A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

โรม ๔

แล้ว​เรา​ได้​รับรู้​อะไร​เกี่ยวกับ​อับราฮัม​บรรพบุรุษ​ของ​ชนชาติ​ยิว​เรา
เพราะ​ถ้า​พระเจ้า​ยอมรับ​อับราฮัม​เพราะ​การ​กระทำ​ทั้งหลาย​ของ​ท่าน ท่าน​ก็​มี​สิทธิ์​ที่​จะ​โอ้อวด​ได้ แต่​จริงๆ​แล้ว​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า ท่าน​ไม่​มี​อะไร​ที่​จะ​โอ้อวด​ได้
พระคัมภีร์​เขียน​ไว้​ว่า​อย่างไร “อับราฮัม​ไว้วางใจ​พระเจ้า พระเจ้า​ก็​เลย​นับ​ว่า​ความ​ไว้วางใจ​ของ​ท่าน​นั้น​เป็น​สาเหตุ​เพียงพอ​ที่​พระองค์​จะ​ยอมรับ​ท่าน”
ดู​อย่าง​คน​ที่​ทำงาน​สิ ค่าแรง​ของ​เขา​ไม่​ได้​นับ​ว่า​เป็น​ของขวัญ​จาก​นาย​จ้าง แต่​เป็น​สิ่ง​ที่​เขา​สมควร​จะ​ได้รับ​อยู่​แล้ว
ส่วน​คน​ที่​ไม่​ทำงาน แต่​กลับ​ไว้วางใจ​ใน​พระเจ้า พระเจ้า​ก็​ยอมรับ​เขา​ถึง​แม้​เขา​ทำ​บาป พระองค์​ก็​นับ​ความ​ไว้วางใจ​นี้​เป็น​เหตุ​เพียงพอ​ที่​จะ​ยอมรับ​เขา
คน​ที่​พระเจ้า​ยอมรับ​โดย​ไม่​ได้​นับ​ว่า​การ​งาน​ที่​เขา​ทำ​ไป​นั้น กษัตริย์​ดาวิด​ได้​พูด​ถึง​เกียรติ​ของ​คน​แบบนี้​ว่า
“เมื่อ​พระเจ้า​ยกโทษ​ให้​กับ​ความผิด​ที่​คน​ทำ และ​กลบ​เกลื่อน​ความบาป​ของ​เขา ถือ​ว่า​เป็น​เกียรติ​จริงๆ
เมื่อ​องค์​เจ้า​ชีวิต​ไม่​ได้​นับ​ความผิด​ของ​เขา นั่น​นับว่า​เป็น​เกียรติ​จริงๆ”
เกียรตินี้​มี​ไว้​สำหรับ​คน​ที่​ทำ​พิธี​ขลิบ​เท่านั้น​หรือ มัน​มี​ไว้​สำหรับ​คน​ที่​ไม่​ได้​ทำ​พิธี​ขลิบ​ด้วย​ไม่ใช่หรือ ที่​ผม​ถาม​ก็​เพราะ​เรา​พูด​ว่า “อับราฮัม​ไว้วางใจ​ใน​พระเจ้า พระเจ้า​ก็​เลย​นับ​ว่า​ความ​ไว้วางใจ​ของ​ท่าน​นั้น​ว่า​เป็น​สาเหตุ​เพียงพอ​ที่​พระองค์​จะ​ยอมรับ​ท่าน”
๑๐
พระเจ้า​ยอมรับ​ท่าน​ตอน​ไหน ก่อน​หรือ​หลังจาก​ที่​ท่าน​ทำ​พิธี​ขลิบ จริงๆ​แล้ว​พระเจ้า​ยอมรับ​ท่าน​ก่อน​ที่​ท่าน​จะ​ทำ​พิธี​ขลิบ​เสียอีก
๑๑
แล้ว​ตอนหลัง​ท่าน​ถึง​ทำ​พิธี​ขลิบ เพื่อ​ทำให้​เห็น​ว่า​พระเจ้า​ยอมรับ​ท่าน​แล้ว​เพราะ​ท่าน​มี​ความ​ไว้วางใจ​ก่อน​ที่​ท่าน​จะ​ทำ​พิธี​ขลิบ​เสียอีก ดังนั้น​อับราฮัม​จึง​กลาย​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​ทุก​คน​ที่​ไว้วางใจ​แต่​ไม่​ได้​ทำ​พิธี​ขลิบ และ​พระเจ้า​นับ​ว่า​ความ​ไว้วางใจ​ของ​พวกเขา​นี้​ว่า​เป็น​สาเหตุ​เพียงพอ​ที่​จะ​ยอมรับ​พวกเขา
๑๒
นอกจาก​นั้น​อับราฮัม​ก็​ยัง​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​คน​ที่​ทำ​พิธี​ขลิบ​ด้วย ถ้า​พวก​เขา​ไม่​ได้​แค่​ทำ​พิธี​ขลิบ​เท่านั้น แต่​ยัง​ดำเนิน​รอย​ตาม​อับราฮัม​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​คือ​มี​ความ​ไว้วางใจ​ใน​พระเจ้า​เหมือน​กับ​ที่​อับราฮัม​มี​ก่อน​ที่​ท่าน​จะ​ทำ​พิธี​ขลิบ
๑๓
พระเจ้า​สัญญา​กับ​อับราฮัม​และ​ลูก​หลาน​ของ​ท่าน​ว่า พวก​เขา​จะ​ได้รับ​โลกนี้​เป็น​มรดก แต่​ที่​พระเจ้า​สัญญา​กับ​ท่าน​อย่างนั้น ไม่​ใช่​เพราะ​ท่าน​ทำ​ตาม​กฎ แต่​เพราะ​ท่าน​ไว้วางใจ​พระเจ้า​ต่าง​หาก พระเจ้า​ถึง​ยอมรับ​ท่าน
๑๔
ถ้า​คน​เรา​ได้รับ​โลกนี้​เป็น​มรดก​เพราะ​การ​ทำ​ตาม​กฎ การ​ไว้วางใจ​พระเจ้า​ก็​ไม่​มี​ความหมาย​อะไร​เลย และ​สัญญา​ของ​พระองค์​ก็​ต้อง​ถูก​ยกเลิก​ไป​ด้วย
๑๕
เพราะ​กฎ​นำ​ไป​สู่​การ​ลง​โทษ​จาก​พระเจ้า เพราะ​คน​ทำ​ผิด​กฎ​เสมอ แต่​ถ้า​ที่​ไหน​ไม่​มี​กฎ ที่​นั่น​ก็​ไม่​มี​การ​ทำ​ผิด​กฎ
๑๖
ดังนั้น​คำ​สัญญา​ของ​พระเจ้า​จึง​ขึ้น​อยู่​กับ​ความ​ไว้วางใจ เพื่อ​คำ​สัญญา​นั้น​จะ​ได้​เป็น​ของขวัญ​ที่​ให้​กับ​เรา​เปล่าๆ และ​ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม​ทุก​คน​จะ​ได้รับ​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​สัญญา​ไว้​อย่าง​แน่นอน ไม่​ใช่​แต่​เฉพาะ​คน​ที่​อยู่​ใต้​กฎ​เท่านั้น​ที่​จะ​ได้รับ แต่​รวม​ถึง​คน​ที่​มี​ส่วนร่วม​ใน​ความ​ไว้วางใจ​ของ​อับราฮัม​ด้วย เพราะ​ท่าน​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ทุก​คน
๑๗
เหมือน​กับ​ที่​พระคัมภีร์​ได้​เขียน​ไว้​ว่า “เรา​ได้​ทำให้​เจ้า​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​คน​หลาย​ชนชาติ” อับราฮัม​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ต่อหน้า​พระเจ้า​ที่​ท่าน​ไว้วางใจ เป็น​พระเจ้า​ที่​ทำ​ให้​คน​ตาย​ฟื้น​ขึ้น​มา​ใหม่ และ​ทำให้​สิ่ง​ที่​ยัง​ไม่​เคย​มี​มา​ก่อน​เกิด​ขึ้น
๑๘
เมื่อ​พระเจ้า​สัญญา​กับ​อับราฮัม​ว่า​เขา​จะ​ได้​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​คน​หลาย​ชนชาติ ท่าน​ก็​ไว้วางใจ​และ​มี​ความหวัง​อย่าง​เต็มที่ ทั้งๆ​ที่​คำ​สัญญา​นั้น​เหลือเชื่อ แต่​ใน​ที่​สุด​ท่าน​ก็​ได้​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​คน​หลาย​ชนชาติ​จริง​ตาม​ที่​พระเจ้า​บอก​กับ​ท่าน​ว่า “ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะ​มี​มากมาย​เหมือน​กับ​ดวงดาว​บน​ท้องฟ้า”
๑๙
ความ​ไว้​วาง​ใจ​ของ​อับราฮัม​ก็​ไม่​ได้​ลด​น้อย​ลง​เลย ทั้งๆ​ที่​อับราฮัม​รู้​ว่า​ร่างกาย​ของ​ท่าน​หมด​สภาพ​เหมือน​ตาย​แล้ว (เพราะ​ท่าน​มี​อายุ​ประมาณ​หนึ่งร้อย​ปี) และ​ท่าน​ยัง​รู้​อีก​ด้วย​ว่า​ครรภ์​ของ​นาง​ซาราห์​เมีย​ของ​ท่าน​เป็น​หมัน​เหมือน​กับ​ตาย​ไป​แล้ว
๒๐
แต่​อับราฮัม​ไม่​เคย​สงสัย​ใน​คำ​สัญญา​ของ​พระเจ้า​เลย กลับ​มี​ความ​ไว้วางใจ​มาก​ขึ้น ซึ่ง​เป็น​การ​ให้​เกียรติ​กับ​พระเจ้า
๒๑
อับราฮัม​เชื่อ​อย่าง​แน่ว​แน่​ว่า พระเจ้า​สามารถ​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​พระองค์​ได้​สัญญา​ไว้
๒๒
“พระเจ้า​จึง​นับ​ว่า​ความ​ไว้วางใจ​ของ​ท่าน​นั้น​เป็น​สาเหตุ​เพียงพอ​ที่​จะ​ยอมรับ​ท่าน”
๒๓
อย่าง​ที่​พระคัมภีร์​เขียน​ไว้​นั้น คำพูด​เหล่านี้​ไม่​ได้​เกี่ยวกับ​เรื่อง​ของ​อับราฮัม​เท่านั้น
๒๔
แต่​เกี่ยวกับ​พวก​เรา​ด้วย พระเจ้า​จะ​นับ​ว่า​ความ​ไว้วางใจ​ของ​เรา​นั้น​เป็น​สาเหตุ​เพียงพอ​ที่​จะ​ยอมรับ​เรา​ด้วย คือ​พวก​เรา​ที่​ไว้วางใจ​ใน​พระเจ้า ผู้​ทำ​ให้​พระเยซู​คริสต์เจ้า​ของ​เรา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย
๒๕
เป็น​เพราะ​ความ​ผิด​บาป​ของ​เรา พระเจ้า​ถึง​ได้​มอบ​พระเยซู​ให้​คน​เอา​ไป​ฆ่า และ​พระเจ้า​ทำ​ให้​พระเยซู​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย เพื่อ​เรา​จะ​ได้​เป็น​คน​ที่​พระองค์​ยอมรับ
โรม ๔:1
โรม ๔:2
โรม ๔:3
โรม ๔:4
โรม ๔:5
โรม ๔:6
โรม ๔:7
โรม ๔:8
โรม ๔:9
โรม ๔:10
โรม ๔:11
โรม ๔:12
โรม ๔:13
โรม ๔:14
โรม ๔:15
โรม ๔:16
โรม ๔:17
โรม ๔:18
โรม ๔:19
โรม ๔:20
โรม ๔:21
โรม ๔:22
โรม ๔:23
โรม ๔:24
โรม ๔:25
โรม 1 / โรม 1
โรม 2 / โรม 2
โรม 3 / โรม 3
โรม 4 / โรม 4
โรม 5 / โรม 5
โรม 6 / โรม 6
โรม 7 / โรม 7
โรม 8 / โรม 8
โรม 9 / โรม 9
โรม 10 / โรม 10
โรม 11 / โรม 11
โรม 12 / โรม 12
โรม 13 / โรม 13
โรม 14 / โรม 14
โรม 15 / โรม 15
โรม 16 / โรม 16