A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

ปัญญาจารย์ ๓

ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​นั้น มี​เวลา​อัน​เหมาะสม​ของมัน มี​เวลา​ที่​เหมาะสม​สำหรับ​กิจการ​ทุกอย่าง​ภายใต้​ฟ้าสวรรค์​นี้
มี​เวลา​คลอด​และ​มี​เวลา​ตาย มี​เวลา​ปลูก​และ​มี​เวลา​ถอนราก​ของ​สิ่ง​ที่​ปลูกไว้
มี​เวลา​ฆ่า​และ​มี​เวลา​รักษา มี​เวลา​รื้อทิ้ง​และ​มี​เวลา​สร้างขึ้น
มี​เวลา​ร้องไห้​และ​มี​เวลา​หัวเราะ มี​เวลา​ไว้ทุกข์​และ​มี​เวลา​เต้นรำ
มี​เวลา​ขว้าง​ก้อนหิน​และ​มี​เวลา​เก็บ​ก้อนหิน มี​เวลา​สวมกอด​และ​มี​เวลา​ไม่​สวมกอด
มี​เวลา​ค้นหา​และ​มี​เวลา​เลิกหา มี​เวลา​เก็บรักษา​และ​มี​เวลา​ทิ้งไป
มี​เวลา​ฉีก​และ​มี​เวลา​เย็บ มี​เวลา​เงียบ​และ​มี​เวลา​พูด
มี​เวลา​รัก​และ​มี​เวลา​เกลียด มี​เวลา​สงคราม​และ​มี​เวลา​สงบสุข
คนงาน​ได้​ประโยชน์​อะไร​บ้าง​จาก​งานหนัก​ที่​เขาทำ
๑๐
เรา​ได้เห็น​งาน​ซึ่ง​พระเจ้า​มอบ​ให้​กับ​มนุษย์ เพื่อ​ให้​มนุษย์​หมกมุ่น​อยู่​กับมัน
๑๑
พระองค์​ทำให้​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​เหมาะสม​ตาม​เวลา​ของมัน พระองค์​ทำให้​จิตใจ​มนุษย์​รู้สึก​ถึง​เวลา​อัน​ไม่มี​วัน​สิ้นสุด แต่​มนุษย์​ก็​ไม่​เข้าใจ​งาน​ซึ่ง​พระเจ้า​ได้​ทำไว้​ตั้งแต่​เริ่มต้น​จนจบ
๑๒
เรา​ได้​เรียนรู้​ว่า​สำหรับ​พวกเขา​ไม่มี​อะไร​ดีเลย นอกจาก​ความ​สุขสบาย​ที่​พวกเขา​มี​ใน​ช่วงชีวิต​ของเขา
๑๓
ถ้า​คน​กิน ดื่ม และ​มี​ความสุข​กับ​ผลงาน​จาก​งานหนัก​ทั้งหมด​ที่​เขา​ทำ นี่​ก็​ถือว่า​เป็น​ของขวัญ​จาก​พระเจ้า​เหมือนกัน
๑๔
เรา​รู้​ว่า​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำนั้น ไม่ได้​ถูก​กำหนด​ด้วย​เวลา จะ​เพิ่มเติม​อะไร​เข้าไป​ก็​ไม่ได้ จะ​ดึง​อะไร​ออกมา​ก็​ไม่ได้ ที่​พระเจ้า​ทำ​อย่างนี้ เพื่อ​พวกเขา​จะได้​ยำเกรง​ต่อหน้า​พระองค์
๑๕
สิ่ง​ที่​เกิดขึ้น​ตอนนี้ เป็น​สิ่ง​ที่​เคย​เกิดขึ้น​มาแล้ว​ในอดีต และ​สิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิดขึ้น​ใน​อนาคต ก็​เคย​เกิดขึ้น​มาก่อน​แล้ว​เหมือนกัน แต่​พระเจ้า​จะ​จัดการ​กับ​สิ่ง​ซึ่ง​มนุษย์​แสวงหา​แต่​เกิน​ความ​เข้าใจ​ของ​ตน
๑๖
ยิ่งกว่านั้น เรา​ได้​เห็น​สิ่ง​เหล่านี้​เกิดขึ้น​ภายใต้​ดวง​อาทิตย์​นี้ คือ​ใน​ที่​ซึ่ง​น่า​จะ​มี​ความ​ยุติธรรม​กลับ​เจอ​ความ​ชั่วช้า และ​ใน​ที่​ซึ่ง​น่า​จะ​มี​ความ​ถูกต้อง​กลับ​เจอ​ความ​ชั่วร้าย
๑๗
เรา​คิด​ในใจ​ว่า พระเจ้า​จะ​ตัดสิน​ทั้ง​คน​บริสุทธิ์​และ​คนชั่ว เพราะ​ว่า​มี​เวลา​สำหรับ​ทุกเรื่อง​และ​กิจกรรม​ทุกอย่าง
๑๘
เรา​คิด​อยู่​ในใจ​เกี่ยวกับ​มนุษย์​ทั้งหลาย​ว่า พระเจ้า​กำลัง​ทดสอบ​พวกเขา พระองค์​ให้​มนุษย์​เห็น​ว่า​พวกเขา​เป็น​สัตว์​โดยแท้
๑๙
เพราะ​ว่า​สิ่ง​ที่​มนุษย์​กับสัตว์​ต้อง​เผชิญ​นั้น​ก็​เหมือนกัน สัตว์​ต้อง​ตาย มนุษย์​ก็​ต้อง​ตาย​เหมือนกัน ทั้ง​คน​และ​สัตว์​ต่าง​มี​วิญญาณ​เดียวกัน มนุษย์​ไม่​ได้เปรียบ​ไป​กว่า​สัตว์​ตรงไหน เพราะ​ว่า​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​นั้น​ไม่เที่ยง
๒๐
ทั้งคู่​ต้อง​ไป​ยัง​ที่​เดียวกัน ทั้งคู่​มา​จาก​ดิน และ​ทั้งคู่​ก็​ต้อง​กลับไป​เป็น​ดิน​เหมือนกัน
๒๑
ใคร​จะ​บอก​ได้​ว่า วิญญาณ​ของ​มนุษย์​จะ​ขึ้น​ไป​สวรรค์ หรือ​วิญญาณ​ของ​สัตว์​จะ​ลง​ไป​ยัง​แดน​คนตาย
๒๒
เรา​เห็น​ว่า ไม่มี​อะไร​จะ​ดี​ไป​กว่า​การ​ที่​คนๆหนึ่ง​จะ​สนุก​กับ​งาน​ของเขา เพราะ​ความ​สนุก​นั่นแหละ​คือ​รางวัล​เดียว​ที่​เขา​ได้รับ​เพราะ​ไม่มี​ใคร​บอก​เขา​ได้หรอก​ว่า​จะ​เกิด​อะไรขึ้น​ใน​อนาคต
ปัญญาจารย์ ๓:1
ปัญญาจารย์ ๓:2
ปัญญาจารย์ ๓:3
ปัญญาจารย์ ๓:4
ปัญญาจารย์ ๓:5
ปัญญาจารย์ ๓:6
ปัญญาจารย์ ๓:7
ปัญญาจารย์ ๓:8
ปัญญาจารย์ ๓:9
ปัญญาจารย์ ๓:10
ปัญญาจารย์ ๓:11
ปัญญาจารย์ ๓:12
ปัญญาจารย์ ๓:13
ปัญญาจารย์ ๓:14
ปัญญาจารย์ ๓:15
ปัญญาจารย์ ๓:16
ปัญญาจารย์ ๓:17
ปัญญาจารย์ ๓:18
ปัญญาจารย์ ๓:19
ปัญญาจารย์ ๓:20
ปัญญาจารย์ ๓:21
ปัญญาจารย์ ๓:22
ปัญญาจารย์ 1 / ปัญญ 1
ปัญญาจารย์ 2 / ปัญญ 2
ปัญญาจารย์ 3 / ปัญญ 3
ปัญญาจารย์ 4 / ปัญญ 4
ปัญญาจารย์ 5 / ปัญญ 5
ปัญญาจารย์ 6 / ปัญญ 6
ปัญญาจารย์ 7 / ปัญญ 7
ปัญญาจารย์ 8 / ปัญญ 8
ปัญญาจารย์ 9 / ปัญญ 9
ปัญญาจารย์ 10 / ปัญญ 10
ปัญญาจารย์ 11 / ปัญญ 11
ปัญญาจารย์ 12 / ปัญญ 12