A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒

เรโหโบอัม​ได้​ไป​ที่​เชเคม​เพราะ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้​ไปที่นั่น​เพื่อ​ที่​จะ​แต่งตั้ง​เขา​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์
เมื่อ​เยโรโบอัม​ลูกชาย​ของ​เนบัท​ได้ยิน​เรื่องนี้​เข้า (ตอน​นั้น​เขา​ยัง​อยู่​ใน​ประเทศ​อียิปต์​ซึ่ง​เป็น​ที่​ที่​เขา​ได้​หลบหนี​ไป​จาก​กษัตริย์​ซาโลมอน) เขา​จึง​ออก​มา​จาก​อียิปต์ กลับ​มา​บ้าน​ของ​เขา
คน​อิสราเอล​จึง​พูด​กับ​เรโหโบอัม​ว่า
“พ่อ​ของ​ท่าน​ได้​บังคับ​ให้​พวก​เรา​ทำ​งาน​หนัก​เหลือเกิน ตอนนี้ ขอ​ให้​ท่าน​ช่วย​ทำให้​งาน​หนัก​และ​แอก​อัน​หนักอึ้ง​ที่​เขา​เคย​วาง​ไว้​บน​ตัว​พวก​เรา​นี้​ให้​เบา​ลง​ด้วย แล้ว​พวก​เรา​ก็​จะ​รับใช้​ท่าน”
เรโหโบอัม​ตอบ​ว่า “กลับ​ไป​ก่อน แล้ว​อีก​สาม​วัน​ค่อย​กลับ​มา​พบ​เรา​ใหม่” ประชาชน​จึง​กลับ​ออก​ไป
แล้ว​กษัตริย์​เรโหโบอัม​ก็​ได้​ปรึกษา​กับ​พวก​ผู้​อาวุโส​ที่​เคย​รับใช้​ซาโลมอน​พ่อ​ของ​เขา​ใน​ช่วง​ที่​ซาโลมอน​ยัง​มี​ชีวิตอยู่ เขา​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​จะ​แนะนำ​ให้​เรา​ตอบ​ประชาชน​พวกนั้น​ยังไงดี”
พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ถ้า​ใน​วันนี้​ท่าน​ทำตัว​เป็น​ผู้รับใช้​ประชาชน​เหล่านี้ และ​อยู่​รับใช้​พวกเขา และ​ให้​คำ​ตอบ​ที่​พวก​เขา​พอใจ​แล้ว​ละก็ พวก​เขา​ก็​จะ​อยู่​เป็น​ผู้รับใช้​ท่าน​ตลอดไป”
แต่​เรโหโบอัม​ไม่​ยอม​ฟัง​คำแนะนำ​ที่​พวก​ผู้​อาวุโส​เหล่านั้น​ให้เขา เขา​กลับ​ไป​ปรึกษา​กับ​พวก​คน​หนุ่มๆ​ที่​เติบโต​ขึ้น​มา​พร้อม​กับเขา และ​ทำงาน​ให้​กับ​เขาอยู่
เขา​ถาม​คน​หนุ่ม​พวกนั้น​ว่า “ประชาชน​พวกนั้น​มา​พูด​กับ​เรา​ว่า ‘ช่วย​ทำให้​แอก​ที่​พ่อ​ของ​ท่าน​วาง​ไว้​บน​พวกเรา เบาขึ้น​ด้วยเถิด’ พวก​เจ้า​มี​คำแนะนำ​ว่า​ยังไง พวก​เรา​จะ​ตอบ​ประชาชน​พวกนั้น​ว่า​ยังไงดี”
๑๐
คน​หนุ่มๆ​เหล่านั้น​ผู้ที่​ได้​เติบโต​ขึ้นมา​พร้อมๆ​กับ​เขา​ตอบ​ว่า “บอก​พวก​ประชาชน​ที่​มา​พูด​กับ​ท่าน​ว่า ‘พ่อ​ของ​ท่าน​ได้​ทำ​ให้​แอก​ของ​พวก​เรา​หนัก​เหลือเกิน ขอให้​ท่าน​ช่วย​ทำให้​มัน​เบาขึ้น​ด้วยเถิด’ บอก​พวกเขา​ไป​ว่า ‘นิ้ว​ก้อย​ของ​เรา​ยัง​หนา​กว่า​เอว​ของ​พ่อ​เรา​เสียอีก
๑๑
พ่อ​ของ​เรา​ได้​ทำให้​แอก​ของ​พวกเจ้า​หนัก เรา​จะ​ทำ​ให้​มัน​หนัก​ยิ่งขึ้น​ไปอีก พ่อ​ของ​เรา​เฆี่ยน​พวก​เจ้า​ด้วยแส้ เรา​จะ​เฆี่ยน​พวกเจ้า​ด้วย​แส้​หาง​แมงป่อง ’”
๑๒
อีก​สาม​วัน​ต่อมา เยโรโบอัม​และ​ประชาชน​ทั้ง​หมด​ก็​กลับ​มา​หา​เรโหโบอัม​ตามที่​กษัตริย์​ได้​บอก​กับ​พวก​เขาไว้ ที่​ว่า “กลับ​มาหา​เรา​ใหม่​ใน​อีก​สาม​วัน​ข้างหน้า”
๑๓
กษัตริย์​ได้​ตอบ​คน​เหล่า​นั้น​ไป​อย่าง​หยาบคาย เขา​ได้​ปฏิเสธ​คำแนะนำ​ที่​พวก​ผู้​อาวุโส​ได้​ให้​กับ​เขาไว้
๑๔
เขา​ไป​ทำ​ตาม​คำแนะนำ​ของ​พวก​คน​หนุ่มๆ​และ​พูด​ไป​ว่า “พ่อ​ของ​เรา​ทำ​ให้​แอก​ของ​พวกเจ้าหนัก เรา​จะ​ทำ​ให้​มัน​หนัก​ยิ่งขึ้น​ไปอีก พ่อ​ของ​เรา​เคย​เฆี่ยน​พวกเจ้า​ด้วย​แส้ เรา​จะ​เฆี่ยน​พวก​เจ้า​ด้วย​แส้​หาง​แมงป่อง”
๑๕
ดังนั้น​กษัตริย์​จึง​ไม่​ยอม​ฟัง​เสียง​ของ​ประชาชน เพราะ​พระยาห์เวห์​เป็น​ผู้​ทำให้​สิ่ง​เหล่านี้​เกิดขึ้น พระองค์​ต้องการ​ให้​เป็น​ไป​ตาม​คำพูด​ที่​พระองค์​ได้​พูด​ไว้​กับ​เยโรโบอัม​ลูกชาย​ของ​เนบัท ผ่าน​ทาง​อาหิยาห์​คน​ชิโลห์นั้น
๑๖
เมื่อ​คน​อิสราเอล​ทั้งหมด​เห็น​ว่า​กษัตริย์​ไม่​ยอมฟัง​พวกเขา พวก​เขา​จึง​ได้​ตอบ​กษัตริย์​ไป​ว่า “พวกเรา​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ครอบครัว​ดาวิด​อย่างนั้นหรือ พวกเรา​ได้​ส่วน​แบ่ง​จาก​ที่ดิน​ของ​เจสซีหรือ เปล่าเลย อิสราเอล​เอ๋ย กลับ​บ้าน​ของ​พวกเรา​กันเถอะ ปล่อย​ให้ ลูก​ของ​ดาวิด ดูแล​คน​ของ​พวกเขาเอง” ดังนั้น พวก​ชาว​อิสราเอล​จึง​กลับ​บ้านไป
๑๗
แต่​สำหรับ​ชาว​อิสราเอล​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ทั้งหลาย​ของ​ยูดาห์ เรโหโบอัม​ยัง​คง​เป็น​คน​ปกครอง​พวก​เขาอยู่
๑๘
กษัตริย์​เรโหโบอัม​ได้​ส่ง​อาโดรัม ซึ่ง​ทำ​หน้าที่​ผู้​ควบคุม​คนงาน​ไป​พูด​กับ​คน​อิสราเอล แต่​กลับ​ถูก​คน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ขว้าง​ก้อนหิน​ใส่​จน​ตาย แต่​กษัตริย์​เรโหโบอัม​รีบ​ขึ้น​รถรบ​ของ​เขา​หนีกลับ​เข้าเมือง​เยรูซาเล็ม
๑๙
จากนั้น​อิสราเอล​ต่าง​ก็​ต่อต้าน​ครอบครัว​ของ​ดาวิด​จนถึง​ทุก​วันนี้
๒๐
เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้ยิน​ว่า​เยโรโบอัม​กลับ​มา​แล้ว พวกเขา​ได้​ส่ง​คน​ไป​เรียก​ตัวเขา​ให้​เข้า​ร่วม​ชุมนุม​และ​แต่งตั้ง​ให้​เขา​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล ยกเว้น​เผ่า​ยูดาห์​เพียง​เผ่าเดียว​ที่​ยัง​คง​ติดตาม​ครอบครัว​ของ​ดาวิด
๒๑
เมื่อ​เรโหโบอัม​มา​ถึง​เมือง​เยรูซาเล็ม เขา​ได้​รวบรวม​ครอบครัว​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด รวมทั้ง​เผ่า​เบนยามินด้วย ได้​นักรบ​มา​หนึ่งแสน​แปดหมื่น​คน เพื่อ​จะ​ไป​ทำ​สงคราม​กับ​ครอบครัว​อิสราเอล เพื่อ​ช่วง​ชิง​อาณาจักร​คืนมา​ให้​กับ​ตัวเขาเอง
๒๒
แต่​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​มา​ถึง​เชไมอาห์​คน​ของ​พระเจ้า​ว่า
๒๓
“ให้​บอก​กับ​เรโหโบอัม​กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์ ลูกชาย​ของ​ซาโลมอน รวมทั้ง​ครอบครัว​ของ​ยูดาห์​และ​เบนยามิน​ทั้งหมด ตลอดจน​ประชาชน​ที่เหลือ​อยู่​ว่า
๒๔
‘พระยาห์เวห์​ได้​พูด​ไว้​ว่า​อย่างนี้ อย่า​ขึ้น​ไป​ต่อสู้​กับ​พี่น้อง​อิสราเอล​ของ​พวกเจ้าเลย ขอให้​พวกเจ้า​ทุกคน​กลับ​ไป​บ้านเถิด เพราะ​เรา​เอง​เป็น​ผู้ที่​ทำ​ให้​เกิด​เรื่องนี้’” พวก​เขา​จึง​เชื่อฟัง​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​และ​กลับบ้าน​ไป​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่งไว้
๒๕
แล้ว​เยโรโบอัม​ก็​สร้าง​เมือง​เชเคม​ขึ้น​ใหม่​ใน​แถบ​เนินเขา​เอฟราอิม และ​ได้​อาศัย​อยู่​ที่นั่น และ​ต่อมา​เขา​ได้​ออก​จาก​ที่นั่น​ไป​สร้าง​เมือง​เปนูเอล ขึ้น
๒๖
เยโรโบอัม​เคย​คิด​กับ​ตัวเอง​ว่า “อาณาจักร​แห่งนี้​คงจะ​ต้อง​ตก​ไป​อยู่​ใน​มือ​ของ​ครอบครัว​ดาวิด​อีก​เป็นแน่
๒๗
ถ้า​ประชาชน​เหล่านี้​ยัง​คง​ขึ้น​ไป​ถวาย​สัตว์บูชา​ที่​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ใน​เมือง​เยรูซาเล็มอีก จิตใจ​ของ​ประชาชน​พวกนี้​จะ​หันกลับ​ไป​หา​กษัตริย์​เรโหโบอัม​แห่ง​ยูดาห์​เจ้านาย​ของ​พวกเขา แล้ว​พวกเขา​ก็​จะ​มา​ฆ่า​เรา​และ​กลับ​ไป​หา​กษัตริย์​เรโหโบอัม​แห่ง​ยูดาห์”
๒๘
หลังจาก​ที่​ปรึกษา​กับ​พวก​ที่ปรึกษา​ของ​เขา​แล้ว กษัตริย์​เยโรโบอัม​ก็​ได้​สร้าง​ลูกวัว​ทองคำ​ขึ้น​สอง​ตัว เขา​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า “พวกท่าน​ขึ้น​ไป​นมัสการ​ที่​เยรูซาเล็ม​นาน​พอแล้ว อิสราเอล​เอ๋ย นี่ไง พวก​พระ​ของ​พวกท่าน ที่​ได้​นำ​พวกท่าน​ออก​จาก​ประเทศ​อียิปต์”
๒๙
เขา​ได้​นำ​ลูกวัว​ทองคำ​ตัว​หนึ่ง​ไป​ตั้ง​ไว้​ที่​เมือง​เบธเอล และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​ไป​ตั้ง​ไว้​ที่​เมือง​ดาน
๓๐
เรื่องนี้​มัน​บาป​สิ้นดี เพราะ​ชาว​อิสราเอล​เริ่ม​ไป​ที่​เมือง​เบธเอล และ​เมือง​ดาน เพื่อ​นมัสการ​พวก​ลูกวัวนั้น
๓๑
นอกจาก​เรื่องนี้​แล้ว เยโรโบอัม​ยัง​ได้​สร้าง​ศาลเจ้า​ขึ้น​ตาม​สถานที่สูง และ​ได้​แต่งตั้ง​นักบวช​หลายคน​จาก​คน​หลาย​ประเภท แม้​บางคน​จะ​ไม่ใช่​ชาว​เลวี​ก็ตาม
๓๒
เขา​ได้​จัด​ให้​มี​งาน​เทศกาล​ใน​วัน​ที่​สิบห้า​ของ​เดือน​ที่​แปด​เหมือน​กับ​เทศกาล​ที่​จัด​ขึ้น​ใน​ยูดาห์ และ​ได้​ถวาย​เครื่อง​สัตวบูชา​บน​แท่น​บูชา นี่คือ​สิ่ง​ที่​เขา​ได้​ทำ​ไป​ใน​เบธเอล เขา​ถวาย​เครื่อง​สัตวบูชา​ให้​กับ​รูปปั้น​ลูกวัว​ทั้ง​สอง​ตัว​ที่​เขา​ได้​สร้างขึ้น และ​ที่​เบธเอล เขา​ก็​ได้​แต่งตั้ง​นักบวช​หลายคน​ให้​อยู่​ตาม​สถานที่​นมัสการ​ที่​เขา​ได้​ทำขึ้น
๓๓
ใน​วัน​ที่​สิบห้า​ของ​เดือน​ที่​แปด ซึ่ง​เป็น​เดือน​ที่​เขาเอง​เป็น​คน​เลือก เขา​ได้​ถวาย​เครื่อง​สัตวบูชา​บน​แท่นบูชา​ที่​เขา​ได้​สร้าง​ขึ้น​ใน​เบธเอล และ​ใน​ช่วงนั้น​เขา​ได้​จัด​ให้​ให้​มี​งาน​เทศกาล​ขึ้น​สำหรับ​ชาว​อิสราเอล และ​ตัว​เขาเอง​ก็​ได้​ขึ้น​ไป​ถวาย​เครื่อง​หอม​บน​แท่นบูชา
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:1
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:2
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:3
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:4
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:5
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:6
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:7
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:8
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:9
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:10
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:11
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:12
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:13
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:14
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:15
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:16
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:17
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:18
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:19
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:20
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:21
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:22
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:23
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:24
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:25
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:26
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:27
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:28
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:29
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:30
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:31
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:32
๑ พงศ์กษัตริย์ ๑๒:33
๑ พงศ์กษัตริย์ 1 / ๑พงศ์ 1
๑ พงศ์กษัตริย์ 2 / ๑พงศ์ 2
๑ พงศ์กษัตริย์ 3 / ๑พงศ์ 3
๑ พงศ์กษัตริย์ 4 / ๑พงศ์ 4
๑ พงศ์กษัตริย์ 5 / ๑พงศ์ 5
๑ พงศ์กษัตริย์ 6 / ๑พงศ์ 6
๑ พงศ์กษัตริย์ 7 / ๑พงศ์ 7
๑ พงศ์กษัตริย์ 8 / ๑พงศ์ 8
๑ พงศ์กษัตริย์ 9 / ๑พงศ์ 9
๑ พงศ์กษัตริย์ 10 / ๑พงศ์ 10
๑ พงศ์กษัตริย์ 11 / ๑พงศ์ 11
๑ พงศ์กษัตริย์ 12 / ๑พงศ์ 12
๑ พงศ์กษัตริย์ 13 / ๑พงศ์ 13
๑ พงศ์กษัตริย์ 14 / ๑พงศ์ 14
๑ พงศ์กษัตริย์ 15 / ๑พงศ์ 15
๑ พงศ์กษัตริย์ 16 / ๑พงศ์ 16
๑ พงศ์กษัตริย์ 17 / ๑พงศ์ 17
๑ พงศ์กษัตริย์ 18 / ๑พงศ์ 18
๑ พงศ์กษัตริย์ 19 / ๑พงศ์ 19
๑ พงศ์กษัตริย์ 20 / ๑พงศ์ 20
๑ พงศ์กษัตริย์ 21 / ๑พงศ์ 21
๑ พงศ์กษัตริย์ 22 / ๑พงศ์ 22