A A A A A
Facebook Instagram Twitter
2014 کتاب مقدس فارسی

يعقوب ۱



۱
از یعقوب، غلامِ خدا و عیسی مسیح خداوند، به دوازده قبیله که در جهان پراکنده‌اند. سلام!
۲
ای برادرانِ من، هر گاه با آزمایشهای گوناگون روبه‌رو می‌شوید، آن را کمال شادی بینگارید!
۳
زیرا می‌دانید گذشتن ایمان شما از بوتۀ آزمایشها، پایداری به بار می‌آورد.
۴
امّا بگذارید پایداری کار خود را به کمال رساند تا بالغ و کامل شوید و چیزی کم نداشته باشید.
۵
اگر از شما کسی بی‌بهره از حکمت است، درخواست کند از خدایی که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا می‌کند، و به وی عطا خواهد شد.
۶
امّا با ایمان درخواست کند و هیچ تردید به خود راه ندهد، زیرا کسی که تردید دارد، چون موج دریاست که با وزش باد به هر سو رانده می‌شود.
۷
چنین‌کس نپندارد که از خداوند چیزی خواهد یافت،
۸
زیرا شخصی است دو دل و در تمامی رفتار خویش ناپایدار.
۹
برادرِ حقیر به منزلت والای خود فخر کند،
۱۰
امّا ثروتمند به حقارت خود، زیرا همچون گُلِ صحرا در گذر است.
۱۱
همان‌گونه که خورشید با گرمای سوزان خود طلوع کرده، علف را می‌خشکاند و گُلَش فرو می‌ریزد و زیبایی‌اش محو می‌شود، ثروتمند نیز در حین کسب و کار، پژمرده و محو خواهد شد.
۱۲
خوشا به حال آن که در آزمایشها پایداری نشان می‌دهد، زیرا چون از بوتۀ آزمایش سربلند بیرون آید، آن تاج حیات را خواهد یافت که خدا به دوستداران خویش وعده فرموده است.
۱۳
هیچ‌کس چون وسوسه می‌شود، نگوید: «خداست که مرا وسوسه می‌کند،» زیرا خدا با هیچ بدی وسوسه نمی‌شود، و کسی را نیز وسوسه نمی‌کند.
۱۴
هنگامی که کسی وسوسه می‌شود، هوای نَفْس خودِ اوست که او را می‌فریبد و به دام می‌افکند.
۱۵
هوای نَفْس که آبستن شود، گناه می‌زاید و گناه نیز چون به ثمر رسد، مرگ به بار می‌آورد.
۱۶
برادرانِ عزیز من، فریفته مشوید!
۱۷
هر بخشش نیکو و هر عطای کامل از بالاست، نازل شده از پدر نورها که در او نه تغییری است و نه سایۀ ناشی از دگرگونی.
۱۸
او چنین اراده فرمود که ما را با کلام حق تولید کند تا همچون نوبرِ آفریده‌های او باشیم.
۱۹
برادران عزیز من، توجه کنید: هر کس باید در شنیدنْ تند باشد، در گفتنْ کُند و در خشمْ آهسته!
۲۰
زیرا خشمِ آدمی پارسایی مطلوب خدا را به بار نمی‌آورد.
۲۱
پس هر گونه پلیدی و هر فزونی بدخواهی را از خود دور کنید و با حلم، کلامی را که در شما نشانده شده و می‌تواند جانهای شما را نجات بخشد، بپذیرید.
۲۲
به‌جای‌آورندۀ کلام باشید، نه فقط شنوندۀ آن؛ خود را فریب مدهید!
۲۳
زیرا هر کس که کلام را می‌شنود امّا به آن عمل نمی‌کند، به کسی مانَد که در آینه به چهرۀ خود می‌نگرد
۲۴
و خود را در آن می‌بیند، امّا تا از برابر آن دور می‌شود، از یاد می‌برد که چگونه سیمایی داشته است.
۲۵
امّا آن که به شریعتِ کامل که شریعت آزادی است چشم دوخته، آن را از نظر دور نمی‌دارد، و شنوندۀ فراموشکار نیست بلکه به‌جای‌آورنده است، او در عمل خویش خجسته خواهد بود.
۲۶
آن که خود را دیندار بداند، امّا مهارِ زبان خود را نداشته باشد، خویشتن را می‌فریبد و دیانتش باطل است.
۲۷
دینداریِ پاک و بی‌لکه در نظر پدرِ ما خدا، آن است که یتیمان و بیوه‌زنان را به وقت مصیبت دستگیری کنیم و خود را از آلایِش این دنیا دور بداریم.











يعقوب ۱:1

يعقوب ۱:2

يعقوب ۱:3

يعقوب ۱:4

يعقوب ۱:5

يعقوب ۱:6

يعقوب ۱:7

يعقوب ۱:8

يعقوب ۱:9

يعقوب ۱:10

يعقوب ۱:11

يعقوب ۱:12

يعقوب ۱:13

يعقوب ۱:14

يعقوب ۱:15

يعقوب ۱:16

يعقوب ۱:17

يعقوب ۱:18

يعقوب ۱:19

يعقوب ۱:20

يعقوب ۱:21

يعقوب ۱:22

يعقوب ۱:23

يعقوب ۱:24

يعقوب ۱:25

يعقوب ۱:26

يعقوب ۱:27







يعقوب 1 / يعقوب 1

يعقوب 2 / يعقوب 2

يعقوب 3 / يعقوب 3

يعقوب 4 / يعقوب 4

يعقوب 5 / يعقوب 5