A A A A A
×

พระคัมภีร์ในประเทศไทย (TH1971)

สดุดี ๑๑๙

(ก) บรรดาผู้ที่ดีรอบคอบในทางของเขาก็เป็นสุข คือผู้ที่ดำเนินตามพระธรรมของพระเจ้า
ผู้ที่รักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์ก็เป็นสุข คือผู้ที่แสวงหาพระองค์ด้วยสุดใจ
ผู้ที่ไม่กระทำผิด แต่เดินตามบรรดาพระมรรคาของพระองค์
พระองค์ได้ทรงตั้งข้อบังคับของพระองค์ไว้ ให้เราทั้งหลายปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด
โอ ขอให้ทางทั้งหลายของข้าพระองค์มั่นคง ในการรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์
แล้วข้าพระองค์จะไม่ได้รับความอาย โดยจดจ่ออยู่ที่พระบัญญัติทั้งสิ้นของพระองค์
ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยใจเที่ยงตรง เมื่อข้าพระองค์เรียนรู้กฎหมายอันชอบธรรมของพระองค์
ข้าพระองค์จะถือกฎเกณฑ์ของพระองค์ ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสียอย่างสิ้นเชิงเลย (ข)
หนุ่มๆจะรักษาทางของตนให้บริสุทธิ์ได้อย่างไร โดยระแวดระวังตามพระวจนะของพระองค์
๑๐
ข้าพระองค์แสวงพระองค์ด้วยสุดใจของข้าพระองค์ ขออย่าให้ข้าพระองค์หลงไปจากพระบัญญัติของพระองค์
๑๑
ข้าพระองค์ได้สะสมพระดำรัสของ พระองค์ไว้ในใจของข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะไม่ทำบาปต่อพระองค์
๑๒
ข้าแต่พระเจ้า สาธุการแด่พระองค์ ขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์
๑๓
ข้าพระองค์จะประกาศด้วยริมฝีปากของข้าพระองค์ ถึงบรรดากฎหมายแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์
๑๔
ข้าพระองค์ปีติยินดีในทางแห่งบรรดาพระโอวาทของพระองค์ มากเท่ากับในความมั่งคั่งทั้งสิ้น
๑๕
ข้าพระองค์จะภาวนาข้อบังคับของพระองค์ และจับตาของข้าพระองค์อยู่ที่วิถีทั้งหลายของพระองค์
๑๖
ข้าพระองค์จะปีติยินดีในกฎเกณฑ์ของพระองค์ ข้าพระองค์จะไม่ลืมพระวจนะของพระองค์ (ค)
๑๗
ขอทรงโปรดปรานผู้รับใช้ของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะมีชีวิตและจะถือพระวจนะของพระองค์
๑๘
ขอเบิกตาข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเห็น สิ่งมหัศจรรย์จากพระธรรมของพระองค์
๑๙
ข้าพระองค์เป็นคนพเนจรบนแผ่นดินโลก ขออย่าทรงซ่อนพระบัญญัติของพระองค์จากข้าพระองค์เสีย
๒๐
จิตใจของข้าพระองค์เร่าร้อนด้วยคำนึงถึง กฎหมายของพระองค์ตลอดเวลา
๒๑
พระองค์ทรงขนาบคนยโส คนถูกสาป ผู้เตลิดไปจากพระบัญญัติของพระองค์
๒๒
ขอทรงนำการด่าและการประมาทไปจากข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ได้รักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์
๒๓
แม้เจ้านายนั่งปรึกษากันต่อสู้ข้าพระองค์ ผู้รับใช้ของพระองค์จะภาวนากฎเกณฑ์ของพระองค์
๒๔
บรรดาพระโอวาทของพระองค์ เป็นความปีติยินดีของข้าพระองค์ เป็นที่ปรึกษาของข้าพระองค์ (ง)
๒๕
จิตใจของข้าพระองค์ติดผงคลี ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์
๒๖
ข้าพระองค์ได้ทูลถึงทางของข้าพระองค์ และพระองค์ทรงตอบข้าพระองค์ ขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์
๒๗
ขอทรงกระทำให้ข้าพระองค์เข้าใจทาง ข้อบังคับของพระองค์ และข้าพระองค์จะภาวนาถึงพระราชกิจ มหัศจรรย์ของพระองค์
๒๘
จิตใจของข้าพระองค์ละลายไปด้วยความโศก ขอทรงเสริมกำลังข้าพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์
๒๙
ขอทรงให้ทางเทียมเท็จไกลจากข้าพระองค์ และขอโปรดประทานพระธรรมของพระองค์แก่ข้าพระองค์
๓๐
ข้าพระองค์ได้เลือกทางความสัตย์ซื่อ ข้าพระองค์ตั้งกฎหมายของพระองค์ไว้ตรงหน้าข้าพระองค์
๓๑
ข้าพระองค์ผูกพันอยู่กับบรรดาพระโอวาทของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าให้ข้าพระองค์ขายหน้า
๓๒
ข้าพระองค์จะวิ่งในทางพระบัญญัติของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงขยายความเข้าใจของข้าพระองค์ (จ)
๓๓
ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงสอนทางกฎเกณฑ์ของ พระองค์แก่ข้าพระองค์ และข้าพระองค์จะรักษาทางนั้นไว้จนสุดปลาย
๓๔
ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะรักษาพระธรรมของพระองค์ไว้ และปฏิบัติด้วยสุดใจของข้าพระองค์
๓๕
ขอโปรดให้ข้าพระองค์ไปในมรรคาพระบัญญัติของพระองค์ เพราะข้าพระองค์ยินดีในมรรคานั้น
๓๖
ขอทรงโน้มใจข้าพระองค์ในบรรดาพระโอวาทของพระองค์ และมิใช่ในทางโลกกำไร
๓๗
ขอทรงหันนัยน์ตาของข้าพระองค์ไปจาก การมองดูสิ่งอนิจจัง และขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ใน พระมรรคาของพระองค์
๓๘
ขอทรงยืนยันพระสัญญาของพระองค์กับผู้รับใช้ของพระองค์ เพื่อให้เกรงกลัวพระองค์
๓๙
ขอทรงหันการเยาะเย้ยซึ่งข้าพระองค์ครั่นคร้ามนั้นไปเสีย เพราะกฎหมายของพระองค์นั้นดี
๔๐
ดูเถิด ข้าพระองค์คำนึงถึงข้อบังคับของพระองค์ โดยความชอบธรรมของพระองค์ ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ (ฉ)
๔๑
ข้าแต่พระเจ้า ขอความรักมั่นคงของพระองค์มาถึงข้าพระองค์ คือความรอดของพระองค์ตามพระสัญญาของพระองค์
๔๒
แล้วข้าพระองค์จะมีคำตอบแก่ผู้ที่เยาะเย้ยข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์วางใจในพระวจนะของพระองค์
๔๓
ขออย่าทรงนำพระวจนะแห่งความจริงออกไปจากปากข้าพระองค์อย่างสิ้นเชิง เพราะความหวังของข้าพระองค์อยู่ในกฎหมายของพระองค์
๔๔
ข้าพระองค์จะปฏิบัติพระธรรมของพระองค์สืบๆไปเป็นนิจกาล
๔๕
และข้าพระองค์จะเดินอย่างเสรี เพราะข้าพระองค์ได้แสวงข้อบังคับของพระองค์
๔๖
ข้าพระองค์จะพูดถึงพระโอวาทของพระองค์ต่อเบื้องพระพักตร์บรรดาพระราชา และจะไม่ขายหน้า
๔๗
เพราะข้าพระองค์ปีติยินดีในพระบัญญัติของพระองค์ ซึ่งข้าพระองค์รัก
๔๘
ข้าพระองค์เคารพพระบัญญัติของพระองค์ซึ่งข้าพระองค์รัก และข้าพระองค์จะภาวนากฎเกณฑ์ของพระองค์ (ช)
๔๙
ขอทรงระลึกถึงพระวจนะของพระองค์ที่มีต่อผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้ข้าพระองค์หวังอยู่นั้น
๕๐
นี่คือการเล้าโลมในความทุกข์ยากของข้าพระองค์ คือพระสัญญาของพระองค์ให้ชีวิตแก่ข้าพระองค์
๕๑
คนโอหังเย้ยหยันข้าพระองค์ยิ่งนัก แต่ข้าพระองค์ไม่หันเสียจากพระธรรมของพระองค์
๕๒
เมื่อข้าพระองค์คิดถึงกฎหมายของพระองค์แต่โบราณกาล ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ได้รับความเล้าโลมใจ
๕๓
ความกริ้วอันเร่าร้อนฉวยข้าพระองค์ไว้ เพราะเหตุคนอธรรม ผู้ละทิ้งพระธรรมของพระองค์
๕๔
กฎเกณฑ์ของพระองค์ได้เป็นบทเพลงของข้าพระองค์ ในเรือนที่ข้าพระองค์อาศัยอยู่นั้น
๕๕
ข้าแต่พระเจ้า ในกลางคืนข้าพระองค์ ระลึกถึงพระนามของพระองค์ และปฏิบัติตามพระธรรมของพระองค์
๕๖
พระพรนี้ได้ตกมายังข้าพระองค์ คือที่ข้าพระองค์รักษาข้อบังคับของพระองค์ไว้ (ซ)
๕๗
พระเจ้าทรงเป็นส่วนของข้าพระองค์ ข้าพระองค์สัญญาที่จะปฏิบัติตามพระวจนะของพระองค์
๕๘
ข้าพระองค์วอนขอความโปรดปรานของพระองค์ด้วยสิ้นสุดใจของข้าพระองค์ ขอทรงกรุณาแก่ข้าพระองค์ตามพระดำรัสของพระองค์
๕๙
เมื่อข้าพระองค์คิดถึงทางทั้งหลายของข้าพระองค์ ข้าพระองค์หันเท้าของข้าพระองค์ไปสู่บรรดา พระโอวาทของพระองค์
๖๐
ข้าพระองค์รีบไม่ล่าช้า ที่จะปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระองค์
๖๑
แม้บ่วงของคนอธรรมดักข้าพระองค์ ข้าพระองค์ไม่ลืมพระธรรมของพระองค์
๖๒
พอเที่ยงคืน ข้าพระองค์ลุกขึ้นโมทนาพระคุณพระองค์ เนื่องด้วยกฎหมายอันชอบธรรมของพระองค์
๖๓
ข้าพระองค์เป็นเพื่อนกับทุกคนผู้ยำเกรงพระองค์ กับผู้ที่ปฏิบัติตามข้อบังคับของพระองค์
๖๔
ข้าแต่พระเจ้า แผ่นดินโลกเต็มด้วยความรัก มั่นคงของพระองค์ ขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์ (ฌ)
๖๕
พระองค์ได้ทรงกระทำดีต่อผู้รับใช้ของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ตามพระวจนะของพระองค์
๖๖
ขอทรงสอนปฏิภาณและความรู้แก่ข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์เชื่อถือพระบัญญัติของพระองค์
๖๗
ก่อนที่ข้าพระองค์ทุกข์ยาก ข้าพระองค์หลงเจิ่น แต่บัดนี้ข้าพระองค์ปฏิบัติตามพระวจนะของพระองค์
๖๘
พระองค์ประเสริฐ และทรงกระทำการดี ขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์
๖๙
คนโอหังป้ายความเท็จใส่ข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์ปฏิบัติตามข้อบังคับของพระองค์ด้วยสุดใจ
๗๐
จิตใจของเขาทั้งหลายต่ำช้าเหมือนไขมัน แต่ข้าพระองค์ปีติยินดีในพระธรรมของพระองค์
๗๑
ดีแล้วที่ข้าพระองค์ทุกข์ยาก เพื่อข้าพระองค์จะเรียนรู้ถึงกฎเกณฑ์ของพระองค์
๗๒
สำหรับข้าพระองค์ พระธรรมแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์ ก็ดีกว่าทองคำและเงินพันๆแท่ง (ญ)
๗๓
พระหัตถ์ของพระองค์ได้สร้างและสถาปนาข้าพระองค์ ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์เพื่อข้าพระองค์ จะเรียนรู้พระบัญญัติของพระองค์
๗๔
บรรดาผู้เกรงกลัวพระองค์จะเห็นข้าพระองค์และเปรมปรีดิ์ เพราะว่าข้าพระองค์ได้หวังในพระวจนะของพระองค์
๗๕
ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ทราบว่าการพิพากษาของพระองค์นั้นถูกต้องแล้ว และทราบว่าด้วยความซื่อตรงพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทุกข์ยาก
๗๖
ขอความรักมั่นคงของพระองค์เป็นที่เล้าโลมข้าพระองค์ ตามพระดำรัสของพระองค์ที่มีแก่ผู้รับใช้ของพระองค์
๗๗
ขอพระกรุณาของพระองค์มายังข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเป็นอยู่ เพราะพระธรรมของพระองค์เป็นความปีติยินดีของข้าพระองค์
๗๘
ขอทรงให้คนโอหังได้รับความอาย เพราะว่าเขาได้คว่ำข้าพระองค์ด้วยความเท็จ ฝ่ายข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะภาวนาข้อบังคับของพระองค์
๗๙
ขอให้บรรดาผู้ที่ยำเกรงพระองค์หันกลับมายัง ข้าพระองค์ เพื่อเขาจะทราบถึงบรรดาพระโอวาทของพระองค์
๘๐
ขอให้จิตใจข้าพระองค์ไร้ตำหนิ ในเรื่องกฎเกณฑ์ของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะไม่ต้องขายหน้า (ด)
๘๑
จิตใจของข้าพระองค์อ่อนระโหยคอยความรอดของพระองค์ ข้าพระองค์หวังในพระวจนะของพระองค์
๘๒
นัยน์ตาของข้าพระองค์มัวมืดไป ด้วยคอยพระดำรัสของพระองค์ ข้าพระองค์ทูลถามว่า “เมื่อไรพระองค์จะทรงเล้าโลมข้าพระองค์”
๘๓
เพราะว่าข้าพระองค์เป็นเหมือนถุงหนังเหล้าองุ่นถูกรมควัน แต่ข้าพระองค์ยังไม่ลืมกฎเกณฑ์ของพระองค์
๘๔
ผู้รับใช้ของพระองค์ต้องทนอยู่นานเท่าไร พระองค์จะทรงกระทำการพิพากษาบรรดา ผู้ข่มเหงข้าพระองค์เมื่อไร
๘๕
คนโอหังได้ขุดหลุมพรางดักข้าพระองค์ ซึ่งไม่สอดคล้องกับพระธรรมของพระองค์
๘๖
พระบัญญัติของพระองค์ทั้งสิ้นแน่นอน เขาข่มเหงข้าพระองค์ด้วยความเท็จ ขอทรงช่วย ข้าพระองค์ด้วย
๘๗
เขาเกือบจะทำให้ข้าพระองค์ดับชีพไปจาก แผ่นดินโลกแล้ว แต่ข้าพระองค์ไม่ทอดทิ้งข้อบังคับของพระองค์
๘๘
ขอทรงสงวนชีวิตข้าพระองค์ไว้ด้วยความรัก มั่นคงของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะปฏิบัติตามพระโอวาทแห่ง พระโอษฐ์ของพระองค์ (ต)
๘๙
ข้าแต่พระเจ้า พระวจนะของพระองค์ ปักแน่นอยู่ในสวรรค์เป็นนิตย์
๙๐
ความซื่อตรงของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วชาติพันธุ์ พระองค์ทรงสถาปนาแผ่นดินโลกและมันก็ตั้งอยู่
๙๑
โดยกฎหมายของพระองค์สิ่งเหล่านี้ตั้งมั่นอยู่ทุกวันนี้ เพราะของทุกสิ่งเป็นผู้รับใช้ของพระองค์
๙๒
ถ้าพระธรรมของพระองค์ไม่เป็นที่ปีติยินดีของข้าพระองค์ ข้าพระองค์คงพินาศแล้วในความทุกข์ยากของข้าพระองค์
๙๓
ข้าพระองค์จะไม่ลืมข้อบังคับของพระองค์เลย เพราะพระองค์ทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์โดยข้อบังคับนั้น
๙๔
ข้าพระองค์เป็นของพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอด เพราะข้าพระองค์ได้แสวงข้อบังคับของพระองค์
๙๕
คนอธรรมซุ่มคอยทำลายข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์พิจารณาพระโอวาทของพระองค์
๙๖
ข้าพระองค์เคยเห็นขอบเขตของความสำเร็จทั้งสิ้นแล้ว แต่พระบัญญัติของพระองค์กว้างขวางเหลือเกิน (ถ)
๙๗
แหม ข้าพระองค์รักพระธรรมของพระองค์จริงๆ เป็นคำภาวนาของข้าพระองค์วันยังค่ำ
๙๘
พระบัญญัติของพระองค์กระทำให้ ข้าพระองค์ฉลาดกว่าศัตรูของข้าพระองค์ เพราะพระบัญญัตินั้นอยู่กับข้าพระองค์เสมอ
๙๙
ข้าพระองค์มีความเข้าใจมากกว่าบรรดา ครูของข้าพระองค์ เพราะบรรดาพระโอวาทของพระองค์เป็น คำภาวนาของข้าพระองค์
๑๐๐
ข้าพระองค์เข้าใจมากกว่าคนสูงอายุ เพราะข้าพระองค์รักษาข้อบังคับของพระองค์
๑๐๑
ข้าพระองค์รั้งเท้าข้าพระองค์ไว้จากวิถีชั่วทุกอย่าง เพื่อปฏิบัติตามพระวจนะของพระองค์
๑๐๒
ข้าพระองค์มิได้เลี่ยงจากกฎหมายของพระองค์ เพราะพระองค์ได้ทรงสอนข้าพระองค์
๑๐๓
พระดำรัสของพระองค์นั้น ข้าพระองค์ชิมแล้วหวานจริงๆ หวานกว่าน้ำผึ้งเมื่อถึงปากข้าพระองค์
๑๐๔
ข้าพระองค์ได้ความเข้าใจโดยข้อบังคับของพระองค์ เพราะฉะนั้นข้าพระองค์เกลียดชังวิถีเท็จทุกอย่าง (ท)
๑๐๕
พระวจนะของพระองค์เป็นโคมสำหรับเท้าของข้าพระองค์ และเป็นความสว่างแก่มรรคาของข้าพระองค์
๑๐๖
ข้าพระองค์ได้ตั้งสัตย์สาบานและยืนยันไว้ว่า จะปฏิบัติตามกฎหมายอันชอบธรรมของพระองค์
๑๐๗
ข้าพระองค์ทุกข์ยากอย่างหนัก ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ตาม พระวจนะของพระองค์
๑๐๘
ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงรับคำสักการบูชาด้วย ปากของข้าพระองค์ และขอสอนกฎหมายของพระองค์แก่ข้าพระองค์
๑๐๙
ชีวิตของข้าพระองค์อยู่ในอันตราย แต่ข้าพระองค์ไม่ลืมพระธรรมของพระองค์
๑๑๐
คนอธรรมวางกับดักข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์ไม่หลงเจิ่นจากข้อบังคับของพระองค์
๑๑๑
บรรดาพระโอวาทของพระองค์ ข้าพระองค์รับไว้เป็นมรดกเป็นนิตย์ พระเจ้าข้า เป็นความชื่นบานแก่ใจข้าพระองค์
๑๑๒
ข้าพระองค์โน้ม จิตใจข้าพระองค์ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของพระองค์ เป็นนิตย์จนอวสาน (ธ)
๑๑๓
ข้าพระองค์เกลียดชังคนสองใจ แต่ข้าพระองค์รักพระธรรมของพระองค์
๑๑๔
พระองค์ทรงเป็นที่ซ่อนและเป็นโล่ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์หวังในพระวจนะของพระองค์
๑๑๕
แน่ะ เจ้าคนทำชั่ว ไปเสียจากข้า เพื่อข้าจะรักษาพระบัญญัติของพระเจ้าของข้า
๑๑๖
ขอทรงประคองข้าพระองค์ไว้ตามพระดำรัสของพระองค์เพื่อข้าพระองค์จะเป็นอยู่ และอย่าให้ข้าพระองค์ขายหน้าในความหวังของข้าพระองค์
๑๑๗
ขอทรงชูข้าพระองค์ขึ้น เพื่อข้าพระองค์จะปลอดภัย และมีความนับถือกฎเกณฑ์ของพระองค์สืบๆไป
๑๑๘
พระองค์ทรงตะเพิดบรรดาคนที่ หลงเจิ่นจากกฎเกณฑ์ของพระองค์ พระเจ้าข้า กุศโลบายของเขาไร้ผล
๑๑๙
พระองค์ทรงทิ้งบรรดาคนอธรรมของแผ่นดินโลกเหมือน ทิ้งขี้แร่ เพราะฉะนั้นข้าพระองค์รักบรรดาพระโอวาทของพระองค์
๑๒๐
เนื้อหนังข้าพระองค์สั่นเทิ้มเพราะเกรงกลัวพระองค์ และข้าพระองค์กลัวคำพิพากษาของพระองค์ (น)
๑๒๑
ข้าพระองค์ได้กระทำสิ่งที่ยุติธรรมและถูกต้อง ขออย่าทรงละข้าพระองค์แก่ผู้บีบบังคับข้าพระองค์
๑๒๒
ขอทรงเป็นประกันเพื่อช่วยผู้รับใช้ของพระองค์ ขออย่าทรงให้คนโอหังบีบบังคับข้าพระองค์
๑๒๓
นัยน์ตาของข้าพระองค์มัวมืดไป ด้วยคอยความรอดของพระองค์ และคอยพระดำรัสชอบธรรมของพระองค์สำเร็จ
๑๒๔
ขอทรงกระทำแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ตามความรัก มั่นคงของพระองค์ และขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์
๑๒๕
ข้าพระองค์เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ ขอประทานความ เข้าใจแก่ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะรู้ถึงบรรดาพระโอวาทของพระองค์
๑๒๖
เป็นเวลาที่พระเจ้าควรทรงจัดการ เพราะเขาหักพระธรรมของพระองค์
๑๒๗
เพราะฉะนั้นข้าพระองค์รักพระบัญญัติของพระองค์ ยิ่งกว่าทองคำ ยิ่งกว่าทองคำนพคุณ
๑๒๘
เพราะฉะนั้นข้าพระองค์ใช้ข้อบังคับของพระองค์ทั้งสิ้น นำย่างเท้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์เกลียดมรรคาทุจริตทุกทาง (บ)
๑๒๙
บรรดาพระโอวาทของพระองค์ประหลาดนัก เพราะฉะนั้นจิตใจของข้าพระองค์จึงรักษาไว้
๑๓๐
การคลี่คลายพระวจนะของพระองค์ให้ความสว่าง ทั้งให้ความเข้าใจแก่คนรู้น้อย
๑๓๑
ข้าพระองค์หอบจนอ้าปาก เพราะข้าพระองค์กระหายพระบัญญัติของพระองค์
๑๓๒
ขอทรงหันมาหาข้าพระองค์และมีพระกรุณา ต่อข้าพระองค์ ดังที่พระองค์ทรงเคยกระทำต่อผู้ที่รักพระนาม ของพระองค์
๑๓๓
ขอทรงให้ย่างเท้าของข้าพระองค์มั่นคงอยู่ใน พระดำรัสของพระองค์ ขออย่าทรงให้ความบาปผิดใดๆมีอำนาจเหนือข้าพระองค์
๑๓๔
ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นการบีบบังคับของมนุษย์ เพื่อข้าพระองค์จะปฏิบัติตามข้อบังคับของพระองค์
๑๓๕
ขอทรงกระทำให้พระพักตร์ของพระองค์ทอแสง มาที่ผู้รับใช้ของพระองค์ และขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์
๑๓๖
ข้าพระองค์น้ำตาไหลพรั่งพรู เพราะคนไม่ปฏิบัติตามพระธรรมของพระองค์ (ป)
๑๓๗
ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ชอบธรรม และคำพิพากษาของพระองค์ก็ถูกต้อง
๑๓๘
พระองค์ทรงกำหนดบรรดาพระโอวาทของพระองค์ ไว้เนื่องในความชอบธรรม และในความสัตย์สุจริตทั้งสิ้น
๑๓๙
ความเร่าร้อนของข้าพระองค์เผาข้าพระองค์อยู่ เพราะคู่อริของข้าพระองค์ลืมพระวจนะของพระองค์
๑๔๐
พระดำรัสของพระองค์นั้นทดลองดีแล้ว และผู้รับใช้ของพระองค์รักพระดำรัสนั้น
๑๔๑
ข้าพระองค์ต่ำต้อยและเป็นที่ดูถูก แต่ข้าพระองค์ไม่ลืมข้อบังคับของพระองค์
๑๔๒
ความชอบธรรมของพระองค์ชอบธรรมอยู่เป็นนิตย์ และพระธรรมของพระองค์เป็นความจริง
๑๔๓
ความทุกข์ยากลำบากและความแสนระทมได้มาสู่ ข้าพระองค์ แต่พระบัญญัติของพระองค์เป็นความปีติยินดีของข้าพระองค์
๑๔๔
บรรดาพระโอวาทของพระองค์ชอบธรรมเป็นนิตย์ ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์เพื่อข้าพระองค์ จะดำรงชีวิตอยู่ (ผ)
๑๔๕
ข้าพระองค์ร้องทูลด้วยสิ้นสุดใจของข้าพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงตอบข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์
๑๔๖
ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอด เพื่อข้าพระองค์จะปฏิบัติตามบรรดาพระโอวาทของ พระองค์
๑๔๗
ข้าพระองค์ตื่นขึ้นก่อนอรุณ ทูลขอความช่วยเหลือ ข้าพระองค์หวังอยู่ในพระวจนะของพระองค์
๑๔๘
นัยน์ตาของข้าพระองค์ตื่นอยู่ก่อนถึงยาม ทุกยามในกลางคืน เพื่อภาวนาพระดำรัสของพระองค์
๑๔๙
ขอทรงฟังเสียงข้าพระองค์ ด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ไว้ตามกฎหมายของพระองค์
๑๕๐
ผู้ข่มเหงข้าพระองค์ด้วยการมุ่งร้ายเข้ามาใกล้แล้ว เขาอยู่ห่างไกลจากพระธรรมของพระองค์
๑๕๑
ข้าแต่พระเจ้า แต่พระองค์ทรงสถิตใกล้ และพระบัญญัติทั้งสิ้นของพระองค์ก็จริง
๑๕๒
ข้าพระองค์ทราบนานแล้วจากบรรดาพระโอวาทของพระองค์ ว่าพระองค์ทรงตั้งไว้เป็นนิตย์ (ฝ)
๑๕๓
ขอทอดพระเนตรความทุกข์ยากของข้าพระองค์ และขอทรงช่วยข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์มิได้ลืมพระธรรมของพระองค์
๑๕๔
ขอทรงแก้คดีของข้าพระองค์และขอทรงไถ่ข้าพระองค์ ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ตามพระดำรัสของพระองค์
๑๕๕
ความรอดนั้นอยู่ห่างไกลจากคนอธรรม เพราะเขาไม่แสวงกฎเกณฑ์ของพระองค์
๑๕๖
ข้าแต่พระเจ้า พระกรุณาของพระองค์ใหญ่หลวงนัก ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ไว้ตามกฎหมายของพระองค์
๑๕๗
ผู้ข่มเหงและปรปักษ์ของข้าพระองค์มีมากมาย แต่ข้าพระองค์ไม่หันเหไปจากบรรดาพระโอวาท ของพระองค์
๑๕๘
ข้าพระองค์มองดูคนทรยศด้วยความชิงชัง เพราะเขาไม่ปฏิบัติตามพระดำรัสของพระองค์
๑๕๙
ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงพิเคราะห์ว่าข้าพระองค์รัก ข้อบังคับของพระองค์มากเท่าใด ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ไว้ตามความรักมั่นคง ของพระองค์
๑๖๐
สาระสำคัญแห่งพระวจนะของพระองค์ คือความจริง และกฎหมายอันชอบธรรมของพระองค์ทุกข้อ ดำรงอยู่เป็นนิตย์ (พ)
๑๖๑
เจ้านายได้ข่มเหงข้าพระองค์โดยปราศจากเหตุ แต่จิตใจของข้าพระองค์ตะลึงพรึงเพริดเพราะ พระวจนะของพระองค์
๑๖๒
ข้าพระองค์เปรมปรีดิ์เพราะพระดำรัสของพระองค์ อย่างผู้ซึ่งพบของที่ถูกริบมาเป็นอันมาก
๑๖๓
ข้าพระองค์เกลียดและสะอิดสะเอียนต่อความเท็จ แต่ข้าพระองค์รักพระธรรมของพระองค์
๑๖๔
ข้าพระองค์สรรเสริญพระองค์วันละเจ็ดครั้ง เหตุเรื่องกฎหมายอันชอบธรรมของพระองค์
๑๖๕
บุคคลเหล่านั้นที่รักพระธรรม ของพระองค์ มีสันติภาพใหญ่ยิ่ง ไม่มีสิ่งใดกระทำให้เขาสะดุดได้
๑๖๖
ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์หวังในความรอดของพระองค์ และข้าพระองค์ทำตามพระบัญญัติของพระองค์
๑๖๗
จิตใจของข้าพระองค์ปฏิบัติตาม บรรดาพระโอวาทของพระองค์ ข้าพระองค์รักพระโอวาทนั้นมากยิ่ง
๑๖๘
ข้าพระองค์ปฏิบัติตามข้อบังคับและบรรดา พระโอวาทของพระองค์ เพราะทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์อยู่ต่อเบื้อง พระพักตร์พระองค์ (ฟ)
๑๖๙
ข้าแต่พระเจ้า ขอเสียงร้องทูลของข้าพระองค์ขึ้นมาต่อ เบื้องพระพักตร์พระองค์ ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์ ตามพระวจนะของพระองค์
๑๗๐
ขอคำวิงวอนของข้าพระองค์ขึ้นมาต่อเบื้อง พระพักตร์พระองค์ ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์ตามพระดำรัสของพระองค์
๑๗๑
ริมฝีปากของข้าพระองค์จะเทคำสรรเสริญออกมา ที่พระองค์ทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์
๑๗๒
ลิ้นของข้าพระองค์จะร้องเพลงเรื่องพระดำรัสของพระองค์ เพราะพระบัญญัติทั้งสิ้นของพระองค์ชอบธรรม
๑๗๓
ขอพระหัตถ์ของพระองค์พร้อมที่จะช่วยข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ได้เลือกข้อบังคับของพระองค์
๑๗๔
ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์กระหายความรอดของพระองค์ และพระธรรมของพระองค์เป็นความปีติยินดีของข้าพระองค์
๑๗๕
ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์มีชีวิตอยู่ เพื่อข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ และให้กฎหมายของพระองค์ช่วยข้าพระองค์
๑๗๖
ข้าพระองค์หลงเจิ่นดังแกะที่หายไป ขอทรงเสาะผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์ไม่ลืมพระบัญญัติของพระองค์
สดุดี ๑๑๙:1
สดุดี ๑๑๙:2
สดุดี ๑๑๙:3
สดุดี ๑๑๙:4
สดุดี ๑๑๙:5
สดุดี ๑๑๙:6
สดุดี ๑๑๙:7
สดุดี ๑๑๙:8
สดุดี ๑๑๙:9
สดุดี ๑๑๙:10
สดุดี ๑๑๙:11
สดุดี ๑๑๙:12
สดุดี ๑๑๙:13
สดุดี ๑๑๙:14
สดุดี ๑๑๙:15
สดุดี ๑๑๙:16
สดุดี ๑๑๙:17
สดุดี ๑๑๙:18
สดุดี ๑๑๙:19
สดุดี ๑๑๙:20
สดุดี ๑๑๙:21
สดุดี ๑๑๙:22
สดุดี ๑๑๙:23
สดุดี ๑๑๙:24
สดุดี ๑๑๙:25
สดุดี ๑๑๙:26
สดุดี ๑๑๙:27
สดุดี ๑๑๙:28
สดุดี ๑๑๙:29
สดุดี ๑๑๙:30
สดุดี ๑๑๙:31
สดุดี ๑๑๙:32
สดุดี ๑๑๙:33
สดุดี ๑๑๙:34
สดุดี ๑๑๙:35
สดุดี ๑๑๙:36
สดุดี ๑๑๙:37
สดุดี ๑๑๙:38
สดุดี ๑๑๙:39
สดุดี ๑๑๙:40
สดุดี ๑๑๙:41
สดุดี ๑๑๙:42
สดุดี ๑๑๙:43
สดุดี ๑๑๙:44
สดุดี ๑๑๙:45
สดุดี ๑๑๙:46
สดุดี ๑๑๙:47
สดุดี ๑๑๙:48
สดุดี ๑๑๙:49
สดุดี ๑๑๙:50
สดุดี ๑๑๙:51
สดุดี ๑๑๙:52
สดุดี ๑๑๙:53
สดุดี ๑๑๙:54
สดุดี ๑๑๙:55
สดุดี ๑๑๙:56
สดุดี ๑๑๙:57
สดุดี ๑๑๙:58
สดุดี ๑๑๙:59
สดุดี ๑๑๙:60
สดุดี ๑๑๙:61
สดุดี ๑๑๙:62
สดุดี ๑๑๙:63
สดุดี ๑๑๙:64
สดุดี ๑๑๙:65
สดุดี ๑๑๙:66
สดุดี ๑๑๙:67
สดุดี ๑๑๙:68
สดุดี ๑๑๙:69
สดุดี ๑๑๙:70
สดุดี ๑๑๙:71
สดุดี ๑๑๙:72
สดุดี ๑๑๙:73
สดุดี ๑๑๙:74
สดุดี ๑๑๙:75
สดุดี ๑๑๙:76
สดุดี ๑๑๙:77
สดุดี ๑๑๙:78
สดุดี ๑๑๙:79
สดุดี ๑๑๙:80
สดุดี ๑๑๙:81
สดุดี ๑๑๙:82
สดุดี ๑๑๙:83
สดุดี ๑๑๙:84
สดุดี ๑๑๙:85
สดุดี ๑๑๙:86
สดุดี ๑๑๙:87
สดุดี ๑๑๙:88
สดุดี ๑๑๙:89
สดุดี ๑๑๙:90
สดุดี ๑๑๙:91
สดุดี ๑๑๙:92
สดุดี ๑๑๙:93
สดุดี ๑๑๙:94
สดุดี ๑๑๙:95
สดุดี ๑๑๙:96
สดุดี ๑๑๙:97
สดุดี ๑๑๙:98
สดุดี ๑๑๙:99
สดุดี ๑๑๙:100
สดุดี ๑๑๙:101
สดุดี ๑๑๙:102
สดุดี ๑๑๙:103
สดุดี ๑๑๙:104
สดุดี ๑๑๙:105
สดุดี ๑๑๙:106
สดุดี ๑๑๙:107
สดุดี ๑๑๙:108
สดุดี ๑๑๙:109
สดุดี ๑๑๙:110
สดุดี ๑๑๙:111
สดุดี ๑๑๙:112
สดุดี ๑๑๙:113
สดุดี ๑๑๙:114
สดุดี ๑๑๙:115
สดุดี ๑๑๙:116
สดุดี ๑๑๙:117
สดุดี ๑๑๙:118
สดุดี ๑๑๙:119
สดุดี ๑๑๙:120
สดุดี ๑๑๙:121
สดุดี ๑๑๙:122
สดุดี ๑๑๙:123
สดุดี ๑๑๙:124
สดุดี ๑๑๙:125
สดุดี ๑๑๙:126
สดุดี ๑๑๙:127
สดุดี ๑๑๙:128
สดุดี ๑๑๙:129
สดุดี ๑๑๙:130
สดุดี ๑๑๙:131
สดุดี ๑๑๙:132
สดุดี ๑๑๙:133
สดุดี ๑๑๙:134
สดุดี ๑๑๙:135
สดุดี ๑๑๙:136
สดุดี ๑๑๙:137
สดุดี ๑๑๙:138
สดุดี ๑๑๙:139
สดุดี ๑๑๙:140
สดุดี ๑๑๙:141
สดุดี ๑๑๙:142
สดุดี ๑๑๙:143
สดุดี ๑๑๙:144
สดุดี ๑๑๙:145
สดุดี ๑๑๙:146
สดุดี ๑๑๙:147
สดุดี ๑๑๙:148
สดุดี ๑๑๙:149
สดุดี ๑๑๙:150
สดุดี ๑๑๙:151
สดุดี ๑๑๙:152
สดุดี ๑๑๙:153
สดุดี ๑๑๙:154
สดุดี ๑๑๙:155
สดุดี ๑๑๙:156
สดุดี ๑๑๙:157
สดุดี ๑๑๙:158
สดุดี ๑๑๙:159
สดุดี ๑๑๙:160
สดุดี ๑๑๙:161
สดุดี ๑๑๙:162
สดุดี ๑๑๙:163
สดุดี ๑๑๙:164
สดุดี ๑๑๙:165
สดุดี ๑๑๙:166
สดุดี ๑๑๙:167
สดุดี ๑๑๙:168
สดุดี ๑๑๙:169
สดุดี ๑๑๙:170
สดุดี ๑๑๙:171
สดุดี ๑๑๙:172
สดุดี ๑๑๙:173
สดุดี ๑๑๙:174
สดุดี ๑๑๙:175
สดุดี ๑๑๙:176
สดุดี 1 / สดุดี 1
สดุดี 2 / สดุดี 2
สดุดี 3 / สดุดี 3
สดุดี 4 / สดุดี 4
สดุดี 5 / สดุดี 5
สดุดี 6 / สดุดี 6
สดุดี 7 / สดุดี 7
สดุดี 8 / สดุดี 8
สดุดี 9 / สดุดี 9
สดุดี 10 / สดุดี 10
สดุดี 11 / สดุดี 11
สดุดี 12 / สดุดี 12
สดุดี 13 / สดุดี 13
สดุดี 14 / สดุดี 14
สดุดี 15 / สดุดี 15
สดุดี 16 / สดุดี 16
สดุดี 17 / สดุดี 17
สดุดี 18 / สดุดี 18
สดุดี 19 / สดุดี 19
สดุดี 20 / สดุดี 20
สดุดี 21 / สดุดี 21
สดุดี 22 / สดุดี 22
สดุดี 23 / สดุดี 23
สดุดี 24 / สดุดี 24
สดุดี 25 / สดุดี 25
สดุดี 26 / สดุดี 26
สดุดี 27 / สดุดี 27
สดุดี 28 / สดุดี 28
สดุดี 29 / สดุดี 29
สดุดี 30 / สดุดี 30
สดุดี 31 / สดุดี 31
สดุดี 32 / สดุดี 32
สดุดี 33 / สดุดี 33
สดุดี 34 / สดุดี 34
สดุดี 35 / สดุดี 35
สดุดี 36 / สดุดี 36
สดุดี 37 / สดุดี 37
สดุดี 38 / สดุดี 38
สดุดี 39 / สดุดี 39
สดุดี 40 / สดุดี 40
สดุดี 41 / สดุดี 41
สดุดี 42 / สดุดี 42
สดุดี 43 / สดุดี 43
สดุดี 44 / สดุดี 44
สดุดี 45 / สดุดี 45
สดุดี 46 / สดุดี 46
สดุดี 47 / สดุดี 47
สดุดี 48 / สดุดี 48
สดุดี 49 / สดุดี 49
สดุดี 50 / สดุดี 50
สดุดี 51 / สดุดี 51
สดุดี 52 / สดุดี 52
สดุดี 53 / สดุดี 53
สดุดี 54 / สดุดี 54
สดุดี 55 / สดุดี 55
สดุดี 56 / สดุดี 56
สดุดี 57 / สดุดี 57
สดุดี 58 / สดุดี 58
สดุดี 59 / สดุดี 59
สดุดี 60 / สดุดี 60
สดุดี 61 / สดุดี 61
สดุดี 62 / สดุดี 62
สดุดี 63 / สดุดี 63
สดุดี 64 / สดุดี 64
สดุดี 65 / สดุดี 65
สดุดี 66 / สดุดี 66
สดุดี 67 / สดุดี 67
สดุดี 68 / สดุดี 68
สดุดี 69 / สดุดี 69
สดุดี 70 / สดุดี 70
สดุดี 71 / สดุดี 71
สดุดี 72 / สดุดี 72
สดุดี 73 / สดุดี 73
สดุดี 74 / สดุดี 74
สดุดี 75 / สดุดี 75
สดุดี 76 / สดุดี 76
สดุดี 77 / สดุดี 77
สดุดี 78 / สดุดี 78
สดุดี 79 / สดุดี 79
สดุดี 80 / สดุดี 80
สดุดี 81 / สดุดี 81
สดุดี 82 / สดุดี 82
สดุดี 83 / สดุดี 83
สดุดี 84 / สดุดี 84
สดุดี 85 / สดุดี 85
สดุดี 86 / สดุดี 86
สดุดี 87 / สดุดี 87
สดุดี 88 / สดุดี 88
สดุดี 89 / สดุดี 89
สดุดี 90 / สดุดี 90
สดุดี 91 / สดุดี 91
สดุดี 92 / สดุดี 92
สดุดี 93 / สดุดี 93
สดุดี 94 / สดุดี 94
สดุดี 95 / สดุดี 95
สดุดี 96 / สดุดี 96
สดุดี 97 / สดุดี 97
สดุดี 98 / สดุดี 98
สดุดี 99 / สดุดี 99
สดุดี 100 / สดุดี 100
สดุดี 101 / สดุดี 101
สดุดี 102 / สดุดี 102
สดุดี 103 / สดุดี 103
สดุดี 104 / สดุดี 104
สดุดี 105 / สดุดี 105
สดุดี 106 / สดุดี 106
สดุดี 107 / สดุดี 107
สดุดี 108 / สดุดี 108
สดุดี 109 / สดุดี 109
สดุดี 110 / สดุดี 110
สดุดี 111 / สดุดี 111
สดุดี 112 / สดุดี 112
สดุดี 113 / สดุดี 113
สดุดี 114 / สดุดี 114
สดุดี 115 / สดุดี 115
สดุดี 116 / สดุดี 116
สดุดี 117 / สดุดี 117
สดุดี 118 / สดุดี 118
สดุดี 119 / สดุดี 119
สดุดี 120 / สดุดี 120
สดุดี 121 / สดุดี 121
สดุดี 122 / สดุดี 122
สดุดี 123 / สดุดี 123
สดุดี 124 / สดุดี 124
สดุดี 125 / สดุดี 125
สดุดี 126 / สดุดี 126
สดุดี 127 / สดุดี 127
สดุดี 128 / สดุดี 128
สดุดี 129 / สดุดี 129
สดุดี 130 / สดุดี 130
สดุดี 131 / สดุดี 131
สดุดี 132 / สดุดี 132
สดุดี 133 / สดุดี 133
สดุดี 134 / สดุดี 134
สดุดี 135 / สดุดี 135
สดุดี 136 / สดุดี 136
สดุดี 137 / สดุดี 137
สดุดี 138 / สดุดี 138
สดุดี 139 / สดุดี 139
สดุดี 140 / สดุดี 140
สดุดี 141 / สดุดี 141
สดุดี 142 / สดุดี 142
สดุดี 143 / สดุดี 143
สดุดี 144 / สดุดี 144
สดุดี 145 / สดุดี 145
สดุดี 146 / สดุดี 146
สดุดี 147 / สดุดี 147
สดุดี 148 / สดุดี 148
สดุดี 149 / สดุดี 149
สดุดี 150 / สดุดี 150