A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

ลูกา ๒๓

ทุก​คน​ใน​ที่ประชุม​ลุก​ขึ้น พา​พระเยซู​ไป​หา​เจ้าเมือง​ปีลาต
พวก​เขา​เริ่ม​กล่าวหา​พระองค์ ว่า “เรา​ได้​พบ​ว่า ชาย​คนนี้​พยายาม​ปลุก​ปั่น​ประชาชน​ให้​กระด้างกระเดื่อง เขา​ยุยง​ให้​พวก​ประชาชน​เลิก​จ่าย​ภาษี​ให้​แก่​ซีซาร์ แถม​ยัง​อ้าง​ตัวเอง​เป็น​พระคริสต์ กษัตริย์​ของ​พวก​เรา​อีก​ด้วย”
ปีลาต​จึง​ถาม​พระเยซู​ว่า “แก​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ” พระเยซู​จึง​ตอบ​เขา​ว่า “ใช่ อย่าง​ที่​ท่าน​ว่า”
ปีลาต​จึง​พูด​กับ​พวก​หัวหน้า​นักบวช​และ​ฝูงชน​ว่า “เรา​ไม่​เห็น​เขา​ผิด​อะไร”
แต่​พวก​เขา​ยืนกราน​เสียงแข็ง​ว่า “แต่​เขา​ก็​ได้​สอน​และ​ปลุกปั่น​ประชาชน​ไป​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย เริ่ม​จาก​แถว​กาลิลี​เรื่อย​มา​จน​ถึง​เมือง​เยรูซาเล็มนี้”
เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​อย่าง​นั้น ก็​สอบถาม​จน​รู้​ว่า​พระเยซู​เป็น​ชาวกาลิลี
ซึ่ง​อยู่​ใน​การปกครอง​ของ​กษัตริย์เฮโรด เขา​จึง​ส่ง​ตัว​พระเยซู​ไป​ให้​กับ​กษัตริย์​เฮโรด ซึ่ง​ตอน​นั้น​อยู่​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม​พอดี
เมื่อ​กษัตริย์เฮโรด​พบ​พระเยซู​ก็ดีใจ​มาก เพราะ​อยาก​พบ​มา​นาน​แล้ว เขา​ได้ยิน​ชื่อเสียง​ของ​พระองค์ และ​เขา​หวัง​ว่า​พระเยซู​จะ​แสดง​อิทธิฤทธิ์​ให้​ดู​บ้าง
เฮโรด​ถาม​พระเยซู​หลาย​อย่าง แต่​พระองค์​ก็​ไม่​ได้​ตอบ​อะไร​เลย
๑๐
พวกหัวหน้านักบวช และ​พวกครูสอน​กฎปฏิบัติ​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​ก็​พา​กัน​กล่าวหา​พระองค์​อย่าง​ดุเดือด
๑๑
เฮโรด​กับ​พวก​ทหาร​ของ​เขา​ต่าง​พา​กัน​หัวเราะ​เยาะ และ​ดูถูก​เหยียด​หยาม​พระองค์ พวก​เขา​ให้​พระองค์​แต่ง​ชุด​ของ​กษัตริย์ แล้ว​ส่ง​ตัว​กลับ​ไป​หา​ปีลาต
๑๒
ใน​วัน​นั้น​เอง ทั้ง​เฮโรด​และ​ปีลาต​ได้​กลาย​มา​เป็น​เพื่อน​กัน ก่อน​หน้านี้ พวก​เขา​เป็น​ศัตรู​กัน
๑๓
ปีลาต​เรียก​พวกหัวหน้านักบวช พวกผู้นำ​และ​ประชาชน​มา​ชุมนุม​กัน
๑๔
แล้ว​ปีลาต​บอก​ว่า “พวก​คุณ​นำ​ชาย​คนนี้​มาหา​เรา และ​กล่าวหา​เขา​ว่า​ปลุกปั่น​ยุยง​ประชาชน​ให้​กระด้างกระเดื่อง​นั้น หลังจาก​ที่​เรา​ได้​สอบสวน​เขา​ต่อหน้า​พวก​คุณ​แล้ว ก็​ไม่​เห็น​ว่า​เขา​ทำ​ผิด​อะไร​ตาม​ที่​พวก​คุณ​กล่าว​หา
๑๕
ส่วน​กษัตริย์​เฮโรด ก็​คิด​อย่างนี้​เหมือน​กัน พระองค์​ก็​เลย​ส่ง​ชาย​คนนี้​กลับ​มาหา​เรา เขา​ไม่​ได้​ทำ​ผิด​อะไร​ที่​สมควร​ตาย
๑๖
เรา​จะ​สั่ง​เฆี่ยน​เขา​แล้ว​ปล่อย​ตัว​ไป”
๑๗
***
๑๘
แต่​ฝูงชน​ร้อง​ตะโกน​เป็น​เสียงเดียวกัน​ว่า “ฆ่า​มัน​ซะ แล้ว​ปล่อย​บารับบัส​ให้​เรา”
๑๙
บารับบัส​ถูก​ขัง​อยู่​ใน​คุก เพราะ​ได้​ก่อการจลาจล​ขึ้น​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​และ​ฆ่า​คน​ตาย
๒๐
ปีลาต​จึง​เกลี้ยกล่อม​พวก​เขา​อีก เพราะ​อยาก​ปล่อย​พระเยซู
๒๑
แต่​พวก​เขา​กลับ​ตะโกน​ว่า “ตรึง​มัน​ที่​กางเขน ตรึง​มัน​ที่​กางเขน”
๒๒
ปีลาต​ถาม​พวก​เขา​อีก​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​ว่า “ทำไม เขา​ทำ​ผิด​อะไร เรา​ไม่​เห็น​เขา​ทำ​ผิด​อะไร​ที่​สมควร​ตาย เรา​จะ​สั่ง​ให้​เฆี่ยน​เขา แล้ว​ก็​ปล่อย​ตัว​ไป”
๒๓
แต่​พวก​เขา​ก็​ร้อง​ตะโกน​ดัง​ขึ้นๆ​ให้​ตรึง​พระเยซู​ที่​กางเขน และ​ใน​ที่​สุด​เสียง​นั้น​ก็​ชนะ
๒๔
ปีลาต​ตัดสิน​ใจ​ทำ​ตาม​ที่​พวก​นั้น​ขอ
๒๕
คือ​ปล่อย​ตัว​บารับบาส​ที่​ติด​คุก​เพราะ​ก่อการจลาจล​และ​ฆ่า​คน และ​ให้​ทำ​กับ​พระเยซู​อย่าง​ที่​พวก​เขา​ต้องการ
๒๖
ใน​ระหว่าง​ทาง​ที่​นำ​ตัว​พระเยซู​ไป​นั้น พวก​เขา​ก็​จับ​ตัว​ซีโมน​ชาวไซรีน ที่​เพิ่ง​มา​จาก​ชนบท บังคับ​ให้​เขา​แบก​ไม้กางเขน​เดิน​ตามหลัง​พระเยซู​ไป
๒๗
ฝูงชน​จำนวน​มาก​เดิน​ตาม​ไป รวม​ทั้ง​ผู้หญิง​หลาย​คน​ที่​ร้องห่มร้องไห้ คร่ำครวญ​สงสาร​พระเยซู
๒๘
พระเยซู​ก็​ได้​หัน​ไป​บอก​พวก​นาง​ว่า “หญิง​ชาว​เยรูซาเล็ม​เอ๋ย อย่า​ร้องไห้​ให้​กับ​เรา​เลย แต่​ร้องไห้​ให้​กับ​ตัวเอง​และ​ลูกๆ​ของ​คุณ​เอง​ดี​กว่า
๒๙
เวลา​นั้น​จะ​มา​ถึง ที่​คน​จะ​พูด​ว่า ‘หญิง​ที่​เป็น​หมัน ไม่​เคย​คลอด​ลูก และ​ไม่​เคย​เลี้ยง​นม​ลูก ก็​ได้​เปรียบ​จริงๆ’
๓๐
แล้ว​พวก​เขา​ก็​จะ​ขอ​ร้อง​กับ​ภูเขา​ว่า ‘ช่วย​พัง​ลง​มา​ทับ​เรา​ด้วย’ และ​อ้อนวอน​กับ​เนิน​เขา​ว่า ‘ช่วย​ฝัง​เรา​หน่อย’
๓๑
เพราะ​ถ้า​พวก​เขา​ทำ​อย่างนี้​กับ​คน​ที่​บริสุทธิ์ แล้ว​มัน​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​คน​ที่​ทำ​ผิด”
๓๒
ยัง​มี​ผู้ร้าย​อีก​สอง​คน​ที่​ถูก​นำ​ตัว​มา​ฆ่า​พร้อมๆ​กับ​พระเยซู​ด้วย
๓๓
เมื่อ​เขา​มา​ถึง​สถานที่​ที่​เรียกว่า “หัวกะโหลก” พวก​เขา​ก็​ตรึง​พระเยซู​บน​ไม้กางเขน​ระหว่าง​ผู้ร้าย​สอง​คน​นั้น ทาง​ขวา​คน​หนึ่ง​และ​ทาง​ซ้าย​คน​หนึ่ง
๓๔
แล้ว​พระเยซู​ก็​พูด​ว่า “พระบิดา ช่วย​ยกโทษ​ให้​กับ​พวกเขา​ด้วย เพราะ​พวก​เขา​ไม่​รู้ตัว​หรอก​ว่า​กำลัง​ทำ​อะไร​ลง​ไป” แล้ว​พวก​เขา​เอา​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​มา​จับสลาก​แบ่ง​กัน
๓๕
ประชาชน​ก็​ยืน​ดู​อยู่ ส่วน​พวก​ผู้นำ​ชาวยิว​ต่าง​พา​กัน​หัวเราะ​เยาะ​และ​พูด​ถากถาง​ว่า “ใน​เมื่อ​เขา​ช่วย​คน​อื่น​ได้ ก็​ให้​เขา​ช่วย​ตัวเอง​ด้วย​สิ ถ้า​เขา​เป็น​พระคริสต์​ผู้ที่​พระเจ้า​ได้​เลือก​ไว้​จริง”
๓๖
พวก​ทหาร​ก็​พา​กัน​มา​ล้อเลียน พวกเขา​เอา​เหล้า​องุ่น​เปรี้ยว​ให้​พระองค์
๓๗
พวกเขา​พูด​ว่า “ถ้า​แก​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​จริง ก็​ช่วย​ตัวเอง​สิ”
๓๘
เหนือ​ตัว​พระองค์​ขึ้น​ไป​มี​ป้าย​เขียน​ไว้​ว่า “นี่​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว”
๓๙
ผู้ร้าย​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​ตรึง​อยู่​พูด​เสียดสี​ว่า “แก​เป็น​พระคริสต์​ไม่​ใช่​หรือ ช่วย​ตัว​แก​เอง​และ​พวก​เรา​ด้วย​สิ”
๔๐
แต่​ผู้ร้าย​อีก​คน​หนึ่ง​ห้าม​เขา และ​พูด​ขึ้น​ว่า “แก​ก็​มี​โทษ​ถึง​ตาย​เหมือน​กับ​เขา แก​ไม่​กลัว​พระเจ้า​หรือ​ยังไง
๔๑
พวก​เรา​มัน​สมควร​ตาย​อยู่​แล้ว แต่​ชาย​คนนี้​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด​เลย”
๔๒
แล้ว​เขา​ก็​พูด​ว่า “เยซู อย่า​ลืม​ผม​นะ​ครับ เมื่อ​พระองค์​เข้า​สู่​อาณาจักร​ของ​พระองค์”
๔๓
พระองค์​จึง​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า วันนี้​คุณ​จะ​ได้​อยู่​กับ​เรา​ใน​สวน​สวรรค์​อย่าง​แน่​นอน”
๔๔
ประมาณ​เที่ยง มี​แต่​ความ​มืดมิด​ปกคลุม​ไป​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​จน​ถึง​บ่าย​สาม​โมง
๔๕
เพราะ​ดวง​อาทิตย์​หยุด​ส่อง​แสง​และ​ม่าน​ใน​วิหาร ก็​ขาด​กลาง​ออก​เป็น​สอง​ท่อน
๔๖
พระเยซู​ร้อง​ตะโกน​ว่า “พระบิดา ลูก​ขอ​มอบ​จิต​วิญญาณ​ของ​ลูก​ไว้​ใน​มือ​พระองค์” เมื่อ​พูด​จบ​พระองค์​ก็​สิ้นใจ​ตาย
๔๗
เมื่อ​นายร้อย​คน​หนึ่ง​เห็น​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น เขา​ก็​สรรเสริญ​พระเจ้า​และ​พูด​ว่า “เขา​เป็น​คน​บริสุทธิ์​แน่ๆ”
๔๘
ส่วน​ฝูงชน​ที่​ได้​พา​กัน​มา​มุง​ดู​เหตุการณ์​ที่​น่า​ตื่นเต้น​นี้ เมื่อ​พวก​เขา​เห็น​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น ต่าง​ก็​กลับ​บ้าน​และ​ทุบอก​ตัวเอง​ด้วย​ความเสียอก​เสียใจ
๔๙
ส่วน​เพื่อน​สนิท​ทั้งหมด​ของ​พระเยซู และ​พวก​ผู้หญิง​ที่​ติดตาม​พระองค์​มา​จาก​แคว้น​กาลิลี​นั้น ยัง​คง​ยืน​ดู​อยู่​ห่างๆ
๕๐
มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ว่า โยเซฟ เป็น​สมาชิก​สภาสูง​ของ​ชาวยิว เขา​เป็น​คน​ซื่อสัตย์​ที่​ทำ​ตามใจ​พระเจ้า
๕๑
เขา​ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​การตัดสินใจ​และ​การกระทำ​ของ​พวกผู้นำ​ชาวยิว​คน​อื่นๆ​เกี่ยวกับ​พระเยซู เขา​มา​จาก​เมือง​อาริมาเธีย​ใน​แคว้น​ยูเดีย และ​เฝ้าคอย​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​อยู่
๕๒
เขา​ไป​หา​ปีลาต​เพื่อ​ขอ​ศพ​พระเยซู
๕๓
แล้ว​จึง​เอา​ศพ​ของ​พระองค์​ลง​มา​จาก​ไม้กางเขน และ​พัน​ด้วย​ผ้า​ลินิน แล้ว​นำ​ไป​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝัง​ศพ ซึ่ง​เจาะ​ไว้​ใน​หิน และ​ยัง​ไม่​เคย​ใช้​วาง​ศพ​ใคร​มา​ก่อน
๕๔
วัน​นั้น​เป็น​วัน​ศุกร์ ซึ่ง​เป็น​วันจัดเตรียม​และ​วันหยุดทางศาสนา ก็​ใกล้​จะ​เริ่มต้น​แล้ว
๕๕
ส่วน​พวก​ผู้หญิง​ที่​ติดตาม​พระเยซู​มา​จาก​แคว้น​กาลิลี​ก็​ตาม​โยเซฟ​ไป​ที่​อุโมงค์ และ​เห็น​ว่า​เขา​วาง​ศพ​ไว้​ที่นั่น
๕๖
หลังจากนั้น​พวก​เขา​ก็​กลับ​บ้าน​ไป​เตรียม​เครื่อง​หอม​กับ​น้ำมันหอม​ไว้​อาบ​ศพ​พระองค์ แล้ว​ใน​วันหยุดทางศาสนา​พวก​เขา​ก็​หยุด​พักผ่อน​ตาม​ที่​กฎ​ของ​โมเสส​สั่ง
ลูกา ๒๓:1
ลูกา ๒๓:2
ลูกา ๒๓:3
ลูกา ๒๓:4
ลูกา ๒๓:5
ลูกา ๒๓:6
ลูกา ๒๓:7
ลูกา ๒๓:8
ลูกา ๒๓:9
ลูกา ๒๓:10
ลูกา ๒๓:11
ลูกา ๒๓:12
ลูกา ๒๓:13
ลูกา ๒๓:14
ลูกา ๒๓:15
ลูกา ๒๓:16
ลูกา ๒๓:17
ลูกา ๒๓:18
ลูกา ๒๓:19
ลูกา ๒๓:20
ลูกา ๒๓:21
ลูกา ๒๓:22
ลูกา ๒๓:23
ลูกา ๒๓:24
ลูกา ๒๓:25
ลูกา ๒๓:26
ลูกา ๒๓:27
ลูกา ๒๓:28
ลูกา ๒๓:29
ลูกา ๒๓:30
ลูกา ๒๓:31
ลูกา ๒๓:32
ลูกา ๒๓:33
ลูกา ๒๓:34
ลูกา ๒๓:35
ลูกา ๒๓:36
ลูกา ๒๓:37
ลูกา ๒๓:38
ลูกา ๒๓:39
ลูกา ๒๓:40
ลูกา ๒๓:41
ลูกา ๒๓:42
ลูกา ๒๓:43
ลูกา ๒๓:44
ลูกา ๒๓:45
ลูกา ๒๓:46
ลูกา ๒๓:47
ลูกา ๒๓:48
ลูกา ๒๓:49
ลูกา ๒๓:50
ลูกา ๒๓:51
ลูกา ๒๓:52
ลูกา ๒๓:53
ลูกา ๒๓:54
ลูกา ๒๓:55
ลูกา ๒๓:56
ลูกา 1 / ลูกา 1
ลูกา 2 / ลูกา 2
ลูกา 3 / ลูกา 3
ลูกา 4 / ลูกา 4
ลูกา 5 / ลูกา 5
ลูกา 6 / ลูกา 6
ลูกา 7 / ลูกา 7
ลูกา 8 / ลูกา 8
ลูกา 9 / ลูกา 9
ลูกา 10 / ลูกา 10
ลูกา 11 / ลูกา 11
ลูกา 12 / ลูกา 12
ลูกา 13 / ลูกา 13
ลูกา 14 / ลูกา 14
ลูกา 15 / ลูกา 15
ลูกา 16 / ลูกา 16
ลูกา 17 / ลูกา 17
ลูกา 18 / ลูกา 18
ลูกา 19 / ลูกา 19
ลูกา 20 / ลูกา 20
ลูกา 21 / ลูกา 21
ลูกา 22 / ลูกา 22
ลูกา 23 / ลูกา 23
ลูกา 24 / ลูกา 24