A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

เลวีนิติ ๒๕

พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​บน​ภูเขา​ซีนาย​ว่า
“ให้​บอก​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​เจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​กำลัง​ยก​ให้​เจ้านี้ เจ้า​ต้อง​ปล่อย​ให้​ผืนดิน​ได้​พักผ่อน​เจ็ดปี​ครั้ง เพื่อ​เป็น​เกียรติ​กับ​พระยาห์เวห์
ใน​เวลา​หกปี​เจ้า​จะ​ปลูก​พืช​ใน​ทุ่งนา​ได้ หก​ปีนี้​เจ้า​อาจ​ตัดแต่ง​ต้นองุ่น​ของ​เจ้า และ​เก็บเกี่ยว​ผลผลิต​ได้
แต่​ใน​ปี​ที่เจ็ด จะ​เป็น​เวลา​พิเศษ สำหรับ​ให้​แผ่นดิน​หยุดพัก​อย่าง​เต็มที่ เป็น​การ​หยุดพัก​เพื่อ​ให้​เกียรติ​กับ​พระยาห์เวห์ เจ้า​ต้อง​ไม่​หว่าน​พืช​ใน​ทุ่ง เจ้า​ต้อง​ไม่​ตัดแต่ง​ต้นองุ่น​ของ​เจ้า
เจ้า​ต้อง​ไม่​เก็บเกี่ยว​พืชผล​ที่​เกิด​ขึ้น​มาเอง และ​เจ้า​ต้อง​ไม่​เก็บ​องุ่น​จาก​ต้นองุ่น​ที่​ไม่ได้​ตัดแต่ง มัน​จะ​เป็น​ปี​ที่​แผ่นดิน​จะได้​หยุดพัก​อย่าง​เต็มที่
แต่​ใน​ปี​แห่ง​การ​หยุดพัก​นี้ ถ้า​ผืนดิน​นั้น​ให้​ผลผลิต​อะไร​ออกมา​ก็​ตาม สิ่งนั้น​ก็​จะ​เป็น​ของ​พวกเจ้า​เอา​ไว้​กิน สำหรับ​ตัว​เจ้าเอง คน​รับใช้​ชาย​หญิง​ของ​เจ้า คน​งาน​ที่​เจ้า​จ้าง​มา และ​ชาว​ต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​กับ​เจ้า
รวมทั้ง​วัว​ของ​เจ้า​และ​สัตว์ป่า​ที่​อยู่​บน​ที่ดิน​ของ​เจ้า ทุกอย่าง​ที่​เป็น​ผลผลิต​ของ​แผ่นดิน​นั้น ก็​เอา​มา​เป็น​อาหาร​ได้
ให้​นับ​ไป​เจ็ดปี​คือ​ปี​แห่ง​การ​หยุดพัก แล้ว​ให้​นับ​ปี​แห่ง​การ​หยุดพัก​ไป​เจ็ดครั้ง คือ​เจ็ด​คูณ​เจ็ด รวม​เป็น​เวลา​สี่สิบเก้า​ปี
แล้ว​เจ้า​ต้อง​เป่า​แตร​ที่​ทำ​จาก​เขาแกะ​ให้​ดัง​ใน​วัน​ที่สิบ​ของ​เดือน​เจ็ด ซึ่ง​เป็น​วัน​ชำระ​ประชาชน​ให้​บริสุทธิ์ เจ้า​ต้อง​เป่า​แตร​ที่​ทำ​จาก​เขาแกะ​ให้​ดัง​ไป​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน
๑๐
เจ้า​ต้อง​อุทิศ​ปี​ที่​ห้าสิบ​ให้​กับ​พระเจ้า และ​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​อิสรภาพ​ใน​แผ่นดิน​ให้​กับ​ทุกคน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​นั้น เจ้า​ต้อง​เรียก​ปีนี้​ว่า ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย ทุกคน​จะ​กลับ​สู่​ที่ดิน​ของ​ตน และ​ทุกคน​จะ​กลับ​ไป​ยัง​ตระกูล​ของตน
๑๑
ใน​ปี​ที่​ห้าสิบ​จะ​เป็น​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย​สำหรับ​เจ้า เจ้า​ต้อง​ไม่​เพาะ​ปลูก​และ​ไม่​เก็บ​เกี่ยว​สิ่ง​ที่​เติบโต​เอง​ตาม​ธรรมชาติ และ​เจ้า​ต้อง​ไม่​เก็บ​องุ่น​จาก​ต้นองุ่น​ที่​ยัง​ไม่ได้​ตัด​แต่ง
๑๒
เพราะ​มัน​เป็น​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย เป็น​ปี​ที่​อุทิศ​ให้​กับ​พวกเจ้า เจ้า​จะ​กิน​ได้​แต่​ผลผลิต​ที่​เกิด​ขึ้น​มาเอง​จาก​ทุ่งนา​นั้น
๑๓
ใน​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย ทุกคน​จะ​กลับ​ไป​ยัง​ที่ดิน​ของ​ตน
๑๔
ดังนั้น​เมื่อ​เจ้า​ขาย​ที่ดิน​ให้​เพื่อน​บ้าน หรือ​ซื้อ​ที่ดิน​จาก​เพื่อน​บ้าน​มา ก็​อย่า​โกง​กัน
๑๕
ถ้า​เจ้า​ต้อง​การ​ซื้อ​ที่ดิน​จาก​เพื่อน​บ้าน ก็​ให้​นับ​ดู​ว่า​ผ่าน​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย​ครั้ง​หลังสุด​นี้​มา​กี่ปี​แล้ว และ​เพื่อน​บ้าน​ก็​ต้อง​ดู​ว่า​จะ​เพาะ​ปลูก​ได้​อีก​กี่ปี ก่อน​จะ​ถึง​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย​ครั้ง​ต่อไป แล้ว​ก็​ซื้อ​ขาย​กัน​ตาม​จำนวน​ปี​ที่เหลือ​นั้น
๑๖
ยิ่ง​เหลือ​เวลา​อีก​หลาย​ปี ราคา​ของ​ที่ดิน​ก็​จะ​ยิ่ง​สูงขึ้น ยิ่ง​เหลือ​เวลา​น้อย ราคา​ก็​จะ​ยิ่ง​ถูก​ลง เพราะ​เขา​กำลัง​ขาย​จำนวน​ปี​ที่​จะ​ใช้​ปลูก​พืชผล​ได้
๑๗
อย่า​ได้​โกง​กัน แต่​ให้​ยำเกรง​พระเจ้า​ของ​เจ้า เพราะ​เรา​คือ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า
๑๘
เจ้า​ต้อง​เชื่อฟัง​กฎ​เหล่านั้น​ของ​เรา และ​รักษา​ระเบียบ​ต่างๆ​ของ​เรา และ​ทำ​ตาม​พวกมัน เพื่อ​พวกเจ้า​จะ​ได้​อาศัย​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย​ใน​แผ่นดิน​นี้
๑๙
แล้ว​แผ่นดิน​จะ​ให้​ผลผลิต​ของมัน และ​เจ้า​จะ​มี​กิน​อย่าง​เหลือเฟือ และ​จะ​อยู่​กัน​อย่าง​ปลอดภัย​ใน​แผ่นดิน​นั้น
๒๐
ถ้า​เจ้า​พูด​ว่า “แล้ว​เรา​จะ​เอา​อะไร​กิน​กัน​ใน​ปี​ที่เจ็ด ถ้า​เรา​ไม่​เพาะ​ปลูก​และ​ไม่​เก็บ​เกี่ยว​ผลผลิต​ใน​ที่ดิน​นั้น”
๒๑
เรา​จะ​อวยพร​เจ้า​ใน​ปี​ที่หก แผ่นดิน​จะ​ให้​ผลผลิต​กับ​เจ้า​พอ​สำหรับ​สามปี
๒๒
เมื่อ​เจ้า​เริ่ม​เพาะ​ปลูก​ใน​ปี​ที่แปด เจ้า​จะ​ยัง​สามารถ​กิน​ผลผลิต​เก่า​ที่​เก็บ​ไว้​ได้ จนกว่า​จะ​ถึง​ปี​ที่เก้า​ซึ่ง​ผลผลิต​ใหม่​จะ​เริ่ม​ออกมา
๒๓
เจ้า​จะ​ขาย​ที่ดิน​กัน​อย่าง​ถาวร​ไม่ได้ เพราะ​แผ่นดิน​นี้​เป็น​ของ​เรา เจ้า​เป็น​เพียง​คน​ต่างด้าว​ที่​มา​อาศัย​อยู่ และ​เป็น​คนเช่า​ที่​อาศัย​อยู่​ร่วม​กับเรา
๒๔
ทั่ว​ทั้ง​ประเทศ​ที่​พวกเจ้า​เป็น​เจ้าของ​อยู่ พวกเจ้า​ต้อง​ยินยอม​ให้​คน​ที่​ขาย​ที่ดิน​นั้น​ให้​กับ​เจ้า ไถ่​ที่ดิน​นั้น​กลับ​คืน​ไปได้
๒๕
ถ้า​ญาติ​ของเจ้า​ยากจน​และ​ขาย​ที่ดิน​บาง​ส่วน​ไป ญาติ​สนิท​ของ​เขา​ต้อง​มา​ไถ่​ที่​ผืนนั้น​ของ​ญาติ​เขา​กลับ​คืน
๒๖
ถ้า​เขา​ไม่มี​ญาติ​สนิท​ที่​จะ​มา​ไถ่​คืน แต่​ตัว​เขาเอง​หา​เงิน​มา​ได้​เพียงพอ​ที่​จะ​ไถ่​ที่ดิน​ของ​เขา​คืน
๒๗
เขา​ต้อง​นับ​ดู​ว่า​เขา​ขาย​ที่ดิน​ไป​กี่ปี​แล้ว เขา​ก็​จ่าย​เงิน​คืน​ให้​กับ​ผู้ซื้อ​ใน​ส่วน​ที่​ผู้ซื้อ​จ่าย​เกินมา แล้ว​เขา​ก็​จะได้​ที่ดิน​กลับ​คืน
๒๘
แต่​ถ้า​เขา​ไม่​สามารถ​ซื้อ​กลับคืน​ได้ ที่ดิน​ผืนนั้น​จะ​คงอยู่​กับ​คน​ที่​ซื้อ​มัน​ไป​จาก​เขา จน​กระทั่ง​ถึง​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย ใน​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย​นี้ ที่ดิน​ก็​จะ​ได้รับ​การ​ปลด​ปล่อย และ​เจ้าของ​ที่ดิน​ดั้งเดิม​จะ​ได้​ที่ดิน​ของเขา​กลับ​คืน​ไป
๒๙
ถ้า​คนหนึ่ง​ขาย​บ้าน​ที่​เขา​อยู่​อาศัย​ภาย​ใน​เขต​กำแพง​เมือง เขา​สามารถ​ไถ่คืน​ภายใน​เวลา​หนึ่งปี​หลัง​จาก​ที่​เขา​ขาย​มัน สิทธิ​ใน​การ​ไถ่​นี้​จะ​ถูก​จำกัด​เพียง​หนึ่งปี​เท่านั้น
๓๐
ถ้า​เขา​ยัง​ไม่​ไถ่​คืน​หลัง​จาก​หนึ่ง​ปี​เต็ม บ้าน​ที่​อยู่​ใน​เขต​กำแพง​เมือง​หลังนั้น จะ​ตก​เป็น​ของ​ผู้ซื้อ​และ​ลูกหลาน​ของเขา​อย่าง​ถาวร และ​จะ​ไม่​ได้รับ​การ​ปลด​ปล่อย​ใน​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย​ด้วย
๓๑
แต่​บ้าน​ใน​หมู่บ้าน​เล็กๆ​ที่​ไม่มี​กำแพง​ล้อม​รอบ จะ​ใช้​กฎ​เดียว​กับ​ที่ดิน คือ​คนขาย​สามารถ​ไถ่​คืน​ได้ และ​มัน​ก็​จะ​ได้รับ​การ​ปลด​ปล่อย​ใน​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย
๓๒
แต่​ถ้า​เป็น​เมือง​ของ​ชาว​เลวี ชาว​เลวี​มี​สิทธิ​ไถ่​บ้าน​ของ​พวกเขา​ที่​อยู่​ใน​เมือง​กลับ​คืน​ได้​ตลอด​เวลา
๓๓
แต่​ถ้า​ชาว​เลวี​ไม่ได้​ไถ่​บ้าน​ของเขา​คืน บ้าน​ที่​เขา​ขาย​ไปนั้น​ก็​จะ​กลับ​มา​เป็น​ของ​เขา ใน​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย เพราะ​บ้าน​ของ​พวก​เลวี​ที่​อยู่​ใน​เมืองนั้น เป็น​สมบัติ​ถาวร​ของ​พวกเขา​ท่ามกลาง​คน​อิสราเอล
๓๔
แต่​ทุ่งหญ้า​ที่​อยู่​รอบๆ​เมือง​ของ​ชาว​เลวี​นั้น จะ​ขาย​ไม่ได้ เพราะ​มัน​จะ​เป็น​สมบัติ​ของ​พวกเขา​ตลอดไป
๓๕
ถ้า​พี่น้อง​ของเจ้า​เกิด​ยากจน​ขึ้นมา และ​เขา​ไม่​สามารถ​เลี้ยงดู​ตนเอง​ได้ ก็​ให้​ช่วยเหลือ​เขา เหมือน​กับ​ที่​เจ้า​ช่วยเหลือ​ชาว​ต่างชาติ​หรือ​คน​ผ่าน​ทาง เพื่อ​เขา​จะได้​อยู่​ต่อไป​ท่ามกลาง​เจ้า
๓๖
เจ้า​ต้อง​ไม่​คิด​ดอกเบี้ย​ทบต้น​จาก​เขา แต่​ให้​ยำเกรง​พระเจ้า​ของ​เจ้า เพื่อ​พี่น้อง​ของเจ้า​จะได้​อยู่​กับ​เจ้า​ต่อไป
๓๗
เจ้า​ต้อง​ไม่​คิด​ดอกเบี้ย​จาก​เงิน​ที่​เจ้า​ให้​เขา​กู้ยืม และ​ไม่​คิด​ดอกเบี้ย​ทบต้น​จาก​อาหาร​ที่​เจ้า​ให้​เขา​กิน
๓๘
เรา​คือ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเจ้า ที่​นำ​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เพื่อ​ยก​แผ่นดิน​คานาอัน​นี้​ให้​กับเจ้า และ​เพื่อ​จะได้​เป็น​พระเจ้า​ของเจ้า
๓๙
ถ้า​พี่น้อง​ร่วม​ชาติ​ของเจ้า​ยากจน และ​ขาย​ตัวเอง​ให้​กับ​เจ้า เจ้า​ต้อง​ไม่ให้​เขา​ทำงาน​ของ​ทาส
๔๐
เขา​จะ​เป็น​เหมือน​คนงาน​รับจ้าง​หรือ​คนงาน​ผู้​อยู่​อาศัย​กับเจ้า เขา​จะ​รับใช้​เจ้า​จนถึง​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย
๔๑
แล้ว​เขา​และ​ลูกๆ​ของเขา​จะ​ไป​จาก​เจ้า และ​กลับ​ไป​ยัง​ตระกูล​ของเขา​และ​ที่ดิน​ของ​บรรพบุรุษ​เขา
๔๒
เพราะ​พวกเขา​คือ​ทาส​ของเรา เรา​ได้​นำ​พวกเขา​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ พวกเขา​ต้อง​ไม่​ถูก​ขาย​เป็น​ทาส
๔๓
เจ้า​ต้อง​ไม่​ปกครอง​เขา​อย่าง​โหดร้าย​ทารุณ แต่​เจ้า​ต้อง​ยำเกรง​พระเจ้า​ของ​เจ้า
๔๔
ทาส​ชาย​และ​ทาส​หญิง​ของ​เจ้า ต้อง​มา​จาก​ชนชาติ​ที่​อยู่​รอบๆ​เจ้า เจ้า​ต้อง​ซื้อ​ทาส​ชาย​และ​ทาส​หญิง​จาก​พวกเขา
๔๕
เจ้า​อาจ​ซื้อ​ทาส​จาก​ลูกๆ​ของ​พวก​ชาว​ต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​กับ​เจ้า หรือ​จาก​ครอบครัว​ของ​เขา​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​และ​เกิด​บน​แผ่นดิน​ของ​เจ้า พวกนี้​จะ​กลาย​เป็น​สมบัติ​ของ​เจ้า
๔๖
และ​เมื่อ​เจ้า​ตาย คน​เหล่านี้​ก็​จะ​เป็น​มรดก​ตกทอด​ไป​สู่​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ตลอดไป คน​พวกนั้น​เจ้า​สามารถ​เอา​มา​เป็น​ทาส​ได้ แต่​เจ้า​ต้อง​ไม่​ปกครอง​พี่น้อง​ร่วม​ชาติ​ของ​เจ้า ที่​เป็น​ชาว​อิสราเอล​อย่าง​โหดร้าย​ทารุณ
๔๗
ถ้า​ชาว​ต่างชาติ​หรือ​แขก​ผู้​มา​เยือน​ของเจ้า​เป็น​คนรวย​และ​พี่น้อง​ร่วม​ชาติ​ของเจ้า​ยากจน​และ​ขาย​ตัวเอง​ให้​กับ​ชาว​ต่างชาติ​หรือ​แขก​ผู้​มา​เยือน หรือ​สมาชิก​ใน​ครอบครัว​ของ​ชาว​ต่างชาติ
๔๘
หลังจาก​ที่​เขา​ขาย​ตัวเอง​ไปแล้ว ญาติ​คนใด​คนหนึ่ง​ก็​มี​สิทธิ​ไถ่​เขา​คืน​มา​ได้
๔๙
หรือ​ลุง​หรือ​ลูกพี่​ลูกน้อง หรือ​ญาติ​สนิท​จาก​ครอบครัว​เขา ก็​มี​สิทธิ​ไถ่​เขา​คืน​มา​ได้ หรือ​ถ้า​เขา​หา​เงิน​มา​ได้​เพียง​พอ เขา​ก็​สามารถ​ไถ่​ตัวเอง​คืน​ได้​เหมือน​กัน
๕๐
เขา​และ​คน​ซื้อ​เขา​ไป ต้อง​นับ​จำนวน​ปี​ทั้งหมด ตั้งแต่​ปี​ที่​เขา​ขาย​ตัวเอง​ไป​จนถึง​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย และ​ราคา​ของ​ตัวเขา​ก็​จะ​ขึ้น​อยู่​กับ​จำนวน​ปี​ที่เหลือ​นั้น เวลา​ที่​เขา​อยู่​กับ​คน​ที่​ซื้อ​เขา​นั้น​จะ​นับ​เหมือน​เวลา​ของ​ลูกจ้าง​คน​หนึ่ง
๕๑
เขา​จะ​ต้อง​จ่าย​ค่าไถ่​ให้​กับ​คน​ที่​ซื้อ​เขา​มา จะ​จ่าย​มาก​หรือ​น้อย​ก็​ขึ้น​อยู่​กับ​จำนวน​ปี​ที่เหลือ ตั้งแต่​วัน​ที่​ตกลง​จะ​ไถ่​คืน​จนถึง​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย ถ้า​ยัง​เหลือ​อีก​หลายปี ก็​ต้อง​จ่าย​ค่าไถ่​มาก​หน่อย ถ้า​เหลือ​ไม่กี่ปี ก็​จ่าย​ค่าไถ่​น้อย​หน่อย
๕๒
***
๕๓
คน​ที่​ขาย​ตัวเอง​จะ​อยู่​กับ​ชาว​ต่างชาติ​เหมือน​กับ​คนงาน​รับจ้าง​รายปี ชาว​ต่างชาติ​จะ​ต้อง​ไม่​ปกครอง​เขา​อย่าง​โหดร้าย​ทารุณ​ต่อหน้า​เจ้า
๕๔
แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ได้รับ​การ​ไถ่ โดย​วิธีใด​วิธี​หนึ่ง​ที่​บอก​นี้ ตัวเขา​และ​ลูกๆเขา​ก็​จะ​เป็น​อิสระ​ใน​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย
๕๕
เพราะ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​คือ​ทาส​ของ​เรา พวกเขา​เป็น​ทาส​เรา เรา​ได้​นำ​พวกเขา​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เรา​คือ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า
เลวีนิติ ๒๕:1
เลวีนิติ ๒๕:2
เลวีนิติ ๒๕:3
เลวีนิติ ๒๕:4
เลวีนิติ ๒๕:5
เลวีนิติ ๒๕:6
เลวีนิติ ๒๕:7
เลวีนิติ ๒๕:8
เลวีนิติ ๒๕:9
เลวีนิติ ๒๕:10
เลวีนิติ ๒๕:11
เลวีนิติ ๒๕:12
เลวีนิติ ๒๕:13
เลวีนิติ ๒๕:14
เลวีนิติ ๒๕:15
เลวีนิติ ๒๕:16
เลวีนิติ ๒๕:17
เลวีนิติ ๒๕:18
เลวีนิติ ๒๕:19
เลวีนิติ ๒๕:20
เลวีนิติ ๒๕:21
เลวีนิติ ๒๕:22
เลวีนิติ ๒๕:23
เลวีนิติ ๒๕:24
เลวีนิติ ๒๕:25
เลวีนิติ ๒๕:26
เลวีนิติ ๒๕:27
เลวีนิติ ๒๕:28
เลวีนิติ ๒๕:29
เลวีนิติ ๒๕:30
เลวีนิติ ๒๕:31
เลวีนิติ ๒๕:32
เลวีนิติ ๒๕:33
เลวีนิติ ๒๕:34
เลวีนิติ ๒๕:35
เลวีนิติ ๒๕:36
เลวีนิติ ๒๕:37
เลวีนิติ ๒๕:38
เลวีนิติ ๒๕:39
เลวีนิติ ๒๕:40
เลวีนิติ ๒๕:41
เลวีนิติ ๒๕:42
เลวีนิติ ๒๕:43
เลวีนิติ ๒๕:44
เลวีนิติ ๒๕:45
เลวีนิติ ๒๕:46
เลวีนิติ ๒๕:47
เลวีนิติ ๒๕:48
เลวีนิติ ๒๕:49
เลวีนิติ ๒๕:50
เลวีนิติ ๒๕:51
เลวีนิติ ๒๕:52
เลวีนิติ ๒๕:53
เลวีนิติ ๒๕:54
เลวีนิติ ๒๕:55
เลวีนิติ 1 / เลวีนิ 1
เลวีนิติ 2 / เลวีนิ 2
เลวีนิติ 3 / เลวีนิ 3
เลวีนิติ 4 / เลวีนิ 4
เลวีนิติ 5 / เลวีนิ 5
เลวีนิติ 6 / เลวีนิ 6
เลวีนิติ 7 / เลวีนิ 7
เลวีนิติ 8 / เลวีนิ 8
เลวีนิติ 9 / เลวีนิ 9
เลวีนิติ 10 / เลวีนิ 10
เลวีนิติ 11 / เลวีนิ 11
เลวีนิติ 12 / เลวีนิ 12
เลวีนิติ 13 / เลวีนิ 13
เลวีนิติ 14 / เลวีนิ 14
เลวีนิติ 15 / เลวีนิ 15
เลวีนิติ 16 / เลวีนิ 16
เลวีนิติ 17 / เลวีนิ 17
เลวีนิติ 18 / เลวีนิ 18
เลวีนิติ 19 / เลวีนิ 19
เลวีนิติ 20 / เลวีนิ 20
เลวีนิติ 21 / เลวีนิ 21
เลวีนิติ 22 / เลวีนิ 22
เลวีนิติ 23 / เลวีนิ 23
เลวีนิติ 24 / เลวีนิ 24
เลวีนิติ 25 / เลวีนิ 25
เลวีนิติ 26 / เลวีนิ 26
เลวีนิติ 27 / เลวีนิ 27