A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

สุภาษิต ๑

สุภาษิต​เหล่านี้​มา​จาก​ซาโลมอน ผู้​เป็น​บุตรชาย​ของ​ดาวิด​และ​เป็น​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล
สุภาษิต​เหล่านี้​มี​ไว้​เพื่อ​ให้​คน​ได้​เรียนรู้​เกี่ยวกับ​ปัญญา​และ​คำ​สั่งสอน เพื่อ​ทำให้​คน​เข้าใจ​ถึง​คำพูด​ที่​นำ​ความเข้าใจ​ลึกซึ้ง​มา​ให้
สุภาษิตเหล่านี้​มี​ไว้เพื่อ​สั่งสอน​ให้​คน​ใช้ชีวิต​อย่าง​ฉลาด​รอบคอบ คือ​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง ยุติธรรม และ​เป็น​ธรรม
สุภาษิตเหล่านี้​มี​ไว้​เพื่อ​ให้​คน​ที่​อ่อน​ต่อ​โลก กลาย​เป็น​คน​ฉลาด​หลักแหลม เพื่อ​ให้​คน​หนุ่ม​มี​ความรู้​และ​มี​ความ​คิด​รอบคอบ
ขอให้​คน​ที่​ฉลาด​อยู่​แล้ว ฟัง​เรื่องนี้ด้วย จะ​ได้​ไป​เสริม​คำ​สั่งสอน​ของเขา คน​ที่​รู้จัก​แยกแยะ​ว่า​อะไร​เป็นอะไร​อยู่​แล้ว จะ​ได้​มี​ความสามารถ​ใน​การ​ชี้แนะ​ทั้ง​ต่อ​ตนเอง​และ​ผู้อื่น
สุภาษิตเหล่านี้​มี​ไว้​เพื่อ​ให้​คน​เข้าใจ​สุภาษิต​และ​คำพูด​ที่​เข้าใจ​ยาก รวมทั้ง​คำคม​ทั้งหลาย​ของ​คน​ที่​ฉลาดล้ำ​และ​พวก​คำพูด​ที่​เป็น​ปริศนา​ซ่อน​เงื่อน​ของ​พวกเขา
การ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​คือ​จุด​เริ่มต้น​ของ​ความรู้ แต่​คน​โง่​เกลียดชัง​ปัญญา​และ​คำ​สั่งสอน
ลูกเอ๋ย ให้​เชื่อฟัง​คำ​สั่งสอน​ของ​พ่อเจ้า และ​อย่า​ได้​ละทิ้ง​คำสอน​ของ​แม่เจ้า​ด้วย
เพราะ​คำ​สั่งสอน​ของ​ท่าน​ทั้งสองนั้น มี​เสน่ห์​ดึงดูด มัน​จะ​เป็น​มงกุฎ​ดอกไม้​สำหรับ​หัว​เจ้า และ​เป็น​สร้อย​สำหรับ​คอ​เจ้า
๑๐
ลูกเอ๋ย ถ้า​พวก​คน​บาป​พยายาม​ล่อลวง​เจ้า​ให้​ไป​กับ​พวกมัน ก็​อย่า​ได้​ไปเลย
๑๑
ถ้า​พวกมัน​พูด​ว่า “มา​กับ​พวกเราสิ ให้​เรา​ไป​ดักซุ่ม​ฆ่า​คน​กัน​เถอะ ไป​ดักซุ่ม​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์​เล่นๆ​กัน​เถอะ
๑๒
ให้​พวก​เรา​ไป​กลืนกิน​คน​พวกนั้น​ทั้งเป็น​เหมือน​แดน​คนตาย​กลืนกิน​คนเป็น ถึง​เขา​จะ​แข็งแรงดี เรา​ก็​จะ​กลืนกิน​เขา​เหมือน​คน​ที่​กำลัง​ใกล้​ตาย
๑๓
พวกเรา​จะ​ได้​ของ​มีค่า​มากมาย​หลายอย่าง บ้าน​ของ​พวกเรา​จะ​เต็มไปด้วย​ข้าวของ​ที่​ปล้น​มาได้
๑๔
มา​ร่วม​กับ​เราสิ เรา​จะ​แบ่ง​ของ​ที่​ปล้น​มา​ได้​ให้​เท่าๆ​กัน”
๑๕
ลูกเอ๋ย อย่า​ได้​ไป​เดิน​ตาม​ทาง​ของ​พวกมัน ยั้ง​เท้า​ของ​เจ้า​จาก​ทาง​เหล่านั้น​ของ​พวกมัน
๑๖
เพราะ​เท้า​ของ​พวกมัน​วิ่ง​ไป​ทำ​ชั่ว พวก​มัน​รีบ​เร่ง​ไป​ทำ​ให้​เกิด​การ​นองเลือด
๑๗
มัน​ไม่​มี​ประโยชน์​อะไร​ที่​จะ​ขึง​ตาข่าย ใน​ขณะ​ที่​นก​กำลัง​จ้องมอง​อยู่
๑๘
แต่​คน​ชั่ว​พวกนี้​ไม่​รู้ตัว​ว่า​กำลัง​วาง​กับดัก​ตัวเอง พวกมัน​ดัก​รอ​ปลิด​ชีวิต​ตัวเอง
๑๙
นี่แหละ​คือ​ชะตา​กรรม​ของ​คน​ที่​หา​ทรัพย์​สมบัติ​มา​ได้​จาก​การ​ทารุณ​โหดร้าย ทรัพย์​สมบัตินั้น​ก็​จะ​คร่า​ชีวิต​ของ​พวกมัน​ไป
๒๐
สติปัญญา​ร้อง​เสียง​ดัง​อยู่​บน​ถนน เธอแผด​เสียง​ร้อง​ที่​ลาน​เมือง
๒๑
เธอ​ส่งเสียง​ร้อง​ตาม​หัว​มุม​ถนน​ที่​พลุกพล่าน เธอ​เปล่ง​เสียง​พูด​ออก​มา​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง​ว่า
๒๒
“เจ้า​คน​อ่อนต่อโลก​ทั้งหลาย เจ้า​จะ​รัก​ที่​จะ​อ่อนต่อโลก​อย่างนี้​ไป​อีก​นาน​แค่ไหน เจ้า​คน​ชอบ​เยาะเย้ย เจ้า​จะ​ยินดี​อยู่​กับ​การ​เยาะเย้ย​ไป​อีก​นาน​แค่ไหน เจ้าคน​โง่ เจ้า​จะ​เกลียด​ความรู้​ไป​อีก​นาน​แค่ไหน
๒๓
ถ้า​พวกเจ้า​จะ​หัน​มา​สนใจ​คำ​ตักเตือน​ของ​เรา เมื่อนั้น​เรา​ก็​จะ​บอก​ให้​เจ้า​รู้​ถึง​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​จิตใจ​ของ​เรา และ​จะ​แสดง​ความคิด​ต่างๆ​ของ​เรา​ให้​กับ​เจ้า
๒๔
เพราะ​เรา​ได้​ร้อง​เรียก แต่​เจ้า​ไม่​ยอมฟัง เรา​ได้​กวัก​มือ​เรียก แต่​ไม่​มี​ใคร​สนใจ
๒๕
พวก​เจ้า​เพิกเฉย​ต่อ​คำ​แนะนำ​ของ​เรา และ​ไม่​ยอม​รับฟัง​คำ​ตักเตือน​ของ​เรา
๒๖
ดังนั้น​เมื่อ​เจ้า​เจอ​กับ​ความ​หายนะ เรา​เอง​จะ​หัวเราะ​เยาะ​เจ้า เมื่อ​สิ่ง​ที่​เจ้า​หวาดกลัว​เกิดขึ้น​กับ​เจ้า เรา​จะ​เยาะเย้ย​ซ้ำเติม​เจ้า
๒๗
เมื่อ​สิ่ง​ที่​เจ้า​หวาดกลัว​ถาโถม​ใส่​เจ้า​เหมือน​กับ​พายุ และ​ความ​หายนะ​จู่โจม​ใส่​เจ้า​เหมือน​กับ​ลม​มรสุม เมื่อ​ความ​ทุกข์ยาก​และ​ความ​เจ็บปวด​รวดร้าว​เกิดขึ้น​กับ​เจ้า
๒๘
เมื่อนั้น​แหละ พวกเขา​จะ​ร้อง​เรียก​หา​เรา แต่เรา​จะ​ไม่​ตอบ พวกเขา​จะ​มองหา​เรา แต่​จะ​ไม่​พบ
๒๙
เพราะ​พวกเขา​เกลียด​ความรู้ และ​ไม่​ยอม​เลือก​ที่​จะ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์
๓๐
เพราะ​พวกเขา​ไม่​ยอมฟัง​คำ​แนะนำ​ของ​เรา และ​พวกเขา​ทิ้ง​คำ​ตักเตือน​ของ​เรา
๓๑
พวกเขา​จะ​ต้อง​กิน​ผล​ที่​เกิด​จาก​วิถี​ชีวิต​ของ​เขา และ​จะ​จุก​แน่น​ไป​ด้วย​แผนการ​ร้าย​ต่างๆ​ของ​พวกเขา​เอง
๓๒
คน​อ่อนต่อโลก​จะ​ตาย เพราะ​เขา​หัน​ไป​จาก​สติปัญญา คน​โง่​จะ​ถูก​ทำลาย เพราะ​เขา​พอใจ​กับ​ความโง่นั้น
๓๓
แต่​ใคร​ก็ตาม​ที่​ฟัง​เรา จะ​ได้​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย และ​สุข​สบาย​โดย​ไม่​ต้อง​หวาดกลัว​อันตราย​ใดๆ”
สุภาษิต ๑:1
สุภาษิต ๑:2
สุภาษิต ๑:3
สุภาษิต ๑:4
สุภาษิต ๑:5
สุภาษิต ๑:6
สุภาษิต ๑:7
สุภาษิต ๑:8
สุภาษิต ๑:9
สุภาษิต ๑:10
สุภาษิต ๑:11
สุภาษิต ๑:12
สุภาษิต ๑:13
สุภาษิต ๑:14
สุภาษิต ๑:15
สุภาษิต ๑:16
สุภาษิต ๑:17
สุภาษิต ๑:18
สุภาษิต ๑:19
สุภาษิต ๑:20
สุภาษิต ๑:21
สุภาษิต ๑:22
สุภาษิต ๑:23
สุภาษิต ๑:24
สุภาษิต ๑:25
สุภาษิต ๑:26
สุภาษิต ๑:27
สุภาษิต ๑:28
สุภาษิต ๑:29
สุภาษิต ๑:30
สุภาษิต ๑:31
สุภาษิต ๑:32
สุภาษิต ๑:33
สุภาษิต 1 / สุภาษิ 1
สุภาษิต 2 / สุภาษิ 2
สุภาษิต 3 / สุภาษิ 3
สุภาษิต 4 / สุภาษิ 4
สุภาษิต 5 / สุภาษิ 5
สุภาษิต 6 / สุภาษิ 6
สุภาษิต 7 / สุภาษิ 7
สุภาษิต 8 / สุภาษิ 8
สุภาษิต 9 / สุภาษิ 9
สุภาษิต 10 / สุภาษิ 10
สุภาษิต 11 / สุภาษิ 11
สุภาษิต 12 / สุภาษิ 12
สุภาษิต 13 / สุภาษิ 13
สุภาษิต 14 / สุภาษิ 14
สุภาษิต 15 / สุภาษิ 15
สุภาษิต 16 / สุภาษิ 16
สุภาษิต 17 / สุภาษิ 17
สุภาษิต 18 / สุภาษิ 18
สุภาษิต 19 / สุภาษิ 19
สุภาษิต 20 / สุภาษิ 20
สุภาษิต 21 / สุภาษิ 21
สุภาษิต 22 / สุภาษิ 22
สุภาษิต 23 / สุภาษิ 23
สุภาษิต 24 / สุภาษิ 24
สุภาษิต 25 / สุภาษิ 25
สุภาษิต 26 / สุภาษิ 26
สุภาษิต 27 / สุภาษิ 27
สุภาษิต 28 / สุภาษิ 28
สุภาษิต 29 / สุภาษิ 29
สุภาษิต 30 / สุภาษิ 30
สุภาษิต 31 / สุภาษิ 31