A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

ลูกา ๑๗

พระเยซู​พูด​กับ​พวก​ศิษย์​ว่า “จะ​มี​สิ่ง​ที่​มา​ยั่วยวน​ให้​คน​ทำ​บาป​เสมอ แต่​คน​ที่​มา​ยั่วยวน นั้น​ช่าง​น่า​อาย​จริงๆ
ระหว่าง​การชักชวน​คน​ที่​ต่ำต้อย​คน​หนึ่ง​ใน​พวกนี้​ให้​ทำ​บาป กับ​การถูกจับโยน​ลง​ไป​ใน​ทะเล​พร้อม​กับ​มี​หิน​โม่​แป้ง ​ล่าม​คอ​อยู่ อย่างหลัง​นี้​ก็​ยัง​จะ​ดี​กว่า
ระวัง​ตัว​ไว้​ให้​ดี ให้​ตักเตือน​พี่น้อง​ที่​ทำ​บาป และ​อภัย​ให้​เขา​เมื่อ​เขา​กลับตัว​กลับใจ
ถึง​แม้​เขา​จะ​ทำ​ผิด​บาป​ต่อ​คุณ​ถึง​วัน​ละ​เจ็ด​ครั้ง​ก็​ตาม แต่​ถ้า​ทุก​ครั้ง​เขา​บอก​คุณ​ว่า ‘ผม​กลับตัว​กลับใจ​แล้ว​ครับ’ ก็​ให้​ยกโทษ​เขา”
ฝ่าย​พวก​ศิษย์​เอก ก็​พูด​กับ​องค์​เจ้า​ชีวิต​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น ช่วย​เพิ่ม​ความเชื่อ​ให้​กับ​เรา​ด้วย​ครับ”
พระเยซู​ตอบ​ว่า “แค่​คุณ​มี​ความเชื่อ​เล็ก​เท่า​เมล็ด​มัสตาร์ดนี้ คุณ​ก็​สั่ง​ให้​ต้น​หม่อน​ทั้ง​ต้น​ถอนราก​ถอนโคน​ไป​ปลูก​อยู่​ใน​ทะเล​ได้​แล้ว”
“สมมุติ​ว่า​คุณ​มี​ทาส​คน​หนึ่ง เมื่อ​เขา​กลับ​มา​จาก​ไถนา​หรือ​เลี้ยง​แกะ คุณ​จะ​พูด​กับ​เขา​ไหม​ว่า ‘รีบๆ​ไป​หา​อะ​ไร​กิน​เร็ว’
หรือ​คุณ​จะ​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘ไป​เตรียม​อาหาร​มา​สิ แล้ว​คอย​รับใช้​อยู่​นี่​แหละ จน​กว่า​เรา​จะ​กิน​และ​ดื่ม​เสร็จ แล้ว​เจ้า​ถึง​ค่อย​ไป​กิน’
นาย​ต้อง​ขอบใจ​ทาส​ที่​เขา​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​หรือ
๑๐
พวก​คุณ​ก็​เหมือน​กัน เมื่อ​ทำงาน​ที่​นาย​สั่ง​มา​เสร็จ​แล้ว ก็​ควร​พูด​ว่า ‘พวก​เรา​เป็น​แค่​ทาส​ที่​ทำ​ตาม​หน้าที่​เท่านั้น ไม่​สมควร​ที่​เจ้านาย​จะ​ขอบใจ​หรอก’”
๑๑
ใน​ระหว่าง​ทาง​ที่​ไป​เมือง​เยรูซาเล็ม พระเยซู​ผ่าน​ไป​ตาม​เขตแดน​ของ​แคว้น​กาลิลี​กับ​แคว้น​สะมาเรีย
๑๒
ที่​หมู่บ้าน​แห่ง​หนึ่ง มี​ชาย​สิบ​คน​ที่​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ร้ายแรง เข้า​มาหา​พระองค์ แต่​ยืน​อยู่​ห่างๆ
๑๓
และ​ร้อง​ตะโกน​ว่า “เยซู นายท่าน สงสาร​พวก​เรา​ด้วย​เถิด”
๑๔
พระองค์​ก็​มอง​พวก​เขา แล้ว​พูด​ว่า “ไป​แสดง​ตัว​ให้​พวก​นักบวช ดู​สิ” ใน​ระหว่าง​ทาง​ที่​ไป​นั้น พวก​เขา​ก็​หาย​จาก​โรค
๑๕
คน​หนึ่ง​ใน​นั้น เมื่อ​เห็น​ว่า​หาย​แล้ว ก็​กลับ​มา​ร้อง​สรรเสริญ​พระเจ้า​เสียง​ดัง
๑๖
เขา​ก้ม​ลง​กราบ​ขอบคุณ​อยู่​ที่​เท้า​ของ​พระเยซู เขา​เป็น​ชาวสะมาเรีย
๑๗
พระเยซู​ถาม​ว่า “มี​สิบ​คน​ที่​หาย​จาก​โรค​ไม่​ใช่​หรือ แล้ว​อีก​เก้า​คน​อยู่​ที่​ไหน
๑๘
ทำไม​มี​แต่​คน​ต่าง​ชาติ​คนนี้​เท่านั้น​หรือ ที่​กลับ​มา​สรรเสริญ​พระเจ้า”
๑๙
แล้ว​พระเยซู​ก็​บอก​เขา​ว่า “ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป​ได้​แล้ว ความเชื่อ​ของ​คุณ​ทำ​ให้​หาย​จาก​โรค​แล้ว”
๒๐
วัน​หนึ่ง​พวก​ฟาริสี​ถาม​พระเยซู​ว่า “อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​มา​ถึง​เมื่อไหร่” พระองค์​ก็​ตอบ​ว่า “เมื่อ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​กำลัง​มา จะ​ไม่​มี​อะไร​เป็น​ลางบอกเหตุ​ให้​คุณ​รู้​หรอก
๒๑
จะ​ไม่​มี​ใคร​บอก​ได้​หรอก​ว่า ‘อยู่​นี่​ไง’ หรือ ‘อยู่​โน่น​ไง’ เพราะ​ดู​สิ อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​อยู่​ใน​หมู่​พวก​คุณ​แล้ว”
๒๒
แต่​พระองค์​พูด​กับ​พวก​ศิษย์​ว่า “วัน​นั้น​จะ​มา​ถึง เมื่อ​พวก​คุณ​อยาก​จะ​ได้​เห็น​วัน​เวลา​ของ​บุตร​มนุษย์​สัก​วัน​หนึ่ง แต่​คุณ​จะ​ไม่​มี​โอกาส​ได้​เห็น
๒๓
เมื่อ​มี​คน​มา​บอก​ว่า ‘พระองค์​อยู่​โน่น​ไง หรือ อยู่​นี่​ไง’ ก็​ไม่​ต้อง​ออก​ไป​เที่ยว​ตามหา​หรอก”
๒๔
“เพราะ​เมื่อ​บุตร​มนุษย์​มา​นั้น จะ​เห็น​ชัด​เหมือน​กับ​สายฟ้า​แลบ​จาก​ท้องฟ้า​ฟาก​หนึ่ง​ไป​ยัง​อีก​ฟาก​หนึ่ง
๒๕
แต่​พระองค์​จะ​ต้อง​ทน​ทุกข์ทรมาน​หลาย​อย่าง​เสีย​ก่อน และ​คน​ใน​ยุคนี้​จะ​ไม่​ยอมรับ​พระองค์
๒๖
วัน​ที่​พระองค์​กลับ​มา​นั้น จะ​เหมือน​กับ​สมัย​ของ​โนอาห์
๒๗
ที่​คน​ดื่ม​กิน​กัน​อยู่​อย่าง​สนุก​สนาน แต่งงาน​กัน​และ​ยก​ลูก​ให้​แต่งงาน​กัน จน​กระทั่ง​วันที่​โนอาห์​เข้า​ไป​ใน​เรือ แล้ว​น้ำ​ก็​ท่วม​จน​พวก​เขา​จม​น้ำ​ตาย​กัน​หมด
๒๘
ใน​สมัย​ของ​โลท​ก็​เหมือน​กัน คน​กิน​ดื่ม​กัน​อยู่ ซื้อ​ขาย​กัน เพาะ​ปลูก​กัน ก่อ​สร้าง​กัน
๒๙
จน​กระทั่ง​ถึง​วัน​ที่​โลท​ออก​จาก​เมือง​โสโดม ก็​มี​ไฟ และ​กำมะถัน​ตกลง​มา​จาก​ท้องฟ้า เผาผลาญ​ทำลาย​ชีวิต​ผู้คน​ใน​เมือง​นั้น​จน​หมดสิ้น
๓๐
ใน​วัน​ที่​บุตร​มนุษย์​กลับ​มา มัน​ก็​จะ​เป็น​อย่าง​นั้น​เหมือน​กัน
๓๑
ใน​วัน​นั้น คน​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​บ้าน​ก็​อย่า​เข้า​ไป​เก็บ​ข้าวของ​ใน​บ้าน​เลย หรือ​คน​ที่​อยู่​ใน​ทุ่งนา​ก็​อย่า​กลับ​ไป​บ้าน​เอา​อะไร​เลย
๓๒
จำ​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​เมีย​ของ​โลท ไว้​ให้​ดี
๓๓
คน​ที่​อยาก​จะ​รักษา​ชีวิต​เก่า​ไว้​จะ​เสีย​ชีวิต แต่​คน​ที่​ยอม​สละ​ชีวิต​เก่า จะ​รักษา​ชีวิต​ไว้
๓๔
เรา​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า ใน​คืน​นั้น​เอง สอง​คน​ที่​นอน​อยู่​บน​เตียง​เดียว​กัน คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป และ​อีก​คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้
๓๕
หญิง​สอง​คน​ที่​กำลัง​โม่​แป้ง​อยู่​ด้วย​กัน จะ​ถูก​รับ​ไปคน​หนึ่ง และ​ถูก​ทิ้ง​ไว้​คน​หนึ่ง”
๓๖
***
๓๗
พวก​ศิษย์​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์ มัน​จะ​เกิด​ขึ้น​ที่​ไหน​ครับ” พระองค์​จึง​ตอบ​ว่า “ซาก​ศพ​อยู่​ที่​ไหน ฝูง​แร้ง​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น”
ลูกา ๑๗:1
ลูกา ๑๗:2
ลูกา ๑๗:3
ลูกา ๑๗:4
ลูกา ๑๗:5
ลูกา ๑๗:6
ลูกา ๑๗:7
ลูกา ๑๗:8
ลูกา ๑๗:9
ลูกา ๑๗:10
ลูกา ๑๗:11
ลูกา ๑๗:12
ลูกา ๑๗:13
ลูกา ๑๗:14
ลูกา ๑๗:15
ลูกา ๑๗:16
ลูกา ๑๗:17
ลูกา ๑๗:18
ลูกา ๑๗:19
ลูกา ๑๗:20
ลูกา ๑๗:21
ลูกา ๑๗:22
ลูกา ๑๗:23
ลูกา ๑๗:24
ลูกา ๑๗:25
ลูกา ๑๗:26
ลูกา ๑๗:27
ลูกา ๑๗:28
ลูกา ๑๗:29
ลูกา ๑๗:30
ลูกา ๑๗:31
ลูกา ๑๗:32
ลูกา ๑๗:33
ลูกา ๑๗:34
ลูกา ๑๗:35
ลูกา ๑๗:36
ลูกา ๑๗:37
ลูกา 1 / ลูกา 1
ลูกา 2 / ลูกา 2
ลูกา 3 / ลูกา 3
ลูกา 4 / ลูกา 4
ลูกา 5 / ลูกา 5
ลูกา 6 / ลูกา 6
ลูกา 7 / ลูกา 7
ลูกา 8 / ลูกา 8
ลูกา 9 / ลูกา 9
ลูกา 10 / ลูกา 10
ลูกา 11 / ลูกา 11
ลูกา 12 / ลูกา 12
ลูกา 13 / ลูกา 13
ลูกา 14 / ลูกา 14
ลูกา 15 / ลูกา 15
ลูกา 16 / ลูกา 16
ลูกา 17 / ลูกา 17
ลูกา 18 / ลูกา 18
ลูกา 19 / ลูกา 19
ลูกา 20 / ลูกา 20
ลูกา 21 / ลูกา 21
ลูกา 22 / ลูกา 22
ลูกา 23 / ลูกา 23
ลูกา 24 / ลูกา 24