A A A A A
×

2014 کتاب مقدس فارسی

مکاشفه ۱۳

۱
و اژدها بر شنهای کنار دریا ایستاد. آنگاه دیدم وحشی از دریا بیرون می‌آید. ده شاخ داشت و هفت سر، با ده تاج بر شاخهایش؛ و بر هر سرش نامی کفرآمیز نوشته شده بود.
۲
آن وحش که من دیدم به پلنگ می‌مانست، امّا پاهای خرس داشت و دهان شیر. و اژدها قدرت خود را و تخت خود را به وحش داد و اقتداری عظیم به او بخشید.
۳
از سرهای آن وحش، یکی گویی زخمی مهلک برداشته بود، امّا آن زخم مهلک بهبود یافته بود. تمام جهان در حیرت فرو شد و به پیروی از آن وحش گردن نهاد.
۴
مردم اژدها را پرستش می‌کردند زیرا که به آن وحش اقتدار بخشیده بود. نیز آن وحش را پرستش می‌کردند و می‌پرسیدند: «کیست آن که همتای این وحش باشد؟ کیست آن که بتواند با او بجنگد؟»
۵
به وحش دهانی داده شد تا سخنان نخوت‌بار و کفرآمیز بگوید، و اجازه یافت تا اقتدار خود را چهل و دو ماه به کار بَرَد.
۶
پس دهان خود را به کفرگویی بر خدا گشود و به نام او و به مسکن او، یعنی آنان که در آسمان می‌زیند، اهانت کرد.
۷
به او اجازه داده شد با مقدسین بجنگد و بر آنها پیروز شود؛ و به او اقتدار بر هر طایفه و ملت و زبان و قوم داده شد.
۸
همۀ ساکنان زمین آن وحش را خواهند پرستید - همۀ آن کسان که نامشان در آن دفتر حیات نیامده که از آنِ آن بره است که از بدو آفرینش جهان ذبح شده بود.
۹
آن که گوش دارد بشنود:
۱۰
اگر کسی می‌باید به اسارت برود، به اسارت خواهد رفت. اگر کسی می‌باید به شمشیر کشته شود، به شمشیر کشته خواهد شد. این پایداریِ مقدسین را می‌طلبد و ایمان آنان را.
۱۱
آنگاه دیدم وحشی دیگر از زمین بیرون می‌آید. همچون بره دو شاخ داشت ولی مانند اژدها سخن می‌گفت.
۱۲
با تمام اقتدارِ وحش اوّل و به نام او عمل می‌کرد، و زمین و ساکنانش را به نیایشِ وحش اوّل که زخم مهلکش بهبود یافته بود، برمی‌گماشت.
۱۳
آیات عظیم از او به ظهور می‌رسید و حتی موجب می‌شد پیش چشم مردم آتش از آسمان بر زمین فرو بارَد.
۱۴
به سبب آیاتی که اجازه داشت به حضور آن وحش به ظهور آورد، ساکنان زمین را بفریفت و به آنها دستور داد تمثالی از آن وحش بسازند که به شمشیرْ زخم خورده، امّا همچنان زنده بود.
۱۵
به او قدرت داده شد که جان در تمثال آن وحش بدمد تا آن تمثال بتواند سخن بگوید و اسباب کشتن همۀ آن کسان را فراهم آورد که از پرستش تمثال سر باز می‌زدند.
۱۶
همچنین، همۀ کسان را، از خُرد و بزرگ، دارا و نادار، و غلام و آزاد واداشت تا بر دست راست خود یا بر پیشانی خویش علامت گذارند.
۱۷
تا هیچ‌کس نتواند بدون آن علامت بخرد یا بفروشد، و آن علامتْ یا نامِ آن وحش بود، یا شمارۀ نام او.
۱۸
و این حکمت می‌طلبد. هر که بصیرت دارد، بگذار تا عدد آن وحش را محاسبه کند، چرا که آن، عدد انسان است. و عدد او ششصد و شصت و شش است.
مکاشفه ۱۳:1
مکاشفه ۱۳:2
مکاشفه ۱۳:3
مکاشفه ۱۳:4
مکاشفه ۱۳:5
مکاشفه ۱۳:6
مکاشفه ۱۳:7
مکاشفه ۱۳:8
مکاشفه ۱۳:9
مکاشفه ۱۳:10
مکاشفه ۱۳:11
مکاشفه ۱۳:12
مکاشفه ۱۳:13
مکاشفه ۱۳:14
مکاشفه ۱۳:15
مکاشفه ۱۳:16
مکاشفه ۱۳:17
مکاشفه ۱۳:18
مکاشفه 1 / مکاشفه 1
مکاشفه 2 / مکاشفه 2
مکاشفه 3 / مکاشفه 3
مکاشفه 4 / مکاشفه 4
مکاشفه 5 / مکاشفه 5
مکاشفه 6 / مکاشفه 6
مکاشفه 7 / مکاشفه 7
مکاشفه 8 / مکاشفه 8
مکاشفه 9 / مکاشفه 9
مکاشفه 10 / مکاشفه 10
مکاشفه 11 / مکاشفه 11
مکاشفه 12 / مکاشفه 12
مکاشفه 13 / مکاشفه 13
مکاشفه 14 / مکاشفه 14
مکاشفه 15 / مکاشفه 15
مکاشفه 16 / مکاشفه 16
مکاشفه 17 / مکاشفه 17
مکاشفه 18 / مکاشفه 18
مکاشفه 19 / مکاشفه 19
مکاشفه 20 / مکاشفه 20
مکاشفه 21 / مکاشفه 21
مکاشفه 22 / مکاشفه 22