A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

๒ พงศาวดาร ๓๕

โยสิยาห์​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลด​ปล่อย​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม และ​ฆ่า​ลูกแกะ​ตัวผู้​ของ​เทศกาล​ปลดปล่อย​ใน​วัน​ที่​สิบสี่​ของ​เดือน​ที่หนึ่ง
กษัตริย์​โยสิยาห์​แต่งตั้ง​พวก​นักบวช​ให้​ทำงาน​ตาม​หน้าที่​ของ​พวกเขา และ​ส่งเสริม​ให้​พวก​นักบวช​รับใช้​ใน​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์
เขา​พูด​กับ​พวก​ชาว​เลวี​ที่​คอย​สั่งสอน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​และ​ได้​ชำระตัว​ให้​บริสุทธิ์​แล้ว​สำหรับ​รับใช้​พระยาห์เวห์​ว่า “ให้​วาง​หีบ​ศักดิ์สิทธิ์​ไว้​ใน​วิหาร ที่​ซาโลมอน​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​ดาวิด​ของ​อิสราเอล​ได้​สร้าง​ขึ้น พวกเจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​แบก​มัน​อยู่​บน​บ่า​อีก ตอนนี้​ให้​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ของ​พระองค์เถิด
ให้​แบ่ง​พวกเจ้า​ออก​เป็น​กลุ่มๆ​ตาม​ครอบครัว อย่าง​ที่​กษัตริย์​ดาวิด​แห่ง​อิสราเอล​และ​ซาโลมอน​ลูกชาย​ของ​เขา​ได้​เขียน​กำหนดไว้
ให้​ยืน​อยู่​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​พร้อม​กับ​กลุ่ม​ของ​ชาว​เลวี ตาม​กลุ่ม​ย่อย​ของ​แต่​ละ​ครอบครัว​ของ​ญาติ​พี่น้อง​เจ้า​ที่​ไม่ได้​เป็น​นักบวช
ให้​ฆ่า​พวก​ลูกแกะ​ของ​เทศกาล​ปลดปล่อย และ​ชำระตัว​พวกเจ้า​เอง​ให้​บริสุทธิ์ และ​ให้​จัดเตรียม​พวก​ลูกแกะ​สำหรับ​ญาติ​พี่น้อง​ของ​พวกท่าน พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​ทั้งหมดนี้​ผ่าน​มา​ทาง​โมเสส”
โยสิยาห์​ได้​จัดเตรียม​แกะ​กับ​แพะ​ไว้​รวม​สามหมื่น​ตัว​เพื่อ​เป็น​เครื่อง​บูชา​สำหรับ​เทศกาล​ปลดปล่อย​ให้​กับ​พวก​คน​ที่​ไม่ใช่​นักบวช และ​ยัง​มี​วัว​สามพัน​ตัว สัตว์​ทั้งหมดนี้​มา​จาก​สมบัติ​ส่วน​ตัว​ของ​กษัตริย์
พวกเจ้าหน้าที่​ของ​เขา​สมัครใจ​นำ​ของ​มา​ด้วย พวกเขา​เอา​มา​ให้​กับ​ประชาชน พวก​นักบวช และ​ชาว​เลวี ฮิลคียาห์​นักบวช​สูงสุด เศคาริยาห์​และ​เยฮีเอล​เป็น​ผู้ทำพิธี​ใน​วิหาร​ของ​พระเจ้า พวกเขา​เอา​ลูกแกะ​สองพัน​หกร้อย​ตัว​และ​วัว​สามร้อย​ตัว​ให้​กับ​พวก​นักบวช​เพื่อ​ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา​สำหรับ​เทศกาล​ปลดปล่อย
โคนานิยาห์ เชไมอาห์​และ​เนธันเอล​น้องชาย​ทั้ง​สอง​ของ​เขา รวมทั้ง​ฮาชาบิยาห์ เยอีเอล​และ​โยซาบาด​ซึ่ง​เป็น​ผู้นำ​ของ​ชาว​เลวี ก็​ได้​จัดหา​พวก​แพะ​และ​แกะ​รวม​ห้าพัน​ตัว และ​วัว​ห้าร้อย​ตัว ให้​กับ​ชาว​เลวี เพื่อ​ใช้​เป็น​เครื่อง​บูชา​สำหรับ​เทศกาล​ปลดปล่อย
๑๐
เมื่อ​ทุกอย่าง​พร้อม​ที่​จะ​เริ่ม​พิธี พวก​นักบวช​และ​ชาว​เลวี​ก็​ได้​ไป​ยืน​อยู่​ประจำ​ที่​ตาม​กลุ่ม​ของตน ตาม​ที่​กษัตริย์​ได้​สั่งไว้
๑๑
มี​การ​ฆ่า​พวก​ลูกแกะ​ตัวผู้​สำหรับ​เทศกาล​ปลดปล่อย แล้ว​พวก​ชาว​เลวี​ก็​ถลก​หนัง​ของ​สัตว์​เหล่านั้น ส่วน​เลือด​ของ​พวกมัน พวกเขา​เอา​ไป​ให้​กับ​พวก​นักบวช พวก​นักบวช​ก็​เอา​เลือด​ไป​สาด​บน​แท่นบูชา
๑๒
พวกเขา​ได้​แบ่ง​สัตว์​ที่​จะ​เอา​ไป​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชานี้​ให้​กับ​แต่ละ​ครอบครัว เพื่อ​เอา​ไป​ถวาย​พระยาห์เวห์​ตาม​ที่​เขียนไว้​ใน​หนังสือ​ของ​โมเสส พวกเขา​ได้​ทำ​อย่าง​เดียว​กันนี้​กับ​พวก​วัวด้วย
๑๓
พวก​เลวี​ใช้​ไฟ​ย่าง​สัตว์​ที่​ใช้​สำหรับ​เทศกาล​ปลดปล่อย​ตาม​ที่​กฎ​สั่ง​ไว้ และ​พวกเขา​ก็​ต้ม​ของ​ถวาย​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ทั้งหลาย​ในหม้อ ใน​หม้อ​ใบใหญ่​และ​ใน​กระทะ แล้ว​พวกเขา​ก็​เอา​เนื้อ​ไป​แบ่ง​ให้​กับ​ประชาชน​ทันที
๑๔
หลังจากนั้น​พวก​เลวี​ก็​เอา​เนื้อ​เก็บไว้​สำหรับ​ตัว​พวกเขาเอง และ​สำหรับ​พวก​นักบวช​ที่​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อาโรนด้วย เพราะ​นักบวช​พวกนี้​กำลัง​ยุ่ง​อยู่​กับ​การ​เผา​เครื่อง​เผา​บูชา และ​ส่วน​ที่​เป็น​ไขมัน​จน​มืดค่ำ
๑๕
พวก​นักดนตรี​ที่​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อาสาฟ อยู่​ประจำ​ที่​ตาม​ที่​ดาวิด อาสาฟ เฮมาน​และ​เยดูธูน​คน​ของ​กษัตริย์​ที่​เห็น​นิมิต​ได้นั้น ได้​กำหนด​ให้​กับ​พวกเขา พวก​คน​เฝ้า​ประตู​ก็​อยู่​ที่​ประตู​ของ​ตน​โดย​ไม่​ต้อง​ออก​ไป​ที่ไหน เพราะ​พวก​ชาว​เลวี​ด้วย​กัน​ได้​จัดเตรียม​ของ​ทุกอย่าง​ไว้​ให้​กับ​พวกเขา​แล้ว​สำหรับ​เทศกาล​ปลดปล่อย
๑๖
ดังนั้น ใน​วันนั้น การ​นมัสการ​พระยาห์เวห์​ก็​สำเร็จ​ลุล่วง​ไป​ตาม​คำสั่ง​ของ​กษัตริย์​โยสิยาห์ มี​ทั้ง​การ​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย และ​มี​การ​เผา​เครื่อง​เผา​บูชา​บน​แท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์
๑๗
ชาว​อิสราเอล​ที่​อยู่​ที่​นั่น​ได้​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย​ใน​เวลานั้น และ​พวกเขา​ได้​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ​ต่อ​ไป​อีก​เป็น​เวลา​เจ็ดวัน
๑๘
นับ​ตั้งแต่​สมัย​ของ​ซามูเอล​ผู้พูดแทนพระเจ้า​เป็น​ต้นมา ยัง​ไม่​เคย​มี​การ​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย​อย่างนี้​ใน​อิสราเอล​มา​ก่อน ไม่​เคย​มี​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล​องค์​ไหน​ที่​เคย​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลด​ปล่อย​อย่าง​ที่​กษัตริย์​โยสิยาห์ พวก​นักบวช ชาว​เลวี ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ที่​นั่น รวมทั้ง​ชาว​เมือง​เยรูซาเล็ม​เฉลิม​ฉลองกัน
๑๙
งาน​เทศกาล​ปลดปล่อยนี้​ได้​จัด​ให้​มี​ขึ้น​ใน​ปี​ที่​สิบแปด​ใน​สมัย​ของ​โยสิยาห์
๒๐
เมื่อ​โยสิยาห์​ได้​จัดการ​วิหาร​ให้​อยู่​ใน​ระเบียบ​เรียบร้อยแล้ว ต่อ​มา​กษัตริย์​เนโค​ของ​ประเทศ​อียิปต์​ได้​ยกทัพ​ขึ้น​ไป​สู้รบ​กับ​เมือง​คารเคมิช​ที่​แม่น้ำ​ยูเฟรตีส โยสิยาห์​ยก​กองทัพ​ออก​ไป​สู้รบ​กับ​เขา
๒๑
แต่​เนโค​ส่ง​พวก​คน​ส่งข่าว​มา​หา​โยสิยาห์​โดย​พูด​ว่า “กษัตริย์​ของ​ยูดาห์ ทำไม​ท่าน​กับ​เรา​จะ​ต้อง​มา​ทะเลาะกัน​ด้วย เรา​ไม่​ได้​มา​โจมตีท่าน แต่​เรา​จะ​สู้​กับ​ครอบครัว​ที่​เรา​จะ​ทำ​สงคราม​ด้วย​ต่างหาก พระเจ้า​บอก​ให้​เรา​เร่งมือด้วย ดังนั้น หยุด​ต่อต้าน​พระเจ้า​ที่​อยู่​กับเราซะ ไม่​อย่างนั้น​พระองค์​จะ​ทำลายท่าน”
๒๒
แต่​โยสิยาห์​ก็​ไม่​ยอม​ถอย​ไป​ไหน และ​ได้​ปลอม​ตัว​ปะปน​อยู่​ใน​การ​สู้รบ เขา​ไม่​ยอมฟัง​สิ่ง​ที่​เนโค​พูด​เกี่ยวกับ​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า แต่​ยัง​ออก​ไป​สู้รบ​กับ​เขา​ใน​ที่ราบ​เมกิดโด
๒๓
พวก​พล​ธนู​ยิง​ธนู​ถูก​กษัตริย์​โยสิยาห์​และ​เขา​บอก​กับ​พวกเจ้าหน้าที่​ของ​เขา​ว่า “พา​เรา​ออก​ไป เรา​ได้รับ​บาด​เจ็บสาหัส”
๒๔
ดังนั้น​พวกเขา​จึง​นำ​ตัว​โยสิยาห์​ออก​จาก​รถรบ​ของเขา และ​วาง​เขาไว้​ใน​รถรบ​อีก​คัน​หนึ่ง​ที่​มี​อยู่ และ​นำ​ตัว​เขา​กลับ​เยรูซาเล็ม เขา​ตาย​ที่นั่น ศพ​ของ​เขา​ถูก​ฝัง​อยู่​ใน​หลุม​ฝังศพ​ของ​บรรพบุรุษ​ของเขา และ​ชาว​ยูดาห์​กับ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ทั้งหมด​ก็​ไว้ทุกข์​ให้​กับเขา
๒๕
เยเรมียาห์​แต่ง​เพลง​ไว้อาลัย​ให้​กับ​โยสิยาห์​และ​พวก​นักร้อง​ชายหญิง​ก็​ยังคง​ร้อง​เพื่อ​ระลึก​ถึง​เขา​อยู่​จนถึง​ทุกวันนี้ เพลงนี้​ได้​กลาย​เป็น​ประเพณี​อย่างหนึ่ง​ใน​อิสราเอล​และ​ได้รับ​การ​เขียน​รวม​อยู่​ใน​หนังสือ​เพลง​ไว้อาลัย
๒๖
เหตุการณ์​อื่นๆ​ใน​สมัย​ของ​โยสิยาห์​และ​การ​กระทำ​ต่างๆ​ที่​เขาทำ​ตั้งแต่​ต้น​จนจบ ได้​ถูก​จดบันทึก​ไว้​ใน​หนังสือ​พงศ์​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล​และ​ยูดาห์ หนังสือนี้​พูด​ถึง​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ​อย่าง​ซื่อสัตย์ ตาม​สิ่ง​ที่​เขียนไว้​ใน​กฎ​ของ​พระยาห์เวห์
๒ พงศาวดาร ๓๕:1
๒ พงศาวดาร ๓๕:2
๒ พงศาวดาร ๓๕:3
๒ พงศาวดาร ๓๕:4
๒ พงศาวดาร ๓๕:5
๒ พงศาวดาร ๓๕:6
๒ พงศาวดาร ๓๕:7
๒ พงศาวดาร ๓๕:8
๒ พงศาวดาร ๓๕:9
๒ พงศาวดาร ๓๕:10
๒ พงศาวดาร ๓๕:11
๒ พงศาวดาร ๓๕:12
๒ พงศาวดาร ๓๕:13
๒ พงศาวดาร ๓๕:14
๒ พงศาวดาร ๓๕:15
๒ พงศาวดาร ๓๕:16
๒ พงศาวดาร ๓๕:17
๒ พงศาวดาร ๓๕:18
๒ พงศาวดาร ๓๕:19
๒ พงศาวดาร ๓๕:20
๒ พงศาวดาร ๓๕:21
๒ พงศาวดาร ๓๕:22
๒ พงศาวดาร ๓๕:23
๒ พงศาวดาร ๓๕:24
๒ พงศาวดาร ๓๕:25
๒ พงศาวดาร ๓๕:26
๒ พงศาวดาร 1 / ๒พงศ 1
๒ พงศาวดาร 2 / ๒พงศ 2
๒ พงศาวดาร 3 / ๒พงศ 3
๒ พงศาวดาร 4 / ๒พงศ 4
๒ พงศาวดาร 5 / ๒พงศ 5
๒ พงศาวดาร 6 / ๒พงศ 6
๒ พงศาวดาร 7 / ๒พงศ 7
๒ พงศาวดาร 8 / ๒พงศ 8
๒ พงศาวดาร 9 / ๒พงศ 9
๒ พงศาวดาร 10 / ๒พงศ 10
๒ พงศาวดาร 11 / ๒พงศ 11
๒ พงศาวดาร 12 / ๒พงศ 12
๒ พงศาวดาร 13 / ๒พงศ 13
๒ พงศาวดาร 14 / ๒พงศ 14
๒ พงศาวดาร 15 / ๒พงศ 15
๒ พงศาวดาร 16 / ๒พงศ 16
๒ พงศาวดาร 17 / ๒พงศ 17
๒ พงศาวดาร 18 / ๒พงศ 18
๒ พงศาวดาร 19 / ๒พงศ 19
๒ พงศาวดาร 20 / ๒พงศ 20
๒ พงศาวดาร 21 / ๒พงศ 21
๒ พงศาวดาร 22 / ๒พงศ 22
๒ พงศาวดาร 23 / ๒พงศ 23
๒ พงศาวดาร 24 / ๒พงศ 24
๒ พงศาวดาร 25 / ๒พงศ 25
๒ พงศาวดาร 26 / ๒พงศ 26
๒ พงศาวดาร 27 / ๒พงศ 27
๒ พงศาวดาร 28 / ๒พงศ 28
๒ พงศาวดาร 29 / ๒พงศ 29
๒ พงศาวดาร 30 / ๒พงศ 30
๒ พงศาวดาร 31 / ๒พงศ 31
๒ พงศาวดาร 32 / ๒พงศ 32
๒ พงศาวดาร 33 / ๒พงศ 33
๒ พงศาวดาร 34 / ๒พงศ 34
๒ พงศาวดาร 35 / ๒พงศ 35
๒ พงศาวดาร 36 / ๒พงศ 36