A A A A A

Μυστήρια: [Αλλοδαποί]


Κολοσσαείς 1:16
ἐπειδή δι᾿ αὐτοῦ ἐκτίσθησαν τὰ πάντα, τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὀρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα δι᾿ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἐκτίσθησαν·

Δευτερονόμιον 4:19
καὶ μήπως ὑψώσῃς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τὰ ἄστρα, πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ, πλανηθῇς καὶ προσκυνήσῃς αὐτὰ καὶ λατρεύσῃς αὐτά, τὰ ὁποῖα Κύριος ὁ Θεὸς σου διεμοίρασεν εἰς πάντα τὰ ἔθνη τὰ ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ·

Δευτερονόμιον 17:3
καὶ ἀπελθὼν ἐλάτρευσεν ἄλλους θεοὺς καὶ προσεκύνησεν αὐτούς, τὸν ἥλιον ἤ τὴν σελήνην ἤ ὁποιονδήποτε ἐκ τῆς στρατιᾶς τοῦ οὐρανοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα·

Εφεσίους 2:19
Ἄρα λοιπὸν δὲν εἶσθε πλέον ξένοι καὶ πάροικοι ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ,

Εφεσίους 6:12
διότι δὲν εἶναι ἡ πάλη ἡμῶν ἐναντίον εἰς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλ᾿ ἐναντίον εἰς τὰς ἀρχάς, ἐναντίον εἰς τὰς ἐξουσίας, ἐναντίον εἰς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου· ἐναντίον εἰς τὰ πνεύματα τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις.

Ἔξοδος 12:49
Ὁ αὐτὸς νόμος θέλει εἶσθαι διὰ τὸν αὐτόχθονα καὶ διὰ τὸν ξένον τὸν παροικοῦντα μεταξὺ σας.

Ἔξοδος 22:21
Καὶ ξένον δὲν θέλεις κακοποιήσει οὐδὲ θέλεις καταδυναστεύσει αὐτόν· διότι ξένοι ἐστάθητε ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.

Ἔξοδος 23:9
Καὶ ξένον δὲν θέλεις καταδυναστεύσει διότι σεῖς γνωρίζετε τὴν ψυχήν τοῦ ξένου, ἐπειδή ξένοι ἐστάθητε ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.

Ιεζεκιήλ 1:4-7
[4] Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ἀνεμοστρόβιλος ἤρχετο ἀπὸ βορρᾶ, νέφος μέγα καὶ πῦρ συστρεφόμενον· πέριξ δὲ τούτου λάμψις καὶ ἐκ μέσου αὐτοῦ ἐφαίνετο ὡς ὄψις ἠλέκτρου, ἐκ μέσου τοῦ πυρός.[5] Καὶ ἐκ μέσου αὐτοῦ ἐφαίνετο τεσσάρων ζώων ὁμοίωμα. Καὶ ἡ θέα αὐτῶν ἦτο αὕτη· εἶχον ὁμοίωμα ἀνθρώπου.[6] Καὶ ἕκαστον εἶχε τέσσαρα πρόσωπα καὶ ἕκαστον αὐτῶν εἶχε τέσσαρας πτέρυγας.[7] Καὶ οἱ πόδες αὐτῶν ἦσαν πόδες ὀρθοί, καὶ τὸ ἴχνος τοῦ ποδὸς αὐτῶν ὅμοιον μὲ ἴχνος ποδὸς μόσχου· καὶ ἐσπινθηροβόλουν ὡς ὄψις χαλκοῦ στίλβοντος.

Γένεσις 1:26
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ἄς κάμωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμῶν, καθ᾿ ὁμοίωσιν ἡμῶν· καὶ ἄς ἐξουσιάζῃ ἐπὶ τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ τῶν κτηνῶν καὶ ἐπὶ πάσης τῆς γῆς καὶ ἐπὶ παντὸς ἑρπετοῦ, ἕρποντος ἐπὶ τῆς γῆς.

Γένεσις 2:1
Καὶ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ αὐτῶν.

Εβραίους 11:13
Ἐν πίστει ἀπέθανον οὗτοι πάντες, μή λαβόντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀλλὰ μακρόθεν ἰδόντες αὐτὰς καὶ πεισθέντες καὶ ἐγκολπωθέντες καὶ ὁμολογήσαντες ὅτι εἶναι ξένοι καὶ παρεπίδημοι ἐπὶ τῆς γῆς.

Εβραίους 13:2
τὴν φιλοξενίαν μή λησμονεῖτε· ἐπειδή διὰ ταύτης τινὲς ἐφιλοξένησαν ἀγγέλους μή γνωρίζοντες.

Ησαΐας 13:5
Ἔρχονται ἀπὸ γῆς μακρᾶς, ἐκ τῶν περάτων τοῦ οὐρανοῦ, ὁ Κύριος καὶ τὰ ὅπλα τῆς ἀγανακτήσεως αὐτοῦ, διὰ νὰ ἀφανίσωσι πᾶσαν τὴν γῆν.

Ησαΐας 45:12
Ἐγὼ ἔκτισα τὴν γῆν καὶ ἐποίησα ἄνθρωπον ἐπ᾿ αὐτῆς· ἐγὼ διὰ τῶν χειρῶν μου ἐξέτεινα τοὺς οὐρανοὺς καὶ ἔδωκα διαταγὰς εἰς πᾶσαν τὴν στρατιὰν αὐτῶν.

Ησαΐας 60:8
Τίνες εἶναι οἱ πετώμενοι ὡς νέφη καὶ ὡς περιστεραὶ εἰς τὰς θυρίδας αὑτῶν;

Λευϊτικόν 24:22
Κρίσις μία θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς· ὡς εἰς τὸν ξένον, οὕτω θέλει γίνεσθαι καὶ εἰς τὸν αὐτόχθονα· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.

Νεεμίας 9:6
Σὺ αὐτὸς εἶσαι Κύριος μόνος· σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανόν, τοὺς οὐρανοὺς τῶν οὐρανῶν, καὶ πᾶσαν τὴν στρατιὰν αὐτῶν, τὴν γῆν καὶ πάντα τὰ ἐπ᾿ αὐτῆς, τὰς θαλάσσας καὶ πάντα τὰ ἐν αὐταῖς, καὶ σὺ ζωοποιεῖς πάντα ταῦτα· καὶ σὲ προσκυνοῦσιν αἱ στρατιαὶ τῶν οὐρανῶν.

Ψαλμοί 97:6
Ἀναγγέλλουσιν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ βλέπουσι πάντες οἱ λαοὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ.

1 Πέτρου 2:11
Ἀγαπητοί, σᾶς παρακαλῶ ὡς ξένους καὶ παρεπιδήμους, νὰ ἀπέχητε ἀπὸ τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς,

Πράξεις 19:35
Καθησυχάσας δὲ ὁ γραμματεὺς τὸν ὄχλον, λέγει· Ἄνδρες Ἐφέσιοι, καὶ τίς ἄνθρωπος εἶναι ὅστις δὲν ἐξεύρει ὅτι ἡ πόλις τῶν Ἐφεσίων εἶναι λάτρις τῆς μεγάλης θεᾶς Ἀρτέμιδος καὶ τοῦ Διοπετοῦς ἀγάλματος;

Αποκαλύψεις 12:12
Διὰ τοῦτο εὐφραίνεσθε οἱ οὐρανοὶ καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτοῖς· οὐαὶ εἰς τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, διότι κατέβη ὁ διάβολος εἰς ἐσᾶς ἔχων θυμὸν μέγαν, ἐπειδή γνωρίζει ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει.

Αποκαλύψεις 13:1
Καὶ ἐστάθην ἐπὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· καὶ εἶδον θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς θαλάσσης, τὸ ὁποῖον εἶχε κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὑτοῦ δέκα διαδήματα καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὑτοῦ ὄνομα βλασφημίας.

Ἀμώς 9:2-3
[2] Ἐὰν σκάψωσιν ἕως δου, ἐκεῖθεν ἡ χεὶρ μου θέλει ἀνασπάσει αὐτούς· καὶ ἐὰν ἀναβῶσιν εἰς τὸν οὐρανόν, ἐκεῖθεν θέλω κατάξει αὐτούς.[3] Καὶ ἐὰν κρυφθῶσιν ἐν τῇ κορυφῇ τοῦ Καρμήλου, ἐκεῖθεν θέλω ἐξερευνήσει καὶ συλλάβει αὐτούς· καὶ ἐὰν κρυφθῶσιν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, ἐκεῖ θέλω προστάξει τὸν δράκοντα καὶ θέλει δαγκάσει αὐτούς.

Λευϊτικόν 19:33-34
[33] Καὶ ἐὰν τις ξένος παροικῇ μετὰ σοῦ ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, δὲν θέλετε θλίψει αὐτόν·[34] ὁ ξένος, ὁ παροικῶν μὲ σᾶς, θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ὡς ὁ αὐτόχθων, καὶ θέλεις ἀγαπᾷ αὐτὸν ὡς σεαυτόν· διότι ξένοι ἐστάθητε ἐν γῇ Αἰγύπτου. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.

Αποκαλύψεις 9:7-11
[7] Καὶ αἱ μορφαὶ τῶν ἀκρίδων ἦσαν ὅμοιαι μὲ ἵππους ἡτοιμασμένους εἰς πόλεμον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἦσαν ὡς στέφανοι ὅμοιοι μὲ χρυσόν, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων.[8] Καὶ εἶχον τρίχας ὡς τρίχας γυναικῶν, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῶν ἦσαν ὡς λεόντων,[9] καὶ εἶχον θώρακας ὡς θώρακας σιδηροῦς, καὶ ἡ φωνή τῶν πτερύγων αὐτῶν ἦτο ὡς φωνή ἁμαξῶν ἵππων πολλῶν τρεχόντων εἰς πόλεμον.[10] Καὶ εἶχον οὐρὰς ὁμοίας μὲ σκορπίους καὶ ἦσαν κέντρα εἰς τὰς οὐρὰς αὐτῶν, καὶ ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἦτο νὰ βλάψωσι τοὺς ἀνθρώπους πέντε μῆνας.[11] Καὶ εἶχον ἐφ᾿ ἑαυτῶν βασιλέα τὸν ἄγγελον τῆς ἀβύσσου, ὅστις Ἑβραϊστὶ ὀνομάζεται Ἀβαδδών, καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικήν ἔχει ὄνομα Ἀπολλύων.

Γένεσις 6:1-22
[1] Καὶ ὅτε ἤρχισαν οἱ ἄνθρωποι νὰ πληθύνωνται ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς γῆς, καὶ θυγατέρες ἐγεννήθησαν εἰς αὐτούς,[2] ἰδόντες οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, ὅτι ἦσαν ὡραῖαι, ἔλαβον εἰς ἑαυτοὺς γυναῖκας ἐκ πασῶν ὅσας ἔκλεξαν.[3] Καὶ εἶπε Κύριος, Δὲν θέλει καταμείνει πάντοτε τὸ πνεῦμά μου μετὰ τοῦ ἀνθρώπου, διότι εἶναι σάρξ· αἱ ἡμέραι αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἀκόμη ἑκατὸν εἴκοσι ἔτη.[4] Κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας ἦσαν οἱ γίγαντες ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔτι, ὕστερον, ἀφοῦ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθον εἰς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, καὶ αὗται ἐτεκνοποίησαν εἰς αὐτούς· ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ δυνατοί, οἱ ἔκπαλαι ἄνδρες ὀνομαστοί.[5] Καὶ εἶδεν ὁ Κύριος ὅτι ἐπληθύνετο ἡ κακία τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πάντες οἱ σκοποὶ τῶν διαλογισμῶν τῆς καρδίας αὐτοῦ ἦσαν μόνον κακία πάσας τὰς ἡμέρας.[6] Καὶ μετεμελήθη ὁ Κύριος ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἐλυπήθη ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ.[7] Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος, Θέλω ἐξαλείψει τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ἕως ἑρπετοῦ, καὶ ἕως πτηνοῦ τοῦ οὐρανοῦ· ἐπειδή μετεμελήθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς.[8] Ὁ δὲ Νῶε εὗρε χάριν ἐνώπιον Κυρίου.[9] Αὕτη εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Νῶε. Ὁ Νῶε ἦτο ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος μεταξὺ τῶν συγχρόνων αὑτοῦ· μετὰ τοῦ Θεοῦ περιεπάτησεν ὁ Νῶε.[10] Καὶ ἐγέννησεν ὁ Νῶε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χὰμ καὶ τὸν Ἰάφεθ.[11] Διεφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐνεπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας.[12] Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὴν γῆν, καὶ ἰδού, ἦτο διεφθαρμένη· διότι πᾶσα σὰρξ εἶχε διαφθείρει τὴν ὁδὸν αὑτῆς ἐπὶ τῆς γῆς.[13] Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Νῶε, Τὸ τέλος πάσης σαρκὸς ἦλθεν ἐνώπιόν μου, διότι ἡ γῆ ἐνεπλήσθη ἀδικίας ἀπ᾿ αὐτῶν· καὶ ἰδού, θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν.[14] Κάμε εἰς σεαυτὸν κιβωτὸν ἐκ ξύλων Γόφερ· κατὰ δωμάτια θέλεις κάμει τὴν κιβωτόν, καὶ θέλεις ἀλείψει αὐτήν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν μὲ πίσσαν.[15] Καὶ οὕτω θέλεις κάμει αὐτήν· τὸ μὲν μῆκος τῆς κιβωτοῦ θέλει εἶσθαι τριακοσίων πηχῶν, τὸ δὲ πλάτος αὐτῆς πεντήκοντα πηχῶν, καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς τριάκοντα πηχῶν.[16] Στέγην θέλεις κάμει εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ εἰς πήχην θέλεις τελειώσει αὐτήν ἄνωθεν· καὶ τὴν θύραν τῆς κιβωτοῦ θέλεις βάλει ἐκ πλαγίων· κατώγαια, διώροφα, καὶ τριώροφα θέλεις κάμει αὐτήν.[17] Ἐγὼ δέ, ἰδού, ἐγὼ ἐπιφέρω τὸν κατακλυσμὸν τῶν ὑδάτων ἐπὶ τῆς γῆς, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσω πᾶσαν σάρκα, ἔχουσαν ἐν ἑαυτῇ πνεῦμα ζωῆς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ· πᾶν ὅ, τι εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς, θέλει ἀποθάνει.[18] Καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου πρὸς σέ· καὶ θέλεις εἰσέλθει εἰς τὴν κιβωτόν, σύ, καὶ οἱ υἱοὶ σου, καὶ ἡ γυνή σου, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ.[19] Καὶ ἀπὸ παντὸς ζώου ἐκ πάσης σαρκός, ἀνὰ δύο ἐκ πάντων θέλεις εἰσάξει εἰς τὴν κιβωτόν, διὰ νὰ φυλάξῃς τὴν ζωήν αὐτῶν μετὰ σεαυτοῦ· ἄρσεν καὶ θῆλυ θέλουσιν εἶσθαι.[20] Ἀπὸ τῶν πτηνῶν κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῆς γῆς κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, ἀνὰ δύο ἐκ πάντων θέλουσιν εἰσέλθει πρὸς σέ, διὰ νὰ φυλάξῃς τὴν ζωήν αὐτῶν.[21] Καὶ σὺ λάβε εἰς σεαυτὸν ἀπὸ παντὸς φαγητοῦ τὸ ὁποῖον τρώγεται, καὶ θέλεις συνάξει αὐτὸ πλησίον σου· καὶ θέλει εἶσθαι εἰς σέ, καὶ εἰς αὐτά, πρὸς τροφήν.[22] Καὶ ἔκαμεν ὁ Νῶε κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεός· οὕτως ἔκαμε.

Ιεζεκιήλ 1:1-28
[1] Ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει, τῷ τετάρτῳ μηνί, τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἐνῷ ἤμην μεταξὺ τῶν αἰχμαλώτων παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ, ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοὶ καὶ εἶδον ὀράματα τοῦ Θεοῦ·[2] τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἔτους τούτου, τοῦ πέμπτου τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ βασιλέως Ἰωαχείν,[3] ἔγεινε ῥητῶς λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἰεζεκιήλ υἱὸν τοῦ Βουζεὶ τὸν ἱερέα, ἐν τῇ γῇ τῶν Χαλδαίων παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ, καὶ ἐκεῖ ἐστάθη ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἐπ᾿ αὐτόν.[4] Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ἀνεμοστρόβιλος ἤρχετο ἀπὸ βορρᾶ, νέφος μέγα καὶ πῦρ συστρεφόμενον· πέριξ δὲ τούτου λάμψις καὶ ἐκ μέσου αὐτοῦ ἐφαίνετο ὡς ὄψις ἠλέκτρου, ἐκ μέσου τοῦ πυρός.[5] Καὶ ἐκ μέσου αὐτοῦ ἐφαίνετο τεσσάρων ζώων ὁμοίωμα. Καὶ ἡ θέα αὐτῶν ἦτο αὕτη· εἶχον ὁμοίωμα ἀνθρώπου.[6] Καὶ ἕκαστον εἶχε τέσσαρα πρόσωπα καὶ ἕκαστον αὐτῶν εἶχε τέσσαρας πτέρυγας.[7] Καὶ οἱ πόδες αὐτῶν ἦσαν πόδες ὀρθοί, καὶ τὸ ἴχνος τοῦ ποδὸς αὐτῶν ὅμοιον μὲ ἴχνος ποδὸς μόσχου· καὶ ἐσπινθηροβόλουν ὡς ὄψις χαλκοῦ στίλβοντος.[8] Καὶ εἶχον χεῖρας ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὑτῶν, εἰς τὰ τέσσαρα αὑτῶν μέρη· καὶ τὰ τέσσαρα εἶχον τὰ πρόσωπα αὑτῶν καὶ τὰς πτέρυγας αὑτῶν.[9] Αἱ πτέρυγες αὐτῶν συνείχοντο ἡ μία μετὰ τῆς ἄλλης· δὲν ἐστρέφοντο ἐνῷ ἐβάδιζον· κατέναντι τοῦ προσώπου αὑτῶν ἐπορεύοντο ἕκαστον.[10] Περὶ δὲ τοῦ ὁμοιώματος τοῦ προσώπου αὐτῶν, τὰ τέσσαρα εἶχον πρόσωπον ἀνθρώπου, καὶ πρόσωπον λέοντος κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος· καὶ τὰ τέσσαρα εἶχον πρόσωπον βοὸς κατὰ τὸ ἀριστερόν· εἶχον καὶ τὰ τέσσαρα πρόσωπον ἀετοῦ.[11] Καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἦσαν διῃρημέναι πρὸς τὰ ἄνω· δύο ἑκάστου συνείχοντο ἡ μία μετὰ τῆς ἄλλης καὶ δύο ἐκάλυπτον τὰ σώματα αὐτῶν.[12] Καὶ ἐπορεύοντο ἕκαστον κατέναντι τοῦ προσώπου αὑτοῦ· ὅπου τὸ πνεῦμα ἐφέρετο, ἐκεῖ ἐβάδιζον· ἐνῷ ἐβάδιζον, δὲν ἐστρέφοντο.[13] Περὶ δὲ τοῦ ὁμοιώματος τῶν ζώων, ἡ θέα αὐτῶν ἦτο ὡς καιόμενοι ἄνθρακες πυρός, ὡς θέα λαμπάδων· τοῦτο συνεστρέφετο μεταξὺ τῶν ζώων· καὶ ἦτο τὸ πῦρ λαμπρόν, καὶ ἀστραπή ἐξήρχετο ἀπὸ τοῦ πυρός.[14] Καὶ τὰ ζῷα ἔτρεχον καὶ ἐπέστρεφον ὡς ἡ θέα τῆς ἀστραπῆς.[15] Καὶ ὡς εἶδον τὰ ζῷα, ἰδού, τροχὸς εἷς ἐπὶ τὴν γῆν, πλησίον τῶν ζώων εἰς τὰ τέσσαρα αὐτῶν πρόσωπα.[16] Ἡ θέα τῶν τροχῶν καὶ ἡ ἐργασία αὐτῶν ἦσαν ὡς ὄψις βηρύλλου· καὶ οἱ τέσσαρες εἶχον τὸ αὐτὸ ὁμοίωμα· καὶ ἡ θέα αὐτῶν καὶ ἡ ἐργασία αὐτῶν ἦσαν ὡς ἐὰν ἦτο τροχὸς ἐν μέσῳ τροχοῦ.[17] Ὅτε ἐβάδιζον, ἐκινοῦντο κατὰ τὰ τέσσαρα αὑτῶν πλάγια· δὲν ἐστρέφοντο ἐνῷ ἐβάδιζον.[18] Οἱ δὲ κύκλοι αὐτῶν ἦσαν τόσον ὑψηλοί, ὥστε ἔκαμνον φόβον· καὶ οἱ κύκλοι αὐτῶν πλήρεις ὀφθαλμῶν κύκλῳ τῶν τεσσάρων τούτων.[19] Καὶ ὅτε τὰ ζῷα ἐπορεύοντο, ἐπορεύοντο οἱ τροχοὶ πλησίον αὐτῶν· καὶ ὅτε τὰ ζῷα ὑψόνοντο ἀπὸ τῆς γῆς, ὑψόνοντο καὶ οἱ τροχοί.[20] Ὅπου ἦτο νὰ ὑπάγῃ τὸ πνεῦμα, ἐκεῖ ἐπορεύοντο, ἐκεῖ τὸ πνεῦμα ἦτο νὰ ὑπάγῃ· καὶ οἱ τροχοὶ ὑψόνοντο ἀπέναντι τούτων, διότι τὸ πνεῦμα τῶν ζώων ἦτο ἐν τοῖς τροχοῖς.[21] Ὅτε ἐκεῖνα ἐπορεύοντο, ἐπορεύοντο καὶ οὗτοι· καὶ ὅτε ἐκεῖνα ἵσταντο, ἵσταντο καὶ οὗτοι· ὅτε δὲ ἐκεῖνα ὑψόνοντο ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οἱ τροχοὶ ὑψόνοντο ἀπέναντι αὐτῶν, διότι τὸ πνεῦμα τῶν ζώων ἦτο ἐν τοῖς τροχοῖς.[22] Καὶ τὸ ὁμοίωμα τοῦ στερεώματος τοῦ ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς τῶν ζώων ἦτο ὡς ὄψις φοβεροῦ κρυστάλλου, ἐξηπλωμένου ὑπὲρ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.[23] Ὑποκάτω δὲ τοῦ στερεώματος ἦσαν ἐκτεταμέναι αἱ πτέρυγες αὐτῶν, ἡ μία πρὸς τὴν ἄλλην· δύο εἶχεν ἕκαστον, μὲ τὰς ὁποίας ἐκάλυπτον τὰ σώματα αὑτῶν.[24] Καὶ ὅτε ἐπορεύοντο, ἤκουον τὸν ἦχον τῶν πτερύγων αὐτῶν, ὡς ἦχον ὑδάτων πολλῶν, ὡς φωνήν τοῦ Παντοδυνάμου, καὶ τὴν φωνήν τῆς λαλιᾶς ὡς φωνήν στρατοπέδου· ὅτε ἵσταντο, κατεβίβαζον τὰς πτέρυγας αὑτῶν.[25] Καὶ ἐγίνετο φωνή ἄνωθεν ἐκ τοῦ στερεώματος τοῦ ὑπὲρ τὴν κεφαλήν αὐτῶν· ὅτε ἵσταντο, κατεβίβαζον τὰς πτέρυγας αὑτῶν.[26] Ὑπεράνωθεν δὲ τοῦ στερεώματος τοῦ ὑπὲρ τὴν κεφαλήν αὐτῶν ἐφαίνετο ὁμοίωμα θρόνου, ὡς θέα λίθου σαπφείρου· καὶ ἐπὶ τοῦ ὁμοιώματος τοῦ θρόνου ὁμοίωμα ὡς θέα ἀνθρώπου καθημένου ἐπ᾿ αὐτὸν ἄνωθεν.[27] Καὶ εἶδον ὡς ὄψιν ἠλέκτρου, ὡς θέαν πυρὸς ἐν αὐτῷ κύκλῳ, ἀπὸ τῆς θέας τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ ἐπάνω· καὶ ἀπὸ τῆς θέας τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ κάτω εἶδον ὡς θέαν πυρός, καὶ εἶχε λάμψιν κύκλῳ.[28] Ὡς ἡ θέα τοῦ τόξου, τοῦ γινομένου ἐν τῇ νεφέλῃ ἐν ἡμέρᾳ βροχῆς, οὕτως ἦτο ἡ θέα τῆς λάμψεως κύκλῳ. Αὕτη ἦτο ἡ θέα τοῦ ὁμοιώματος τῆς δόξης τοῦ Κυρίου. Καὶ ὅτε εἶδον, ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἤκουσα φωνήν λαλοῦντος.

Greek Bible 1770
Public Domain Version 1770