A A A A A
×

2014 کتاب مقدس فارسی

تثنييه ۱۸

۱
«لاویانِ کاهن، و به‌واقع، همۀ قبیلۀ لاوی را نصیب و میراثی با اسرائیل نخواهد بود. میراث ایشان آن است که از هدایای اختصاصی خداوند بخورند.
۲
آری، ایشان را در میان برادرانشان میراثی نیست، زیرا خداوند میراث ایشان است، چنانکه بدیشان وعده فرمود.
۳
این است حق کاهنان از قوم، یعنی از آنان که قربانی، خواه از گاو و خواه از گوسفند تقدیم می‌کنند: آنان باید شانه، دو بناگوش و شکمبه را به کاهنان بدهند.
۴
همچنین نوبر غلات و شراب تازه و روغن، و اوّل‌چینِ پشم گوسفندان خود را به ایشان بدهید،
۵
زیرا یهوه خدایتان لاوی را از میان همۀ قبایل شما برگزیده است تا او و پسرانش همواره در نام خداوند به خدمت بایستند.
۶
«هرگاه یکی از لاویان، از یکی از شهرهای شما، از هر جایی در اسرائیل که محل سکونت اوست، به میل خود به مکانی که خداوند برمی‌گزیند برود،
۷
و همچون دیگر برادران لاوی خود که در آنجا در حضور خداوند به خدمت می‌ایستند، به نام یهوه خدای خود خدمت کند،
۸
او نیز می‌تواند از سهم برابر خوراک برخوردار شود، صرف‌نظر از پولی که از فروش اموال خانوادگی خود عایدش شده باشد.
۹
«چون به سرزمینی که یهوه خدایتان به شما می‌دهد، درآیید، نباید آداب و رسوم کراهت‌آور اقوام آنجا را بیاموزید.
۱۰
در میان شما کسی یافت نشود که پسر یا دختر خود را بر آتش قربانی کند، و نه فالگیر یا غیبگو، و نه افسونگر یا جادوگر
۱۱
یا ساحِر، و نه مشورت‌کننده با ارواح، یا رَمال و یا کسی که با مردگان گفتگو کند.
۱۲
زیرا هر که این کارها را می‌کند، خداوند از او کراهت دارد، و به سبب همین اعمال قبیح است که یهوه خدایتان این اقوام را از برابر شما بیرون می‌رانَد.
۱۳
شما در حضور یهوه خدایتان بی‌عیب باشید،
۱۴
زیرا این اقوام که شما سرزمینشان را تصرف خواهید کرد، به سخنِ غیبگویان و فالگیران گوش فرا می‌دهند. اما در خصوص شما، یهوه خدایتان اجازه نمی‌دهد چنین کنید.
۱۵
«یهوه خدایتان، از میان شما، پیامبری همانند من، از برادرانتان، برای شما بر خواهد انگیخت؛ به اوست که باید گوش فرا دهید،
۱۶
چنانکه در حوریب، در روز گرد‌هم‌آیی از یهوه خدای خود درخواست کرده، گفتید: ”صدای یهوه خدای خود را دیگر نشنویم و این آتش عظیم را نبینیم، مبادا بمیریم.“
۱۷
پس خداوند به من گفت: ”آنچه می‌گویند نیکوست.
۱۸
نبی‌ای برای ایشان از میان برادرانشان همچون تو بر خواهم انگیخت و کلام خود را در دهان وی خواهم نهاد، تا هرآنچه به او فرمان می‌دهم به ایشان بازگوید.
۱۹
هر که سخنان مرا که او به نام من خواهد گفت نشنود، من خود از او بازخواست خواهم کرد.
۲۰
اما اگر نبی‌ای خودسرانه به نام من سخنی بگوید که من به گفتنش فرمان نداده‌ام، یا به نام خدایانِ غیر سخن گوید، آن نبی باید کشته شود.“
۲۱
ممکن است با خود بگویید: ”سخنی را که خداوند نگفته است چگونه تشخیص دهیم؟“
۲۲
هنگامی که نبی‌ای به نام خداوند سخن می‌گوید، اگر کلام او به انجام نرسد و واقع نشود، کلام او از طرفِ خداوند نبوده، بلکه نبی خودسرانه آن را گفته است. پس از او مترسید.
تثنييه ۱۸:1
تثنييه ۱۸:2
تثنييه ۱۸:3
تثنييه ۱۸:4
تثنييه ۱۸:5
تثنييه ۱۸:6
تثنييه ۱۸:7
تثنييه ۱۸:8
تثنييه ۱۸:9
تثنييه ۱۸:10
تثنييه ۱۸:11
تثنييه ۱۸:12
تثنييه ۱۸:13
تثنييه ۱۸:14
تثنييه ۱۸:15
تثنييه ۱۸:16
تثنييه ۱۸:17
تثنييه ۱۸:18
تثنييه ۱۸:19
تثنييه ۱۸:20
تثنييه ۱۸:21
تثنييه ۱۸:22
تثنييه 1 / تثنييه 1
تثنييه 2 / تثنييه 2
تثنييه 3 / تثنييه 3
تثنييه 4 / تثنييه 4
تثنييه 5 / تثنييه 5
تثنييه 6 / تثنييه 6
تثنييه 7 / تثنييه 7
تثنييه 8 / تثنييه 8
تثنييه 9 / تثنييه 9
تثنييه 10 / تثنييه 10
تثنييه 11 / تثنييه 11
تثنييه 12 / تثنييه 12
تثنييه 13 / تثنييه 13
تثنييه 14 / تثنييه 14
تثنييه 15 / تثنييه 15
تثنييه 16 / تثنييه 16
تثنييه 17 / تثنييه 17
تثنييه 18 / تثنييه 18
تثنييه 19 / تثنييه 19
تثنييه 20 / تثنييه 20
تثنييه 21 / تثنييه 21
تثنييه 22 / تثنييه 22
تثنييه 23 / تثنييه 23
تثنييه 24 / تثنييه 24
تثنييه 25 / تثنييه 25
تثنييه 26 / تثنييه 26
تثنييه 27 / تثنييه 27
تثنييه 28 / تثنييه 28
تثنييه 29 / تثنييه 29
تثنييه 30 / تثنييه 30
تثنييه 31 / تثنييه 31
تثنييه 32 / تثنييه 32
تثنييه 33 / تثنييه 33
تثنييه 34 / تثنييه 34