A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

สุภาษิต ๑๗

มี​แค่​เปลือก​ขนมปัง​แห้ง​เป็น​อาหาร​ใน​ที่​เงียบสงบ ยัง​ดีกว่า​อยู่​ใน​บ้าน​ที่​เต็มไปด้วย​งานเลี้ยง​พร้อมกับ​การ​ทะเลาะ​วิวาท
ทาส​ที่​รู้จักคิด​จะ​ปกครอง​อยู่​เหนือ​ลูก​ของ​เจ้านาย​ที่​ทำ​ตัว​ไร้ค่า เขา​จะ​ได้รับ​ส่วนแบ่ง​ใน​มรดก​ร่วม​กับ​ลูก​ของ​เจ้านาย
เบ้า​หลอม​มี​ไว้​สำหรับ​ทดสอบ​เงิน เตา​หลอม​มี​ไว้​สำหรับ​ทดสอบ​ทองคำ แต่​ผู้​ทดสอบ​จิตใจ​คือ​พระยาห์เวห์
คน​ที่​สนใจ​ฟัง​คำพูด​ชั่วร้าย​ก็​เป็น​คนชั่ว​เหมือนกัน คน​ที่​ฟัง​คำพูด​ใส่ร้าย​ก็​เลว​พอๆ​กับ​คนโกหก
คน​เยาะเย้ย​คน​จน ก็​ดูถูก​พระผู้สร้าง​ของ​เขา คน​ที่​ดีใจ​เมื่อ​เห็น​คน​อื่น​โชคร้าย ย่อม​หนี​การ​ลงโทษ​ไป​ไม่​พ้น
พวก​หลานๆ​เป็น​มงกุฎ​ของ​คน​แก่เฒ่า พ่อแม่​เป็น​ความ​ภาคภูมิใจ​ของ​ลูกๆ
การ​พูด​ดีเลิศ​ไม่​ใช่​นิสัย​ของ​คนโง่ การ​พูด​โกหก​ยิ่ง​ไม่​ใช่​นิสัย​ของ​คนชั้นผู้นำ
คน​ที่​ให้​สินบน​คิด​ว่า​สินบน​คือ​หิน​นำ​โชค เพราะ​ไม่ว่า​เขา​หัน​ไป​ทางไหน ก็​ประสบ​ความ​สำเร็จ
คน​ที่​ปกปิด​ความผิด​ของ​คน​อื่น​ไว้​รักษา​มิตรภาพ ส่วน​คน​ที่​เล่า​ความผิด​ของ​เพื่อน​ให้​คนอื่น​ฟัง​ก็​ทำลาย​มิตรภาพ
๑๐
ต่อว่า​คน​หัวไว​แค่​ครั้ง​เดียว ก็​ยัง​ได้​ผล​มากกว่า​ตี​คนโง่​ร้อยครั้ง
๑๑
คนชั่ว​นั้น​ก็​คิด​แต่​การกบฏ แต่​พระเจ้า​จะ​ส่ง​คน​โหดเหี้ยม​ไป​ลงโทษ​เขา
๑๒
พบ​กับ​แม่​หมี​ที่​ลูก​ของ​มัน​ถูก​ขโมยไป ยัง​ดี​กว่า​พบ​กับ​คนโง่​ที่​กำลัง​ทำ​สิ่ง​โง่ๆ​อยู่
๑๓
ใครก็ตาม​ที่​ตอบแทน​ความดี​ด้วย​ความชั่ว ครัวเรือน​ของ​เขา​จะ​เจอ​แต่​เรื่อง​ชั่วร้าย​เสมอ
๑๔
การ​เริ่มต้น​ทะเลาะ​วิวาท​เป็น​เหมือน​เจาะรู​ที่​เขื่อน ดังนั้น หยุด​เสีย​ก่อน​ที่​มัน​จะ​ปะทุ​ออกมา
๑๕
พระยาห์เวห์​ขยะแขยง คน​ที่​ตัดสิน​ให้​คนชั่ว​พ้นผิด และ​คน​ที่​ตัดสิน​ให้​คน​บริสุทธิ์​รับ​โทษ
๑๖
เงิน​ใน​มือ​คนโง่​จะ​มี​ประโยชน์​อะไร เขา​จะ​ซื้อ​ปัญญา​ได้​หรือ ใน​เมื่อ​เขา​ไม่​มี​สมอง​คิด
๑๗
เพื่อน​แท้​ก็​รักกัน​อยู่​เสมอ ส่วน​พี่น้องนั้น​ก็​เกิด​มา​เพื่อ​ช่วยเหลือกัน​ใน​ยาม​ทุกข์ยาก
๑๘
มี​แต่​คน​ไม่​มี​สมอง​คิด​เท่านั้น​ที่​ไป​จับ​มือ ค้ำ​ประกัน​ให้​กับ​เพื่อน​บ้าน
๑๙
คน​ที่​ชอบ​หา​เรื่อง ก็​ชอบ​การ​ทะเลาะ​วิวาท คน​ที่​ชอบ​ยก​ตัวเอง ก็​รน​หา​ความพินาศ
๒๐
คน​คดโกง​ไม่​รุ่งเรือง คน​หลอกลวง​ย่อม​เคราะห์ร้าย
๒๑
พ่อ​ที่​ให้​กำเนิด​คนโง่​ย่อม​เศร้าโศก​เสียใจ พ่อ​ของ​คน​โฉดเขลา​ย่อม​ไม่​ดีใจ
๒๒
ใจ​ที่​เป็น​สุขนั้น​เป็น​ยา​อย่างดี แต่​ใจ​ที่​แตก​สลาย​ทำ​ให้​หมด​เรี่ยวแรง​ไป
๒๓
คนชั่ว​ให้​สินบน​จาก​กระเป๋า​เสื้อ​ของ​เขา เพื่อ​ให้​บิดเบือน​คดี
๒๔
คน​หัวไว​จดจ่อ​อยู่​กับ​สติปัญญา แต่​คนโง่​วอกแวก​ไป​มา
๒๕
ลูกชาย​โง่ กวน​โมโห​พ่อ และ​ทำ​ให้​แม่​ผู้​ให้​กำเนิด​ขมขื่น​ใจ
๒๖
การ​ปรับโทษ​คน​บริสุทธิ์​ไม่​ถูกต้อง​แน่ การ​โบยตี​ผู้​สูงส่ง​ที่​ซื่อสัตย์​ก็​เป็น​สิ่ง​เลวร้าย
๒๗
คน​รู้​มาก​มัก​พูด​น้อย คน​ที่​มี​ความ​เข้าใจ​มัก​ใจเย็น
๒๘
ถึง​จะ​โง่ แต่​ถ้า​เงียบ​เสีย ก็​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​คนฉลาด ถ้า​เขา​ปิด​ปาก ก็​ดู​เหมือน​คน​หัวไว
สุภาษิต ๑๗:1
สุภาษิต ๑๗:2
สุภาษิต ๑๗:3
สุภาษิต ๑๗:4
สุภาษิต ๑๗:5
สุภาษิต ๑๗:6
สุภาษิต ๑๗:7
สุภาษิต ๑๗:8
สุภาษิต ๑๗:9
สุภาษิต ๑๗:10
สุภาษิต ๑๗:11
สุภาษิต ๑๗:12
สุภาษิต ๑๗:13
สุภาษิต ๑๗:14
สุภาษิต ๑๗:15
สุภาษิต ๑๗:16
สุภาษิต ๑๗:17
สุภาษิต ๑๗:18
สุภาษิต ๑๗:19
สุภาษิต ๑๗:20
สุภาษิต ๑๗:21
สุภาษิต ๑๗:22
สุภาษิต ๑๗:23
สุภาษิต ๑๗:24
สุภาษิต ๑๗:25
สุภาษิต ๑๗:26
สุภาษิต ๑๗:27
สุภาษิต ๑๗:28
สุภาษิต 1 / สุภาษิ 1
สุภาษิต 2 / สุภาษิ 2
สุภาษิต 3 / สุภาษิ 3
สุภาษิต 4 / สุภาษิ 4
สุภาษิต 5 / สุภาษิ 5
สุภาษิต 6 / สุภาษิ 6
สุภาษิต 7 / สุภาษิ 7
สุภาษิต 8 / สุภาษิ 8
สุภาษิต 9 / สุภาษิ 9
สุภาษิต 10 / สุภาษิ 10
สุภาษิต 11 / สุภาษิ 11
สุภาษิต 12 / สุภาษิ 12
สุภาษิต 13 / สุภาษิ 13
สุภาษิต 14 / สุภาษิ 14
สุภาษิต 15 / สุภาษิ 15
สุภาษิต 16 / สุภาษิ 16
สุภาษิต 17 / สุภาษิ 17
สุภาษิต 18 / สุภาษิ 18
สุภาษิต 19 / สุภาษิ 19
สุภาษิต 20 / สุภาษิ 20
สุภาษิต 21 / สุภาษิ 21
สุภาษิต 22 / สุภาษิ 22
สุภาษิต 23 / สุภาษิ 23
สุภาษิต 24 / สุภาษิ 24
สุภาษิต 25 / สุภาษิ 25
สุภาษิต 26 / สุภาษิ 26
สุภาษิต 27 / สุภาษิ 27
สุภาษิต 28 / สุภาษิ 28
สุภาษิต 29 / สุภาษิ 29
สุภาษิต 30 / สุภาษิ 30
สุภาษิต 31 / สุภาษิ 31