A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

สุภาษิต ๖

ลูกเอ๋ย หาก​เจ้า​ไป​ค้ำ​ประกัน​หนี้​ให้​กับ​เพื่อน​บ้าน​ของ​เจ้า คือ​ไป​จับ​มือ​รับปาก​ประกัน​หนี้​ให้​กับ​คนอื่น
เจ้า​ได้​ตก​หลุม​พราง​แล้ว​ที่​ไป​รับปาก​เขา​อย่างนั้น คำพูด​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​ติดกับดัก​แล้ว
ลูกเอ๋ย ให้​เจ้า​ทำ​อย่างนี้ เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​รอด​ตัว​ไป​จาก​เรื่องนี้ ให้​ไป​หา​เพื่อน​บ้าน​คนนั้น​อย่าง​ถ่อม​สุภาพ และ​ขอ​ร้อง​เพื่อน​บ้าน​คนนั้น​ของ​เจ้า เพราะ​เจ้า​ตก​อยู่​ใน​กำมือ​ของ​เขา​แล้ว
อย่า​ได้​นอน​ตา​หลับ หรือ​ปล่อย​ให้​หนังตา​ปรือ
เอา​ตัว​รอด​ไว้ก่อน เหมือน​กับ​กวาง​ที่​หนี​จาก​นายพราน หรือ​เหมือน​กับ​นก​ที่​หนี​จาก​เงื้อม​มือ​ของ​นายพราน​ล่า​นก
เจ้า​คน​ขี้เกียจ ไป​ดู​มด​ไป ไป​ดู​ชีวิต​ของ​มัน​ซะ จะ​ได้​ฉลาด​ขึ้น
มด​ไม่​มี​ผู้สั่งการ ไม่​มี​เจ้าหน้าที่ หรือ​ผู้ปกครอง
แต่​มัน​หา​อาหาร​ใน​ช่วง​ฤดูร้อน และ​เก็บ​สะสม​ใน​ช่วง​ฤดู​เก็บเกี่ยว
เจ้า​คน​ขี้เกียจ เจ้า​จะ​นอน​อยู่​ตรงนั้น​อีก​นาน​แค่ไหน เมื่อไหร่​เจ้า​ถึง​จะ​ลุก​ขึ้น​จาก​ที่นอน
๑๐
คน​เกียจคร้าน​พูด​ว่า “ขอ​นอน​อีก​สักงีบ ขอ​พัก​อีก​สักหน่อย ขอ​นอน​กอด​อก​อีก​สักนิด”
๑๑
แล้ว​เมื่อนั้น ความ​ยากจน​ก็​จะ​จู่โจม​เข้า​ใส่​เจ้า​เหมือน​กับ​โจร​บุกปล้น และ​ความ​อดอยาก​ก็​จะ​จู่โจม​เข้า​มา​เหมือน​นักรบ
๑๒
คน​ชอบ​ก่อ​เรื่อง คือ​คน​ชั่วร้าย​ที่​ชอบ​พูด​โกหก​ไป​ทั่ว
๑๓
พร้อม​ทั้ง​ขยิบหู​หยิบตา ส่ง​สัญญาณ​ด้วย​มือ​และ​เท้า
๑๔
เขา​ก่อ​การ​ทะเลาะ​วิวาท​อยู่​เสมอ ด้วย​จิตใจ​คดโกง​ที่​วางแผน​การ​ชั่วร้าย
๑๕
ดังนั้น ความหายนะ​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา​ทันที​ทันใด และ​เขา​จะ​ถูก​ทำลาย​อย่าง​ย่อยยับ​ภายใน​พริบตา เกิน​กว่า​ที่​จะ​เยียวยารักษา​ได้
๑๖
มี​หก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​เกลียดชัง อันที่​จริง​มี​เจ็ด​สิ่ง​ที่​พระองค์​สะอิดสะเอียน
๑๗
คือ​ดวง​ตา​ที่​หยิ่งยโส ลิ้น​ที่​พูด​โกหก มือ​ที่​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์
๑๘
จิตใจ​ที่​คิด​แผนการ​ชั่วร้าย เท้า​ที่​รีบ​วิ่ง​ไป​ทำ​ความชั่ว
๑๙
อีก​ทั้ง​พยานเท็จ​ที่​พูด​โกหก และ​คน​ที่​ก่อ​ให้​เกิด​การ​ทะเลาะ​วิวาท​กัน​ใน​หมู่​พี่น้อง
๒๐
ลูกเอ๋ย ให้​รักษา​คำสั่ง​ของ​พ่อ​เจ้าไว้ และ​อย่า​ละทิ้ง​คำ​สั่งสอน​ของ​แม่เจ้า
๒๑
ให้​เอา​มัน​คล้อง​คอ​ของ​เจ้าไว้ ให้​มัน​ห้อย​อยู่​ใกล้​ใจ​ของ​เจ้า​ตลอด​เวลา
๒๒
ไม่ว่า​เจ้า​จะ​เดิน​ไป​ที่ไหน คำ​สั่งสอนนั้น​จะ​นำทาง​เจ้า จะ​คอย​ดูแล​เจ้า​เมื่อ​เจ้า​นอนลง และ​จะ​คอย​พูด​คุย​กับ​เจ้า​เมื่อ​เจ้า​ตื่นขึ้น
๒๓
เพราะ​คำสั่งนั้น​เป็น​ตะเกียง คำ​สั่งสอนนั้น​เป็น​แสงสว่าง และ​การ​ตักเตือน​ตีสอนนั้น​เป็น​ทาง​ที่​นำ​ไป​สู่​ชีวิต
๒๔
คำสอน​ของ​พ่อ​แม่​จะ​ช่วย​รักษา​เจ้า​ให้​รอดพ้น​จาก​หญิงชั่ว และ​รอดพ้น​จาก​คำ​พูด​ยั่วยวน​ของ​หญิง​ที่​เล่นชู้
๒๕
อย่า​ปล่อย​ให้​ใจ​ของ​เจ้า​กระสัน​ใน​ความงาม​ของ​เธอ และ​อย่า​ปล่อย​ให้​เธอ​สะกด​เจ้า​ด้วย​หาง​ตาของ​เธอ
๒๖
เพราะ​ไป​เที่ยว​โสเภณี จ่าย​ค่า​ตัว​เท่า​ขนมปัง​แค่​ก้อน​เดียว แต่​ถ้า​ไป​ยุ่ง​กับ​เมีย​คน​อื่น เจ้า​จะ​ต้อง​เสีย​ทั้ง​ชีวิต​ไป
๒๗
ใคร​บ้าง​ที่​ใส่ไฟ​เข้า​ไป​ใน​กระเป๋า​หน้าอก​เสื้อ แล้ว​เสื้อ​ไม่​ไหม้
๒๘
ใคร​บ้าง​ที่​เดิน​บน​ถ่านไฟ แล้ว​เท้า​ไม่​พอง
๒๙
คน​ที่​ไป​ร่วม​หลับนอน​กับ​เมีย​ของ​เพื่อน​บ้าน​ก็​เหมือนกัน ไม่​มี​ใคร​ที่​ไป​แตะต้อง​ตัว​เธอ แล้ว​พ้นโทษ​ไป​ได้
๓๐
คน​จะ​ไม่​เหยียด​หยาม​หัวขโมย​หรอก ถ้า​เขา​ขโมย​ไป​เพื่อ​ดับ​ความ​หิวโหย
๓๑
แต่​ถ้า​หาก​เขา​ถูก​จับ​ได้ เขา​จะ​ต้อง​จ่าย​คืน​ถึง​เจ็ดเท่า เขา​อาจ​จะ​ต้อง​ชดใช้​ด้วย​ทุกสิ่ง​ที่​เขา​มี​อยู่
๓๒
ส่วน​คน​ที่​เป็น​ชู้​กับ​เมีย​คนอื่น เป็น​คน​ไม่​มี​สมอง​คิด คน​ที่​ทำ​อย่างนี้​ทำลาย​ตัวเอง
๓๓
เขา​จะ​ถูก​โบยตี และ​เสื่อม​เสีย​เกียรติ ความ​อับอาย​ของ​เขา​ไม่​อาจ​ถูก​ลบล้าง​ไปได้
๓๔
เพราะ​ความ​หึงหวง​จะ​กระตุ้น​ให้​สามี​ของ​หญิงนั้น​โกรธ​แค้น และ​ใน​วัน​ที่​เขา​แก้แค้น​นั้น เขา​จะ​ไม่​ปรานีเลย
๓๕
เขา​จะ​ไม่​ยอมรับ​เงิน​ชดใช้​ใดๆ และ​ไม่​ยอมรับ​ค่า​ทำขวัญด้วย ไม่​ว่า​เจ้า​จะ​พยายาม​ให้​เขา​มาก​แค่ไหน​ก็ตาม
สุภาษิต ๖:1
สุภาษิต ๖:2
สุภาษิต ๖:3
สุภาษิต ๖:4
สุภาษิต ๖:5
สุภาษิต ๖:6
สุภาษิต ๖:7
สุภาษิต ๖:8
สุภาษิต ๖:9
สุภาษิต ๖:10
สุภาษิต ๖:11
สุภาษิต ๖:12
สุภาษิต ๖:13
สุภาษิต ๖:14
สุภาษิต ๖:15
สุภาษิต ๖:16
สุภาษิต ๖:17
สุภาษิต ๖:18
สุภาษิต ๖:19
สุภาษิต ๖:20
สุภาษิต ๖:21
สุภาษิต ๖:22
สุภาษิต ๖:23
สุภาษิต ๖:24
สุภาษิต ๖:25
สุภาษิต ๖:26
สุภาษิต ๖:27
สุภาษิต ๖:28
สุภาษิต ๖:29
สุภาษิต ๖:30
สุภาษิต ๖:31
สุภาษิต ๖:32
สุภาษิต ๖:33
สุภาษิต ๖:34
สุภาษิต ๖:35
สุภาษิต 1 / สุภาษิ 1
สุภาษิต 2 / สุภาษิ 2
สุภาษิต 3 / สุภาษิ 3
สุภาษิต 4 / สุภาษิ 4
สุภาษิต 5 / สุภาษิ 5
สุภาษิต 6 / สุภาษิ 6
สุภาษิต 7 / สุภาษิ 7
สุภาษิต 8 / สุภาษิ 8
สุภาษิต 9 / สุภาษิ 9
สุภาษิต 10 / สุภาษิ 10
สุภาษิต 11 / สุภาษิ 11
สุภาษิต 12 / สุภาษิ 12
สุภาษิต 13 / สุภาษิ 13
สุภาษิต 14 / สุภาษิ 14
สุภาษิต 15 / สุภาษิ 15
สุภาษิต 16 / สุภาษิ 16
สุภาษิต 17 / สุภาษิ 17
สุภาษิต 18 / สุภาษิ 18
สุภาษิต 19 / สุภาษิ 19
สุภาษิต 20 / สุภาษิ 20
สุภาษิต 21 / สุภาษิ 21
สุภาษิต 22 / สุภาษิ 22
สุภาษิต 23 / สุภาษิ 23
สุภาษิต 24 / สุภาษิ 24
สุภาษิต 25 / สุภาษิ 25
สุภาษิต 26 / สุภาษิ 26
สุภาษิต 27 / สุภาษิ 27
สุภาษิต 28 / สุภาษิ 28
สุภาษิต 29 / สุภาษิ 29
สุภาษิต 30 / สุภาษิ 30
สุภาษิต 31 / สุภาษิ 31