A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

๒ พงศาวดาร ๓๖

และ​ประชาชน​ชาว​ยูดาห์​ก็​ยก​เยโฮอาหาส​ลูกชาย​ของ​โยสิยาห์​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​ต่อจาก​พ่อ​ของเขา
เยโฮอาหาส​มี​อายุ​ยี่สิบสาม​ปี​เมื่อ​เขา​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ เขา​ครอง​บัลลังก์​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​ได้​สามเดือน
กษัตริย์​เนโค​ของ​ประเทศ​อียิปต์​ได้​ปลด​เขา​ออก​จาก​บัลลังก์​ใน​เยรูซาเล็ม และ​บีบ​บังคับ​ให้​ชาว​ยูดาห์​ส่ง​ส่วย​เป็น​เงิน​หนัก​ประมาณ​สามตันครึ่ง และ​ทองคำ​หนัก​ประมาณ​สามตันครึ่ง
กษัตริย์​เนโค​ของ​ประเทศ​อียิปต์​ตั้ง​เอลียาคิม​น้องชาย​ของ​เยโฮอาหาส​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม และ​เปลี่ยน​ชื่อ​ของ​เอลียาคิม​เป็น​เยโฮยาคิม แต่​เนโค​ได้​เอา​ตัว​เยโฮอาหาส​พี่ชาย​ของ​เอลียาคิม​ไป​ที่​ประเทศ​อียิปต์
เยโฮยาคิม​มี​อายุ​ยี่สิบห้า​ปี​เมื่อ​เขา​เป็น​กษัตริย์ และ​เขา​ครอง​บัลลังก์​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​สิบเอ็ดปี เขา​ได้​ทำ​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเขา
กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​แห่ง​บาบิโลน​ได้​เข้า​โจมตี​เขา​และ​จับ​ตัว​เขา​ล่ามโซ่​ทอง​สัมฤทธิ์​และ​พา​ไป​ที่​บาบิโลน
เนบูคัดเนสซาร์​ยัง​ได้​ขน​เอา​พวก​เครื่องใช้​ออก​มา​จาก​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ขน​ไป​ไว้​ที่​วิหาร​ของ​เขา​ที่​บาลิโลนด้วย
เหตุการณ์​อื่นๆ​ใน​สมัย​ของ​เยโฮยาคิม สิ่ง​ที่​น่า​รังเกียจ​ที่​เขา​ได้​ทำ​และ​สิ่ง​ต่างๆ​ที่​ไม่​ดี​เกี่ยวกับ​ตัวเขา ได้​ถูก​จดบันทึก​ไว้​ใน​หนังสือ​พงศ์​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล​และ​ยูดาห์ และ​เยโฮยาคีน​ลูกชาย​ของ​เขา​ก็​ได้​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ต่อ​จากเขา
เยโฮยาคีน​มี​อายุ​สิบแปด​ปี​เมื่อ​เขา​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ และ​เขา​ครอง​บัลลังก์​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​สามเดือน เขา​ทำ​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์
๑๐
ใน​ฤดู​ใบไม้ผลิ กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ส่ง​คน​ไป​พา​ตัว​เขา​มา​ที่​บาบิโลน​พร้อม​กับ​พวก​เครื่องใช้​ที่​มีค่า​จาก​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ให้​เศเดคียาห์ อา​ของ​เยโฮยาคีน​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม​แทนเขา
๑๑
เศเดคียาห์​มี​อายุ​ยี่สิบเอ็ด​ปี​เมื่อ​เขา​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ และ​เขา​ครอง​บัลลังก์​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​สิบเอ็ดปี
๑๒
เขา​ทำ​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเขา และ​ไม่​ยอม​ถ่อมตัว​และ​ไม่​ยอม​เชื่อฟัง​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ผ่าน​มา​ทาง​เยเรมียาห์​ผู้พูดแทนพระเจ้า
๑๓
เศเดคียาห์​กบฏ​ต่อ​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์ ก่อน​หน้านี้ กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​บังคับ​ให้​เขา​สาบาน​โดย​อ้าง​ชื่อ​ของ​พระเจ้า​ว่า​เขา​จะ​จงรัก​ภักดี​ต่อ​บาบิโลน แต่​ต่อมา​เขา​เริ่ม​ดื้อดึง​และ​ใจแข็งกระด้าง ไม่​ยอม​หัน​กลับ​มาหา​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ชนชาติ​อิสราเอล
๑๔
ยิ่ง​กว่านั้น พวก​ผู้นำ​ทั้งหลาย​ของ​เหล่า​นักบวช​และ​ประชาชน​ก็​ยิ่ง​ไม่​ซื่อสัตย์​มาก​ขึ้น​เรื่อยๆ พวกเขา​ไป​ทำตาม​การ​กระทำ​ที่​น่าขยะแขยง​ของ​ชนชาติ​อื่นๆ​และ​ทำให้​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​พระองค์​ได้​ทำให้​ศักดิ์สิทธิ์​ใน​เมือง​เยรูซาเล็มนั้น​ต้อง​เสื่อมไป
๑๕
พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​พวกเขา ส่ง​คำพูด​มา​ถึง​พวกเขา​ผ่าน​ทาง​พวก​ผู้​ส่งข่าว​ของ​พระองค์​ครั้งแล้ว​ครั้งเล่า เพราะ​พระองค์​ไม่​อยาก​ทำลาย​ประชาชน​ของ​พระองค์​และ​สถานที่​อาศัย​ของ​พระองค์
๑๖
แต่​พวกเขา​กลับ​ล้อเลียน​พวก​ผู้​ส่งข่าว​พระเจ้า​เหล่านั้น พวกเขา​ดูถูก​คำพูด​ของ​พระองค์ เย้ยหยัน​พวก​ผู้พูดแทนพระเจ้า จน​ใน​ที่สุด​พระยาห์เวห์​ก็​ทน​ไม่ไหว พระองค์​โกรธ​ประชาชน​ของ​พระองค์​จน​ไม่​มี​อะไร​สามารถ​หยุด​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์ได้
๑๗
พระองค์​ได้​ยก​กษัตริย์​ของ​ชาว​บาบิโลน​ขึ้น​มา​ต่อต้านเขา กษัตริย์​บาบิโลน​ได้​ฆ่า​พวก​คน​หนุ่ม​ของ​พวกเขา​ตาย​ด้วย​ดาบ​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ไม่​ไว้​ชีวิต​ใคร​เลย​แม้​แต่​คนเดียว ไม่ว่า​จะ​เป็น​คนหนุ่ม​คนสาว คนชรา​หรือ​แม้แต่​คน​แก่ พระเจ้า​ได้​มอบ​พวกเขา​ทั้งหมด​ไว้​ใน​เงื้อม​มือ​ของ​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์
๑๘
เขา​ได้​ขน​เอา​ข้าวของ​เครื่องใช้​ออก​จาก​วิหาร​ของ​พระเจ้า ไม่ว่า​จะ​เป็น​ของ​ชิ้นเล็ก​หรือ​ชิ้นใหญ่ และ​ยัง​เอา​สมบัติ​ใน​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​สมบัติ​ของ​กษัตริย์​กับ​พวกเจ้าหน้าที่​ของ​กษัตริย์​ไป​จน​หมดด้วย
๑๙
พวกเขา​จุดไฟ​เผา​วิหาร​ของ​พระเจ้า​และ​ทำลาย​กำแพง​เยรูซาเล็มลง พวกเขา​ยัง​เผา​พวก​วัง​ทั้งหมด​และ​ทำลาย​ของ​มีค่า​ทุกอย่าง
๒๐
ที่นั่น กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ได้​กวาด​ต้อน​เอา​คน​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​เหลือ​รอด​จาก​คมดาบ​กลับ​ไป​ที่​บาบิโลน​เพื่อ​ไป​เป็น​ทาส​ของ​เขา​กับ​พวก​ลูกชาย​ของเขา จน​กว่า​อาณาจักร​เปอร์เซีย​จะ​มา​ตั้ง​แทน​อาณาจักร​บาบิโลน
๒๑
ดังนั้น​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​บอก​กับ​คน​อิสราเอล​ผ่าน​มา​ทาง​เยเรมียาห์​ผู้พูดแทนพระเจ้า​ก็​เกิดขึ้นจริง ที่​ว่า “สถานที่นี้​จะ​ต้อง​ถูก​ทิ้ง​ให้​รกร้าง​อยู่​เป็น​เวลา​เจ็ดสิบปี เพื่อ​แผ่นดิน​จะ​ได้​หยุดพัก ชดเชย​ให้​กับ​ปี​ที่​เจ็ด​เหล่านั้น ที่​คน​ยูดาห์​ไม่​ยอม​หยุด​หว่านพืช”
๒๒
ใน​ปี​แรก ​ที่​ไซรัส​ขึ้น​มา​เป็น​กษัตริย์​ของ​เปอร์เซีย พระยาห์เวห์​ดลใจ​ให้​กษัตริย์​ไซรัส​ออก​คำสั่ง​ไป​ทั่ว​อาณาจักร​ของเขา​และ​จด​มันไว้ เรื่องนี้​เกิดขึ้น​เพื่อ​ให้​สำเร็จ​ตาม​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​พูด​ผ่าน​มา​ทาง​เยเรมียาห์ ข้อความ​ที่​กษัตริย์​ไซรัส​ป่าว​ประกาศ​ออก​ไปนั้น คือ
๒๓
“กษัตริย์​ไซรัส​แห่ง​เปอร์เซีย​พูด​ว่า​อย่างนี้ ‘พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​ฟ้า​สวรรค์​ได้​ให้​อาณาจักร​ทั้งหมด​บน​โลกนี้​แก่​เรา พระองค์​ได้​แต่งตั้ง​ให้​เรา​เป็น​ผู้สร้าง​วิหาร​ให้​กับ​พระองค์​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม ที่​อยู่​ใน​ยูดาห์ บัดนี้ ใคร​ก็ตาม​ท่ามกลาง​พวกเจ้า​ที่​เป็น​ชนชาติ​ของ​พระองค์ สามารถ​กลับ​ไป​เยรูซาเล็ม​ได้ ขอให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​สถิต​อยู่​กับเจ้า’”
๒ พงศาวดาร ๓๖:1
๒ พงศาวดาร ๓๖:2
๒ พงศาวดาร ๓๖:3
๒ พงศาวดาร ๓๖:4
๒ พงศาวดาร ๓๖:5
๒ พงศาวดาร ๓๖:6
๒ พงศาวดาร ๓๖:7
๒ พงศาวดาร ๓๖:8
๒ พงศาวดาร ๓๖:9
๒ พงศาวดาร ๓๖:10
๒ พงศาวดาร ๓๖:11
๒ พงศาวดาร ๓๖:12
๒ พงศาวดาร ๓๖:13
๒ พงศาวดาร ๓๖:14
๒ พงศาวดาร ๓๖:15
๒ พงศาวดาร ๓๖:16
๒ พงศาวดาร ๓๖:17
๒ พงศาวดาร ๓๖:18
๒ พงศาวดาร ๓๖:19
๒ พงศาวดาร ๓๖:20
๒ พงศาวดาร ๓๖:21
๒ พงศาวดาร ๓๖:22
๒ พงศาวดาร ๓๖:23
๒ พงศาวดาร 1 / ๒พงศ 1
๒ พงศาวดาร 2 / ๒พงศ 2
๒ พงศาวดาร 3 / ๒พงศ 3
๒ พงศาวดาร 4 / ๒พงศ 4
๒ พงศาวดาร 5 / ๒พงศ 5
๒ พงศาวดาร 6 / ๒พงศ 6
๒ พงศาวดาร 7 / ๒พงศ 7
๒ พงศาวดาร 8 / ๒พงศ 8
๒ พงศาวดาร 9 / ๒พงศ 9
๒ พงศาวดาร 10 / ๒พงศ 10
๒ พงศาวดาร 11 / ๒พงศ 11
๒ พงศาวดาร 12 / ๒พงศ 12
๒ พงศาวดาร 13 / ๒พงศ 13
๒ พงศาวดาร 14 / ๒พงศ 14
๒ พงศาวดาร 15 / ๒พงศ 15
๒ พงศาวดาร 16 / ๒พงศ 16
๒ พงศาวดาร 17 / ๒พงศ 17
๒ พงศาวดาร 18 / ๒พงศ 18
๒ พงศาวดาร 19 / ๒พงศ 19
๒ พงศาวดาร 20 / ๒พงศ 20
๒ พงศาวดาร 21 / ๒พงศ 21
๒ พงศาวดาร 22 / ๒พงศ 22
๒ พงศาวดาร 23 / ๒พงศ 23
๒ พงศาวดาร 24 / ๒พงศ 24
๒ พงศาวดาร 25 / ๒พงศ 25
๒ พงศาวดาร 26 / ๒พงศ 26
๒ พงศาวดาร 27 / ๒พงศ 27
๒ พงศาวดาร 28 / ๒พงศ 28
๒ พงศาวดาร 29 / ๒พงศ 29
๒ พงศาวดาร 30 / ๒พงศ 30
๒ พงศาวดาร 31 / ๒พงศ 31
๒ พงศาวดาร 32 / ๒พงศ 32
๒ พงศาวดาร 33 / ๒พงศ 33
๒ พงศาวดาร 34 / ๒พงศ 34
๒ พงศาวดาร 35 / ๒พงศ 35
๒ พงศาวดาร 36 / ๒พงศ 36