A A A A A
×

2014 کتاب مقدس فارسی

تثنييه ۶

۱
«این است فرمانها و فرایض و قوانینی که یهوه، خدای شما، امر فرمود به شما بیاموزم، تا آنها را در سرزمینی که برای تصرفش بدان عبور می‌کنید، به جای آرید،
۲
و تا شما و فرزندانتان و فرزندان فرزندانتان از یهوه خدای خود بترسید و تمامیِ فرایض و فرمانهای او را که من به شما حکم می‌کنم، در تمامی ایام زندگیتان نگاه دارید، تا عمر دراز داشته باشید.
۳
پس ای اسرائیل، بشنو و آنها را به‌دقّت انجام ده، تا در سرزمینی که شیر و شهد در آن جاری است سعادتمند باشی و بسیار افزون گردی، همان‌گونه که یهوه خدای پدرانت به تو وعده داده است.
۴
«بشنو، ای اسرائیل: یهوه، خدای ما، خداوندِ یکتاست.
۵
یهوه خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی قوّت خود محبت کن.
۶
و این سخنان که من امروز تو را امر می‌فرمایم، بر دل تو باشد.
۷
آنها را به‌دقّت به فرزندانت بیاموز، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کن.
۸
آنها را چون نشان بر دست خود ببند و چون علامت بر پیشانیت بگذار.
۹
آنها را بر چارچوب دَرِ خانۀ خود و بر دروازه‌های خویش بنگار.
۱۰
«چون یهوه خدایت تو را به سرزمینی درآوَرَد که برای پدرانت ابراهیم و اسحاق و یعقوب سوگند خورد که به تو بدهد، به شهرهای بزرگ و نیکویی که خود بنا نکرده‌ای،
۱۱
و خانه‌های آکنده از هر نعمت که خود نیاکنده‌ای، و حوضهای کنده شده که خود نکنده‌ای، و تاکستانها و درختان زیتونی که خود نکاشته‌ای، و چون خورده سیر شوی،
۱۲
آنگاه به هوش باش مبادا خداوند را که تو را از سرزمین مصر، از آن خانۀ بندگی به در آورد، فراموش کنی.
۱۳
از یهوه، خدای خویش بترس و او را عبادت کن، و تنها به نام او سوگند بخور.
۱۴
خدایانِ غیر، یعنی خدایانِ اقوامِ پیرامونِ خود را پیروی مکن،
۱۵
زیرا یهوه خدای تو که در میان توست، خدایی غیور است، مبادا خشم یهوه خدایت بر تو افروخته شود و تو را از روی زمین نابود سازد.
۱۶
«یهوه خدای خود را میازما، چنانکه او را در مَسَّه آزمودی.
۱۷
فرمانهای یهوه خدای خود را، و شهادات و فرایض او را که به تو امر فرمود، نگاه دار.
۱۸
آنچه را که در نظر خداوند درست و نیکو است به جای آر، تا سعادتمند باشی و به آن سرزمین نیکو که خداوند سوگند خورد به پدرانت بدهد داخل شده، آن را تصرف کنی،
۱۹
و تا او دشمنانت را از پیش روی تو برانَد، چنانکه خداوند وعده فرموده است.
۲۰
«چون پسرت در آینده از تو بپرسد: ”مقصود از این شهادات و فرایض و قوانین که یهوه خدای ما به شما امر فرموده، چیست؟“
۲۱
آنگاه به پسر خود بگو: ”ما در مصر بندۀ فرعون بودیم. اما خداوند ما را با دستی نیرومند از آن سرزمین بیرون آورد.
۲۲
خداوند در برابر دیدگان ما آیات و معجزات عظیم و هولناک بر ضد مصر و فرعون و تمامی اهل خانه‌اش نمایان ساخت
۲۳
و ما را از آنجا بیرون آورد تا به سرزمینی که برای پدرانمان سوگند خورده بود که به ما ببخشَد، درآورَد.
۲۴
پس خداوند به ما فرمان داد تا همۀ این فرایض را به جای آریم و از یهوه خدای خود بترسیم، تا همیشه سعادتمند باشیم و ما را زنده نگاه دارد، چنانکه تا امروز شده است.
۲۵
پارسایی ما به این خواهد بود که تمامی این فرمانها را در حضور یهوه خدای خود به‌دقّت به جا آوریم، همان‌گونه که ما را امر فرموده است.“
تثنييه ۶:1
تثنييه ۶:2
تثنييه ۶:3
تثنييه ۶:4
تثنييه ۶:5
تثنييه ۶:6
تثنييه ۶:7
تثنييه ۶:8
تثنييه ۶:9
تثنييه ۶:10
تثنييه ۶:11
تثنييه ۶:12
تثنييه ۶:13
تثنييه ۶:14
تثنييه ۶:15
تثنييه ۶:16
تثنييه ۶:17
تثنييه ۶:18
تثنييه ۶:19
تثنييه ۶:20
تثنييه ۶:21
تثنييه ۶:22
تثنييه ۶:23
تثنييه ۶:24
تثنييه ۶:25
تثنييه 1 / تثنييه 1
تثنييه 2 / تثنييه 2
تثنييه 3 / تثنييه 3
تثنييه 4 / تثنييه 4
تثنييه 5 / تثنييه 5
تثنييه 6 / تثنييه 6
تثنييه 7 / تثنييه 7
تثنييه 8 / تثنييه 8
تثنييه 9 / تثنييه 9
تثنييه 10 / تثنييه 10
تثنييه 11 / تثنييه 11
تثنييه 12 / تثنييه 12
تثنييه 13 / تثنييه 13
تثنييه 14 / تثنييه 14
تثنييه 15 / تثنييه 15
تثنييه 16 / تثنييه 16
تثنييه 17 / تثنييه 17
تثنييه 18 / تثنييه 18
تثنييه 19 / تثنييه 19
تثنييه 20 / تثنييه 20
تثنييه 21 / تثنييه 21
تثنييه 22 / تثنييه 22
تثنييه 23 / تثنييه 23
تثنييه 24 / تثنييه 24
تثنييه 25 / تثنييه 25
تثنييه 26 / تثنييه 26
تثنييه 27 / تثنييه 27
تثنييه 28 / تثنييه 28
تثنييه 29 / تثنييه 29
تثنييه 30 / تثنييه 30
تثنييه 31 / تثنييه 31
تثنييه 32 / تثنييه 32
تثنييه 33 / تثنييه 33
تثنييه 34 / تثنييه 34