A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

๒ พงศาวดาร ๓๐

เฮเซคียาห์​ส่งข่าวสาร​ไป​ถึง​ชาว​อิสราเอล และ​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด และ​ยัง​เขียน​จดหมาย​ไป​ถึง​ชาว​เอฟราอิม ​และ​ชาว​มนัสเสห์ โดย​เชิญ​พวกเขา​ให้​มา​ที่​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​มา​ร่วม​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​วัน​ปลด​ปล่อย ให้​กับ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล
กษัตริย์​กับ​พวกเจ้าหน้าที่​ของ​เขา และ​คน​ใน​ที่​ชุมนุม​ทั้งหมด​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​ตัดสินใจ​ที่​จะ​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลด​ปล่อย​ใน​เดือน​ที่​สอง
พวกเขา​ไม่​สามารถ​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย​ใน​เวลา​ปกติได้ เพราะ​มี​นักบวช​ที่​ชำระ​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์​แล้ว​ไม่​เพียงพอ และ​ประชาชน​ก็​ไม่​ได้​มา​ชุมนุม​กัน​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม
ทั้งกษัตริย์​และ​คน​ใน​ที่​ชุมนุม​ต่าง​เห็นดี​ด้วย​กับ​แผนการณ์นี้
พวกเขา​ลง​มติ​ให้​ประกาศ​ไป​ทั่ว​อิสราเอล ตั้งแต่​เมือง​เบเออร์เชบา​ไป​จน​ถึง​เมืองดาน เพื่อ​เรียก​ประชาชน​ให้​มา​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​มา​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล มี​ประชาชน​ไม่​กี่​คน​ที่​เคย​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อยนี้​มา​ก่อน ตาม​อย่าง​ที่​กฎ​ได้​สั่งไว้
กษัตริย์​สั่ง​ให้​คน​ส่งข่าว​เดินทาง​ไป​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​อิสราเอล​และ​ยูดาห์ พร้อม​กับ​จดหมาย​ของ​กษัตริย์​และ​พวกเจ้าหน้าที่​ของ​เขา จดหมายนี้​มี​ข้อ​ความ​ว่า “ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหลาย กลับ​มาหา​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม อิสอัค และ​อิสราเอลเถิด พระองค์​จะ​หัน​กลับ​มาหา​พวกท่าน​ที่​ยัง​เหลืออยู่ และ​หลบหนี​จาก​พวก​กษัตริย์​อัสซีเรีย
อย่า​เป็น​เหมือน​บรรพบุรุษ​และ​พวก​พี่น้อง​ของ​พวกท่าน​ที่​ไม่​ยอม​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา พระองค์​จึง​ได้​ทำ​ให้​พวกเขา​กลาย​เป็น​สิ่ง​น่า​สยดสยอง อย่าง​ที่​พวกท่าน​เห็น​แล้วนั้น
อย่า​ดื้อดึง​เหมือน​กับ​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกท่านเป็น ให้​ยอมฟัง​พระยาห์เวห์ และ​มาถึง​ยัง​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์ ซึ่ง​พระองค์​ได้​ทำให้​ศักดิ์สิทธิ์​ตลอดไป ให้​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน เพื่อ​ว่า​ความ​โกรธ​อัน​ดุเดือด​ของ​พระองค์ จะ​ได้​หันเห​ออก​ไป​จาก​พวกท่าน
ถ้า​พวกท่าน​กลับ​มาหา​พระยาห์เวห์​แล้ว คน​ที่​จับ​พวก​พี่น้อง​และ​ลูกๆ​ของ​พวกท่าน​ไป​จะ​เกิด​ความ​สงสาร​พวกเขา และ​พวก​พี่น้อง​เหล่านั้น​จะ​ได้​กลับ​มา​สู่​แผ่นดิน​แห่งนี้ เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน​นั้น​มี​ความ​เมตตา​กรุณา พระองค์​จะ​ไม่​หัน​หน้า​ไป​จาก​พวกท่าน ถ้า​พวกท่าน​กลับ​มาหา​พระองค์”
๑๐
พวก​คน​ส่งข่าว​ได้​ออก​จาก​เมืองหนึ่ง​ไป​อีก​เมืองหนึ่ง​ใน​เอฟราอิม​และ​มนัสเสห์ ไป​จน​ถึง​เศบูลุน แต่​ประชาชน​กลับ​ดูถูก​และ​เยาะเย้ย​พวกเขา
๑๑
อย่างไร​ก็​ตาม คน​บาง​กลุ่ม​ใน​เผ่า​ของ​อาเชอร์ มนัสเสห์​และ​เศบูลุน ก็​ถ่อมตัว​พวกเขาลง และ​เดินทาง​ไป​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม
๑๒
ส่วน​ใน​ยูดาห์ มือ​ของ​พระเจ้า​ก็​ได้​มา​อยู่​บน​ประชาชน เพื่อ​ทำให้​พวกเขา​เป็น​ใจเดียวกัน ที่จะ​ทำ​สิ่ง​ที่​กษัตริย์​และ​พวกเจ้าหน้าที่​ได้​สั่ง​ไว้นั้น​ตาม​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์
๑๓
ฝูงชน​กลุ่ม​ใหญ่​มาก​มา​ชุมนุม​กัน​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ ใน​เดือน​ที่สอง
๑๔
พวกเขา​รื้อ​แท่นบูชา​ทั้งหลาย รวมทั้ง​แท่น​เผา​เครื่อง​หอม​ของ​พวก​พระ​ปลอม​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​ออก​ไป​ทิ้ง​ใน​หุบเขา​ขิดโรน
๑๕
พวกเขา​ฆ่า​ลูกแกะ​ตัวผู้​สำหรับ​เทศกาล​วัน​ปลด​ปล่อย​ใน​วัน​ที่​สิบสี่​ของ​เดือน​ที่สอง พวก​นักบวช​และ​ชาว​เลวี​ต่าง​ก็​รู้สึก​ละอายใจ พวกเขา​จึง​ชำระ​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์ และ​นำ​เครื่อง​เผา​บูชา​มา​ที่​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์
๑๖
แล้ว​พวกเขา​ก็​ไป​ทำ​หน้าที่​ตาม​ปกติ​ที่​ได้​กำหนดไว้​ใน​กฏ​ของ​โมเสส​คน​ของ​พระเจ้า พวก​นักบวช​ได้​ประพรม​เลือด​ที่​ชาว​เลวี​นำ​มาให้
๑๗
เพราะ​มี​คน​อีก​หลาย​คน​ใน​ฝูงชนนี้​ที่​ยัง​ไม่​ได้​ชำระ​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์ ชาว​เลวี​จึง​ต้อง​ฆ่า​ลูกแกะ​ตัวผู้​ของ​เทศกาล​ปลดปล่อย​สำหรับ​พวก​ที่​ยัง​ไม่​ได้​ผ่าน​พิธี​ชำระ​ล้าง และ​ไม่​สามารถ​ถวาย​ลูกแกะ​ตัวผู้​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ได้
๑๘
ถึง​แม้ว่า​ประชาชน​ส่วน​ใหญ่​ที่​มา​จาก​เผ่า​เอฟราอิม มนัสเสห์ อิสสาคาร์​และ​เศบูลุน ยัง​ไม่​ได้​ชำระ​ตัว​ให้​บริสุทธิ์ แต่​พวกเขา​ก็​เข้า​ร่วม​กิน​ใน​เทศกาล​ปลดปล่อยด้วย ซึ่ง​ขัด​กับ​กฎ​ที่​เขียนไว้ แต่​เฮเซคียาห์​ได้​อธิษฐาน​อ้อนวอน​ให้​กับ​พวกเขา​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ผู้ทรงดี โปรด​อภัย​ให้​กับ​ทุกๆ​คน
๑๙
ที่​ตั้ง​จิตตั้งใจ​แสวงหา​พระเจ้า คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา ถึงแม้​พวกเขา​จะ​ยัง​ไม่​บริสุทธิ์​ตาม​กฎ​ทั้งหลาย​ของ​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์นี้​ก็ตาม”
๒๐
และ​พระยาห์เวห์​ก็​ได้ยิน​เฮเซคียาห์​และ​ให้​อภัย​กับ​ประชาชน​พวกนั้น
๒๑
ชาว​อิสราเอล​ที่​มา​ชุมนุม​กัน​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​เฉลิม​ฉลอง​เทศกาล​ขนมปังไร้เชื้อ เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน​ด้วย​ความ​รื่นเริง​ยินดี ใน​ขณะ​ที่​ชาว​เลวี​และ​พวก​นักบวช​ร้องเพลง​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​ทุกๆวัน คลอ​ไป​กับ​การ​เล่น​เครื่อง​ดนตรี​เพื่อ​สรรเสริญ​พระองค์
๒๒
เฮเซคียาห์​พูด​ให้กำลังใจ​กับ​ชาว​เลวี​ทั้งหมด ผู้ที่​มี​ความ​เข้าใจ​เป็น​อย่าง​ดี​ใน​งาน​รับใช้​พระยาห์เวห์ เพราะ​ใน​ช่วง​เจ็ด​วันนั้น พวกเขา​ได้​กิน​จาก​ส่วนแบ่ง​ที่​เป็น​ของ​พวกเขา และ​ได้​ถวาย​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา และ​ได้​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา
๒๓
แล้ว​คน​ใน​ที่​ชุมนุม​ทั้งหมด ต่าง​ก็​เห็นด้วย​ที่​จะ​ฉลอง​งาน​เทศกาล​ต่อ​ไป​อีก​เจ็ดวัน ดังนั้น พวกเขา​จึง​ฉลอง​กัน​ต่อ​อีก​เจ็ดวัน​อย่าง​สนุก​สนาน
๒๔
กษัตริย์​เฮเซคียาห์​แห่ง​ยูดาห์ ได้​จัดหา​วัว​ตัวผู้​หนึ่งพันตัว และ​แกะ​กับ​แพะ​เจ็ดพันตัว​มา​ให้​กับ​คน​ใน​ที่​ชุมนุม และ​พวกเจ้าหน้าที่​ก็​ได้​จัดหา​วัว​ตัวผู้​หนึ่งพันตัว และ​แกะ​กับ​แพะ​หนึ่งหมื่นตัว​มา​ให้​เหมือนกัน มี​พวก​นักบวช​หลายคน​ได้​ชำระ​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์แล้ว
๒๕
คน​ใน​ที่​ชุมนุม​ทั้งหมด​ของ​ยูดาห์ พร้อมทั้ง​พวก​นักบวช​และ​ชาว​เลวี​และ​คน​ทั้งหมด​ที่​มา​ชุมนุม​กัน​จาก​ทั่วทั้ง​อิสราเอล รวมทั้ง​พวก​ชาว​ต่างชาติ​ที่​มา​จาก​อิสราเอล​และ​พวก​ที่​ได้​อาศัย​อยู่​ใน​ยูดาห์ ต่าง​ก็​พากัน​ชื่นชม​ยินดี
๒๖
พวกเขา​สนุก​สนาน​กัน​อย่าง​มาก​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม เพราะ​ตั้งแต่​ยุค​ของ​ซาโลมอน​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​ดาวิด​แห่ง​อิสราเอล​เป็น​ต้นมา ยัง​ไม่​เคย​มี​เหตุการณ์​อย่างนี้​มา​ก่อน​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม
๒๗
พวก​นักบวช​กับ​ชาว​เลวี​ยืน​ให้​พร​ประชาชน และ​พระเจ้า​ก็​ได้ยิน​พวกเขา เพราะ​คำ​อธิษฐาน​ของ​พวกเขา​ไป​ถึง​สวรรค์​ซึ่ง​เป็น​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​พระองค์​อาศัยอยู่
๒ พงศาวดาร ๓๐:1
๒ พงศาวดาร ๓๐:2
๒ พงศาวดาร ๓๐:3
๒ พงศาวดาร ๓๐:4
๒ พงศาวดาร ๓๐:5
๒ พงศาวดาร ๓๐:6
๒ พงศาวดาร ๓๐:7
๒ พงศาวดาร ๓๐:8
๒ พงศาวดาร ๓๐:9
๒ พงศาวดาร ๓๐:10
๒ พงศาวดาร ๓๐:11
๒ พงศาวดาร ๓๐:12
๒ พงศาวดาร ๓๐:13
๒ พงศาวดาร ๓๐:14
๒ พงศาวดาร ๓๐:15
๒ พงศาวดาร ๓๐:16
๒ พงศาวดาร ๓๐:17
๒ พงศาวดาร ๓๐:18
๒ พงศาวดาร ๓๐:19
๒ พงศาวดาร ๓๐:20
๒ พงศาวดาร ๓๐:21
๒ พงศาวดาร ๓๐:22
๒ พงศาวดาร ๓๐:23
๒ พงศาวดาร ๓๐:24
๒ พงศาวดาร ๓๐:25
๒ พงศาวดาร ๓๐:26
๒ พงศาวดาร ๓๐:27
๒ พงศาวดาร 1 / ๒พงศ 1
๒ พงศาวดาร 2 / ๒พงศ 2
๒ พงศาวดาร 3 / ๒พงศ 3
๒ พงศาวดาร 4 / ๒พงศ 4
๒ พงศาวดาร 5 / ๒พงศ 5
๒ พงศาวดาร 6 / ๒พงศ 6
๒ พงศาวดาร 7 / ๒พงศ 7
๒ พงศาวดาร 8 / ๒พงศ 8
๒ พงศาวดาร 9 / ๒พงศ 9
๒ พงศาวดาร 10 / ๒พงศ 10
๒ พงศาวดาร 11 / ๒พงศ 11
๒ พงศาวดาร 12 / ๒พงศ 12
๒ พงศาวดาร 13 / ๒พงศ 13
๒ พงศาวดาร 14 / ๒พงศ 14
๒ พงศาวดาร 15 / ๒พงศ 15
๒ พงศาวดาร 16 / ๒พงศ 16
๒ พงศาวดาร 17 / ๒พงศ 17
๒ พงศาวดาร 18 / ๒พงศ 18
๒ พงศาวดาร 19 / ๒พงศ 19
๒ พงศาวดาร 20 / ๒พงศ 20
๒ พงศาวดาร 21 / ๒พงศ 21
๒ พงศาวดาร 22 / ๒พงศ 22
๒ พงศาวดาร 23 / ๒พงศ 23
๒ พงศาวดาร 24 / ๒พงศ 24
๒ พงศาวดาร 25 / ๒พงศ 25
๒ พงศาวดาร 26 / ๒พงศ 26
๒ พงศาวดาร 27 / ๒พงศ 27
๒ พงศาวดาร 28 / ๒พงศ 28
๒ พงศาวดาร 29 / ๒พงศ 29
๒ พงศาวดาร 30 / ๒พงศ 30
๒ พงศาวดาร 31 / ๒พงศ 31
๒ พงศาวดาร 32 / ๒พงศ 32
๒ พงศาวดาร 33 / ๒พงศ 33
๒ พงศาวดาร 34 / ๒พงศ 34
๒ พงศาวดาร 35 / ๒พงศ 35
๒ พงศาวดาร 36 / ๒พงศ 36