A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

ยอห์น ๑๐

“เรา​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า คน​ที่​ไม่​ได้​เข้า​คอกแกะ​ทาง​ประตู แต่​ปีน​เข้า​ไป​ทาง​อื่น​นั้น​คือ​ขโมย และ​โจร
คน​ที่​เข้า​คอก​แกะ​ทาง​ประตู​คือ​คน​เลี้ยง​แกะ
คน​เฝ้า​ประตู​ก็​เปิด​ประตู​ให้​เขา​และ​แกะ​ก็​ฟัง​เสียง​ของ​เขา เขา​รู้จัก​แกะ​แต่​ละ​ตัว เรียก​แกะ​ตาม​ชื่อ​ของ​มัน​เอง และ​เขา​นำ​พวก​แกะ​ออก​จาก​คอก
เมื่อ​แกะ​ออก​จาก​คอก​หมด​แล้ว คน​เลี้ยง​ก็​เดิน​นำ​หน้า และ​แกะ​ก็​เดิน​ตาม​เขา​ไป เพราะ​แกะ​จำ​เสียง​เขา​ได้
ฝูง​แกะ​จะ​ไม่​มี​วัน​เดิน​ตาม​คนแปลกหน้า พวก​มัน​จะ​วิ่งหนี​ไป เพราะ​ไม่​คุ้น​กับ​เสียง​ของ​คนแปลกหน้า”
พระเยซู​เล่า​เรื่อง​เปรียบเทียบ​นี้​ให้​พวก​เขา​ฟัง แต่​พวก​เขา​ไม่​เข้าใจ​ว่า​พระองค์​หมายถึง​อะไร
พระเยซู​พูด​อีก​ว่า “เรา​จะ​บอก​ความจริง​ให้​รู้​ว่า เรา​เป็น​ประตู​ของ​พวก​แกะ
ทุก​คน​ที่​มา​ก่อน​เรา​นั้น​เป็น​พวก​ขโมย​และ​โจร แต่​แกะ​ไม่​ได้​ฟัง​เสียง​ของ​พวกเขา
เรา​เป็น​ประตู คน​ที่​เข้า​มา​โดย​ผ่านทาง​เรา​จะ​รอด เขา​จะ​เข้าออก​และ​เจอ​ทุ่งหญ้า​เขียวขจี
๑๐
ขโมย​มา​เพื่อ​ลัก ฆ่า และ​ล้างผลาญทำลาย แต่​เรา​มา​เพื่อ​เขา​จะ​ได้​มี​ชีวิต​แท้ คือ​ชีวิต​ที่​สมบูรณ์​พูน​สุข
๑๑
เรา​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ​ที่​ดี คน​เลี้ยง​แกะ​ที่​ดี​ยอม​สละ​ชีวิต​ของ​ตน​เพื่อ​แกะ​ของ​เขา
๑๒
ลูกจ้าง​ที่​มา​เฝ้าดูแล​แกะ​แตกต่าง​จาก​คน​เลี้ยง​แกะ เพราะ​แกะ​ไม่​ได้​เป็น​ของ​เขา เมื่อ​เขา​เห็น​หมาป่า​มา เขา​ก็​ทิ้ง​ฝูงแกะ​และ​วิ่งหนี​ไป ปล่อย​ให้​หมาป่า​เข้า​มา​ขย้ำ​เอา​แกะ​และ​ทำ​ให้​แกะ​ที่​เหลือ​หนี​แตก​กระเจิง​ไป
๑๓
ลูกจ้าง​วิ่ง​หนี​ไป​เพราะ​เขา​ไม่​ได้​เป็น​ห่วง​แกะ เขา​เป็น​แค่​ลูกจ้าง​เท่านั้น
๑๔
เรา​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ​ที่​ดี เรา​รู้จัก​แกะ​ของ​เรา และ​แกะ​ก็​รู้จัก​เรา​ด้วย เหมือน​กับ​ที่​พระบิดา​รู้จัก​เรา​และ​เรา​ก็​รู้จัก​พระบิดา เรา​สละ​ชีวิต​ของ​เรา​เพื่อ​รักษา​แกะ​ของ​เรา​ให้​รอด
๑๕
***
๑๖
เรา​ยัง​มี​แกะ​ตัว​อื่นๆ​อีก​ที่​ไม่​ได้​อยู่​ใน​คอกนี้ เรา​ต้อง​นำทาง​แกะ​พวก​นั้น​ด้วย มัน​ก็​จะ​ฟัง​เสียง​ของ​เรา พวก​มัน​จะ​รวม​เป็น​ฝูง​เดียว​กัน และ​มี​คน​เลี้ยง​เพียง​คน​เดียว
๑๗
พระบิดา​รัก​เรา เพราะ​เรา​สละ​ชีวิต​ตัวเอง​เพื่อ​แกะ​ของ​เรา และ​ที่​เรา​ได้​สละ​ชีวิต​ตัวเอง​ก็​เพื่อ​ว่า​เรา​จะ​ได้​ชีวิต​นั้น​กลับ​คืน​มา​อีก
๑๘
ไม่​มี​ใคร​เอา​ชีวิต​ของ​เรา​ไป​จาก​เรา​ได้ แต่​เรา​เต็มใจ​สละ​ชีวิต​ของ​เรา​เอง เรา​มี​สิทธิ์​ที่​จะ​สละ​ชีวิต​ของ​เรา และ​มี​สิทธิ์​ที่​จะ​เอา​ชีวิต​ของ​เรา​กลับ​คืน​มา​อีก นี่​เป็น​สิ่ง​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​สั่ง​ให้​เรา​ทำ”
๑๙
เมื่อ​พระเยซู​พูด​อย่าง​นั้น ความ​ขัดแย้ง​ก็​เกิด​ขึ้น​ใน​หมู่​พวก​คนยิว​อีก
๒๐
พวกยิว​หลาย​คน​พูด​ว่า “มัน​ถูก​ผี​สิง​จน​เป็น​บ้า​ไป​แล้ว ไป​ฟัง​มัน​ทำไม”
๒๑
คน​อื่นๆ​แย้ง​ว่า “คน​ที่​ถูก​ผี​สิง​จะ​พูด​อย่างนี้​ได้​ยังไง แล้ว​ผี​จะ​ทำ​ให้​คน​ตาบอด​มองเห็น​ได้​ยังไง”
๒๒
ขณะ​นั้น​เป็น​หน้าหนาว มี​เทศกาลเฉลิม​ฉลองวิหาร ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม
๒๓
พระเยซู​กำลัง​เดิน​อยู่​ที่​ระเบียง​ของ​ซาโลมอน ใน​วิหาร
๒๔
พวกยิว​เข้า​มา​ห้อมล้อม​พระองค์​และ​ถาม​ว่า “แก​จะ​ปล่อย​ให้​เรา​เดา​ว่า​แก​เป็น​ใคร​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน ถ้า​แก​เป็น​พระคริสต์ ก็​บอก​มา​ตาม​ตรง​เลย”
๒๕
พระเยซู​ตอบ​ว่า “เรา​บอก​ไป​แล้ว แต่​พวก​คุณ​ก็​ไม่​ยอม​เชื่อ สิ่ง​อัศจรรย์​ต่างๆ​ที่​เรา​ทำ​ไป​ตาม​คำสั่ง​พระบิดา​ก็​แสดง​ให้​เห็น​แล้ว​ว่า​เรา​เป็น​ใคร
๒๖
พวก​คุณ​ไม่​เชื่อ เพราะ​พวก​คุณ​ไม่​ได้​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ใน​ฝูง​แกะ​ของ​เรา
๒๗
แกะ​ของ​เรา​จะ​ฟัง​เสียง​เรา และ​เรา​ก็​รู้จัก​แกะ​ของ​เรา และ​แกะ​ของ​เรา​จะ​ตาม​เรา​ไป
๒๘
เรา​จะ​ให้​แกะ​ของ​เรา​มี​ชีวิต​กับ​พระเจ้า​ตลอด​ไป แกะ​ของ​เรา​จะ​ไม่​มี​วัน​ตาย แล้ว​ไม่​มี​ใคร​แย่ง​แกะ​ของ​เรา​ไป​จาก​มือ​เรา​ได้
๒๙
พระบิดา​ของ​เรา​ที่​ให้​แกะ​กับ​เรา​นั้น ยิ่งใหญ่​กว่า​ทุกๆ​คน ไม่​มี​ใคร​แย่ง​แกะ​เรา​ไป​จาก​มือ​พระบิดา​เรา​ได้
๓๐
พระบิดา​และ​ตัว​เรา​เป็น​อัน​หนึ่ง​อัน​เดียว​กัน”
๓๑
พวกยิว​หยิบ​หิน​ขึ้น​มา​กะ​จะ​ขว้าง​พระเยซู​ให้​ตาย
๓๒
พระองค์​ถาม​ว่า “พวก​คุณ​ก็​ได้​เห็น​เรา​ทำ​สิ่ง​ดีๆ​ที่​มา​จาก​พระบิดา​ตั้ง​หลาย​อย่าง แล้ว​พวก​คุณ​จะ​ฆ่า​เรา​เพราะ​สิ่ง​ดี​สิ่ง​ไหน”
๓๓
พวกยิว​ตอบ​ว่า “เรา​ไม่​ได้​เอา​หิน​ขว้าง​แก​เพราะ​การกระทำ​ดีๆ​แต่​เพราะ​แก​พูดจา​ดูหมิ่น​พระเจ้า แก​เป็น​แค่​มนุษย์​ธรรมดา แต่​มา​อ้าง​ว่า​ตัวเอง​เป็น​พระเจ้า”
๓๔
พระเยซู​ตอบ​ว่า “ใน​กฎปฏิบัติ​ของ​พวก​คุณ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘พระเจ้า​พูด​ว่า พวก​คุณ​เป็น​พระเจ้า​ทั้งหลาย’
๓๕
ถ้า​พระเจ้า​เรียก​คน​ที่​รับ​ข้อความ​จาก​พระองค์​ว่า​เป็น​พระเจ้า​ทั้งหลาย และ​พระคัมภีร์​ถูกต้อง​เสมอ
๓๖
แล้ว​พวก​คุณ​จะ​มาหา​ว่า​เรา​ดูหมิ่น​พระเจ้า​ได้​ยังไง ที่​เรา​บอก​ว่า ‘เรา​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า’ ใน​เมื่อ​พระเจ้า​เอง​เป็น​ผู้​เลือก​และ​ส่ง​เรา​มา​ใน​โลกนี้
๓๗
ถ้า​เรา​ไม่​ได้​ทำงาน​ที่​พระบิดา​เรา​มอบ​ให้​เรา​ทำ ก็​ไม่​ต้อง​เชื่อ​เรา
๓๘
แต่​ถ้า​เรา​ทำงาน​นั้น ถึง​คุณ​จะ​ไม่​เชื่อ​เรา อย่าง​น้อย​ก็​ให้​เชื่อ​ใน​งาน​อัศจรรย์​ที่​เรา​ได้​ทำ เพื่อ​คุณ​จะ​ได้​รู้​แน่ๆ​ว่า​พระบิดา​อยู่​ใน​ตัว​เรา​และ​เรา​ก็​อยู่​ใน​พระบิดา”
๓๙
พวก​เขา​พยายาม​จะ​จับ​พระเยซู​อีก แต่​พระองค์​ก็​หลบหนี​ไป​ได้
๔๐
พระองค์​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​ยัง​สถานที่​ซึ่ง​เมื่อ​ก่อนนี้​ยอห์น​เคย​ใช้​ทำ​พิธีจุ่มน้ำ และ​พระองค์​ก็​พัก​อยู่​ที่​นั่น
๔๑
มี​คน​จำนวน​มาก​มาหา​พระองค์​และ​พูด​กัน​ว่า “ยอห์น​ไม่​ได้​ทำ​สิ่ง​อัศจรรย์​อะไร​เลย แต่​ทุก​อย่าง​ที่​ยอห์น​พูด​ถึง​ชาย​คนนี้​ก็​ถูก​หมด
๔๒
และ​มี​คน​เป็น​จำนวน​มาก​มา​ไว้วางใจ​ใน​พระเยซู​ที่​นั่น”
ยอห์น ๑๐:1
ยอห์น ๑๐:2
ยอห์น ๑๐:3
ยอห์น ๑๐:4
ยอห์น ๑๐:5
ยอห์น ๑๐:6
ยอห์น ๑๐:7
ยอห์น ๑๐:8
ยอห์น ๑๐:9
ยอห์น ๑๐:10
ยอห์น ๑๐:11
ยอห์น ๑๐:12
ยอห์น ๑๐:13
ยอห์น ๑๐:14
ยอห์น ๑๐:15
ยอห์น ๑๐:16
ยอห์น ๑๐:17
ยอห์น ๑๐:18
ยอห์น ๑๐:19
ยอห์น ๑๐:20
ยอห์น ๑๐:21
ยอห์น ๑๐:22
ยอห์น ๑๐:23
ยอห์น ๑๐:24
ยอห์น ๑๐:25
ยอห์น ๑๐:26
ยอห์น ๑๐:27
ยอห์น ๑๐:28
ยอห์น ๑๐:29
ยอห์น ๑๐:30
ยอห์น ๑๐:31
ยอห์น ๑๐:32
ยอห์น ๑๐:33
ยอห์น ๑๐:34
ยอห์น ๑๐:35
ยอห์น ๑๐:36
ยอห์น ๑๐:37
ยอห์น ๑๐:38
ยอห์น ๑๐:39
ยอห์น ๑๐:40
ยอห์น ๑๐:41
ยอห์น ๑๐:42
ยอห์น 1 / ยอห์น 1
ยอห์น 2 / ยอห์น 2
ยอห์น 3 / ยอห์น 3
ยอห์น 4 / ยอห์น 4
ยอห์น 5 / ยอห์น 5
ยอห์น 6 / ยอห์น 6
ยอห์น 7 / ยอห์น 7
ยอห์น 8 / ยอห์น 8
ยอห์น 9 / ยอห์น 9
ยอห์น 10 / ยอห์น 10
ยอห์น 11 / ยอห์น 11
ยอห์น 12 / ยอห์น 12
ยอห์น 13 / ยอห์น 13
ยอห์น 14 / ยอห์น 14
ยอห์น 15 / ยอห์น 15
ยอห์น 16 / ยอห์น 16
ยอห์น 17 / ยอห์น 17
ยอห์น 18 / ยอห์น 18
ยอห์น 19 / ยอห์น 19
ยอห์น 20 / ยอห์น 20
ยอห์น 21 / ยอห์น 21