A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

๒ พงศาวดาร ๗

เมื่อ​ซาโลมอน​อธิษฐาน​เสร็จ ก็​มี​ไฟ​ลง​มา​จากสวรรค์ และ​มา​เผา​เครื่อง​เผา​บูชา กับ​พวก​เครื่อง​สัตวบูชา​และ​รัศมี​ของ​พระยาห์เวห์ ก็​แผ่​ออก​มา​เต็มวิหาร
พวก​นักบวช​ไม่​สามารถ​เข้า​ไป​ใน​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ได้ เพราะ​รัศมี​ของ​พระยาห์เวห์​เต็ม​วิหาร​ไปหมด
เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้​เห็น​ไฟ​ที่​พุ่ง​ลง​มา​และ​รัศมี​ของ​พระยาห์เวห์​เหนือ​วิหาร​แห่งนั้น พวกเขา​ก็​คุก​เข่า​ลง​และ​ก้มหน้า​ลง​กับ​พื้น​หิน พวกเขา​นมัสการ​และ​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์ โดย​พูด​ว่า “พระองค์​ทรงดี ความรัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​จะ​คงอยู่​ตลอดไป”
แล้ว​กษัตริย์​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​ถวาย​เครื่อง​สัตวบูชา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์
และ​กษัตริย์​ซาโลมอน​ได้​ถวาย​วัว​สองหมื่น​สองพันตัว และ​แกะ​กับ​แพะ​อีก​หนึ่งแสน​สองหมื่นตัว แล้ว​กษัตริย์​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​ได้​อุทิศ​วิหารนี้​ให้​กับพระเจ้า
พวก​นักบวช​ได้​เข้า​ประจำ​ตำแหน่ง​ของตน เหมือน​กับ​พวก​ชาว​เลวี ซึ่ง​มี​พวก​เครื่อง​ดนตรี​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​กษัตริย์​ดาวิด​ได้​ทำ​ขึ้น​ไว้เพื่อ​ใช้​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ และ​ใช้​เมื่อ​เขา​ต้องการ​ขอบคุณ​พระองค์ พวกเขา​ร้องเพลง​ว่า “ความรัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​จะ​คงอยู่​ตลอดไป” แล้ว​พวก​นักบวช​ที่​ยืน​อยู่​ตรง​ข้าม​พวก​เลวี ก็​เป่า​แตร​ขึ้น และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ก็​กำลัง​ยืนอยู่
ซาโลมอน​ได้​อุทิศ​ส่วนกลาง​ของ​ลาน​ที่​อยู่​ด้าน​หน้า​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์นั้น​ให้​เป็น​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​จะ​ได้​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​และ​ไขมัน​ของ​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา เพราะ​แท่นบูชา​ทอง​สัมฤทธิ์​ที่​เขา​ได้​สร้าง​ขึ้นนั้น​ไม่​พอ​สำหรับ​วาง​เครื่อง​เผา​บูชา เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช รวมทั้ง​ส่วน​ไขมัน​เหล่านั้น​ได้​ทั้งหมด
แล้ว​ซาโลมอน​ก็​ฉลอง​เทศกาลนั้น​อยู่​เจ็ด​วัน และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ก็​อยู่​กับ​เขา เป็น​กลุ่ม​คน​ขนาดใหญ่​มหึมา​ที่​มา​จาก​ทุกที่​ตั้งแต่​ทาง​เข้า​เมือง​ฮามัท จนถึง​ลำธาร​แห่ง​อียิปต์
ใน​วัน​ที่แปด​พวกเขา​มี​การ​ชุมนุม​กัน เพราะ​พวกเขา​ได้​เฉลิม​ฉลอง​การ​อุทิศ​แท่นบูชา​มา​แล้ว​เจ็ดวัน แล้ว​ฉลอง​เทศกาล​ต่อ​ไป​อีก​เจ็ดวัน
๑๐
ใน​วัน​ที่​ยี่สิบสาม​ของ​เดือน​ที่เจ็ด ซาโลมอน​ได้​ส่ง​ประชาชน​เหล่านั้น​กลับ​ไป​บ้าน​ของ​พวกเขา​ด้วย​จิตใจ​ที่​ร่าเริงยินดี เพราะ​สิ่ง​ดีๆ​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ทำ​ให้​กับ​ดาวิด กับ​ซาโลมอน​และ​กับ​ชาว​อิสราเอล​ประชากร​ของ​พระองค์
๑๑
เมื่อ​ซาโลมอน​สร้าง​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​วัง​กษัตริย์เสร็จ และ​ทำ​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เขา​คิด​ไว้​ว่า​จะ​ทำ​ใน​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ใน​วัง​ของ​เขา​เอง​จน​หมดแล้ว
๑๒
พระยาห์เวห์​ได้​ปรากฏ​แก่​เขา​ใน​ตอน​กลาง​คืน​และ​พูดว่า “เรา​ได้ยิน​คำ​อธิษฐาน​ของเจ้า และ​ได้​เลือก​สถานที่นี้​สำหรับ​ตัว​เรา​ให้​เป็น​วิหาร​สำหรับ​การ​ถวาย​เครื่อง​บูชา
๑๓
เมื่อ​เรา​ปิด​สวรรค์​เพื่อ​ไม่​ให้​มี​ฝน​ตก หรือ​สั่ง​ฝูง​ตั๊กแตน​ให้​มา​กลืน​กิน​แผ่นดิน​ของเจ้า หรือ​ส่ง​โรค​ระบาด​ให้​ลง​มา​ใน​หมู่​ประชาชน​ของเรา
๑๔
ถ้า​ประชาชน​ของ​เรา​ผู้ที่​เรา​ได้​ประทับ​ชื่อ​เราไว้ ถ่อมตัว​ลง​และ​อธิษฐาน และ​เริ่ม​แสวงหา​ใบ​หน้า​ของเรา และ​หันเห​ออก​จาก​วิถีทาง​ชั่ว​ทั้งหลาย​ของ​พวกเขา เรา​ก็​จะ​รับฟัง​จาก​สวรรค์ และ​จะ​ยกโทษ​บาป​ของ​พวกเขา​และ​จะ​รักษา​แผ่นดิน​ของ​พวกเขา
๑๕
ตอนนี้​ดวงตา​ของ​เรา​จะ​เปิด​อยู่ และ​หู​ของ​เรา​ก็​จะ​รับฟัง​คำ​อธิษฐาน​ที่​พวกเขา​อธิษฐาน​ต่อ​เรา​ใน​สถานที่​แห่งนี้
๑๖
เรา​ได้​เลือก​และ​อุทิศ​วิหารนี้​ให้​เป็น​เกียรติ​กับ​ชื่อ​ของ​เรา​ตลอดไป ดวงตา​และ​หัวใจ​ของ​เรา​จะ​อยู่​ที่นั่น​เสมอ
๑๗
ส่วน​ตัว​เจ้า ถ้า​เจ้า​เดิน​อยู่​ต่อหน้า​เรา เหมือน​กับ​ที่​ดาวิด​พ่อ​ของ​เจ้า​เคยทำ และ​ทำ​ตาม​ทุกอย่าง​ที่​เราสั่ง และ​รักษา​ข้อบังคับ​กับ​กฎ​ทุกข้อ​ของเรา
๑๘
เรา​จะ​ทำ​ให้​บัลลังก์​ของ​ราชวงศ์​เจ้า​มั่นคง​เหมือน​กับ​ที่​เรา​ได้​สัญญา​ไว้​กับ​ดาวิด​พ่อ​ของเจ้า เมื่อ​ครั้ง​ที่​เรา​พูด​ว่า ‘เจ้า​จะ​ไม่​ขาด​ผู้​สืบ​เชื้อสาย​ที่​จะ​มา​ปกครอง​เหนือ​ชนชาติ​อิสราเอล’
๑๙
แต่​ถ้า​พวกเจ้า​หันเห​ไป และ​ละทิ้ง​ข้อ​บังคับ​ต่างๆ​และ​กฎ​ทั้งหลาย​ที่​เรา​ได้​ให้​พวกเจ้า​ไว้ และ​ไป​รับใช้​และ​นมัสการ​พระ​อื่นๆ
๒๐
เรา​ก็​จะ​ถอน​ราก​ชนชาติ​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​เรา​ที่​เรา​ได้​ยก​ให้​กับ​พวกเขาไว้ และ​จะ​ขว้าง​ทิ้ง​วิหาร​แห่งนี้​ที่​เรา​ได้​อุทิศ​ไว้​ให้​เป็น​เกียรติ​กับ​ชื่อ​ของ​เรา​ให้​พ้น​ไป​จาก​สายตา​เรา เรา​จะ​ทำ​ให้​มัน​เป็น​ที่​หัวเราะ​เยาะ​และ​เย้ยหยัน​ใน​หมู่​ชนชาติ​ทั้งหลาย
๒๑
ถึง​แม้ว่า​วิหาร​แห่งนี้​จะ​ใหญ่โต​สง่างาม แต่​ทุกๆ​คน​ที่​ผ่าน​ไป​มา​จะ​ต้อง​กลัว​และ​พูด​ว่า ‘ทำไม​พระยาห์เวห์​ต้อง​ทำ​ถึง​ขนาดนี้​กับ​ดินแดน​และ​วิหาร​แห่งนี้’
๒๒
คน​ก็​จะ​ตอบ​ว่า ‘เป็น​เพราะ​พวกเขา​ได้​ละทิ้ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา พระเจ้า​ผู้ที่​ได้​นำ​พวกเขา​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ และ​พวกเขา​ได้​ไป​โอบกอด​อยู่​กับ​พระ​อื่นๆ​ทั้ง​นมัสการ​และ​รับใช้​พวกมัน นั่น​เป็น​เหตุ​ที่​พระองค์​ถึง​ได้​นำ​ความหายนะ​ทั้งหมดนี้​มา​สู่​พวกเขา’”
๒ พงศาวดาร ๗:1
๒ พงศาวดาร ๗:2
๒ พงศาวดาร ๗:3
๒ พงศาวดาร ๗:4
๒ พงศาวดาร ๗:5
๒ พงศาวดาร ๗:6
๒ พงศาวดาร ๗:7
๒ พงศาวดาร ๗:8
๒ พงศาวดาร ๗:9
๒ พงศาวดาร ๗:10
๒ พงศาวดาร ๗:11
๒ พงศาวดาร ๗:12
๒ พงศาวดาร ๗:13
๒ พงศาวดาร ๗:14
๒ พงศาวดาร ๗:15
๒ พงศาวดาร ๗:16
๒ พงศาวดาร ๗:17
๒ พงศาวดาร ๗:18
๒ พงศาวดาร ๗:19
๒ พงศาวดาร ๗:20
๒ พงศาวดาร ๗:21
๒ พงศาวดาร ๗:22
๒ พงศาวดาร 1 / ๒พงศ 1
๒ พงศาวดาร 2 / ๒พงศ 2
๒ พงศาวดาร 3 / ๒พงศ 3
๒ พงศาวดาร 4 / ๒พงศ 4
๒ พงศาวดาร 5 / ๒พงศ 5
๒ พงศาวดาร 6 / ๒พงศ 6
๒ พงศาวดาร 7 / ๒พงศ 7
๒ พงศาวดาร 8 / ๒พงศ 8
๒ พงศาวดาร 9 / ๒พงศ 9
๒ พงศาวดาร 10 / ๒พงศ 10
๒ พงศาวดาร 11 / ๒พงศ 11
๒ พงศาวดาร 12 / ๒พงศ 12
๒ พงศาวดาร 13 / ๒พงศ 13
๒ พงศาวดาร 14 / ๒พงศ 14
๒ พงศาวดาร 15 / ๒พงศ 15
๒ พงศาวดาร 16 / ๒พงศ 16
๒ พงศาวดาร 17 / ๒พงศ 17
๒ พงศาวดาร 18 / ๒พงศ 18
๒ พงศาวดาร 19 / ๒พงศ 19
๒ พงศาวดาร 20 / ๒พงศ 20
๒ พงศาวดาร 21 / ๒พงศ 21
๒ พงศาวดาร 22 / ๒พงศ 22
๒ พงศาวดาร 23 / ๒พงศ 23
๒ พงศาวดาร 24 / ๒พงศ 24
๒ พงศาวดาร 25 / ๒พงศ 25
๒ พงศาวดาร 26 / ๒พงศ 26
๒ พงศาวดาร 27 / ๒พงศ 27
๒ พงศาวดาร 28 / ๒พงศ 28
๒ พงศาวดาร 29 / ๒พงศ 29
๒ พงศาวดาร 30 / ๒พงศ 30
๒ พงศาวดาร 31 / ๒พงศ 31
๒ พงศาวดาร 32 / ๒พงศ 32
๒ พงศาวดาร 33 / ๒พงศ 33
๒ พงศาวดาร 34 / ๒พงศ 34
๒ พงศาวดาร 35 / ๒พงศ 35
๒ พงศาวดาร 36 / ๒พงศ 36