A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑

เมื่อ​โมเสส​พูด​สิ่ง​ต่างๆ​เหล่านี้​กับ​ชาว​อิสราเอล​เสร็จ​แล้ว
โมเสส​ก็​พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​เรา​มี​อายุ​หนึ่งร้อย​ยี่สิบ​ปี​แล้ว เรา​ไม่​สามารถ​จะ​ไปไหน​มาไหน​กับ​พวกท่าน​ได้​อีกแล้ว และ​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​เรา​ว่า ‘เจ้า​จะ​ไม่​ได้​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดนนี้​ไป’
พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​จะ​เป็น​ผู้นำ​ท่าน​ข้าม​ไป ไม่​ใช่​เรา พระองค์​จะ​ทำลาย​ชนชาติ​พวกนี้​ต่อหน้า​ท่าน และ​ท่าน​จะ​ได้​ยึด​แผ่นดิน​ของ​พวกเขา โยชูวา​จะ​เป็น​คน​ที่​นำ​ท่าน​ข้าม​ไป ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สัญญา​ไว้
พระยาห์เวห์​จะ​ทำ​กับ​พวกเขา เหมือน​กับ​ที่​พระองค์​ได้​ทำ​กับ​สิโหน​และ​โอก กษัตริย์​ชาว​อาโมไรต์​และ​กับ​แผ่นดิน​ของ​พวกเขา ตอน​ที่​พระองค์​ทำลาย​พวกเขานั้น
พระยาห์เวห์​จะ​ช่วย​ให้​ท่าน​เอาชนะ​ชนชาติ​เหล่านั้น และ​พวกท่าน​ต้อง​ทำ​กับ​พวกเขา​ตาม​ที่​เรา​สั่ง​ทุกอย่าง
ให้​เข้มแข็ง​และ​กล้าหาญ​ไว้ ไม่​ต้อง​กลัว​หรือ​ตื่นตกใจ​เพราะ​พวกนั้น เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​คือ​ผู้ที่​จะ​ไป​กับ​ท่าน พระองค์​จะ​ไม่​ละ​ท่าน​ไป​หรือ​ทอดทิ้ง​ท่าน​หรอก”
แล้ว​โมเสส​ก็​เรียก​โยชูวา​มา​ต่อหน้า​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล โมเสส​พูด​กับ​โยชูวา​ว่า “ให้​เข้มแข็ง​และ​กล้าหาญ เพราะ​เจ้า​จะ​ต้อง​นำ​ประชาชน​เหล่านี้​เข้า​สู่​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​สัญญา​ว่า​จะ​ยก​ให้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา และ​เจ้า​จะ​ต้อง​จัดสรร​ปัน​ส่วน​ที่ดินนั้น​ให้​กับ​พวกเขา
พระยาห์เวห์​จะ​เป็น​ผู้ที่​นำ​เจ้า พระองค์​จะ​อยู่​กับ​เจ้า พระองค์​จะ​ไม่​ละ​เจ้า​ไป​หรือ​ทอดทิ้ง​เจ้า ไม่​ต้อง​กลัว​หรือ​ตื่นตกใจ”
แล้ว​โมเสส​ได้​เขียน​คำสอนนี้ และ​ให้​ไว้​กับ​พวก​นักบวช ที่​เป็น​ลูกหลาน​ของ​เลวี และ​ให้​กับ​พวก​ผู้นำ​อาวุโส​ของ​อิสราเอล พวก​ลูกหลาน​เลวี​มี​หน้าที่​แบก​หีบ​ที่​ใส่​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์
๑๐
โมเสส​สั่ง​พวกเขา​ว่า “ทุกๆ​เจ็ด​ปี ซึ่ง​เป็น​ปี​แห่ง​การ​ยกหนี้ ใน​ช่วง​เทศกาล​อยู่​เพิง
๑๑
เมื่อ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​มา​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ใน​สถานที่​นั้น​ที่​พระองค์​จะ​เลือกไว้ ท่าน​ต้อง​อ่าน​คำสอนนี้​ต่อหน้า​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด เพื่อ​มัน​จะ​ได้​เข้า​หู​พวกเขา
๑๒
ให้​รวบรวม​ประชาชน​มา​ให้​หมด ทั้ง​ผู้ชาย ผู้หญิง เด็กเล็กๆ​และ​ชาวต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ของ​ท่าน เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​ฟัง และ​จะ​ได้​เรียนรู้ เพื่อ​เขา​จะ​ได้​เกรง​กลัว​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน และ​จะ​ได้​เชื่อฟัง​คำสอน​ทั้งหมดนี้​อย่าง​ระมัดระวัง
๑๓
เพื่อ​ลูกหลาน​ของ​พวกเขา​ที่​ไม่​เคย​รู้จัก​คำสอนนี้​จะ​ได้​ฟัง​และ​เรียนรู้​ที่​จะ​เกรง​กลัว​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน นาน​ตราบเท่า​ที่​ท่าน​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​ท่าน​กำลัง​จะ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​ยึด​เป็น​เจ้าของ​นั้น”
๑๔
พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “เจ้า​ใกล้​จะ​ตาย​แล้ว เรียก​โยชูวา​ให้​มา​ยืน​ที่​หน้า​เต็นท์​นัดพบ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​มอบหมาย​งาน​ให้​กับ​เขา” โมเสส​และ​โยชูวา​จึง​มา​ยืน​อยู่​ที่​หน้า​เต็นท์​นัดพบ
๑๕
พระยาห์เวห์​ได้​มา​ปรากฏ​ที่​เต็นท์​ใน​ลำ​เมฆ และ​ลำ​เมฆ​ก็​หยุด​อยู่​ที่​ทางเข้า​เต็นท์​นัดพบ
๑๖
แล้ว​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “อีก​ไม่​นาน​เจ้า​ก็​จะ​ตาย และ​อีก​ไม่​ช้า​คนพวกนี้​จะ​ไม่​ซื่อสัตย์​กับ​เรา และ​ไป​บูชา​พระ​อื่น​ใน​แผ่นดิน​ที่​พวกเขา​กำลัง​จะ​เข้า​ไป พวกเขา​จะ​ทิ้ง​เรา พวกเขา​จะ​ผิด​สัญญา​ที่​เรา​ได้​ทำ​ไว้​กับ​พวกเขา
๑๗
ใน​เวลานั้น​เรา​จะ​โกรธ​พวกเขา​มาก เรา​จะ​ทอดทิ้ง​พวกเขา เรา​จะ​หลบหน้า​ไป​จาก​พวกเขา พวกเขา​จะ​ถูก​กลืน​กิน ความ​หายนะ​ล่มจม และ​ความ​ทุกข์​ยาก​ลำบาก​ต่างๆ​จะ​เกิดขึ้น​กับ​พวกเขา ใน​วันนั้น​พวกเขา​จะ​พูด​ว่า ‘ความ​หายนะ​ล่มจม​ทั้งหมดนี้​เกิดขึ้น​กับ​เรา ก็​เพราะ​พระเจ้า​ไม่​ได้​อยู่​กับ​เรา’
๑๘
ใน​วันนั้น​เรา​จะ​หลบหน้า​ไป​จาก​พวกเขา​อย่าง​แน่นอน เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ที่​พวกเขา​ได้​ทำ ที่​หัน​หน้า​ไป​หา​พระ​อื่นๆ
๑๙
ตอนนี้​ให้​เขียน​บทเพลงนี้​ลง​ไป และ​ให้​สอน​มัน​กับ​ชาว​อิสราเอล ให้​พวกเขา​ร้อง​จน​ขึ้นใจ เพื่อ​ว่า​เพลงนี้​จะ​ได้​เป็น​พยาน​ให้​กับ​เรา​ต่อว่า​คน​อิสราเอล
๒๐
เมื่อ​เรา​นำ​พวกเขา​เข้า​สู่​แผ่นดิน​ที่​เรา​ได้​สัญญา​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา เป็น​แผ่นดิน​ที่​อุดม​สมบูรณ์ และ​เขา​ก็​กิน​ทุกอย่าง​ที่​อยาก​กิน​จน​อ้วน แล้ว​พวกเขา​ก็​จะ​หัน​ไปหา​พระ​อื่น​และ​รับใช้​พระ​พวกนั้น พวกเขา​จะ​ปฏิเสธ​เรา และ​ผิด​สัญญา​ที่​เรา​ได้​ทำ​ไว้​กับ​พวกเขา
๒๑
แล้ว​เมื่อ​ความ​หายนะ​ล่มจม​และ​ความ​ยาก​ลำบาก​เกิดขึ้น​กับ​พวกเขา ใน​เวลานั้น​ลูกหลาน​ของ​พวกเขา​ก็​ยัง​ไม่​ลืม​เพลงนี้ เพลงนี้​จึง​ทำให้​พวกเขา​เห็น​ว่า​พวกเขา​เป็น​คนผิด แม้แต่​เดี๋ยวนี้ ก่อน​ที่​เรา​จะ​พา​พวกเขา​เข้า​สู่​แผ่นดิน​ที่​เรา​สัญญา​ไว้​กับ​พวกเขา เรา​ก็​รู้​แล้ว​ว่า​เขา​มี​แนวโน้ม​ที่​จะ​ทิ้งเรา”
๒๒
โมเสส​จึง​เขียน​เพลงนั้น​ใน​วันนั้น และ​เขา​สอน​มัน​ให้​กับ​ชาว​อิสราเอล
๒๓
พระยาห์เวห์​ได้​มอบหมาย​งาน​ให้​กับ​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน พระองค์​พูด​ว่า “ให้​เข้มแข็ง​และ​กล้าหาญไว้ เพราะ​เจ้า​จะ​นำ​ชาว​อิสราเอล​เข้า​สู่​แผ่นดิน​ที่​เรา​ได้​สัญญา​ไว้​กับ​พวกเขา และ​เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า”
๒๔
หลังจาก​โมเสส​ได้​เขียน​คำสอนนี้​ลง​ใน​แผ่น​หนัง​เสร็จ​แล้ว
๒๕
เขา​ได้​สั่ง​ให้​ชาว​เลวี​ที่​ทำ​หน้าที่​แบก​หีบ​ที่​เก็บ​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์​ว่า
๒๖
“เอา​แผ่น​หนัง​คำสอนนี้​ไป​วาง​ไว้​ข้าง​หีบ​ที่​เก็บ​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน มัน​จะ​อยู่​ที่​นั่น​เพื่อ​เป็น​พยาน​ว่า​ท่าน​ยอมรับ​ข้อตกลงนี้​แล้ว
๒๗
เพราะ​เรา​รู้​ดี​ว่า พวกท่าน​ชอบ​แข็งข้อ​และ​หัวแข็ง นี่ขนาด​เรา​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​กับ​พวกท่าน พวกท่าน​ยัง​แข็งข้อ​พระยาห์เวห์​เลย แล้ว​ถ้า​เรา​ตาย​ไป พวกท่าน​จะ​ยิ่งกว่า​นี้​อีก​ขนาด​ไหน
๒๘
พา​พวก​ผู้นำ​อาวุโส​ของ​เผ่า​ต่างๆ รวมทั้ง​เจ้าหน้าที่​ของ​พวกท่าน​มาหา​เรา​หน่อย เพราะ​เรา​อยาก​จะ​ให้​แน่ใจ​ว่า​พวกเขา​ได้ยิน​เรื่องนี้ เรา​จะ​เรียก​ฟ้า​และ​ดิน​มา​เป็น​พยาน​ต่อว่า​พวกเขา
๒๙
เพราะ​เรา​รู้​ว่า​หลังจาก​ที่​เรา​ตาย​ไป​แล้ว พวกท่าน​จะ​ทำ​ชั่ว​อย่าง​เต็มที่ และ​จะ​หัน​ไป​จาก​ทาง​ที่​เรา​ได้​สั่งไว้ ความ​หายนะ​ล่มจม​จะ​เกิดขึ้น​กับ​พวกท่าน​ใน​อนาคต เพราะ​พวกท่าน​จะ​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​เห็น​ว่า​ชั่วช้า และ​ทำ​ให้​พระองค์​โกรธ​เพราะ​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​สร้าง​ขึ้น​มา​กับ​มือ”
๓๐
แล้ว​โมเสส​ก็​ร้อง​บทเพลง​ให้​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ฟัง
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:1
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:2
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:3
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:4
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:5
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:6
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:7
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:8
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:9
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:10
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:11
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:12
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:13
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:14
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:15
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:16
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:17
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:18
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:19
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:20
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:21
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:22
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:23
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:24
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:25
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:26
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:27
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:28
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:29
เฉลยธรรมบัญญัติ ๓๑:30
เฉลยธรรมบัญญัติ 1 / เฉลยธ 1
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 / เฉลยธ 2
เฉลยธรรมบัญญัติ 3 / เฉลยธ 3
เฉลยธรรมบัญญัติ 4 / เฉลยธ 4
เฉลยธรรมบัญญัติ 5 / เฉลยธ 5
เฉลยธรรมบัญญัติ 6 / เฉลยธ 6
เฉลยธรรมบัญญัติ 7 / เฉลยธ 7
เฉลยธรรมบัญญัติ 8 / เฉลยธ 8
เฉลยธรรมบัญญัติ 9 / เฉลยธ 9
เฉลยธรรมบัญญัติ 10 / เฉลยธ 10
เฉลยธรรมบัญญัติ 11 / เฉลยธ 11
เฉลยธรรมบัญญัติ 12 / เฉลยธ 12
เฉลยธรรมบัญญัติ 13 / เฉลยธ 13
เฉลยธรรมบัญญัติ 14 / เฉลยธ 14
เฉลยธรรมบัญญัติ 15 / เฉลยธ 15
เฉลยธรรมบัญญัติ 16 / เฉลยธ 16
เฉลยธรรมบัญญัติ 17 / เฉลยธ 17
เฉลยธรรมบัญญัติ 18 / เฉลยธ 18
เฉลยธรรมบัญญัติ 19 / เฉลยธ 19
เฉลยธรรมบัญญัติ 20 / เฉลยธ 20
เฉลยธรรมบัญญัติ 21 / เฉลยธ 21
เฉลยธรรมบัญญัติ 22 / เฉลยธ 22
เฉลยธรรมบัญญัติ 23 / เฉลยธ 23
เฉลยธรรมบัญญัติ 24 / เฉลยธ 24
เฉลยธรรมบัญญัติ 25 / เฉลยธ 25
เฉลยธรรมบัญญัติ 26 / เฉลยธ 26
เฉลยธรรมบัญญัติ 27 / เฉลยธ 27
เฉลยธรรมบัญญัติ 28 / เฉลยธ 28
เฉลยธรรมบัญญัติ 29 / เฉลยธ 29
เฉลยธรรมบัญญัติ 30 / เฉลยธ 30
เฉลยธรรมบัญญัติ 31 / เฉลยธ 31
เฉลยธรรมบัญญัติ 32 / เฉลยธ 32
เฉลยธรรมบัญญัติ 33 / เฉลยธ 33
เฉลยธรรมบัญญัติ 34 / เฉลยธ 34