A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

๒ พงศาวดาร ๒๕

อามาซิยาห์​มี​อายุ​ยี่สิบห้าปี ตอน​ที่​เขา​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​และ​เขา​ครอง​บัลลังก์​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​เป็น​เวลา​ยี่สิบเก้าปี แม่​ของ​เขา​มี​ชื่อ​ว่า เยโฮอัดดาน นาง​มา​จาก​เมือง​เยรูซาเล็ม
อามาซิยาห์​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ แต่​ไม่​ได้​ทำ​ด้วย​ความจริงใจ
หลังจาก​ที่​อามาซิยาห์​ทำ​ให้​แผ่นดิน​มั่นคง​เป็น​ปึก​แผ่นแล้ว เขา​ได้​สั่ง​ฆ่า​พวก​ข้าราชการ​ที่​เคย​ฆ่า​กษัตริย์​ผู้​เป็น​พ่อ​ของเขา
แต่​เขา​ไม่​ได้​ฆ่า​พวก​ลูกชาย​ของ​คน​เหล่านั้น เขา​ทำ​ตาม​กฎ​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​โมเสส ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ไว้​ว่า “อย่า​ประหาร​พ่อแม่​เพราะ​สิ่ง​ที่​ลูกๆ​เขา​ทำ และ​อย่า​ประหาร​ลูกๆ​เพราะ​สิ่ง​ที่​พ่อแม่​เขาทำ แต่​ให้​ประหาร​คน​สำหรับ​บาป​ของ​เขา​เองเท่านั้น”
อามาซิยาห์​เรียก​ประชุม​ชาว​ยูดาห์ เขา​ได้​จัด​หมวด​หมู่​พวกเขา​ตาม​ครอบครัว และ​ตั้ง​พวก​นายพัน​นายร้อย​ให้​ดูแล​หมวด​หมู่​เหล่านี้ พวก​ผู้นำ​มี​หน้าที่​ดูแล​พวก​ทหาร​ทั้งหมด​ที่​มา​จาก​เผ่า​ยูดาห์​และ​เผ่า​เบนยามิน เขา​เกณฑ์​คน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้นไป ซึ่ง​มี​จำนวน​สามแสน​คน ที่​พร้อม​ที่​จะ​ออก​ศึก​พร้อม​หอก​และโล่
อามาซิยาห์​ยัง​จ้าง​นักรบ​อีก​หนึ่ง​แสนคน​มา​จาก​อิสราเอล​ด้วย​เงิน​หนัก​ประมาณ​สามตันครึ่ง
แต่​คน​ของ​พระเจ้า​คน​หนึ่ง​มา​หา​เขา​และ​พูด​ว่า “ข้าแต่​กษัตริย์ อย่า​ให้​กองทัพ​อิสราเอล​เหล่านี้​ไป​กับ​ท่าน เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ชาว​อิสราเอล และ​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ประชาชน​ของ​เอฟราอิม
ถึง​แม้​ว่า​ท่าน​จะ​ออก​ไป​สู้รบ​อย่าง​กล้าหาญ พระเจ้า​ก็​จะ​ทำ​ให้​ท่าน​พ่ายแพ้​ต่อหน้า​ศัตรู เพราะ​พระเจ้า​มี​ฤทธิ์​อำนาจ​ที่​จะ​ช่วยเหลือ​ท่าน​หรือ​จะ​ทำให้​ท่าน​พ่ายแพ้​ก็​ได้”
อามาซิยาห์​ถาม​คน​ของ​พระเจ้า​คนนั้น​ว่า “แล้ว​เงิน​สามตันครึ่ง​ที่​เรา​ได้​จ่าย​ให้​กับ​พวก​กองทัพ​ของ​ชาว​อิสราเอล​ไปแล้วล่ะ” คน​ของ​พระเจ้า​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​จะ​ให้​ท่าน​มาก​กว่านี้อีก”
๑๐
อามาซิยาห์​จึง​ไล่​กองทัพ​ที่​มา​จาก​เอฟราอิม​กลับ​บ้านไป พวกเขา​โกรธ​ชาว​ยูดาห์​มาก​และ​กลับ​บ้าน​ไป​ด้วย​ความ​เคียดแค้น
๑๑
แล้ว​อามาซิยาห์​ก็​แข็งแกร่งขึ้น​และ​นำ​กองทัพ​ของ​เขา​ไป​ที่​หุบเขาเกลือ เขา​ฆ่า​คน​ของ​เสอีร์​ไป​หนึ่งหมื่นคน
๑๒
กองทัพ​ของ​พวก​ยูดาห์​จับ​เป็น​คน​เสอีร์​ได้​หนึ่งหมื่นคน และ​นำ​ตัว​พวกเขา​ขึ้น​ไป​บน​หน้าผา​และ​โยน​พวกเขา​ลง​มา เพื่อ​ให้​ร่างกาย​ของ​พวกเขา​แหลก​เป็น​ชิ้นๆ
๑๓
ใน​เวลา​เดียว​กันนั้น กองทัพ​ของ​อิสราเอล​ที่​อามาซิยาห์​ไล่​กลับ​ไป และ​ไม่​ยอม​ให้​มี​ส่วนร่วม​ใน​การรบ​ครั้งนี้ ได้​เข้า​บุกรุก​เมือง​ต่างๆ​ของ​ชาว​ยูดาห์ ตั้งแต่​สะมาเรีย​ไป​จน​ถึง​เบธโฮโรน พวกเขา​ฆ่า​ประชาชน​ตาย​ไป​สามพันคน​และ​ขน​เอา​ข้าวของ​ต่างๆ​ไป​เป็น​จำนวนมาก
๑๔
เมื่อ​อามาซิยาห์​กลับ​มา​จาก​การ​ฆ่า​พวก​ชาว​เอโดม เขา​ได้​นำ​เอา​พระ​ทั้งหลาย​ของ​ประชาชน​ชาว​เสอีร์​กลับ​มาด้วย เขา​ตั้ง​พระ​เหล่านั้น​ขึ้น​เป็น​พระ​ประจำตัว​ของเขา และ​กราบไหว้ และ​เผา​เครื่อง​หอมบูชา​ให้​กับ​พระ​เหล่านั้นด้วย
๑๕
ความ​โกรธ​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​เผาผลาญ​ต่อ​อามาซิยาห์ พระองค์​ได้​ส่ง​ผู้พูดแทนพระเจ้า​คนหนึ่ง​มา​พบ​เขา และ​พูด​ว่า “ทำไม​เจ้า​ถึง​ไป​ปรึกษา​กับ​พวก​พระ​ของ​ประชาชน​เหล่านี้ ที่​แม้แต่​ประชาชน​ของ​พวกมันเอง ก็​ยัง​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​เงื้อม​มือ​ของ​เจ้า​ไม่​ได้เลย”
๑๖
ใน​ขณะ​ที่​เขา​ยัง​พูด​อยู่ กษัตริย์​พูด​กับ​เขา​ว่า “นี่เรา​แต่งตั้ง​ให้​เจ้า​เป็น​ที่ปรึกษา​ของ​เรา​หรือยังไง หุบปาก​เดี๋ยวนี้ ไม่​อย่างนั้น เจ้า​จะ​ต้อง​ตาย” ผู้พูดแทนพระเจ้า​คนนั้น​จึง​เงียบ แต่​แล้ว​ก็​พูด​ขึ้น​มา​ว่า “เรา​รู้​ว่า​พระเจ้า​ตั้งใจ​ที่​จะ​ทำลาย​ท่านแล้ว เพราะ​ท่าน​ได้​ทำ​สิ่งนี้​ลง​ไป​และ​ไม่​ยอมฟัง​คำแนะนำ​จากเรา”
๑๗
แล้ว​อามาซิยาห์​กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์​ได้​ปรึกษา​กับ​พวก​ที่​ปรึกษา และ​ส่ง​คน​ไป​หา​เยโฮอาช กษัตริย์​ของ​อิสราเอล ที่​เป็น​ลูกชาย​ของ​เยโฮอาหาส​ที่​เป็น​ลูกชาย​ของ​เยฮู ข้อ​ความนั้น​ท้าทาย​เยโฮอาช​ว่า “มาสิ มา​สู้​กัน​ซึ่งๆ​หน้า”
๑๘
แต่​กษัตริย์​เยโฮอาช​ของ​อิสราเอล ตอบ​กษัตริย์​อามาซิยาห์​ของ​ยูดาห์​ว่า “ต้นหนาม​ต้นหนึ่ง​ใน​เลบานอน​ได้​ส่งข่าว​มา​ถึง​ต้นสน​ซีดาร์​ต้นหนึ่ง​ใน​เลบานอน​ว่า ‘ให้​ยก​ลูกสาว​ของ​เจ้า​ให้​แต่งงาน​กับ​ลูกชาย​ของ​เรา’ แต่​สัตว์​ป่า​ตัว​หนึ่ง​ใน​เลบานอน​ผ่าน​มา และ​ได้​เหยียบย่ำ​ต้นหนาม​ต้นนั้นไป
๑๙
เจ้า​ว่า ‘ข้า​ชนะ​เอโดม’ และ​ตอนนี้​ใจ​ของ​เจ้า​ก็​พองโต​โอ้อวด แต่​เดี๋ยวนี้ เจ้า​ควร​จะ​อยู่​กับ​บ้าน​ดีกว่า จะ​หา​เรื่อง​ใส่​ตัว​ไป​ทำไม เดี๋ยว​ทั้ง​ตัวเจ้า​และ​เผ่า​ยูดาห์​จะ​ล้ม​ลง​เปล่าๆ”
๒๐
แต่​อามาซิยาห์​ไม่​ยอมฟัง เพราะ​พระเจ้า​ตั้งใจ​ว่า​จะ​มอบ​พวกเขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​เยโฮอาช เพราะ​คน​ยูดาห์​ไป​ติดตาม​พวก​พระ​ของ​คนเอโดม
๒๑
ดังนั้น​กษัตริย์​เยโฮอาช​แห่ง​อิสราเอล​จึง​ได้​ยก​มา​เผชิญ​หน้า​กับ​กษัตริย์​อามาซิยาห์​แห่ง​ยูดาห์​ที่​เบธเชเมช​ใน​ยูดาห์
๒๒
ยูดาห์​ก็​พ่ายแพ้​ต่อ​อิสราเอล และ​คน​ยูดาห์​ต่าง​ก็​หนี​กลับ​บ้าน​ของตน
๒๓
กษัตริย์​เยโฮอาช​แห่ง​อิสราเอล​จับ​ตัว​กษัตริย์​อามาซิยาห์​แห่ง​ยูดาห์​ได้​ที่​เบธเชเมช กษัตริย์​อามาซิยาห์​เป็น​ลูกชาย​ของ​โยอาช ซึ่ง​เป็น​ลูกชาย​ของ​อาหัสยาห์ แล้ว​กษัตริย์​เยโฮอาช​นำ​ตัว​กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์​ไป​ถึง​เมือง​เยรูซาเล็ม และ​ทำลาย​กำแพง​เมือง​เยรูซาเล็ม​ทิ้ง​ไป ตั้งแต่ประตู​เอฟราอิม​ไป​จนถึง​ประตู​ตรง​หัวมุม รวม​ความ​ยาว​ได้​สี่ร้อยศอก
๒๔
เยโฮอาช​เอา​ทองคำ​และ​เงิน​รวมทั้ง​เครื่องใช้​ทั้งหมด​ที่​พบ​อยู่​ใน​วิหาร​ของ​พระเจ้า​ซึ่ง​โอเบด-เอโดม​ดูแล​อยู่ กับ​ทรัพย์​สมบัติ​และ​คน​ใน​วัง​หลาย​คน​กลับ​ไป​ที่​สะมาเรีย​ด้วย
๒๕
หลังจาก​ที่​เยโฮอาช​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​เยโฮอาหาส​แห่ง​อิสราเอล​ตาย​ไปแล้ว อามาซิยาห์​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​โยอาช​แห่ง​ยูดาห์​ก็​มี​ชีวิต​อยู่​ต่อ​ไป​อีก​สิบห้าปี
๒๖
เหตุการณ์​อื่นๆ​ใน​ยุค​สมัย​ของ​อามาซิยาห์​ตั้งแต่​เริ่ม​จนจบ ได้​ถูก​จดบันทึก​ไว้​แล้ว​ใน​หนังสือ​ประวัติ​ของ​พวก​กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์​และ​อิสราเอล
๒๗
ตั้งแต่​เวลา​ที่​อามาซิยาห์​หันเห​ไป​จาก​พระยาห์เวห์ พวก​ประชาชน​ได้​กบฏ​ต่อ​เขา​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม และ​กษัตริย์​ได้​หลบหนี​ไป​ถึง​เมือง​ลาคีช แต่​คน​เหล่านั้น​ได้​ส่ง​คน​ตาม​ล่า​เขา​ถึง​เมือง​ลาคีช​และ​ฆ่า​เขา​ตาย​ที่นั่น
๒๘
และ​พวกเขา​ได้​นำ​ศพ​ของ​อามาซิยาห์​กลับ​มา​กับม้า และ​นำ​มา​ฝัง​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา​ใน​เมือง​ของดาวิด
๒ พงศาวดาร ๒๕:1
๒ พงศาวดาร ๒๕:2
๒ พงศาวดาร ๒๕:3
๒ พงศาวดาร ๒๕:4
๒ พงศาวดาร ๒๕:5
๒ พงศาวดาร ๒๕:6
๒ พงศาวดาร ๒๕:7
๒ พงศาวดาร ๒๕:8
๒ พงศาวดาร ๒๕:9
๒ พงศาวดาร ๒๕:10
๒ พงศาวดาร ๒๕:11
๒ พงศาวดาร ๒๕:12
๒ พงศาวดาร ๒๕:13
๒ พงศาวดาร ๒๕:14
๒ พงศาวดาร ๒๕:15
๒ พงศาวดาร ๒๕:16
๒ พงศาวดาร ๒๕:17
๒ พงศาวดาร ๒๕:18
๒ พงศาวดาร ๒๕:19
๒ พงศาวดาร ๒๕:20
๒ พงศาวดาร ๒๕:21
๒ พงศาวดาร ๒๕:22
๒ พงศาวดาร ๒๕:23
๒ พงศาวดาร ๒๕:24
๒ พงศาวดาร ๒๕:25
๒ พงศาวดาร ๒๕:26
๒ พงศาวดาร ๒๕:27
๒ พงศาวดาร ๒๕:28
๒ พงศาวดาร 1 / ๒พงศ 1
๒ พงศาวดาร 2 / ๒พงศ 2
๒ พงศาวดาร 3 / ๒พงศ 3
๒ พงศาวดาร 4 / ๒พงศ 4
๒ พงศาวดาร 5 / ๒พงศ 5
๒ พงศาวดาร 6 / ๒พงศ 6
๒ พงศาวดาร 7 / ๒พงศ 7
๒ พงศาวดาร 8 / ๒พงศ 8
๒ พงศาวดาร 9 / ๒พงศ 9
๒ พงศาวดาร 10 / ๒พงศ 10
๒ พงศาวดาร 11 / ๒พงศ 11
๒ พงศาวดาร 12 / ๒พงศ 12
๒ พงศาวดาร 13 / ๒พงศ 13
๒ พงศาวดาร 14 / ๒พงศ 14
๒ พงศาวดาร 15 / ๒พงศ 15
๒ พงศาวดาร 16 / ๒พงศ 16
๒ พงศาวดาร 17 / ๒พงศ 17
๒ พงศาวดาร 18 / ๒พงศ 18
๒ พงศาวดาร 19 / ๒พงศ 19
๒ พงศาวดาร 20 / ๒พงศ 20
๒ พงศาวดาร 21 / ๒พงศ 21
๒ พงศาวดาร 22 / ๒พงศ 22
๒ พงศาวดาร 23 / ๒พงศ 23
๒ พงศาวดาร 24 / ๒พงศ 24
๒ พงศาวดาร 25 / ๒พงศ 25
๒ พงศาวดาร 26 / ๒พงศ 26
๒ พงศาวดาร 27 / ๒พงศ 27
๒ พงศาวดาร 28 / ๒พงศ 28
๒ พงศาวดาร 29 / ๒พงศ 29
๒ พงศาวดาร 30 / ๒พงศ 30
๒ พงศาวดาร 31 / ๒พงศ 31
๒ พงศาวดาร 32 / ๒พงศ 32
๒ พงศาวดาร 33 / ๒พงศ 33
๒ พงศาวดาร 34 / ๒พงศ 34
๒ พงศาวดาร 35 / ๒พงศ 35
๒ พงศาวดาร 36 / ๒พงศ 36