A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕

เมื่อ​ครบ​ทุกๆ​เจ็ด​ปี ท่าน​ต้อง​ยก​หนี้​ต่างๆ​ให้​กับ​ลูกหนี้​ของ​ท่าน
ท่าน​ต้อง​ทำ​ตาม​วิธีนี้​คือ เจ้าหนี้​ทุกคน​ต้อง​ยก​หนี้​ให้​กับ​เพื่อน​บ้าน​ที่​เขา​ให้​กู้​ยืม​ไป เขา​จะ​ต้อง​ไม่​ทวง​หนี้​คืน​จาก​เพื่อน​บ้าน​หรือ​ญาติ​ของ​เขา เพราะ​พระยาห์เวห์​บอก​ให้​ยกเลิก​หนี้​ใน​ปี​นั้น
ท่าน​สามารถ​ทวง​หนี้​คืน​จาก​ชาว​ต่างชาติ​ได้ แต่​ท่าน​ต้อง​ยก​หนี้​ทั้งหมด​ให้​กับ​พี่น้อง​ของ​ท่าน
ไม่​ควร​จะ​มี​คน​จน​ใน​หมู่​พวกท่าน​เลย เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​อวยพร​ท่าน​อย่าง​แน่นอน​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​กำลัง​จะ​ยก​ให้​ท่าน
เพียง​แต่​ท่าน​จะ​ต้อง​เชื่อฟัง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน โดย​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ทุกๆ​ข้อ​ที่​เรา​กำลัง​สั่ง​ท่าน​ใน​วันนี้ อย่าง​ระมัดระวัง
เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​อวยพร​ท่าน​ตาม​ที่​พระองค์​ได้​สัญญา​ไว้ ท่าน​ก็​จะ​มี​เงิน​เหลือเฟือ​ให้​หลายๆ​ชนชาติ​กู้ยืม โดย​ที่​ท่าน​ไม่​ต้อง​ไป​กู้ยืม​จาก​ใคร และ​ท่าน​จะ​ได้​ปกครอง​เหนือ​หลายๆ​ชนชาติ แต่​จะ​ไม่​มี​ใคร​มา​ปกครอง​เหนือ​ท่าน
เมื่อ​ท่าน​เข้า​ไป​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​กำลัง​จะ​ยก​ให้​กับ​ท่าน​แล้ว ถ้า​เกิด​มี​พี่น้อง​คนหนึ่ง​คนใด​ใน​เมือง​หนึ่ง​ของ​ท่าน​ยากจน​ขึ้น​มา ท่าน​ต้อง​ไม่​เห็นแก่ตัว ต้อง​ไม่​ปฏิเสธ​ที่​จะ​ช่วยเหลือ​พี่น้อง​ที่​ยากจน​คนนั้น
ท่าน​ต้อง​ใจกว้าง​กับ​เขา​และ​ให้​เขา​ยืม​ตาม​ที่​เขา​จำ​เป็น​ต้อง​ใช้
ระวัง​ให้​ดี​อย่า​ให้​ความ​คิด​ชั่วร้าย​เข้า​มา​ใน​จิตใจ​ของ​ท่าน​ที่​ว่า ‘มัน​ใกล้​จะ​ถึง​ปี​ที่​เจ็ด ซึ่ง​เป็น​ปี​แห่ง​การ​ยก​หนี้​แล้ว’ ท่าน​ก็เลย​มอง​พี่น้อง​ที่​ยากจน​คนนั้น​อย่าง​ไม่​เป็น​มิตร เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​ช่วย​อะไร​เขาเลย และ​เขา​จะ​ไป​บ่นว่า​ท่าน​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​พระยาห์เวห์​จะ​ตัดสิน​ว่า​ท่าน​ผิด
๑๐
ท่าน​ต้อง​ช่วย​เขา​เท่าที่​จะ​ช่วย​ได้ และ​เวลา​ที่​ช่วย ท่าน​ต้อง​ไม่​มี​จิตใจ​ที่​ชั่วร้าย​ด้วย เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​จะ​อวยพร​การ​งาน​ทั้งหมด​ของ​ท่าน​และ​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​ท่าน​ทำ
๑๑
เพราะ​จะ​มี​คน​จน​อยู่​เสมอ​ใน​ดินแดน​แห่ง​นี้ ดัง​นั้น​เรา​ขอ​สั่ง​ท่าน​ว่า ท่าน​ต้อง​ใจ​กว้าง​กับ​พี่น้อง​ของ​ท่าน และ​กับ​คน​ยากจน​และ​คน​ที่​ขัดสน​ใน​แผ่นดิน​ของ​ท่าน
๑๒
ถ้า​พี่น้อง​ชาว​ฮีบรู​คน​ใด ไม่ว่า​จะ​เป็น​ชาย​หรือ​หญิง ได้​ขายตัว​เอง​ให้​กับ​ท่าน คนๆ​นั้น​จะ​ต้อง​รับใช้​ท่าน​หก​ปี และ​ใน​ปี​ที่​เจ็ด​ท่าน​ต้อง​ปล่อย​คนๆ​นั้น​ให้​เป็น​อิสระ
๑๓
ตอน​ที่​ท่าน​ปล่อย​เขา​ให้​เป็น​อิสระนั้น ท่าน​ต้อง​ไม่​ปล่อย​ให้​เขา​ไป​มือ​เปล่าๆ
๑๔
ท่าน​ต้อง​ใจกว้าง ให้ แกะ ข้าว และ​เหล้าองุ่น​ของ​ท่าน​กับ​เขา​ไปด้วย ท่าน​ต้อง​ให้​เขา​ตาม​ขนาด​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​อวยพร​ให้​ท่าน
๑๕
จำ​เอา​ไว้​ว่า ท่าน​ก็​เคย​เป็น​ทาส​อยู่​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​มา​ก่อน​เหมือนกัน และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ได้​ปลดปล่อย​ให้​ท่าน​เป็น​อิสระ นี่​เป็น​เหตุ​ที่​เรา​ถึง​ได้​ให้​คำสั่งนี้​กับ​ท่าน​ใน​วันนี้
๑๖
ถ้า​ทาส​พูด​กับ​ท่าน​ว่า ‘ผม​จะ​ไม่​ไป​จาก​ท่าน’ เพราะ​เขา​รัก​ท่าน​และ​ครอบครัว​ของ​ท่าน เพราะ​เขา​รู้สึก​ดี​ที่​ได้​อยู่​กับ​ท่าน
๑๗
ท่าน​ต้อง​เอา​เหล็ก​หมาด มา​อัน​หนึ่ง และ​เอา​หู​เขา​แนบ​กับ​ประตู​แล้ว​เจาะ​ติ่งหู​ของ​ทาสนั้น แล้ว​เขา​จะ​เป็น​ทาส​ของ​ท่าน​ตลอด​ไป สำหรับ​ทาส​หญิง​ก็​ให้​ทำ​อย่าง​เดียวกัน
๑๘
ไม่​ต้อง​เสียดาย​ที่​จะ​ปล่อย​ทาส​ของ​ท่าน​ให้​เป็น​อิสระ เพราะ​หก​ปี​ที่​เขา​รับใช้​ท่าน​ก็​คุ้ม​ค่า​แล้ว พอๆ​กับ​ที่​ท่าน​ไป​จ้าง​คน​งาน​หนึ่ง​คน และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​จะ​อวยพร​ท่าน​ใน​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​ท่าน​ทำ
๑๙
ลูก​สัตว์​หัว​ปี​เพศ​ผู้​ทุกตัว​ที่​เกิด​มา​ใน​ฝูง​วัว ฝูง​แพะ​และ​แกะ​ของ​ท่าน ต้อง​แยก​ออก​มา​ไว้​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน ท่าน​ต้อง​ไม่​ใช้​งาน​วัวผู้​ที่​เป็น​ลูกหัวปี และ​ท่าน​ต้อง​ไม่​ตัด​ขน​ของ​แกะ​หัว​ปี
๒๐
ทุกๆ​ปี ท่าน​ต้อง​เอา​สัตว์​หัว​ปี​พวกนี้ ไป​ใน​สถานที่​นั้น​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​จะ​เลือก​ไว้​สำหรับ​นมัสการ​พระองค์ แล้ว​ท่าน​และ​ครอบครัว​ของ​ท่าน​จะ​กิน​มัน​ที่นั่น​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน
๒๑
แต่​ถ้า​มัน​เป็น​สัตว์​ที่​มี​ตำหนิ ถ้า​เป็น​ง่อย​หรือ​ตาบอด​หรือ​ติด​โรคร้าย ท่าน​ต้อง​ไม่​ถวาย​มัน​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน
๒๒
ท่าน​เอา​ไป​กิน​กัน​ใน​เมือง​ของ​ท่าน ใครๆ​ก็​กิน​ได้​ทั้งนั้น ไม่ว่า​จะ​เป็น​คน​ที่​บริสุทธิ์​หรือ​ไม่​บริสุทธิ์​ทาง​พิธีกรรม เหมือน​กับ​กิน​เนื้อทราย​หรือ​กวาง
๒๓
แต่​ท่าน​ต้อง​ไม่​กิน​เลือด​ของ​มัน ท่าน​ต้อง​เท​เลือด​ของ​มัน​ลง​บน​พื้น​เหมือน​เท​น้ำ
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:1
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:2
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:3
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:4
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:5
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:6
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:7
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:8
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:9
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:10
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:11
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:12
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:13
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:14
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:15
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:16
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:17
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:18
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:19
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:20
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:21
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:22
เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๕:23
เฉลยธรรมบัญญัติ 1 / เฉลยธ 1
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 / เฉลยธ 2
เฉลยธรรมบัญญัติ 3 / เฉลยธ 3
เฉลยธรรมบัญญัติ 4 / เฉลยธ 4
เฉลยธรรมบัญญัติ 5 / เฉลยธ 5
เฉลยธรรมบัญญัติ 6 / เฉลยธ 6
เฉลยธรรมบัญญัติ 7 / เฉลยธ 7
เฉลยธรรมบัญญัติ 8 / เฉลยธ 8
เฉลยธรรมบัญญัติ 9 / เฉลยธ 9
เฉลยธรรมบัญญัติ 10 / เฉลยธ 10
เฉลยธรรมบัญญัติ 11 / เฉลยธ 11
เฉลยธรรมบัญญัติ 12 / เฉลยธ 12
เฉลยธรรมบัญญัติ 13 / เฉลยธ 13
เฉลยธรรมบัญญัติ 14 / เฉลยธ 14
เฉลยธรรมบัญญัติ 15 / เฉลยธ 15
เฉลยธรรมบัญญัติ 16 / เฉลยธ 16
เฉลยธรรมบัญญัติ 17 / เฉลยธ 17
เฉลยธรรมบัญญัติ 18 / เฉลยธ 18
เฉลยธรรมบัญญัติ 19 / เฉลยธ 19
เฉลยธรรมบัญญัติ 20 / เฉลยธ 20
เฉลยธรรมบัญญัติ 21 / เฉลยธ 21
เฉลยธรรมบัญญัติ 22 / เฉลยธ 22
เฉลยธรรมบัญญัติ 23 / เฉลยธ 23
เฉลยธรรมบัญญัติ 24 / เฉลยธ 24
เฉลยธรรมบัญญัติ 25 / เฉลยธ 25
เฉลยธรรมบัญญัติ 26 / เฉลยธ 26
เฉลยธรรมบัญญัติ 27 / เฉลยธ 27
เฉลยธรรมบัญญัติ 28 / เฉลยธ 28
เฉลยธรรมบัญญัติ 29 / เฉลยธ 29
เฉลยธรรมบัญญัติ 30 / เฉลยธ 30
เฉลยธรรมบัญญัติ 31 / เฉลยธ 31
เฉลยธรรมบัญญัติ 32 / เฉลยธ 32
เฉลยธรรมบัญญัติ 33 / เฉลยธ 33
เฉลยธรรมบัญญัติ 34 / เฉลยธ 34