A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑

ต่อมา เกิด​เหตุการณ์​หนึ่ง​ขึ้น เป็น​เรื่อง​เกี่ยวกับ​สวนองุ่น​ของ​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล ไร่องุ่น​ของ​เขา​อยู่​ใน​ยิสเรเอล​ใกล้กับ​วัง​ของ​กษัตริย์​อาหับ​แห่ง​สะมาเรีย
กษัตริย์​อาหับ​พูด​กับ​นาโบท​ว่า “มอบ​ไร่องุ่น​ของ​เจ้า​ให้​กับ​เรา​เถิด เรา​จะ​ได้​เอา​ไป​ปลูก​ผัก เพราะ​มัน​อยู่​ใกล้​กับ​วัง​ของ​เรา แล้ว​เรา​จะ​ให้​สวนองุ่น​ที่​ดี​กว่า​นี้​กับ​เจ้า​เป็น​การ​แลกเปลี่ยน หรือ​ถ้า​เจ้า​ต้องการ เรา​ก็​จะ​จ่าย​ให้​เจ้า​ตาม​มูลค่า​ของ​สวนนั้น”
แต่​นาโบท​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ห้าม​ไม่ให้​ข้าพเจ้า​ยก​มรดก​ของ​บรรพบุรุษ​ให้​กับ​ท่าน”
อาหับ​จึง​กลับ​บ้าน​ไป​ด้วย​ความ​ขุ่นเคือง​และ​โกรธ​เพราะ​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล​ได้​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ยก​มรดก​ของ​บรรพบุรุษ​ให้​กับ​ท่าน” เขา​นอน​อยู่​บน​เตียง ไม่​ยอม​พูดจา​หรือ​กิน​อาหารเลย
เยเซเบล​เมีย​ของ​เขา​เข้า​มา​และ​ถาม​เขา​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​ว้าวุ่น​อย่างนี้ ทำไม​ท่าน​จึง​ไม่​ยอม​กิน​อาหาร”
เขา​ตอบ​นาง​ว่า “เพราะ​เรา​ได้​ไป​พูด​กับ​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล​ว่า ‘ขาย​สวนองุ่น​ของ​เจ้า​ให้​กับ​เราเถิด หรือ​ถ้า​เจ้า​ต้องการ เรา​จะ​ให้​สวนองุ่น​อื่น​กับ​เจ้า​แทน’ แต่​เขา​กลับ​ตอบ​มา​ว่า ‘ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​มอบ​สวนองุ่น​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​กับ​ท่าน’”
เยเซเบล​เมีย​ของ​เขา​พูด​ว่า “ท่าน​ทำตัว​แบบนี้​หรือ นี่หรือ​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล ลุกขึ้น​และ​ไป​กิน​อาหารเถิด ทำ​ตัวให้​ร่าเริง​เข้าไว้ ข้าพเจ้า​จะ​ไป​จัดการ​เอา​สวนองุ่น​นั้น​มา​ให้​ท่านเอง”
นาง​จึง​เขียน​จดหมาย​ขึ้น​หลาย​ฉบับ แล้ว​เอา​ตรา​ที่​มี​ชื่อ​ของ​กษัตริย์​อาหับ ประทับ​ลง​ไป​บน​จดหมาย​เหล่านั้น แล้ว​ส่ง​ไป​ให้​ผู้ใหญ่​และ​ผู้นำ​แต่ละคน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​เดียว​กับ​นาโบท
ใน​จดหมาย​เหล่านั้น​เขียน​ว่า “ประกาศ​ให้​มี​พิธี​ถือศีล​อดอาหาร​ขึ้น​หนึ่ง​วัน และ​จัด​ที่​นั่ง​ให้​นาโบท​อยู่​ใน​จุด​ที่​สำคัญ​ท่ามกลาง​ประชาชน​ทั้งหมด
๑๐
แต่​จัด​อันธพาลไว้​สองคน​ให้​นั่ง​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​เขา​และ​ให้​พวกเขา​กล่าวหา​ว่า​นาโบท​สาปแช่ง​พระเจ้า​และ​กษัตริย์ แล้ว​นำ​ตัว​เขา​ออก​ไป และ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​ให้​ตาย”
๑๑
พวก​ผู้ใหญ่​และ​ผู้นำ​ที่​อาศัย​อยู่​เมือง​เดียว​กับ​นาโบท จึง​ทำตาม​จดหมาย​ที่​นาง​เยเซเบล​ได้​เขียน​ส่ง​มา​ให้​กับ​พวกเขา
๑๒
พวกเขา​ได้​ประกาศ​ให้​มี​พิธี​ถือศีล​อดอาหาร​ขึ้น​หนึ่ง​วัน และ​ได้​จัด​ที่นั่ง​ให้​นาโบท​อยู่​ใน​จุด​ที่​เด่น​ท่ามกลาง​ประชาชน
๑๓
แล้ว​ก็​มี​อันธพาล​สองคน​มา​นั่ง​อยู่​ฝั่ง​ตรงข้าม​กับ​เขา​และ​นำ​ข้อ​กล่าวหา​นาโบท​มา​บอก​ต่อหน้า​ประชาชน พวกเขา​พูด​ว่า “นาโบท​ได้​สาปแช่ง​พระเจ้า​และ​กษัตริย์” พวกเขา​จึง​นำ​ตัว​นาโบท​ออก​ไป​นอก​เมือง​และ​ขว้าง​ก้อนหิน​ใส่​เขา​จน​ตาย
๑๔
แล้ว​พวกเขา​ก็​ส่งข่าว​มา​ถึง​เยเซเบล​ว่า “นาโบท​ถูก​หิน​ขว้าง​จน​ตาย​แล้ว”
๑๕
ทันที​ที่​เยเซเบล​ได้ยิน​ว่า​นาโบท​ถูก​หิน​ขว้าง​ตาย นาง​ก็​พูด​กับ​อาหับ​ว่า “ลุกขึ้น ไป​ยึดครอง​สวนองุ่น​ของ​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล​ที่​ตอนนั้น​ไม่​ยอม​ขาย​ให้​ท่าน เขา​ไม่​มี​ชีวิตแล้ว เขา​ตายแล้ว”
๑๖
เมื่อ​อาหับ​ได้ยิน​ว่า​นาโบทตาย​แล้ว เขา​จึง​ลุกขึ้น​และ​ลง​ไป​ยึด​สวนองุ่น​ของ​นาโบท
๑๗
แล้ว​พระยาห์เวห์​ก็​พูด​กับ​เอลียาห์​ชาว​เมือง​ทิชบี​ว่า
๑๘
“ไป​พบ​กษัตริย์​อาหับ​ของ​อิสราเอล​ที่​ปกครอง​อยู่​ใน​เมือง​สะมาเรีย ตอนนี้​เขา​อยู่​ใน​สวนองุ่น​ของ​นาโบท​ที่​เขา​เข้า​ไป​ยึด​เป็น​เจ้าของ
๑๙
ไป​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​พูด​ไว้​อย่างนี้​ว่า เจ้า​ฆ่า​นาโบท​และ​ยึด​เอา​สมบัติ​ของ​เขา​มา’ แล้ว​ให้​พูด​กับ​เขา​อีก​ว่า ‘พระยาห์เวห์​พูด​ไว้​อย่างนี้​ว่า ตรง​ที่​หมา​ได้​เลีย​เลือด​ของ​นาโบท หมา​จะ​เลีย​เลือด​ของ​เจ้าด้วย ใช่แล้ว เลือด​ของ​เจ้านั่นแหละ’”
๒๐
กษัตริย์​อาหับ​พูด​กับ​เอลียาห์​ว่า “ไอ้ศัตรู ใน​ที่​สุด เจ้า​ก็​หา​เรา​จน​เจอนะ” เอลียาห์​ตอบ​กลับ​ไป​ว่า “ข้าพเจ้า​เจอท่าน​แล้ว เพราะ​ท่าน​ได้​ขายตัว​ไป​ทำ​ความชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์
๒๑
พระยาห์เวห์​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​นำ​ความหายนะ​มา​สู่เจ้า เรา​จะ​ฆ่าเจ้า และ​เรา​จะ​ตัด​พวก​ลูกหลาน​ผู้ชาย​ของ​เจ้า​ทิ้งไป​ไม่​ให้​เหลือ​สักคน​ใน​อิสราเอล ไม่ว่า​จะ​เป็น​ทาส​หรือ​ไม่​เป็นทาส
๒๒
เรา​จะ​ทำ​ให้​ครอบครัว​ของ​เจ้า​เป็น​เหมือน​กับ​ครอบครัว​ของ​เยโรโบอัม​ลูกชาย​ของ​เนบัท และ​เหมือน​กับ​ครอบครัว​ของ​บาอาชา​ลูกชาย​ของ​อาหิยาห์ เพราะ​เจ้า​ได้​ยั่ว​เรา​ให้​โกรธ​และ​เป็น​ต้นเหตุ​ให้​อิสราเอล​พลอย​ทำ​บาป​ไปด้วย’
๒๓
ส่วน​นาง​เยเซเบล พระยาห์เวห์​ได้​พูด​ไว้​ว่า ‘พวก​หมา​จะ​มา​รุมทึ้ง​นาง​เยเซเบล​ที่​ข้าง​กำแพง​เมือง​ยิสเรเอล’
๒๔
พวกหมา​จะ​กิน​คน​ของ​อาหับ​ที่​ตาย​อยู่​ใน​เมือง และ​พวก​อีแร้ง​บน​ท้องฟ้า​จะ​กิน​คน​ที่​ตาย​อยู่​ใน​ชนบท”
๒๕
(ยัง​ไม่​เคย​มี​ใคร​ที่​เป็น​เหมือน​อาหับ​ที่​ขายตัวเอง ไป​ทำ​ความชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ ตาม​ที่​นาง​เยเซเบล​เมีย​ของ​เขา​ยุ​ให้​เขาทำ
๒๖
เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​น่า​สะอิดสะเอียน​ที่สุด ด้วย​การ​ไป​กราบไหว้​พวก​รูป​เคารพ เหมือน​กับ​ที่​พวก​ชาว​อาโมไรต์​เคยทำ ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ขับไล่​ออก​ไป​ต่อหน้า​ชาว​อิสราเอล)
๒๗
เมื่อ​อาหับ​ได้ยิน​คำพูด​เหล่านี้ เขา​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​เขา ใส่​เสื้อ​กระสอบ​และ​อดอาหาร เขา​ใส่​เสื้อ​กระสอบนั้น​นอน​และ​เดิน​ไปมา​อย่าง​เศร้าซึม
๒๘
แล้ว​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​มา​ถึง​เอลียาห์​ชาว​เมือง​ทิชบี​ว่า
๒๙
“เจ้า​เห็น​ไหม​ว่า​อาหับ​ได้​ถ่อมตัว​ลง​ต่อหน้า​เรา เรา​ก็​จะ​ไม่​นำ​ความหายนะ​มา​ให้​เขา​ใน​วันนี้​เพราะ​เขา​ได้​ถ่อมตัว​ลง แต่​เรา​จะ​ให้​มัน​เกิดขึ้น​กับ​ครอบครัว​ของ​เขา​ใน​ยุค​ของ​ลูกชาย​ของเขา”
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:1
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:2
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:3
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:4
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:5
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:6
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:7
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:8
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:9
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:10
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:11
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:12
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:13
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:14
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:15
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:16
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:17
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:18
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:19
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:20
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:21
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:22
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:23
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:24
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:25
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:26
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:27
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:28
๑ พงศ์กษัตริย์ ๒๑:29
๑ พงศ์กษัตริย์ 1 / ๑พงศ์ 1
๑ พงศ์กษัตริย์ 2 / ๑พงศ์ 2
๑ พงศ์กษัตริย์ 3 / ๑พงศ์ 3
๑ พงศ์กษัตริย์ 4 / ๑พงศ์ 4
๑ พงศ์กษัตริย์ 5 / ๑พงศ์ 5
๑ พงศ์กษัตริย์ 6 / ๑พงศ์ 6
๑ พงศ์กษัตริย์ 7 / ๑พงศ์ 7
๑ พงศ์กษัตริย์ 8 / ๑พงศ์ 8
๑ พงศ์กษัตริย์ 9 / ๑พงศ์ 9
๑ พงศ์กษัตริย์ 10 / ๑พงศ์ 10
๑ พงศ์กษัตริย์ 11 / ๑พงศ์ 11
๑ พงศ์กษัตริย์ 12 / ๑พงศ์ 12
๑ พงศ์กษัตริย์ 13 / ๑พงศ์ 13
๑ พงศ์กษัตริย์ 14 / ๑พงศ์ 14
๑ พงศ์กษัตริย์ 15 / ๑พงศ์ 15
๑ พงศ์กษัตริย์ 16 / ๑พงศ์ 16
๑ พงศ์กษัตริย์ 17 / ๑พงศ์ 17
๑ พงศ์กษัตริย์ 18 / ๑พงศ์ 18
๑ พงศ์กษัตริย์ 19 / ๑พงศ์ 19
๑ พงศ์กษัตริย์ 20 / ๑พงศ์ 20
๑ พงศ์กษัตริย์ 21 / ๑พงศ์ 21
๑ พงศ์กษัตริย์ 22 / ๑พงศ์ 22