A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

ลูกา ๗

พอ​พระเยซู​สอน​ชาวบ้าน​ที่​มา​ฟัง​เสร็จ​แล้ว พระองค์​ก็​เข้า​ไป​ยัง​เมือง​คาเปอรนาอุม
มี​ทาส​ของ​นายร้อย​ทหาร​โรมัน​คน​หนึ่ง​ป่วย​หนัก​ใกล้​จะ​ตาย นายร้อย​คนนี้​รัก​ทาส​ของ​เขา​มาก
เมื่อ​เขา​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​พระเยซู เขา​ก็​ส่ง​พวก​ผู้นำ​อาวุโส​ชาวยิว​ไป​ขอร้อง​พระองค์ ให้​มา​ช่วย​รักษา​ทาส​ของ​เขา
เมื่อ​พวก​ผู้นำ​อาวุโส​มา​พบ​พระเยซู​แล้ว ก็​ขอร้อง​อ้อนวอน​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ช่วย​นายร้อย​คนนี้​ด้วย​เถิด เขา​เป็น​คนดี​มาก
เขา​รัก​คน​ของ​เรา​และ​สร้าง​ที่ประชุม​ให้​กับ​พวก​เรา​ด้วย”
พระเยซู​จึง​ไป​กับ​พวก​เขา และ​เมื่อ​ใกล้​จะ​ถึง​บ้าน​เขา นายร้อย​ก็​ส่ง​พวก​เพื่อน​ให้​มา​บอก​กับ​พระเยซู​ว่า “อาจารย์​ครับ อย่า​ต้อง​ลำบาก​เลย​ครับ เพราะ​ผม​ไม่​ดี​พอ​ที่​จะ​ให้​ท่าน​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ผม
ตัว​ผม​เอง​จึง​ไม่​กล้า​ที่​จะ​มา​พบ​อาจารย์ ขอ​แค่​อาจารย์​สั่ง​เท่านั้น ทาส​ของ​ผม​ก็​จะ​หาย​ดี
ที่​ผม​รู้​ก็​เพราะ​ผม​เป็น​ทหาร มี​ทั้ง​หัวหน้า​ที่​สั่ง​ผม และ​มี​ลูกน้อง​ที่​ต้อง​เชื่อฟัง​คำสั่ง​ผม​ด้วย เมื่อ​ผม​สั่ง​ให้ ‘ไป’ เขา​ก็​ไป สั่ง​ให้ ‘มา’ เขา​ก็​มา แล้ว​ถ้า​สั่ง​ให้​ทาส​ของ​ผม ‘ทำ​สิ่ง​นั้น​สิ่งนี้’ เขา​ก็​ทำ”
เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​แบบ​นั้น พระองค์​ก็​แปลกใจ​มาก จึง​หัน​ไป​พูด​กับ​ชาว​บ้าน​ที่​ติดตาม​พระองค์​มา​ว่า “เรา​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า ยัง​ไม่​เคย​พบ​ใคร​ที่​มี​ความ​เชื่อ​ยิ่งใหญ่​ขนาดนี้​มา​ก่อน​แม้​แต่​ใน​อิสราเอล​เอง​ก็​ตาม”
๑๐
เมื่อ​พวก​เพื่อน​ของ​นายร้อย​กลับ​ไป​ถึง​บ้าน ก็​พบ​ว่า​ทาส​คน​นั้น​หาย​ดี​แล้ว
๑๑
ต่อมา​พระเยซู​กับ​พวก​ศิษย์​ไป​เมือง​นาอิน และ​มี​ชาวบ้าน​มากมาย​ติดตาม​ไป
๑๒
เมื่อ​พระองค์​เดิน​มา​ใกล้​ประตู​เมือง ก็​สวน​กับ​ขบวน​แห่​ศพ​ของ​คนๆ​หนึ่ง เขา​เป็น​ลูกชาย​เพียง​คน​เดียว​ของ​หญิงม่าย​คน​หนึ่ง มี​ชาวบ้าน​เป็น​จำนวน​มาก​เดิน​มา​กับ​ขบวน​พร้อม​กับ​หญิงม่าย​คน​นั้น
๑๓
เมื่อ​พระเยซู​เห็น​นาง ก็​รู้สึก​สงสาร และ​พูด​ว่า “อย่า​ร้องไห้​เลย”
๑๔
แล้ว​พระองค์​เดิน​เข้า​ไป​แตะ​โลง​ศพ พวก​คน​ที่​หาม​โลง​ก็​หยุด แล้ว​พระองค์​พูด​ว่า “พ่อ​หนุ่ม เรา​สั่ง​ให้​ลุก​ขึ้น​มา”
๑๕
คน​ตาย​ก็​ลุก​ขึ้น​มา​นั่ง​และ​เริ่ม​พูด พระเยซู​จึง​มอบ​ชาย​คน​นั้น​ให้​กับ​แม่​ของ​เขา
๑๖
ชาวบ้าน​ต่าง​เกิด​ความเกรง​กลัว​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า​ว่า “ผู้พูดแทนพระเจ้า​ผู้ยิ่งใหญ่​ได้​เกิด​ใน​หมู่​พวก​เรา​แล้ว” และ​พูด​ว่า “พระเจ้า​มา​ช่วยเหลือ​คน​ของ​พระองค์​แล้ว”
๑๗
แล้ว​ชื่อเสียง​ของ​พระเยซู ก็​ร่ำลือ​ไป​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย​และ​บริเวณ​รอบๆ​นั้น
๑๘
มี​ศิษย์​คน​หนึ่ง​ของ​ยอห์น​คน​ทำ​พิธีจุ่มน้ำ​เล่า​เรื่องนี้​ให้​ยอห์น​ฟัง ยอห์น​จึง​สั่ง​ศิษย์​สอง​คน​ของ​เขา
๑๙
ให้​ไป​ถาม​องค์​เจ้า​ชีวิต​ว่า “ท่าน​คือ​คนๆ​นั้น​ที่​จะ​มา หรือ​พวก​เรา​จะ​ต้อง​รอ​อีก​คน​หนึ่ง”
๒๐
ศิษย์​สอง​คน​นั้น​ไป​พบ​พระเยซู และ​พูด​ว่า “ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธีจุ่มน้ำ​ส่ง​พวก​เรา​มา​ถาม​ท่าน​ว่า ‘ท่าน​คือ​คนๆ​นั้น​ที่​จะ​มา หรือ​พวก​เรา​ยัง​ต้อง​รอ​อีก​คน​หนึ่ง’”
๒๑
ใน​เวลา​นั้น​พระเยซู​ได้​รักษา​คน​ที่​เจ็บป่วย​ด้วย​โรค​ต่างๆ​ให้​หาย ขับไล่​ผีชั่ว และ​ช่วย​ให้​คน​ตาบอด​หลาย​คน​มองเห็น
๒๒
พระเยซู​บอก​กับ​สอง​คน​นั้น​ว่า “ไป​บอก​ยอห์น​ถึง​สิ่ง​ที่​คุณ​ได้​เห็น​และ​ได้ยิน ว่า​คน​ตาบอด​มอง​เห็น คน​ง่อย​เดิน​ได้ คน​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ร้ายแรง​ก็​หาย คน​หูหนวก​ก็​ได้ยิน คน​ตาย​กลับ​ฟื้นคืนชีพ และ​คน​จน​ก็​ได้ยิน​เรื่อง​ข่าว​ดี
๒๓
คน​ที่​ไม่​ทิ้ง​เรา เพราะ​สิ่ง​ที่​เรา​ทำ ก็​เป็น​คน​ที่​มี​เกียรติ​จริงๆ”
๒๔
พอ​ศิษย์​ทั้ง​สอง​ของ​ยอห์น​กลับ​ไป​แล้ว พระเยซู​ก็​พูด​ถึง​ยอห์น​ให้​ชาวบ้าน​ฟัง​ว่า “พวก​คุณ​ออก​ไป​ดู​อะไร​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง ไป​ดู​ต้นอ้อ ลู่​ตาม​ลม​หรือ
๒๕
ไม่​ใช่​แน่ แล้ว​คุณ​ออก​ไป​ดู​อะไร​ล่ะ ไป​ดู​คน​ใส่​เสื้อผ้า​สวย​หรู​ราคา​แพง​หรือ ไม่​ใช่​หรอก เพราะ​คน​ที่​ใส่​เสื้อผ้า​สวย​หรู​ราคา​แพง​นั้น​อยู่​ใน​วัง
๒๖
ถ้า​อย่าง​นั้น​แล้ว​คุณ​ออก​ไป​ดู​อะไร​ล่ะ ออก​ไป​ดู​ผู้พูดแทนพระเจ้า​หรือ ใช่​แล้ว เรา​ขอ​บอก​ให้​รู้​ว่า​เขา​เป็น​ยิ่ง​กว่า​ผู้พูดแทนพระเจ้า​เสีย​อีก
๒๗
เพราะ​เขา​เป็น​คน​ที่​พระคัมภีร์​เขียน​ถึง​ว่า ‘ดูสิ เรา​จะ​ส่ง​ผู้​ส่งข่าว​ของ​เรา​นำ​หน้า​ท่าน​ไป​ก่อน เขา​จะ​ไป​เตรียม​หนทาง​ให้​กับ​ท่าน’
๒๘
เรา​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า ยอห์น​นั้น​ยิ่งใหญ่​กว่า​ทุกๆ​คน​ที่​เกิด​มา​จาก​ผู้หญิง แต่​คน​ที่​สำคัญ​น้อย​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า ก็​ยัง​ยิ่งใหญ่​กว่า​ยอห์น​อีก”
๒๙
ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​พระเยซู​พูด รวมทั้ง​คน​เก็บ​ภาษี​ก็​เชื่อ​ว่า​ทาง​ของ​พระเจ้า​นั้น​ถูกต้อง เพราะ​พวก​เขา​เคย​ให้​ยอห์น​ทำ​พิธีจุ่มน้ำ​ให้
๓๐
แต่​พวก​ฟาริสี​และ​พวก​ครู​สอน​กฎปฏิบัติ​ไม่​ยอมรับ​ทาง​ที่​พระเจ้า​มี​สำหรับ​พวก​เขา เพราะ​พวกนี้​ไม่​ได้​ให้​ยอห์น​ทำ​พิธีจุ่มน้ำ​ให้
๓๑
พระเยซู​พูด​ต่อ ว่า “เรา​จะ​เปรียบเทียบ​คน​ใน​สมัยนี้​กับ​อะไร​ดี
๓๒
พวก​เขา​เป็น​เหมือน​เด็กๆ​ที่​นั่ง​อยู่​ที่​ตลาด​ร้อง​ตะโกน​ใส่​กัน​ว่า ‘พวก​เรา​เป่า​ปี่​ให้​ฟัง แต่​พวก​เธอ​ก็​ไม่​ยอม​เต้น​ตาม พวก​เรา​ร้องเพลง​เศร้า แต่​พวก​เธอ​ก็​ไม่​ยอม​ร้องไห้’
๓๓
เมื่อ​ยอห์น​คน​ทำ​พิธีจุ่มน้ำ​มา เขา​ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง​หรือ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น พวก​คุณ​ก็​ว่า ‘เขา​มี​ผี​ชั่ว​สิง​อยู่’
๓๔
แต่​พอ​บุตร​มนุษย์​มา ทั้ง​กิน​และ​ดื่ม พวก​คุณ​ก็​หา​ว่า ‘ดู​ไอ้​หมอ​นั่น​สิ ทั้ง​ตะกละ​และ​ขี้เมา แถม​ยัง​เป็น​เพื่อน​กับ​คน​เก็บ​ภาษี​และ​คน​บาป​อีก​ด้วย’
๓๕
แต่​อย่างไรก็ตาม​สติปัญญา​นั้น​ถูก​หรือ​ผิด ก็​ดู​ได้​จาก​ผล​ทั้งหลาย​ของ​มัน”
๓๖
มี​ฟาริสี​คน​หนึ่ง​เชิญ​พระเยซู​มา​กิน​อาหาร​กับ​เขา พระองค์​ก็​เลย​มา​ที่​บ้าน​ของ​เขา​และ​นั่ง​เอน​กาย​อยู่​ที่​โต๊ะ​อาหาร
๓๗
มี​ผู้หญิง​คน​หนึ่ง​ที่​เป็น​ที่​รู้​กัน​ไป​ทั่ว​ใน​เมือง​นั้น​ว่า​เป็น​คน​บาป นาง​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​กิน​อาหาร​อยู่​ที่​บ้าน​ของ​ฟาริสี​คน​นั้น นาง​ก็​ถือ​น้ำหอม​ใน​ขวด​สวยหรู​มา​ด้วย
๓๘
นาง​เข้า​ไป​ยืน​อยู่​ข้างหลัง​ใกล้​เท้า​ของ​พระเยซู แล้ว​ร้องไห้​จน​เท้า​ของ​พระองค์​เปียก​ชุ่ม​ไป​ด้วย​น้ำตา แล้ว​เอา​ผม​ของ​นาง​เช็ด และ​ก้ม​ลง​จูบ​เท้า​ของ​พระองค์ พร้อม​ทั้ง​เท​น้ำหอม​ลง​บน​เท้า​ทั้ง​สอง​ข้าง​ของ​พระองค์
๓๙
เมื่อ​ฟาริสี​คน​ที่​เชิญ​พระเยซู​เห็น​ก็​คิด​ใน​ใจ​ว่า “ถ้า​ชาย​คนนี้​เป็น​ผู้พูดแทนพระเจ้า​จริง เขา​จะ​ต้อง​รู้​ว่า หญิง​ที่​แตะ​ต้อง​ตัว​เขา​นี้​เป็น​ใคร และ​เป็น​หญิง​ประเภท​ไหน เขา​จะ​ต้อง​รู้​ว่า​นาง​เป็น​คน​บาป”
๔๐
พระเยซู​พูด​ว่า “ซีโมน เรา​จะ​บอก​อะไร​ให้​นะ” และ​ซีโมน​ก็​ตอบ​ว่า “ว่า​มา​เลย​ครับ อาจารย์”
๔๑
พระเยซู​พูด​ว่า “มี​คน​ปล่อย​เงิน​กู้​คน​หนึ่ง มี​ลูกหนี้​อยู่​สอง​คน คน​หนึ่ง​เป็น​หนี้​อยู่​ห้าร้อย​เหรียญ​เงิน และ​อีก​คน​หนึ่ง​เป็น​หนี้​อยู่​ห้าสิบ​เหรียญ​เงิน
๔๒
แต่​ทั้ง​สอง​ไม่​มี​เงิน​ใช้​หนี้ เจ้าหนี้​ก็​เลย​ยก​หนี้​ให้​ทั้ง​สอง​คน คุณ​คิด​ว่า​คน​ไหน​จะ​รัก​เจ้าหนี้​คนนี้​มาก​กว่า​กัน”
๔๓
ซีโมน​ตอบ​ว่า “คน​แรก​ที่​มี​หนี้​มาก​กว่า​ครับ” พระองค์​ก็​ตอบ​ว่า “ถูกต้อง”
๔๔
แล้ว​พระเยซู​หัน​ไป​มอง​หญิง​คน​นั้น และ​พูด​กับ​ซีโมน​ว่า “เห็น​หญิง​คนนี้​ไหม เรา​มา​บ้าน​คุณ คุณ​ก็​ไม่​ได้​เอา​น้ำ​มา​ล้าง​เท้า​เรา แต่​เธอ​กลับ​ใช้​น้ำตา​ล้าง​เท้า​เรา และ​เอา​ผม​ของ​เธอ​เช็ด​จน​แห้ง
๔๕
คุณ​ไม่​ได้​จูบ​ต้อนรับ​เรา แต่​เธอ​ไม่​ได้​หยุด​จูบ​เท้า​เรา​เลย​ตั้งแต่​เข้า​มา
๔๖
คุณ​ไม่​ได้​เอา​น้ำมัน​ใส่​หัว​ของ​เรา แต่​เธอ​เอา​น้ำหอม​เท​ใส่​เท้า​ของ​เรา
๔๗
เรา​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า ที่​เธอ​แสดง​ความ​รัก​มาก​ขนาดนี้ ก็​เพราะ​เธอ​ได้รับ​การ​ยกโทษ​จาก​บาป​มากมาย​นั่น​เอง ส่วน​คน​อื่น​ที่​ได้รับ​การยกโทษ​น้อย ก็​มี​ความรัก​น้อย”
๔๘
พระเยซู​พูด​กับ​นาง​ว่า “บาป​ของ​คุณ​ได้รับ​การยกโทษ​แล้ว” คน​ที่​นั่ง​ดื่ม​กิน​กับ​พระองค์​ก็​พูด​กัน​ว่า
๔๙
“คนนี้​คิด​ว่า​เขา​เป็น​ใคร​กัน ถึง​ได้​เที่ยว​ยกโทษ​บาป​ให้​ใคร​ต่อ​ใคร”
๕๐
พระเยซู​พูด​กับ​หญิง​คนนี้​ว่า “ความเชื่อ​ของ​คุณ​ทำ​ให้​คุณ​รอด​แล้ว ไป​เป็น​สุข​เถิด”
ลูกา ๗:1
ลูกา ๗:2
ลูกา ๗:3
ลูกา ๗:4
ลูกา ๗:5
ลูกา ๗:6
ลูกา ๗:7
ลูกา ๗:8
ลูกา ๗:9
ลูกา ๗:10
ลูกา ๗:11
ลูกา ๗:12
ลูกา ๗:13
ลูกา ๗:14
ลูกา ๗:15
ลูกา ๗:16
ลูกา ๗:17
ลูกา ๗:18
ลูกา ๗:19
ลูกา ๗:20
ลูกา ๗:21
ลูกา ๗:22
ลูกา ๗:23
ลูกา ๗:24
ลูกา ๗:25
ลูกา ๗:26
ลูกา ๗:27
ลูกา ๗:28
ลูกา ๗:29
ลูกา ๗:30
ลูกา ๗:31
ลูกา ๗:32
ลูกา ๗:33
ลูกา ๗:34
ลูกา ๗:35
ลูกา ๗:36
ลูกา ๗:37
ลูกา ๗:38
ลูกา ๗:39
ลูกา ๗:40
ลูกา ๗:41
ลูกา ๗:42
ลูกา ๗:43
ลูกา ๗:44
ลูกา ๗:45
ลูกา ๗:46
ลูกา ๗:47
ลูกา ๗:48
ลูกา ๗:49
ลูกา ๗:50
ลูกา 1 / ลูกา 1
ลูกา 2 / ลูกา 2
ลูกา 3 / ลูกา 3
ลูกา 4 / ลูกา 4
ลูกา 5 / ลูกา 5
ลูกา 6 / ลูกา 6
ลูกา 7 / ลูกา 7
ลูกา 8 / ลูกา 8
ลูกา 9 / ลูกา 9
ลูกา 10 / ลูกา 10
ลูกา 11 / ลูกา 11
ลูกา 12 / ลูกา 12
ลูกา 13 / ลูกา 13
ลูกา 14 / ลูกา 14
ลูกา 15 / ลูกา 15
ลูกา 16 / ลูกา 16
ลูกา 17 / ลูกา 17
ลูกา 18 / ลูกา 18
ลูกา 19 / ลูกา 19
ลูกา 20 / ลูกา 20
ลูกา 21 / ลูกา 21
ลูกา 22 / ลูกา 22
ลูกา 23 / ลูกา 23
ลูกา 24 / ลูกา 24