A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

ยอห์น ๑๙

ปีลาต​จึง​สั่ง​ให้​เอา​พระเยซู​ไป​เฆี่ยน
พวกทหาร​ได้​เอา​กิ่ง​หนาม​มา​สาน​เป็น​มงกุฎ​สวม​หัว​ของ​พระองค์ เอา​เสื้อคลุม​สีม่วง​มา​ใส่​ให้
และ​พวก​เขา​ก็​เวียน​กัน​เข้า​มา​หา​พระองค์​หลาย​รอบ เขา​เยาะเย้ย​ว่า “กษัตริย์​ของ​ชาว​ยิว​จงเจริญ” แล้ว​เขา​ตบ​หน้า​พระองค์
ปีลาต​ได้​ออก​มา​พูด​กับ​พวกยิว​ว่า “ดู​นี่ เรา​กำลัง​จะ​เอา​เขา​ออก​มา​ให้​พวก​คุณ เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​ได้​รู้​ว่า เรา​ไม่​เห็น​ว่า​เขา​ทำ​ผิด​ตรง​ไหน”
แล้ว​พระเยซู​ก็​ออก​มา พระองค์​สวม​มงกุฎ​หนาม​และ​ใส่​เสื้อคลุม​สี​ม่วง ปีลาต​บอก​กับ​พวกยิว​ว่า “เขา​อยู่​นี่​ไง”
เมื่อ​พวกหัวหน้านักบวช​และ​พวกผู้คุมวิหาร​เห็น​พระเยซู​ก็​ร้อง​ตะโกน​ว่า “ตรึง​มัน ตรึง​มัน” แต่​ปีลาต​ตอบ​ว่า “พวก​คุณ​ไป​ตรึง​กัน​เอา​เอง​ก็​แล้ว​กัน เพราะ​เรา​ไม่​เห็น​ว่า​เขา​ทำ​ผิด​ตรง​ไหน​เลย”
พวกยิว​ตอบ​ว่า “ตาม​กฎปฏิบัติ​ของ​ยิว บอก​ว่า​มัน​ทำ​ผิด​สมควร​ตาย​เพราะ​อ้าง​ว่า​เป็น​บุตร​ของ​พระเจ้า”
เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​อย่าง​นั้น​ก็​กลัว​จน​ตัว​สั่น
แล้ว​เขา​ก็​กลับ​เข้า​ไป​ใน​วัง​อีก​ครั้ง ปีลาต​ได้​ถาม​พระเยซู​ว่า “แก​มา​จาก​ไหน” แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ
๑๐
ปีลาต​จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “แก​ไม่​ยอม​พูด​กับ​เรา​หรือ แก​ไม่​รู้​หรือ​ว่า​เรา​มี​อำนาจ​ที่​จะ​ปล่อย​หรือ​ตรึง​แก​ก็​ได้”
๑๑
พระเยซู​จึง​ตอบ​เขา​ว่า “ถ้า​พระเจ้า​ไม่​ได้​ให้​อำนาจ​นั้น​กับ​คุณ คุณ​ก็​ไม่​มี​อำนาจ​เหนือ​เรา​หรอก ดังนั้น​คน​ที่​มอบ​ตัว​เรา​ให้​กับ​คุณ ก็​มี​ความผิด​บาป​ร้ายแรง​กว่า​คุณ”
๑๒
เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​อย่าง​นั้น เขา​ก็​พยายาม​ที่​จะ​ปล่อย​พระเยซู​อีก แต่​พวก​ยิว​ร้อง​ตะโกน​ว่า “ถ้า​ท่าน​ปล่อย​มัน ท่าน​ก็​ไม่​ใช่​เพื่อน​ของ​ซีซาร์ เพราะ​คน​ที่​อ้าง​ตัวเอง​เป็น​กษัตริย์​นั้น​เป็น​ศัตรู​กับ​ซีซาร์”
๑๓
เมื่อ​ปีลาต​ได้​ฟัง​อย่าง​นั้น​จึง​พา​พระเยซู​ออก​มา และ​เขา​ก็​นั่ง​ลง​บน​บัลลังก์​พิพากษา​ตรง​ที่​เรียกว่า “ลาน​หิน” (ซึ่ง​ใน​ภาษา​อารเมค เรียกว่า “กับบาธา”)
๑๔
วัน​นั้น​เป็น​วัน​ศุกร์ เป็น​วัน​จัด​เตรียม​สำหรับ​เทศกาล​วัน​ปลด​ปล่อย ประมาณ​เที่ยง​วัน ปีลาต​ได้​บอก​กับ​พวกยิว​ว่า “นี่​ไง กษัตริย์​ของ​พวกคุณ” พวกยิว​ร้อง​ตะโกน​ว่า
๑๕
“เอา​ตัว​ไป เอา​ตัว​ไป​ตรึง​ที่​กางเขน” ปีลาต​จึง​ถาม​พวก​เขา​ว่า “จะ​ให้​เรา​ตรึง​กษัตริย์​ของ​พวกคุณ​หรือ” พวกหัวหน้านักบวช​ตอบ​ว่า “เรา​ไม่​มี​กษัตริย์​อื่น นอก​จาก​ซีซาร์”
๑๖
แล้ว​ปีลาต​ได้​ส่ง​ตัว​พระเยซู​ไป​ให้​กับ​ทหาร​เพื่อ​เอา​ไป​ตรึง​ที่​ไม้​กางเขน แล้ว​พวกทหาร​ก็​มา​เอา​ตัว​พระเยซู​ไป
๑๗
พระองค์​ต้อง​แบก​ไม้กางเขน​ที่​จะ​ใช้​ตรึง​พระองค์​เอง​ไป​ถึง​ที่​แห่ง​หนึ่ง​เรียก​ว่า “หัวกะโหลก” (ใน​ภาษา​อารเมค​เรียก​ว่า กลโกธา)
๑๘
แล้ว​พวก​เขา​ก็​จับ​พระเยซู​ตรึง​บน​ไม้​กางเขน​ที่​นั่น พวก​เขา​ได้​ตรึง​นักโทษ​ชาย​อีก​สอง​คน​ด้วย พระเยซู​อยู่​ระหว่าง​นักโทษ​สอง​คน​นั้น
๑๙
ปีลาต​ได้​เขียน​ป้าย​ติด​ไว้​บน​กางเขน​ว่า “เยซู ชาว​นาซาเร็ธ กษัตริย์​ของ​ชาวยิว”
๒๐
คน​ยิว​เป็น​จำนวน​มาก​ได้​อ่าน​ป้ายนี้ เพราะ​ที่​ที่​พระเยซู​ถูก​ตรึง​นี้​อยู่​ใกล้​กับ​ตัวเมือง และ​ป้าย​นั้น​เขียน​เป็น​ภาษา​อารเมค ลาติน​และ​กรีก
๒๑
พวกหัวหน้านักบวช​พูด​กับ​ปีลาต​ว่า “อย่า​เขียน​ว่า ‘กษัตริย์​ของ​ชาวยิว’ แต่​ให้​เขียน​ว่า ‘ชาย​คนนี้​อ้าง​ว่า เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาว​ยิว’”
๒๒
แต่​ปีลาต​ตอบ​ว่า “เขียน​แล้ว ก็​แล้วไป”
๒๓
เมื่อ​พวก​ทหาร​ตรึง​พระเยซู​แล้ว ก็​ได้​เอา​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​มา​แบ่ง​กัน​ใน​หมู่​ทหาร​สี่​คน โดย​ได้​ไป​คน​ละ​ชิ้น ส่วน​เสื้อชั้นใน​ของ​พระเยซู​เป็น​ผ้าทอ​ชิ้น​เดียว​กัน​ตลอด​ทั้ง​ตัว​ไม่​มี​ตะเข็บ
๒๔
พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “อย่า​ฉีก​เลย จับสลาก​กัน​ดี​กว่า ดู​สิ​ว่า​ใคร​จะ​ได้” เหตุการณ์นี้​ได้​เกิด​ขึ้น​ตาม​ที่​พระคัมภีร์​เขียน​ว่า “เขา​เอา​เสื้อผ้า​ของ​เรา​ไป​แบ่ง​กัน แล้ว​เอา​ชุด​ของ​เรา​มา​จับสลาก​กัน” และ​พวกทหาร​ก็​ทำ​อย่าง​นั้น
๒๕
แม่​ของ​พระเยซู น้าสาว​ของ​พระองค์ มารีย์​เมีย​ของ​โคลปัส และ​มารีย์​ชาว​มักดาลา​ยืน​อยู่​ข้างๆ​ไม้กางเขน
๒๖
เมื่อ​พระเยซู​เห็น​แม่​ของ​พระองค์​และ​ศิษย์​ที่​พระองค์​รัก พระเยซู​จึง​พูด​กับ​แม่​ว่า “แม่​ครับ รับ​เขา​เป็น​ลูก​ด้วย”
๒๗
แล้ว​พระองค์​ก็​พูด​กับ​ศิษย์​คน​นั้น​ว่า “รับ​นาง​เป็น​แม่​ด้วย” ศิษย์​คน​นั้น​จึง​พา​แม่​ของ​พระองค์​ไป​อยู่​ที่​บ้าน​ของ​เขา​ตั้งแต่​นั้น​มา
๒๘
หลังจาก​นั้น​พระเยซู​รู้​ว่า​ทุก​อย่าง​เสร็จสิ้น​สมบูรณ์​แล้ว เพื่อ​ให้​คำ​ต่างๆ​ใน​พระคัมภีร์​เกิด​ขึ้น​จริง พระองค์​พูด​ว่า “เรา​หิว​น้ำ”
๒๙
มี​ไห​ใส่​เหล้าองุ่น​เปรี้ยว​อยู่​ที่​นั่น พวก​เขา​จึง​เอา​ฟองน้ำ​ชุบ​เหล้าองุ่น​เปรี้ยวนี้​ใส่​ปลาย​กิ่ง​ไม้​หุสบ แล้ว​ยื่น​ไป​จ่อ​ไว้​ที่​ปาก​ของ​พระองค์
๓๐
เมื่อ​พระองค์​ได้​ชิม​เหล้าองุ่น​เปรี้ยว​แล้ว จึง​ได้​ร้อง​ว่า “สำเร็จ​แล้ว” จาก​นั้น​ก็​คอพับ​และ​สิ้นใจ​ตาย
๓๑
วัน​นั้น​เป็น​วันศุกร์ และ​วันรุ่งขึ้น​ก็​จะ​เป็น​วันหยุดพิเศษทางศาสนา พวกยิว​ไม่​อยาก​ให้​ศพ​ค้าง​อยู่​บน​ไม้​กางเขน​ใน​วันหยุดทางศาสนา ก็​เลย​ขอ​ให้​ปีลาต​สั่ง​ทหาร​ของ​เขา​ให้​หัก​ขา​คน​ที่​ถูก​ตรึง​อยู่​บน​ไม้กางเขน เพื่อ​จะ​ได้​ตาย​เร็ว​ขึ้น และ​จะ​ได้​เอา​ศพ​ออก​ไป
๓๒
พวก​ทหาร​จึง​มา​หัก​ขา​โจร​สอง​คน​ที่​ถูก​ตรึง​กางเขน​พร้อม​กับ​พระเยซู
๓๓
แต่​เมื่อ​มา​ถึง​พระเยซู พวก​เขา​ก็​เห็น​ว่า​พระองค์​ตาย​แล้ว จึง​ไม่​ได้​หัก​ขา​พระองค์
๓๔
แต่​ทหาร​คน​หนึ่ง​เอา​หอก​แทง​ที่​สีข้าง​ของ​พระเยซู เลือด​และ​น้ำ​ก็​ไหล​ทะลัก​ออก​มา
๓๕
(คน​ที่​เห็น​เหตุการณ์​ได้​เล่า​ว่า​เขา​เห็น​อะไร เรื่อง​ที่​เขา​เล่า​นั้น​เป็น​ความจริง เขา​เล่า​ให้​ฟัง​เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​เชื่อ)
๓๖
สิ่งนี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​จะ​เป็น​จริง​ตาม​ที่​พระคัมภีร์​เขียน​ว่า “กระดูก​ของ​พระองค์​จะ​ไม่​หัก​แม้แต่​ชิ้น​เดียว”
๓๗
และ​มี​ข้อ​พระคัมภีร์​อีก​ข้อ​หนึ่ง​ว่า “พวก​เขา​จะ​มอง​ดู​คน​ที่​พวก​เขา​ได้​แทง”
๓๘
หลังจาก​นั้น​โยเซฟ​ชาวอาริมาเธีย​ได้​ขอ​อนุญาต​ปีลาต​นำ​ศพ​พระเยซู​ไป โยเซฟ​เป็น​ศิษย์​ลับๆ​ของ​พระเยซู เพราะ​เขา​กลัว​พวกยิว เมื่อ​ปีลาต​อนุญาต โยเซฟ​จึง​มา​เอา​ศพ​ของ​พระองค์​ไป
๓๙
นิโคเดมัส​ก็​มา​ด้วย เขา​เคย​มา​หา​พระเยซู​ก่อน​หน้านี้​ใน​ตอน​กลาง​คืน เขา​นำ​เครื่อง​หอม​คือ มดยอบ กับ​กฤษณา ​หนัก​ประมาณ​สามสิบ​กิโลกรัม​มา​ด้วย
๔๐
โยเซฟ​และ​นิโคเดมัส​ได้​เอา​ศพ​พระเยซู​มา​และ​พัน​ด้วย​ผ้า​ลินิน​พร้อม​กับ​เครื่อง​หอม​ตาม​ธรรมเนียม​การฝังศพ​ของ​ยิว
๔๑
ใกล้ๆ​กับ​ที่​ที่​พระเยซู​ถูก​ตรึง​นั้น​มี​สวน​อยู่​แห่ง​หนึ่ง และ​ใน​สวน​นั้น​มี​อุโมงค์ฝังศพ​ใหม่เอี่ยม​ที่​ยัง​ไม่​เคย​ใช้​วาง​ศพ​ใคร​มา​ก่อน
๔๒
พวกเขา​วาง​ศพ​ของ​พระองค์​ไว้​ใน​อุโมงค์​นั้น​เพราะ​มัน​อยู่​ใกล้​และ​ถึง​เวลา​ที่​จะ​ต้อง​เตรียม​ตัว​สำหรับ​วันหยุดทางศาสนา​แล้ว
ยอห์น ๑๙:1
ยอห์น ๑๙:2
ยอห์น ๑๙:3
ยอห์น ๑๙:4
ยอห์น ๑๙:5
ยอห์น ๑๙:6
ยอห์น ๑๙:7
ยอห์น ๑๙:8
ยอห์น ๑๙:9
ยอห์น ๑๙:10
ยอห์น ๑๙:11
ยอห์น ๑๙:12
ยอห์น ๑๙:13
ยอห์น ๑๙:14
ยอห์น ๑๙:15
ยอห์น ๑๙:16
ยอห์น ๑๙:17
ยอห์น ๑๙:18
ยอห์น ๑๙:19
ยอห์น ๑๙:20
ยอห์น ๑๙:21
ยอห์น ๑๙:22
ยอห์น ๑๙:23
ยอห์น ๑๙:24
ยอห์น ๑๙:25
ยอห์น ๑๙:26
ยอห์น ๑๙:27
ยอห์น ๑๙:28
ยอห์น ๑๙:29
ยอห์น ๑๙:30
ยอห์น ๑๙:31
ยอห์น ๑๙:32
ยอห์น ๑๙:33
ยอห์น ๑๙:34
ยอห์น ๑๙:35
ยอห์น ๑๙:36
ยอห์น ๑๙:37
ยอห์น ๑๙:38
ยอห์น ๑๙:39
ยอห์น ๑๙:40
ยอห์น ๑๙:41
ยอห์น ๑๙:42
ยอห์น 1 / ยอห์น 1
ยอห์น 2 / ยอห์น 2
ยอห์น 3 / ยอห์น 3
ยอห์น 4 / ยอห์น 4
ยอห์น 5 / ยอห์น 5
ยอห์น 6 / ยอห์น 6
ยอห์น 7 / ยอห์น 7
ยอห์น 8 / ยอห์น 8
ยอห์น 9 / ยอห์น 9
ยอห์น 10 / ยอห์น 10
ยอห์น 11 / ยอห์น 11
ยอห์น 12 / ยอห์น 12
ยอห์น 13 / ยอห์น 13
ยอห์น 14 / ยอห์น 14
ยอห์น 15 / ยอห์น 15
ยอห์น 16 / ยอห์น 16
ยอห์น 17 / ยอห์น 17
ยอห์น 18 / ยอห์น 18
ยอห์น 19 / ยอห์น 19
ยอห์น 20 / ยอห์น 20
ยอห์น 21 / ยอห์น 21