A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

สุภาษิต ๒๗

ไม่​ต้อง​คุยโว​ถึง​วัน​พรุ่งนี้ เพราะ​เจ้า​ไม่​รู้​ว่า แต่ละวัน​จะ​เกิด​อะไรขึ้น​บ้าง
ให้​คนอื่น​เยินยอ​เจ้า ไม่ใช่​จาก​ปาก​ของ​เจ้าเอง ให้​คนอื่น​เยินยอ ไม่​ใช่​ออก​มา​จาก​ริมฝีปาก​ของ​เจ้าเอง
หินนั้น​หนัก ทราย​ก็​แบก​ยาก แต่​การ​ยุแหย่​ของ​คนโง่ ก็​หนัก​ยิ่งกว่า​สองสิ่งนั้น​อีก
ความ​โกรธนั้น​โหดร้าย ทำลาย​ได้​เหมือน​น้ำท่วม แต่​ใคร​จะ​ทน​ต่อ​ความ​อิจฉา​ริษยา​ได้
การ​ต่อว่า​กัน​ต่อหน้า ก็​ยัง​ดีกว่า​ความรัก​ที่​ไม่​แสดง​ออก
บาดแผล​ที่​เกิด​จาก​เพื่อน ก็​มา​จาก​ความ​ตั้งใจ​ที่​ดี แต่​รอย​จูบ​มากมาย​ของ​ศัตรูนั้น ก็​ไม่​จริงใจ
คน​ที่​อิ่มตื้อ รังเกียจ​แม้แต่​น้ำผึ้ง แต่​คน​ที่​หิวจัด ของ​ขม​ก็​ว่า​หวาน
คน​ที่​เร่ร่อน​ไป​ไกล​บ้าน ก็​เหมือน​กับ​นก​บิน​ร่อน​ไป​ห่าง​รัง
น้ำหอม​และ​เครื่อง​หอม​ให้​ความสุข​กับ​เจ้า แต่​คำแนะนำ​อัน​อ่อนหวาน​ของ​เพื่อน ทำ​ให้​เจ้า​สุขใจ​ยิ่งกว่า​ความคิด​ตัวเอง
๑๐
อย่า​ได้​ทอดทิ้ง​เพื่อน​ของ​เจ้า หรือ​เพื่อน​ของ​พ่อเจ้า เจ้า​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​ไปหา​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ตอน​ที่​เจ้า​เจอ​ปัญหา เพื่อน​บ้าน​ที่​อยู่​ใกล้ๆ​ก็ดีกว่า​พี่น้อง​ที่​อยู่​ห่างไกล
๑๑
ลูกเอ๋ย ให้​ฉลาด​ไว้ แล้ว​พ่อ​จะ​ดีใจ แล้ว​ถ้า​มี​ใคร​มา​ว่า​พ่อ พ่อ​จะ​ได้​โต้ตอบ​ไป
๑๒
คน​ที่​ฉลาด​หลักแหลม​เห็น​อันตราย ก็​หลบ​เข้า​ที่​กำบัง แต่​คน​ที่​อ่อน​ต่อ​โลก ก็​เดิน​เข้า​ไป​และ​ได้รับ​อันตราย
๑๓
หาก​เขา​มา​ค้ำ​ประกัน​ให้​กับ​คน​แปลกหน้า ให้​ยึด​เสื้อผ้า​ของ​เขา​เป็น​เครื่องมัดจำ หาก​เขา​ค้ำ​ประกัน​ให้​กับ​คน​ต่างด้าว ก็​ให้​ยึด​เครื่องประกัน​ของ​เขาไว้
๑๔
คน​ที่​มา​อวยพร​ให้​กับ​เพื่อน​บ้าน​ของ​เขา ด้วย​เสียง​อัน​ดัง​ตอน​เช้ามืด เพื่อน​บ้าน​คง​ถือ​ว่า​เป็น​คำ​สาปแช่ง
๑๕
ภรรยา​ที่​ชอบ​ชวน​ทะเลาะ​วิวาท ก็​เปรียบ​เหมือน​หลังคา​ที่​รั่ว​ไม่​หยุด​ใน​วัน​ที่​ฝน​ตก
๑๖
จะ​หยุดยั้ง​เธอ​ไว้​ก็​เหมือน​พยายาม​หยุดยั้ง​ลม หรือ​พยายาม​กำ​น้ำมัน​ด้วย​มือ
๑๗
เหล็ก​ลับ​เหล็ก​ให้​คม​ได้ คน​ก็​ลับ​เพื่อน​ของ​เขา​ได้
๑๘
คน​ที่​คอย​ดูแล​ต้น​มะเดื่อ ก็​ได้​กิน​ผล​ของ​มัน คน​ที่​คอย​เอาใจใส่​ดูแล​เจ้านาย​ของ​เขา ก็​จะ​ได้รับ​รางวัล
๑๙
จิตใจ​สะท้อน​ให้​เห็น​ตัวตน​ที่​แท้จริง เหมือน​กับ​น้ำ​ที่​สะท้อน​ให้​เห็น​ใบ​หน้า
๒๐
แดน​คนตาย​และ​แดนพินาศ​ไม่​เคย​อิ่ม กิเลส​ของ​ตา​ก็​ไม่​เคย​อิ่ม​เหมือน​กัน
๒๑
เบ้า​หลอม​ทำ​ให้​รู้​ธาตุแท้​ของ​เงิน เตา​หลอม​ทำ​ให้​รู้​ธาตุแท้​ของ​ทอง คำ​สรรเสริญ​ทำ​ให้​รู้​ธาตุแท้​ของ​คน
๒๒
ถึง​จะ​เอา​คนโง่​ใส่​ครก แล้ว​ตำ​ด้วย​สาก เหมือน​ตำ​เมล็ด​ข้าว ความโง่​ก็​ยัง​ไม่​หลุด​ออก​ไป​จาก​เขา​อยู่ดี
๒๓
ให้​รู้จัก​สภาพ​ฝูง​แพะแกะ​ของ​เจ้า​ให้ดี ให้​เอา​ใจ​ใส่​ดูแล​ฝูงสัตว์​เหล่านั้น
๒๔
เพราะ​ความ​มั่งคั่ง​ไม่​อยู่​ถาวร​ตลอด​ไป และ​มงกุฎ​ก็​ไม่​อยู่​ตลอด​ไป​ชั่วลูก​ชั่วหลาน
๒๕
ให้​ตัด​หญ้า​เอา​มา​เป็น​ฟาง แล้ว​หญ้า​ใหม่​ก็​จะ​ขึ้น​มา​แทน และ​ให้​ขึ้น​ไป​เก็บเกี่ยว​หญ้า​บน​เนิน​เขา
๒๖
แล้ว​เจ้า​จะ​ได้​ตัด​ขนแกะ​มา​ทำ​เสื้อผ้า เจ้า​จะ​ได้​ขาย​แพะ​บาง​ส่วน​มา​ซื้อ​ท้องทุ่ง
๒๗
เจ้า​จะ​มี​นมแพะ​เหลือเฟือ เป็น​อาหาร​ของ​เจ้า​และ​ของ​ครัวเรือน​เจ้า และ​มี​อาหาร​เลี้ยงดู​พวก​สาวใช้​ของ​เจ้า
สุภาษิต ๒๗:1
สุภาษิต ๒๗:2
สุภาษิต ๒๗:3
สุภาษิต ๒๗:4
สุภาษิต ๒๗:5
สุภาษิต ๒๗:6
สุภาษิต ๒๗:7
สุภาษิต ๒๗:8
สุภาษิต ๒๗:9
สุภาษิต ๒๗:10
สุภาษิต ๒๗:11
สุภาษิต ๒๗:12
สุภาษิต ๒๗:13
สุภาษิต ๒๗:14
สุภาษิต ๒๗:15
สุภาษิต ๒๗:16
สุภาษิต ๒๗:17
สุภาษิต ๒๗:18
สุภาษิต ๒๗:19
สุภาษิต ๒๗:20
สุภาษิต ๒๗:21
สุภาษิต ๒๗:22
สุภาษิต ๒๗:23
สุภาษิต ๒๗:24
สุภาษิต ๒๗:25
สุภาษิต ๒๗:26
สุภาษิต ๒๗:27
สุภาษิต 1 / สุภาษิ 1
สุภาษิต 2 / สุภาษิ 2
สุภาษิต 3 / สุภาษิ 3
สุภาษิต 4 / สุภาษิ 4
สุภาษิต 5 / สุภาษิ 5
สุภาษิต 6 / สุภาษิ 6
สุภาษิต 7 / สุภาษิ 7
สุภาษิต 8 / สุภาษิ 8
สุภาษิต 9 / สุภาษิ 9
สุภาษิต 10 / สุภาษิ 10
สุภาษิต 11 / สุภาษิ 11
สุภาษิต 12 / สุภาษิ 12
สุภาษิต 13 / สุภาษิ 13
สุภาษิต 14 / สุภาษิ 14
สุภาษิต 15 / สุภาษิ 15
สุภาษิต 16 / สุภาษิ 16
สุภาษิต 17 / สุภาษิ 17
สุภาษิต 18 / สุภาษิ 18
สุภาษิต 19 / สุภาษิ 19
สุภาษิต 20 / สุภาษิ 20
สุภาษิต 21 / สุภาษิ 21
สุภาษิต 22 / สุภาษิ 22
สุภาษิต 23 / สุภาษิ 23
สุภาษิต 24 / สุภาษิ 24
สุภาษิต 25 / สุภาษิ 25
สุภาษิต 26 / สุภาษิ 26
สุภาษิต 27 / สุภาษิ 27
สุภาษิต 28 / สุภาษิ 28
สุภาษิต 29 / สุภาษิ 29
สุภาษิต 30 / สุภาษิ 30
สุภาษิต 31 / สุภาษิ 31