καθὼς ὁ Κύριος προσεκάλεσεν ἕκαστον, οὕτως ἄς περιπατῇ. Καὶ οὕτω διατάττω εἰς πάσας τὰς ἐκκλησίας.[18] Προσεκλήθη τις εἰς τὴν πίστιν περιτετμημένος; Ἄς μή καλύπτῃ τὴν περιτομήν. Προσεκλήθη τις ἀπερίτμητος; Ἄς μή περιτέμνηται.[19] Ἡ περιτομή εἶναι οὐδέν, καὶ ἡ ἀκροβυστία εἶναι οὐδέν, ἀλλ᾿ ἡ τήρησις τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.[20] Ἕκαστος ἐν τῇ κλήσει, καθ᾿ ἥν ἐκλήθη, ἐν ταύτῃ ἄς μένῃ.[21] Ἐκλήθης δοῦλος; μή σὲ μέλῃ ἀλλ᾿ ἐὰν δύνασαι νὰ γείνῃς ἐλεύθερος, μεταχειρίσου τοῦτο καλήτερα.[22] Διότι ὅστις δοῦλος ἐκλήθη εἰς τὸν Κύριον, εἶναι ἀπελεύθερος τοῦ Κυρίου ὁμοίως καὶ ὅστις ἐλεύθερος ἐκλήθη, δοῦλος εἶναι τοῦ Χριστοῦ.[23] Διὰ τιμῆς ἠγοράσθητε μή γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων.[24] Ἕκαστος, ἀδελφοί, εἰς ὅ, τι ἐκλήθη, ἐν τούτῳ ἄς μένῃ παρὰ τῷ Θεῷ.[25] Περὶ δὲ τῶν παρθένων προσταγήν τοῦ Κυρίου δὲν ἔχω ἀλλὰ γνώμην δίδω ὡς ἠλεημένος ὑπὸ τοῦ Κυρίου νὰ ἦμαι πιστός.[26] Τοῦτο λοιπὸν νομίζω ὅτι εἶναι καλὸν διὰ τὴν παροῦσαν ἀνάγκην, ὅτι καλὸν εἶναι εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ ἦναι οὕτως.[27] Εἶσαι δεδεμένος μὲ γυναῖκα; μή ζήτει λύσιν. Εἶσαι λελυμένος ἀπὸ γυναικός; μή ζήτει γυναῖκα.[28] Πλήν καὶ ἐὰν νυμφευθῇς, δὲν ἡμάρτησας καὶ ἐὰν ἡ παρθένος νυμφευθῇ, δὲν ἡμάρτησεν ἀλλ᾿ οἱ τοιοῦτοι θέλουσιν ἔχει θλῖψιν ἐν τῇ σαρκί ἐγὼ δὲ σᾶς φείδομαι.[29] Λέγω δὲ τοῦτο, ἀδελφοί, ὅτι ὁ ἐπίλοιπος καιρὸς εἶναι σύντομος, ὥστε καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας νὰ ἦναι ὡς μή ἔχοντες,[30] καὶ οἱ κλαίοντες ὡς μή κλαίοντες, καὶ οἱ χαίροντες ὡς μή χαίροντες, καὶ οἱ ἀγοράζοντες ὡς μή ἔχοντες κατοχήν,[31] καὶ οἱ μεταχειριζόμενοι τὸν κόσμον τοῦτον ὡς μηδόλως μεταχειριζόμενοι διότι τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου παρέρχεται.[32] Θέλω δὲ νὰ ἦσθε ἀμέριμνοι. Ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου, πῶς νὰ ἀρέσῃ εἰς τὸν Κύριον[33] ὁ δὲ νενυμφευμένος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς νὰ ἀρέσῃ εἰς τὴν γυναῖκα.[34] Διαφέρει ἡ γυνή καὶ ἡ παρθένος. Ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἦναι ἁγία καὶ τὸ σῶμα καὶ τὸ πνεῦμα ἡ δὲ νενυμφευμένη μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς νὰ ἀρέσῃ εἰς τὸν ἄνδρα.[35] Λέγω δὲ τοῦτο διὰ τὸ συμφέρον ὑμῶν αὐτῶν, οὐχὶ διὰ νὰ βάλω εἰς ἐσᾶς παγίδα, ἀλλὰ διὰ τὸ σεμνοπρεπές, καὶ διὰ νὰ ἦσθε προσκεκολλημένοι εἰς τὸν Κύριον χωρὶς περισπασμούς.[36] Ἀλλ᾿ ἐὰν τις νομίζῃ ὅτι ἀσχημονεῖ πρὸς τὴν παρθένον αὑτοῦ, ἄν παρῆλθεν ἡ ἀκμή αὐτῆς, καὶ πρέπῃ νὰ γείνῃ οὕτως, ἄς κάμῃ ὅ, τι θέλει δὲν ἁμαρτάνει ἄς ὑπανδρεύωνται.[37] Ὅστις ὅμως στέκει στερεὸς ἐν τῇ καρδίᾳ, μή ἔχων ἀνάγκην, ἔχει ὅμως ἐξουσίαν περὶ τοῦ ἰδίου αὑτοῦ θελήματος, καὶ ἀπεφάσισε τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, νὰ φυλάττῃ τὴν ἑαυτοῦ παρθένον, πράττει καλῶς.[38] Ὥστε καὶ ὅστις ὑπανδρεύει πράττει καλῶς, ἀλλ᾿ ὁ μή ὑπανδρεύων πράττει καλήτερα.[39] Ἡ γυνή εἶναι δεδεμένη διὰ τοῦ νόμου ἐφ᾿ ὅσον καιρὸν ζῇ ὁ ἀνήρ αὐτῆς ἐὰν δὲ ὁ ἀνήρ αὐτῆς ἀποθάνῃ, εἶναι ἐλευθέρα νὰ ὑπανδρευθῇ μὲ ὅντινα θέλει, μόνον νὰ γίνηται τοῦτο ἐν Κυρίῳ.[40] Μακαριωτέρα ὅμως εἶναι ἐὰν μείνῃ οὕτω, κατὰ τὴν ἐμήν γνώμην νομίζω δὲ ὅτι καὶ ἐγὼ ἔχω Πνεῦμα Θεοῦ.

Greek Bible 1770
Public Domain Version 1770