A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

สดุดี ๑๐๗

ให้​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์​เพราะ​พระองค์ดี ความรักมั่นคง​ของพระองค์​จะ​คงอยู่​ตลอดไป
ให้​พูด​อย่างนี้แหละ พวกคน​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ไถ่ไว้แล้ว คือ​พวกคน​ที่พระองค์​ได้ไถ่​จาก​เงื้อมมือ​ของศัตรู
พระองค์​รวบรวม​พวกเขา​มา​จาก​ดินแดนต่างๆ​ของ​คน​ต่าง​ชาติ จาก​ทั่วทุกสารทิศ ออกถึงตก เหนือถึงใต้
พวกเขา​บางคน​เร่ร่อน​อยู่​ใน​ทะเลทราย เพื่อ​มองหา​เมือง​ที่​จะ​อยู่อาศัย แต่​ก็​หาไม่พบ
พวกเขา​หิวโหย​และ​กระหายน้ำ และ​เหนื่อยอ่อน​แทบขาดใจตาย
ใน​ช่วง​ทุกข์ยากนั้น พวกเขา​ร้องขอ​ความช่วยเหลือ​จาก​พระยาห์เวห์ และ​พระองค์​ช่วยเหลือ​พวกเขา​ให้พ้น​จาก​ความเดือด​ร้อน​ต่างๆนั้น
พระองค์​ก็​นำ​พวกเขา​ตรงไป ยังเมือง​ที่​พวกเขา​จะ​อยู่อาศัยได้
ขอให้​พวกเขา​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์ และ​สิ่งน่าทึ่ง​ทั้งหลาย​ที่​พระองค์​ทำให้​กับ​มวลมนุษย์
เพราะ​พระองค์​ทำให้​คน​ที่​กระหาย​ได้​ดับกระหาย และ​พระองค์​ทำให้​คน​ที่​หิวโหย​อิ่มหนำ​ด้วยของดีๆ
๑๐
พวกเขา​บางคน​อยู่​ใน​ห้องขัง​ที่มืดมิด​ราวกับ​ความตาย ถูกล่าม​ด้วย​โซ่ตรวน​และ​มี​ปลอกเหล็ก​อยู่​รอบคอ
๑๑
เพราะ​พวกเขา​กบฏ​ต่อ​คำสั่ง​ของพระเจ้า และ​ดูหมิ่น​คำแนะนำ​สั่งสอน​ของ​พระเจ้า​ผู้ใหญ่ยิ่งสูงสุด
๑๒
พระองค์​ทำให้​จิตใจ​ของ​พวกเขา​ถ่อมลง​ด้วยงานหนัก และ​พวกเขา​ล้มลง​โดย​ไม่มีใครช่วย
๑๓
ใน​ช่วง​ทุกข์ยากนั้น พวกเขา​ร้องขอ​ความช่วยเหลือ​จากพระยาห์เวห์ และ​พระองค์​ช่วยกู้​พวกเขา​ให้พ้น​จาก​ความเดือด​ร้อน​ต่างๆนั้น
๑๔
พระองค์​เอา​พวกเขา​ออกมา​จาก​ความ​มืดมิด​ราวกับ​ความตาย และ​ตัด​โซ่ตรวน​ที่​มัดตัวเขา​ออกเสีย
๑๕
ขอให้​พวกเขา​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ความรักมั่นคง​ขอ​พระองค์ และ​สิ่งน่าทึ่ง​ทั้งหลาย​ที่​พระองค์​ทำให้​กับมวลมนุษย์
๑๖
เพราะ​พระองค์​พังประตู​ทอง​สัมฤทธิ์​ทั้งหลาย​ของคุก และ​ทำลาย​กลอนเหล็ก​ของ​พวกเขา​จนแหลกละเอียด
๑๗
พวกเขา​บางคน​ก็​กลายเป็น​คนโง่ไป​เพราะ​กบฏ​ต่อพระเจ้า และ​ต้องทน​ทุกข์ทรมาน​เพราะ​สิ่งชั่วร้าย​ที่​พวกเขาทำ
๑๘
พวกเขา​เบื่อ​อาหาร​ทุกอย่าง และ​เฉียด​ใกล้​ประตู​แห่ง​ความตาย
๑๙
ใน​ช่วง​ทุกข์ยากนั้น พวกเขา​ร้องขอ​ความช่วยเหลือ​จากพระยาห์เวห์ และ​พระองค์​ช่วยกู้​พวกเขา​ให้พ้น​จาก​ความเดือด​ร้อน​ต่างๆนั้น
๒๐
เมื่อ​พระองค์สั่ง พวกเขา​ก็​ได้รับ​การรักษา พวกเขา​จึง​รอดพ้น​จาก​หลุมศพ​ของพวกเขา
๒๑
ขอให้​พวกเขา​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์ และ​สิ่งน่าทึ่ง​ทั้งหลาย​ที่​พระองค์​ทำให้​กับมวลมนุษย์
๒๒
ให้​พวกเขา​ถวาย​เครื่อง​บูชาต่างๆ​เพื่อ​ขอบคุณพระองค์ และ​เล่า​ด้วย​ความชื่นชม​ยินดี​ถึง​เรื่อง​ที่​พระองค์​ได้ทำ
๒๓
พวกเขา​บางคน​ลงเรือ​ไปในทะเล เพื่อ​ไป​ทำมาหากิน​อยู่​ใน​ท้องทะเล​อันกว้างใหญ่
๒๔
พวกเขา​เห็น​ถึง​การงานต่างๆ​ของพระยาห์เวห์ และ​เห็น​สิ่งน่าทึ่ง​ทั้งหลาย​ที่​พระองค์​ได้ทำ​ใน​ทะเลลึก
๒๕
เมื่อ​พระองค์​สั่ง พายุ​ก็​พัดเข้ามา และ​คลื่น​ใน​ทะเล​ก็​ก่อตัว​สูงขึ้น
๒๖
ลำเรือ​ต่าง​ถูกซัด​ขึ้นไป​บนท้องฟ้า​แล้ว​ตกลงมา​อย่างรวดเร็ว​สู่​ห้วงทะเลลึก พวกเขา​ขวัญหนี​ดีฝ่อ​ไป​ใน​ช่วงที่​ตก​อยู่​ใน​อันตรายนี้
๒๗
พวกเขา​โซเซ​ไปมา​ราวกับ​คนเมา และ​ความเป็น​ลูกเรือ​ที่ชำนาญ​ก็​ช่วยอะไร​พวกเขา​ไม่ได้
๒๘
ใน​ช่วง​ทุกข์ยากนั้น พวกเขา​ร้องขอ​ความช่วยเหลือ​จากพระยาห์เวห์ และ​พระองค์​นำ​พวกเขา​ออกมา​จาก​ความเดือด​ร้อน​ต่างๆนั้น
๒๙
พระองค์​ทำให้​พายุ​หยุดนิ่ง และ​ทำให้​คลื่น​สงบลง
๓๐
พวกเขา​ต่างก็ดีใจ​ที่​มัน​สงบลงได้ และ​พระองค์​นำ​พวกเขา​ไปสู่​ท่าเรือ​ที่​พวกเขา​อยากไป
๓๑
ขอให้​พวกเขา​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์ และ​สิ่งน่าทึ่ง​ทั้งหลาย​ที่​พระองค์​ทำให้​กับมวลมนุษย์
๓๒
ขอให้​พวกเขา​ยกย่อง​เชิดชู​พระองค์​ต่อหน้า​ที่ชุมนุม​ของประชาชน และ​สรรเสริญ​พระองค์​ต่อหน้า​สภาผู้นำอาวุโส​ของเมือง
๓๓
พระองค์​เปลี่ยน​พวกแม่น้ำ​ให้​กลายเป็น​ทะเลทราย และ​เปลี่ยน​ตาน้ำ​ให้​กลายเป็น​ผืนดิน​ที่​แห้งผาก
๓๔
พระองค์​ทำให้​แผ่นดิน​ที่​อุดม​สมบูรณ์​กลายเป็น​ดินเค็ม เพราะ​ความชั่วช้า​ที่​ผู้อาศัย​อยู่ที่นั่น​ได้ทำ
๓๕
และ​พระองค์​ยัง​สามารถ​เปลี่ยน​ทะเลทราย​ให้​กลายเป็น​ทะเลสาบ และ​ผืนดินแห้ง​กลับ​กลายเป็น​ตาน้ำ
๓๖
พระองค์​ให้​พวกผู้หิวโหย​ตั้งรกราก​อยู่ที่นั่น และ​พวกเขา​ก็​ได้​สร้าง​เมือง​ขึ้นมา​อยู่กัน
๓๗
พวกเขา​หว่านพืช​ใน​ท้องนา พวกเขา​ปลูก​สวนองุ่น แล้ว​พวกมัน​ก็​ออกผล​มากมาย
๓๘
พระองค์​อวยพร​พวกเขา​และ​พวกเขา​ก็​เพิ่มขึ้น​อย่างมหาศาล และ​พระองค์​ไม่ได้​ปล่อย​ให้​สัตว์เลี้ยง​ของ​พวกเขา​ลดน้อยลงเลย
๓๙
พวกคน​กลุ่มอื่น​อ่อนแอลง​และ​ลดจำนวนลง เนื่องจาก​การถูก​กดขี่​ข่มเหง​และ​ความหายนะ​ที่​ทุกข์ทรมาน
๔๐
พระองค์​ทำให้​พวกผู้นำ​ของ​พวกเขา​ต้อง​อับอายขายหน้า และ​บังคับ​ให้​พวกเขา​ออก​เร่ร่อน​เข้าไป​ใน​ที่เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง​ที่​ยังไม่มี​ถนนหนทาง
๔๑
แต่​พระองค์​ได้​ยกย่อง​พวกคนขัดสน​ให้​พ้น​จาก​ความเดือด​ร้อน​ทุกข์ยาก และ​ให้​ครอบครัวต่างๆ​ของ​พวกเขา​เพิ่มขึ้น​เหมือนฝูงแกะ
๔๒
เมื่อ​พวกคนดี​มองเห็น​สิ่งนี้ ต่างก็​เฉลิม​ฉลองกัน แต่​เมื่อ​คนชั่ว​ทุกคน​เห็น ต่างก็​อึ้งเงียบไป
๔๓
ให้​คนที่​ฉลาด​ไตร่ตรอง​ถึง​สิ่งต่างๆ​เหล่านี้ และ​พิจารณา​ถึง​ความรักมั่นคง​ของพระยาห์เวห์
สดุดี ๑๐๗:1
สดุดี ๑๐๗:2
สดุดี ๑๐๗:3
สดุดี ๑๐๗:4
สดุดี ๑๐๗:5
สดุดี ๑๐๗:6
สดุดี ๑๐๗:7
สดุดี ๑๐๗:8
สดุดี ๑๐๗:9
สดุดี ๑๐๗:10
สดุดี ๑๐๗:11
สดุดี ๑๐๗:12
สดุดี ๑๐๗:13
สดุดี ๑๐๗:14
สดุดี ๑๐๗:15
สดุดี ๑๐๗:16
สดุดี ๑๐๗:17
สดุดี ๑๐๗:18
สดุดี ๑๐๗:19
สดุดี ๑๐๗:20
สดุดี ๑๐๗:21
สดุดี ๑๐๗:22
สดุดี ๑๐๗:23
สดุดี ๑๐๗:24
สดุดี ๑๐๗:25
สดุดี ๑๐๗:26
สดุดี ๑๐๗:27
สดุดี ๑๐๗:28
สดุดี ๑๐๗:29
สดุดี ๑๐๗:30
สดุดี ๑๐๗:31
สดุดี ๑๐๗:32
สดุดี ๑๐๗:33
สดุดี ๑๐๗:34
สดุดี ๑๐๗:35
สดุดี ๑๐๗:36
สดุดี ๑๐๗:37
สดุดี ๑๐๗:38
สดุดี ๑๐๗:39
สดุดี ๑๐๗:40
สดุดี ๑๐๗:41
สดุดี ๑๐๗:42
สดุดี ๑๐๗:43
สดุดี 1 / สดุดี 1
สดุดี 2 / สดุดี 2
สดุดี 3 / สดุดี 3
สดุดี 4 / สดุดี 4
สดุดี 5 / สดุดี 5
สดุดี 6 / สดุดี 6
สดุดี 7 / สดุดี 7
สดุดี 8 / สดุดี 8
สดุดี 9 / สดุดี 9
สดุดี 10 / สดุดี 10
สดุดี 11 / สดุดี 11
สดุดี 12 / สดุดี 12
สดุดี 13 / สดุดี 13
สดุดี 14 / สดุดี 14
สดุดี 15 / สดุดี 15
สดุดี 16 / สดุดี 16
สดุดี 17 / สดุดี 17
สดุดี 18 / สดุดี 18
สดุดี 19 / สดุดี 19
สดุดี 20 / สดุดี 20
สดุดี 21 / สดุดี 21
สดุดี 22 / สดุดี 22
สดุดี 23 / สดุดี 23
สดุดี 24 / สดุดี 24
สดุดี 25 / สดุดี 25
สดุดี 26 / สดุดี 26
สดุดี 27 / สดุดี 27
สดุดี 28 / สดุดี 28
สดุดี 29 / สดุดี 29
สดุดี 30 / สดุดี 30
สดุดี 31 / สดุดี 31
สดุดี 32 / สดุดี 32
สดุดี 33 / สดุดี 33
สดุดี 34 / สดุดี 34
สดุดี 35 / สดุดี 35
สดุดี 36 / สดุดี 36
สดุดี 37 / สดุดี 37
สดุดี 38 / สดุดี 38
สดุดี 39 / สดุดี 39
สดุดี 40 / สดุดี 40
สดุดี 41 / สดุดี 41
สดุดี 42 / สดุดี 42
สดุดี 43 / สดุดี 43
สดุดี 44 / สดุดี 44
สดุดี 45 / สดุดี 45
สดุดี 46 / สดุดี 46
สดุดี 47 / สดุดี 47
สดุดี 48 / สดุดี 48
สดุดี 49 / สดุดี 49
สดุดี 50 / สดุดี 50
สดุดี 51 / สดุดี 51
สดุดี 52 / สดุดี 52
สดุดี 53 / สดุดี 53
สดุดี 54 / สดุดี 54
สดุดี 55 / สดุดี 55
สดุดี 56 / สดุดี 56
สดุดี 57 / สดุดี 57
สดุดี 58 / สดุดี 58
สดุดี 59 / สดุดี 59
สดุดี 60 / สดุดี 60
สดุดี 61 / สดุดี 61
สดุดี 62 / สดุดี 62
สดุดี 63 / สดุดี 63
สดุดี 64 / สดุดี 64
สดุดี 65 / สดุดี 65
สดุดี 66 / สดุดี 66
สดุดี 67 / สดุดี 67
สดุดี 68 / สดุดี 68
สดุดี 69 / สดุดี 69
สดุดี 70 / สดุดี 70
สดุดี 71 / สดุดี 71
สดุดี 72 / สดุดี 72
สดุดี 73 / สดุดี 73
สดุดี 74 / สดุดี 74
สดุดี 75 / สดุดี 75
สดุดี 76 / สดุดี 76
สดุดี 77 / สดุดี 77
สดุดี 78 / สดุดี 78
สดุดี 79 / สดุดี 79
สดุดี 80 / สดุดี 80
สดุดี 81 / สดุดี 81
สดุดี 82 / สดุดี 82
สดุดี 83 / สดุดี 83
สดุดี 84 / สดุดี 84
สดุดี 85 / สดุดี 85
สดุดี 86 / สดุดี 86
สดุดี 87 / สดุดี 87
สดุดี 88 / สดุดี 88
สดุดี 89 / สดุดี 89
สดุดี 90 / สดุดี 90
สดุดี 91 / สดุดี 91
สดุดี 92 / สดุดี 92
สดุดี 93 / สดุดี 93
สดุดี 94 / สดุดี 94
สดุดี 95 / สดุดี 95
สดุดี 96 / สดุดี 96
สดุดี 97 / สดุดี 97
สดุดี 98 / สดุดี 98
สดุดี 99 / สดุดี 99
สดุดี 100 / สดุดี 100
สดุดี 101 / สดุดี 101
สดุดี 102 / สดุดี 102
สดุดี 103 / สดุดี 103
สดุดี 104 / สดุดี 104
สดุดี 105 / สดุดี 105
สดุดี 106 / สดุดี 106
สดุดี 107 / สดุดี 107
สดุดี 108 / สดุดี 108
สดุดี 109 / สดุดี 109
สดุดี 110 / สดุดี 110
สดุดี 111 / สดุดี 111
สดุดี 112 / สดุดี 112
สดุดี 113 / สดุดี 113
สดุดี 114 / สดุดี 114
สดุดี 115 / สดุดี 115
สดุดี 116 / สดุดี 116
สดุดี 117 / สดุดี 117
สดุดี 118 / สดุดี 118
สดุดี 119 / สดุดี 119
สดุดี 120 / สดุดี 120
สดุดี 121 / สดุดี 121
สดุดี 122 / สดุดี 122
สดุดี 123 / สดุดี 123
สดุดี 124 / สดุดี 124
สดุดี 125 / สดุดี 125
สดุดี 126 / สดุดี 126
สดุดี 127 / สดุดี 127
สดุดี 128 / สดุดี 128
สดุดี 129 / สดุดี 129
สดุดี 130 / สดุดี 130
สดุดี 131 / สดุดี 131
สดุดี 132 / สดุดี 132
สดุดี 133 / สดุดี 133
สดุดี 134 / สดุดี 134
สดุดี 135 / สดุดี 135
สดุดี 136 / สดุดี 136
สดุดี 137 / สดุดี 137
สดุดี 138 / สดุดี 138
สดุดี 139 / สดุดี 139
สดุดี 140 / สดุดี 140
สดุดี 141 / สดุดี 141
สดุดี 142 / สดุดี 142
สดุดี 143 / สดุดี 143
สดุดี 144 / สดุดี 144
สดุดี 145 / สดุดี 145
สดุดี 146 / สดุดี 146
สดุดี 147 / สดุดี 147
สดุดี 148 / สดุดี 148
สดุดี 149 / สดุดี 149
สดุดี 150 / สดุดี 150