A A A A A
×

2014 کتاب مقدس فارسی

تثنييه ۲۶

۱
«چون به سرزمینی که یهوه خدایتان به شما به ملکیت می‌بخشد، داخل شدید و آن را تصرف کرده، در آن ساکن گشتید،
۲
آنگاه مقداری از نوبر تمامی محصول زمین را که از سرزمینی که یهوه خدایتان به شما می‌دهد برداشت می‌کنید، در سبدی بگذارید و به مکانی که یهوه خدایتان برمی‌گزیند تا نام خود را در آن ساکن سازد، بروید.
۳
و نزد کاهنی که در آن روزها باشد رفته، به او بگویید: ”امروز به یهوه خدایت اعلام می‌دارم که به آن سرزمین که یهوه برای پدران ما سوگند خورد که به ما بدهد، داخل شده‌ام.“
۴
آنگاه کاهن سبد را از دست شما گرفته، پیش مذبح یهوه خدایتان بگذارد.
۵
سپس در حضور یهوه خدای خود اقرار کرده، بگویید: ”جَدّ من اَرامی آواره‌ای بود که با شماری اندک به مصر فرود شده، در آنجا غربت اختیار کرد و به قومی بزرگ و نیرومند و بی‌شمار بدل گشت.
۶
اما مصریان با ما بدرفتاری کرده، آزارمان دادند و ما را به بیگاری گرفتند.
۷
آنگاه نزد یهوه خدای پدران خویش فریاد برآوردیم، و خداوند صدای ما را شنید و مشقت و محنت و مظلومیت ما را دید.
۸
و خداوند ما را به دست نیرومند و بازوی افراشته، و با اعمال بس مَهیب و آیات و معجزات از مصر بیرون آورد
۹
و به این مکان درآورد، و سرزمینی را که شیر و شهد در آن جاری است به ما بخشید.
۱۰
هان اکنون من نوبر محصول زمینی را که تو ای خداوند به من داده‌ای، آورده‌ام.“ و آن سبد را در حضور یهوه خدای خود بگذارید و یهوه خدایتان را پرستش کنید.
۱۱
سپس همراه لاویان و نیز غریبانی که در میان شمایند، به‌خاطر همۀ چیزهای نیکویی که یهوه خدایتان به شما و به خاندانتان بخشیده است، شادی کنید.
۱۲
«در سال سوّم که سال ده‌یک است، چون از پرداخت ده‌یکِ محصولِ خود فارغ شده، آن را به لاویان و غریبان و یتیمان و بیوه‌زنان دادید تا در اندرون شهرهای شما بخورند و سیر شوند،
۱۳
آنگاه در پیشگاه یهوه خدایتان چنین بگویید: ”بنا بر تمامی فرامینی که به من امر فرمودی، موقوفات را از خانۀ خویش به در کردم، و آنها را به لاویان و غریبان و یتیمان و بیوه‌زنان دادم. از فرمانهای تو سر نپیچیده، هیچ‌یک از آنها را فراموش نکردم.
۱۴
به هنگامِ سوگواری خود از آن نخوردم، و آنگاه که نجس بودم از آن برنگرفتم، و چیزی از آن به مردگان وقف نکردم. بلکه کلام یهوه خدایم را اطاعت کردم، و مطابق هرآنچه به من فرمان دادی به عمل آوردم.
۱۵
از مسکن مقدس خود، از آسمان، بنگر و قوم خود اسرائیل و زمینی را که بنا بر سوگند خود برای پدران ما به ما بخشیدی برکت عطا فرما، همان سرزمین را که شیر و شهد در آن جاری است.“
۱۶
«امروز یهوه خدایتان به شما فرمان می‌دهد که این فرایض و قوانین را به جای آورید. پس به هوش باشید تا آنها را به تمامی دل و تمامی جان خود به جا آورید.
۱۷
شما امروز اعلام کردید که یهوه خدای شماست، و اینکه در راههای او گام خواهید زد و فرایض و فرامین و قوانین او را به جای آورده، صدای او را خواهید شنید.
۱۸
و خداوند امروز اعلام می‌کند که شما قومی هستید که گنج اوست، چنانکه به شما وعده فرمود، و اینکه باید از همۀ فرمانهای او اطاعت کنید،
۱۹
و اینکه شما را در ستایش و شهرت و شکوه از تمامی قومهایی که آفریده است برتر خواهد ساخت، و همان‌گونه که وعده داده است، برای یهوه خدای خویش قومی مقدس خواهید بود.»
تثنييه ۲۶:1
تثنييه ۲۶:2
تثنييه ۲۶:3
تثنييه ۲۶:4
تثنييه ۲۶:5
تثنييه ۲۶:6
تثنييه ۲۶:7
تثنييه ۲۶:8
تثنييه ۲۶:9
تثنييه ۲۶:10
تثنييه ۲۶:11
تثنييه ۲۶:12
تثنييه ۲۶:13
تثنييه ۲۶:14
تثنييه ۲۶:15
تثنييه ۲۶:16
تثنييه ۲۶:17
تثنييه ۲۶:18
تثنييه ۲۶:19
تثنييه 1 / تثنييه 1
تثنييه 2 / تثنييه 2
تثنييه 3 / تثنييه 3
تثنييه 4 / تثنييه 4
تثنييه 5 / تثنييه 5
تثنييه 6 / تثنييه 6
تثنييه 7 / تثنييه 7
تثنييه 8 / تثنييه 8
تثنييه 9 / تثنييه 9
تثنييه 10 / تثنييه 10
تثنييه 11 / تثنييه 11
تثنييه 12 / تثنييه 12
تثنييه 13 / تثنييه 13
تثنييه 14 / تثنييه 14
تثنييه 15 / تثنييه 15
تثنييه 16 / تثنييه 16
تثنييه 17 / تثنييه 17
تثنييه 18 / تثنييه 18
تثنييه 19 / تثنييه 19
تثنييه 20 / تثنييه 20
تثنييه 21 / تثنييه 21
تثنييه 22 / تثنييه 22
تثنييه 23 / تثنييه 23
تثنييه 24 / تثنييه 24
تثنييه 25 / تثنييه 25
تثنييه 26 / تثنييه 26
تثنييه 27 / تثنييه 27
تثنييه 28 / تثنييه 28
تثنييه 29 / تثنييه 29
تثنييه 30 / تثنييه 30
تثنييه 31 / تثنييه 31
تثنييه 32 / تثنييه 32
تثنييه 33 / تثنييه 33
تثنييه 34 / تثنييه 34