A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

ลูกา ๒

ใน​เวลา​นั้น​จักรพรรดิ ​ออกัสตัส ออก​คำสั่ง​ให้​ประชาชน​ทุก​คน​ทั่ว​ทั้ง​อาณาจักร​โรมัน​กลับ​ไป​บ้าน​เกิด​ของ​ตน​เพื่อ​จด​ทะเบียน​สำมะโน​ครัว
ครั้งนี้​เป็น​การจด​ทะเบียน​สำมะโน​ครัว​ครั้งแรก เกิด​ขึ้น​ใน​สมัย​คีรินิอัส​เป็น​เจ้าเมือง​ซีเรีย
ทุก​คน​จึง​กลับ​ไป​ที่​บ้านเกิด​ของ​ตน
โยเซฟ​ซึ่ง​สืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​กษัตริย์​ดาวิด จึง​ต้อง​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เมือง​นาซาเร็ธ ใน​แคว้น​กาลิลี ไป​เมือง​เบธเลเฮม​ใน​แคว้น​ยูเดีย ซึ่ง​เป็น​บ้านเกิด​ของ​กษัตริย์​ดาวิด
เขา​พา​มารีย์​คู่หมั้น​ของ​เขา​ซึ่ง​ตั้ง​ท้อง​อยู่​ไป​ด้วย เพื่อ​ไป​จด​ทะเบียน​สำมะโน​ครัว​ด้วย​กัน
ใน​ระหว่าง​ที่​พวก​เขา​อยู่​ที่​นั่น​ก็​ถึง​กำหนด​ที่​มารีย์​จะ​คลอด​ลูก
มารีย์​คลอด​ลูก​เป็น​ผู้ชาย นาง​จึง​เอา​ผ้าอ้อม​พัน​เด็ก​ทารก​นั้น​วาง​ไว้​บน​รางหญ้า เพราะ​ไม่​มี​ที่​ไหน​ว่าง​ให้​พวก​เขา​พัก​เลย
ที่​ทุ่ง​หญ้า​นอก​หมู่บ้าน​มี​คน​เลี้ยง​แกะ​ที่​กำลัง​ดูแล​ฝูง​แกะ​อยู่​ใน​ตอน​กลาง​คืน
ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​มา​ปรากฏ​ตัว​ให้​พวก​เขา​เห็น และ​รัศมี​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​ส่อง​สว่าง​ล้อมรอบ​พวก​เขา พวก​เขา​ตกใจ​กลัว​มาก
๑๐
แต่​ทูตสวรรค์​พูด​ว่า “ไม่​ต้อง​กลัว เรา​มี​ข่าวดี​มา​บอก เป็น​ข่าว​ที่​จะ​ทำ​ให้​ทุก​คน​ยินดีร่าเริง
๑๑
เพราะ​วันนี้​พระผู้ช่วย​ให้​รอด​มา​เกิด​แล้ว​ที่​เมือง​ของ​ดาวิด พระองค์​คือ​พระคริสต์​องค์​เจ้า​ชีวิต
๑๒
สิ่ง​ที่​จะ​บอก​ให้​เจ้า​รู้​ว่า​เป็น​พระองค์​คือ เจ้า​จะ​พบ​เด็ก​ทารก​ที่​นอน​อยู่​ใน​ราง​หญ้า​และ​มี​ผ้า​อ้อม​ห่อ​ตัว​ไว้”
๑๓
ใน​ทันใด​นั้น​ก็​มี​ทูตสวรรค์​หมู่​ใหญ่​ลง​มา​จาก​สวรรค์ มา​รวม​กับ​ทูตสวรรค์​องค์​แรก​นั้น และ​พา​กัน​ร้อง​สรรเสริญ​พระเจ้า​ว่า
๑๔
“สรรเสริญ​พระเจ้า​บน​สวรรค์​สูงสุด และ​ขอ​ให้​คน​ที่​พระเจ้า​ภูมิใจ​ได้รับ​สันติสุข​ใน​โลกนี้”
๑๕
เมื่อ​ทูตสวรรค์​กลับ​สู่​สวรรค์​แล้ว คน​เลี้ยง​แกะ​ก็​พูด​กัน​ว่า “ไป​เมือง​เบธเลเฮม​กัน​เถอะ จะ​ได้​ไป​ดู​สิ่ง​ที่​องค์​เจ้า​ชีวิต​บอก​กับ​พวก​เรา”
๑๖
พวก​เขา​รีบ​ไป และ​ได้​พบ​มารีย์​กับ​โยเซฟ​พร้อม​กับ​เด็ก​ทารก​นอน​อยู่​ใน​รางหญ้า
๑๗
เมื่อ​เห็น​เด็ก​ทารก​แล้ว พวก​เขา​ก็​เล่า​ให้​คน​ที่​อยู่​ที่​นั่นฟัง​ว่า​ทูตสวรรค์​พูด​อะไร​เกี่ยวกับ​เด็ก​คนนี้
๑๘
เมื่อ​พวก​เขา​ได้ยิน​อย่าง​นั้น ก็​ประหลาดใจ​มาก
๑๙
แต่​มารีย์​ก็​เก็บ​เรื่องนี้​ไว้​ใน​ใจ​และ​นึก​ถึง​เรื่องนี้​อยู่​เสมอๆ
๒๐
เมื่อ​คน​เลี้ยง​แกะ​กลับ​ไป​แล้ว พวก​เขา​ก็​ยกย่อง​สรรเสริญ​พระเจ้า​สำหรับ​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ได้ยิน​และ​ได้​เห็น​มา ซึ่ง​เกิด​ขึ้น​จริง​ตาม​ที่​ทูตสวรรค์​ได้​บอก​ไว้
๒๑
เมื่อ​เด็ก​เกิด​มา​ครบ​แปด​วัน​ก็​ได้​เข้า​พิธีขลิบ และ​ได้​ชื่อ​ว่า “เยซู” ซึ่ง​เป็น​ชื่อ​ที่​ทูตสวรรค์​บอก​มารีย์​ไว้​ก่อน​ที่​จะ​ตั้ง​ท้อง
๒๒
ตาม​กฎ​ของ​โมเสส​คน​ที่​เพิ่ง​คลอด​ลูก​จะ​มี​เวลา​สี่สิบ​วัน​สำหรับ​ชำระ​ตัว​ให้​สะอาด​ตาม​หลัก​ศาสนา เมื่อ​ครบ​กำหนดนี้​แล้ว พวก​เขา​ก็​ได้​พา​พระเยซู​ไป​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​ถวาย​พระเยซู​ให้​กับ​องค์​เจ้า​ชีวิต
๒๓
เพราะ​กฎ​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​บอก​ว่า “ถ้า​ลูก​คน​แรก​เป็น​ผู้ชาย จะ​ต้อง​ยก​เด็ก​คน​นั้น​ให้​องค์​เจ้า​ชีวิต”
๒๔
แล้ว​พวก​เขา​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ตาม​กฎ​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​คือ นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​นกพิราบ​หนุ่ม​สอง​ตัว
๒๕
มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​สิเมโอน​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม เขา​เป็น​คน​ที่​ทำ​ตามใจ​พระเจ้า​และ​เคร่ง​ศาสนา เขา​เฝ้า​รอ​คอย​ว่า​เมื่อ​ไร​พระเจ้า​จะ​มา​ช่วยเหลือ​ชาว​อิสราเอล พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ก็​อยู่​กับ​เขา
๒๖
พระองค์​บอก​เขา​ว่า เขา​จะ​ได้​เห็น​พระคริสต์​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​ก่อน​ที่​เขา​จะ​ตาย
๒๗
พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​พา​เขา​มา​ที่​วิหาร​ใน​วัน​เดียว​กับ​ที่​มารีย์​และ​โยเซฟ​พา​ลูก​น้อย​เยซู​มา​ทำ​พิธี​ต่างๆ​ตาม​กฏ​ที่​โมเสส​สั่ง​ให้​ทำ​กับ​เด็ก​แรก​เกิด
๒๘
สิเมโอน​ก็​อุ้ม​ทารก​น้อย​ไว้​ใน​อ้อม​แขน แล้ว​สรรเสริญ​พระเจ้า​ว่า
๒๙
“ข้า​แต่​องค์​เจ้า​ชีวิต ตอนนี้​ขอ​ให้​ปลดปล่อย​ทาส​คนนี้​ให้​ไป​เป็น​สุข​ได้​แล้ว ตาม​ที่​พระองค์​ได้​บอก​ไว้
๓๐
เพราะ​ดวง​ตา​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​ความรอด
๓๑
ที่​พระองค์​เตรียม​ไว้​แล้ว​ให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ได้​เห็น
๓๒
พระองค์​เป็น​แสงสว่าง​ที่​ส่อง​ให้​กับ​คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว​เห็น​ทาง​ของ​พระองค์ และ​นำ​เกียรติ​อัน​ยิ่งใหญ่​มา​ให้​กับ​คน​ของ​พระองค์”
๓๓
โยเซฟ​กับ​มารีย์​งุนงง​มาก​ที่​สิเมโอน​พูด​อย่าง​นั้น​เกี่ยว​กับ​ทารก​น้อย
๓๔
แล้ว​สิเมโอน​อวยพร​พวก​เขา และ​พูด​กับ​นาง​มารีย์​แม่​ของ​ทารก​น้อย​ว่า “พระเจ้า​กำหนด​ไว้​แล้ว​ว่า​เด็ก​คนนี้​จะ​เป็น​เหตุ​ให้​คน​อิสราเอล​มากมาย​ต้อง​ล้มลง​หรือ​ลุกขึ้น เด็ก​คนนี้​จะ​เป็น​สัญญาณ​เตือน​จาก​พระเจ้า​ให้​รู้​ถึง​ความต้องการ​ของ​พระองค์ แต่​คน​จำนวน​มาก​จะ​ต่อต้าน​เขา
๓๕
สิ่งนี้​เลย​เปิดโปง​ความคิด​ใน​ใจ​ของ​คน​พวกนี้ เรื่องนี้​จะ​ทำ​ให้​คุณ​ทุกข์ใจ​มาก​เหมือน​มี​ดาบ​ทิ่ม​เข้า​ไป​ใน​ใจ​ของ​คุณ”
๓๖
อันนา​ซึ่ง​เป็น​ผู้พูดแทนพระเจ้า​คน​หนึ่ง เป็น​ลูกสาว​ของ​ฟานูเอล​จาก​เผ่า​อาเชอร์ นาง​แก่​มาก​แล้ว หลัง​จาก​อยู่​กิน​กับ​สามี​ได้​เพียง​เจ็ด​ปี
๓๗
สามี​ก็​ตาย และ​นาง​ก็​อยู่​เป็น​ม่าย​มา​จน​ถึง​อายุ​แปดสิบสี่​ปี นาง​ไม่​เคย​ออก​ไป​จาก​วิหาร​เลย นาง​นมัสการ​พระเจ้า​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน​ด้วย​การอธิษฐาน​และ​ถือ​ศีล​อด​อาหาร
๓๘
นาง​ได้​เข้า​มา​หา​พวก​เขา เริ่ม​สรรเสริญ​พระเจ้า และ​เล่า​เรื่อง​เด็ก​ทารก​คนนี้​ให้​กับ​ทุก​คน​ที่​รอ​คอย​เวลา​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม​จะ​ได้รับ​การ​ปลด​ปล่อย​ให้​เป็น​อิสระ
๓๙
เมื่อ​พวก​เขา​ทำ​ทุก​อย่าง​ตาม​กฎ​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​แล้ว พวก​เขา​ก็​เดิน​ทาง​กลับ​ไป​เมือง​นาซาเร็ธ​ใน​แคว้น​กาลิลี
๔๐
แล้ว​เด็ก​น้อย​ก็​ได้​เติบโต มี​ร่างกาย​สมบูรณ์​แข็งแรง มี​ความเฉลียว​ฉลาด​มาก​ขึ้น​เรื่อยๆ​และ​พระเจ้า​อวยพร​เขา
๔๑
ทุกๆ​ปี พ่อ​แม่​ของ​พระเยซู​จะ​ไป​เมือง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ร่วม​ฉลอง​เทศกาล​วัน​ปลด​ปล่อย
๔๒
เมื่อ​พระเยซู​อายุ​สิบสอง​ปี พวก​เขา​ได้​ไป​ร่วม​ฉลอง​เทศกาล​เหมือน​ทุก​ปี
๔๓
เมื่อ​หมด​เทศกาล​แล้ว พวก​เขา​ก็​เดิน​ทาง​กลับ​บ้าน แต่​เด็ก​น้อย​เยซู​ยัง​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม โดย​ที่​พ่อ​กับ​แม่​ไม่​รู้
๔๔
เพราะ​คิด​ว่า​พระองค์​อยู่​กับ​กลุ่ม​คน​ที่​เดิน​ทาง​มา​ด้วย​กัน เมื่อ​ผ่าน​ไป​หนึ่ง​วัน​แล้ว พวก​เขา​เริ่ม​หา​เด็ก​น้อย​เยซู​ใน​กลุ่ม​ญาติ​พี่น้อง​และ​เพื่อน​ฝูง
๔๕
แต่​ก็​หา​ไม่​พบ จึง​กลับ​ไป​ตาม​หา​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม
๔๖
สาม​วัน​ต่อมา​พวกเขา​ก็​มา​พบ​พระเยซู​กำลัง​นั่ง​อยู่​กับ​พวก​ครู​สอน​กฎปฏิบัติ​ใน​วิหาร พระองค์​กำลัง​ตั้ง​คำถาม​กับ​พวก​เขา​อยู่
๔๗
คน​ที่​ได้ยิน​พระองค์​พูด ก็​ทึ่ง​ใน​ความเข้าใจ​และ​คำตอบ​ของ​พระองค์
๔๘
เมื่อ​พ่อ​แม่​เห็น​พระองค์​ก็​แปลกใจ แม่​ของ​พระองค์​ก็​พูด​ว่า “ลูก ทำไม​ทำ​กับ​พ่อ​แม่​อย่างนี้ พ่อ​แม่​เป็น​ห่วง​แทบ​แย่ เที่ยว​ตาม​หา​ลูก​ไป​จน​ทั่ว​ทุก​ที่”
๔๙
พระเยซู​ก็​ตอบ​ว่า “ตาม​หา​ลูก​ทำไม​ครับ แม่​ไม่​รู้​หรือ​ครับ​ว่า​ลูก​จะ​ต้อง​อยู่​ใน​บ้าน​พ่อ”
๕๐
แต่​พวก​เขา​ก็​ไม่​เข้าใจ​ว่า​พระองค์​พูด​เรื่อง​อะไร
๕๑
พระเยซู​กลับ​ไป​เมือง​นาซาเร็ธ และ​อยู่​ใน​โอวาท​ของ​พ่อ​แม่ แม่​ของ​พระองค์​ก็​เก็บ​เรื่อง​ทั้งหมดนี้​ไว้​ใน​ใจ
๕๒
พระเยซู​เจริญ​เติบโต​ขึ้น​ทาง​ด้าน​สติปัญญา​และ​ร่างกาย ทั้ง​ยัง​เป็น​ที่​ชื่นชอบ​ของ​พระเจ้า​และ​ต่อ​คน​ทั่ว​ไป​มาก​ขึ้น
ลูกา ๒:1
ลูกา ๒:2
ลูกา ๒:3
ลูกา ๒:4
ลูกา ๒:5
ลูกา ๒:6
ลูกา ๒:7
ลูกา ๒:8
ลูกา ๒:9
ลูกา ๒:10
ลูกา ๒:11
ลูกา ๒:12
ลูกา ๒:13
ลูกา ๒:14
ลูกา ๒:15
ลูกา ๒:16
ลูกา ๒:17
ลูกา ๒:18
ลูกา ๒:19
ลูกา ๒:20
ลูกา ๒:21
ลูกา ๒:22
ลูกา ๒:23
ลูกา ๒:24
ลูกา ๒:25
ลูกา ๒:26
ลูกา ๒:27
ลูกา ๒:28
ลูกา ๒:29
ลูกา ๒:30
ลูกา ๒:31
ลูกา ๒:32
ลูกา ๒:33
ลูกา ๒:34
ลูกา ๒:35
ลูกา ๒:36
ลูกา ๒:37
ลูกา ๒:38
ลูกา ๒:39
ลูกา ๒:40
ลูกา ๒:41
ลูกา ๒:42
ลูกา ๒:43
ลูกา ๒:44
ลูกา ๒:45
ลูกา ๒:46
ลูกา ๒:47
ลูกา ๒:48
ลูกา ๒:49
ลูกา ๒:50
ลูกา ๒:51
ลูกา ๒:52
ลูกา 1 / ลูกา 1
ลูกา 2 / ลูกา 2
ลูกา 3 / ลูกา 3
ลูกา 4 / ลูกา 4
ลูกา 5 / ลูกา 5
ลูกา 6 / ลูกา 6
ลูกา 7 / ลูกา 7
ลูกา 8 / ลูกา 8
ลูกา 9 / ลูกา 9
ลูกา 10 / ลูกา 10
ลูกา 11 / ลูกา 11
ลูกา 12 / ลูกา 12
ลูกา 13 / ลูกา 13
ลูกา 14 / ลูกา 14
ลูกา 15 / ลูกา 15
ลูกา 16 / ลูกา 16
ลูกา 17 / ลูกา 17
ลูกา 18 / ลูกา 18
ลูกา 19 / ลูกา 19
ลูกา 20 / ลูกา 20
ลูกา 21 / ลูกา 21
ลูกา 22 / ลูกา 22
ลูกา 23 / ลูกา 23
ลูกา 24 / ลูกา 24