A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

สุภาษิต ๒๔

อย่า​อิจฉา​คนชั่ว อย่า​คิด​จะ​ไป​ร่วม​กับ​พวกเขา
เพราะ​ใจ​ของ​พวกเขา​คบคิด​กัน​วางแผนร้าย และ​ริมฝีปาก​พวกเขา​ก็​มี​แต่​ก่อ​ความ​เดือด​ร้อน
บ้าน​เรือน​ต้อง​ใช้​สติปัญญา​สร้าง ความเข้าใจ​จะ​ทำ​ให้​มัน​มั่นคง
ความรู้​จะ​ทำ​ให้​ห้อง​ต่างๆ​เต็ม​ไป​ด้วย ทรัพย์สิน​ที่​มี​ค่า​และ​สวยงาม
คนฉลาดนั้น​มี​พลัง​ยิ่งกว่า​คนแข็งแรง คน​ที่​มี​ความรู้นั้น​มี​พลัง​ยิ่งกว่า​คน​มี​กำลังมาก
เจ้า​ต้อง​มี​กลยุทธ์​ที่​ดี​ใน​การ​ทำ​สงคราม ถ้า​มี​ที่ปรึกษา​มากๆ​ก็​จะ​ชนะ
สำหรับ​คนโง่ สติปัญญานั้น​ก็​สูง​เกิน​เอื้อม ใน​ที่ประชุม​ตรง​ประตู​เมือง คนโง่​ก็​ปิด​ปาก​เงียบ​ไม่​มี​อะไร​จะพูด
บางคน​ก็​วางแผน​ที่​จะ​ทำ​ชั่ว​อยู่​เสมอ คน​อย่างนี้​ได้​ชื่อ​ว่า “คน​เจ้าเล่ห์”
สิ่ง​ที่​คนโง่​วางแผน​จะ​ทำนั้น​คือ​ความบาป คน​ที่​ชอบเยาะเย้ย​เป็น​ที่​น่า​ขยะแขยง
๑๐
ถ้า​เจ้า​อ่อนแอ​ใน​ยาม​คับขัน เจ้า​ก็​เป็น​คน​อ่อนแอจริงๆ
๑๑
ให้​ช่วยเหลือ​คนเหล่านั้น​ที่​กำลัง​ถูก​นำ​ไป​ฆ่า และ​อย่า​ได้​ยั้ง​มือ​ที่​จะ​ช่วยเหลือ​คน​ที่​กำลัง​โซซัดโซเซ​ไป​ให้​เขาฆ่า
๑๒
เพราะ​ถ้า​เจ้า​พูด​ว่า “ดูสิ พวก​เรา​ไม่​รู้​เรื่องนี้เลย” พระเจ้า​ผู้​ทดสอบ​ใจ​จะ​ไม่​รู้​เรื่อง​เชียวหรือ พระองค์​ผู้​เฝ้า​สังเกต​เจ้า​จะ​ไม่​รู้หรือ พระองค์​จะ​ไม่​ตอบแทน​แต่ละคน​ตาม​การกระทำ​ของ​เขาหรือ
๑๓
ลูกจ๋า กิน​น้ำผึ้งนะ เพราะ​ว่า​มัน​ดี และ​รวงผึ้งนั้น​มี​รสชาติ​หวาน​ต่อ​ลิ้น​ของ​เจ้า
๑๔
และ​ให้​รู้​ไว้​ด้วย​ว่า​สติปัญญานั้น​ก็​หวาน​ต่อ​จิตวิญญาณ​ของ​เจ้า ถ้า​เจ้า​หา​มัน​พบ เจ้า​ก็​จะ​มี​อนาคต​ที่ดี และ​เจ้า​จะ​สมหวัง
๑๕
อย่า​ทำ​เหมือน​คนร้าย​ที่​หมอบซุ่ม​อยู่​คอย​ปล้น​บ้าน​คนดี อย่า​จู่โจม​บ้าน​ของ​คนดีนั้น
๑๖
เพราะ​คนดี​ถึง​จะ​ล้มลง​เจ็ด​ครั้ง ก็​จะ​ลุกขึ้น​มา​ได้​ทั้ง​เจ็ดครั้ง แต่​คนชั่ว​เมื่อ​ถูก​ความหายนะ​เล่นงาน​แค่​ครั้งเดียว ก็​จบกัน
๑๗
เมื่อ​ศัตรู​ของ​เจ้า​ล้มลง ก็​อย่า​ได้​สะใจ เมื่อ​เขา​ถูก​โค่น​ลง​ก็​อย่า​ได้​ดีใจ
๑๘
ไม่​อย่างนั้น​เมื่อ​พระยาห์เวห์​เห็น พระองค์​จะ​ไม่​พอใจ และ​หัน​ความโกรธ​ไป​จาก​ศัตรู​ของ​เจ้า
๑๙
อย่า​โกรธ​เป็นฟืน​เป็นไฟ​ต่อ​คน​ทำชั่ว แล้ว​อย่า​ไป​อิจฉา​คน​เลว​เลย
๒๐
เพราะ​คนชั่วนั้น​ไม่​มี​อนาคต ตะเกียง​ของ​คนเลว​จะ​ถูก​ดับ​วูบไป
๒๑
ลูกเอ๋ย ให้​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​และ​กษัตริย์ และ​อย่า​ได้​กบฏ​ต่อ​ทั้ง​สอง​พระองค์นั้น
๒๒
เพราะ​ทั้ง​สอง​พระองค์​สามารถ​ส่ง​ความ​หายนะ​มา​สู่​เจ้า อย่าง​ไม่ทัน​ตั้งตัว แล้ว​ใคร​จะ​รู้​ว่า​ความ​ล่มจม​ที่​ทั้ง​สอง​จะ​นำ​มานั้น​จะ​ขนาด​ไหน
๒๓
นี่​ก็​เป็น​คำพูด​ของ​คนฉลาด​ด้วย​คือ การ​ตัดสิน​ที่​ลำเอียง​เป็น​สิ่ง​ที่​ไม่​ดี
๒๔
ชนชาติ​ต่างๆ​จะ​สาปแช่ง​และ​ประณาม พวก​ผู้พิพากษา​ที่​ตัดสิน​คนชั่ว​ว่า “เป็น​ผู้​บริสุทธิ์”
๒๕
ผู้คน​จะ​อวยพร​พวก​ผู้พิพากษา​ที่​ตัดสิน​ลงโทษ​คนผิด พวก​ผู้พิพากษา​เหล่านั้น​จะ​ได้ดี
๒๖
คำตอบ​ที่​ซื่อตรง ให้​ความสุข​เหมือน​กับ​การ​จูบ​ที่​ริมฝีปาก
๒๗
ก่อนอื่น เตรียม​ทุ่ง​นา​ให้​พร้อม แล้ว​หว่าน​พืช​ให้​เสร็จ แล้ว​ค่อย​ปลูก​บ้าน​ของ​เจ้า
๒๘
อย่า​ได้​เป็น​พยาน​ปรักปรำ​เพื่อน​บ้าน​ใน​เมื่อ​เขา​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด และ​อย่า​พูด​หลอกลวง
๒๙
อย่า​พูด​ว่า “ข้า​จะ​ทำ​กับ​มัน อย่าง​ที่​มัน​ทำ​กับ​ข้า ข้า​จะ​แก้​แค้น​มัน​ให้​สาสม​กับ​ที่​มัน​ทำ​กับ​ข้า”
๓๐
เรา​ผ่าน​ไร่นา​ของ​คนขี้เกียจ และ​ผ่าน​ไร่องุ่น​ของ​คนโง่
๓๑
มี​แต่​หนาม​ขึ้น​เต็มไปหมด หญ้า​ก็​รก​ปิด​หน้า​ดิน ส่วน​กำแพง​หิน​ก็​พังทลาย​ลง
๓๒
เรา​มองดู และ​ครุ่นคิด​ใน​ใจ เรา​สังเกต และ​ได้​บทเรียนนี้​ว่า
๓๓
นอน​สักนิด งีบ​สักหน่อย กอด​อก​พัก​สักครู่
๓๔
แล้ว​ความจน​ก็​จะ​จู่โจม​เข้า​มา​หา​เจ้า​อย่าง​โจร ความ​อดอยาก​จะ​จู่โจม​เข้า​มา​อย่าง​คน​ที่​ติด​อาวุธ
สุภาษิต ๒๔:1
สุภาษิต ๒๔:2
สุภาษิต ๒๔:3
สุภาษิต ๒๔:4
สุภาษิต ๒๔:5
สุภาษิต ๒๔:6
สุภาษิต ๒๔:7
สุภาษิต ๒๔:8
สุภาษิต ๒๔:9
สุภาษิต ๒๔:10
สุภาษิต ๒๔:11
สุภาษิต ๒๔:12
สุภาษิต ๒๔:13
สุภาษิต ๒๔:14
สุภาษิต ๒๔:15
สุภาษิต ๒๔:16
สุภาษิต ๒๔:17
สุภาษิต ๒๔:18
สุภาษิต ๒๔:19
สุภาษิต ๒๔:20
สุภาษิต ๒๔:21
สุภาษิต ๒๔:22
สุภาษิต ๒๔:23
สุภาษิต ๒๔:24
สุภาษิต ๒๔:25
สุภาษิต ๒๔:26
สุภาษิต ๒๔:27
สุภาษิต ๒๔:28
สุภาษิต ๒๔:29
สุภาษิต ๒๔:30
สุภาษิต ๒๔:31
สุภาษิต ๒๔:32
สุภาษิต ๒๔:33
สุภาษิต ๒๔:34
สุภาษิต 1 / สุภาษิ 1
สุภาษิต 2 / สุภาษิ 2
สุภาษิต 3 / สุภาษิ 3
สุภาษิต 4 / สุภาษิ 4
สุภาษิต 5 / สุภาษิ 5
สุภาษิต 6 / สุภาษิ 6
สุภาษิต 7 / สุภาษิ 7
สุภาษิต 8 / สุภาษิ 8
สุภาษิต 9 / สุภาษิ 9
สุภาษิต 10 / สุภาษิ 10
สุภาษิต 11 / สุภาษิ 11
สุภาษิต 12 / สุภาษิ 12
สุภาษิต 13 / สุภาษิ 13
สุภาษิต 14 / สุภาษิ 14
สุภาษิต 15 / สุภาษิ 15
สุภาษิต 16 / สุภาษิ 16
สุภาษิต 17 / สุภาษิ 17
สุภาษิต 18 / สุภาษิ 18
สุภาษิต 19 / สุภาษิ 19
สุภาษิต 20 / สุภาษิ 20
สุภาษิต 21 / สุภาษิ 21
สุภาษิต 22 / สุภาษิ 22
สุภาษิต 23 / สุภาษิ 23
สุภาษิต 24 / สุภาษิ 24
สุภาษิต 25 / สุภาษิ 25
สุภาษิต 26 / สุภาษิ 26
สุภาษิต 27 / สุภาษิ 27
สุภาษิต 28 / สุภาษิ 28
สุภาษิต 29 / สุภาษิ 29
สุภาษิต 30 / สุภาษิ 30
สุภาษิต 31 / สุภาษิ 31