A A A A A
×

2014 کتاب مقدس فارسی

تثنييه ۱۰

۱
«در آن هنگام خداوند مرا گفت: ”دو لوح سنگی دیگر همانند لوحهای نخست برای خود بتراش و بر فراز کوه به حضور من بیا. صندوقی از چوب نیز برای خود بساز.
۲
من کلمات لوحهای نخست را که شکستی، بر این لوحها خواهم نوشت، و تو باید آنها را در صندوق بگذاری.“
۳
پس صندوقی از چوب اقاقیا ساختم و دو لوح سنگی همانند لوحهای نخست تراشیدم و آن دو لوح را به دست گرفته، به کوه برآمدم.
۴
آنگاه خداوند آن ده فرمان را که در کوه در روز گردهم‌آیی از میان آتش به شما گفته بود مطابق نگارش نخستین بر روی آن لوحها نوشت و آنها را به من داد.
۵
آنگاه روی گردانیده، از کوه فرود آمدم، و لوحها را در صندوقی که ساخته بودم نهادم. و در آنجا هستند، همان‌گونه که خداوند مرا امر فرموده بود.»
۶
(بنی‌اسرائیل از بِئیروت بنی‌یَعَقان به موسیرَه کوچ کردند. در آنجا هارون درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد؛ و پسرش اِلعازار به جای وی کهانت می‌کرد.
۷
از آنجا به جُدجودَه و از جُدجودَه به یُطباتا، سرزمینی با نهرهای آب کوچ کردند.
۸
در آن هنگام خداوند قبیلۀ لاوی را جدا کرد تا صندوق عهد خداوند را حمل کنند و در حضور خداوند به خدمت بایستند، و به نام او برکت دهند، چنانکه تا به امروز چنین است.
۹
از این روست که لاوی را در میان برادران خود نصیب و میراثی نیست؛ زیرا خداوند میراث اوست، چنانکه یهوه خدایتان به او گفته بود.)
۱۰
«پس من همچون روزهای نخست، چهل روز و چهل شب در کوه ماندم. و این بار نیز خداوند مرا اجابت کرد، و خداوند نخواست شما را نابود کند.
۱۱
خداوند مرا گفت: ”برخیز و پیشاپیش این قوم روانه شو تا به سرزمینی که به پدرانشان سوگند خوردم که به ایشان بدهم، درآیند و آن را به تصرف آورند.“
۱۲
«و اکنون ای اسرائیل، یهوه خدایت از تو چه می‌خواهد، جز آنکه از یهوه خدایت بترسی و در همۀ راههایش گام برداری و او را دوست بداری و یهوه خدای خود را به تمامی دل و تمامی جان خود عبادت کنی،
۱۳
و فرمانهای خداوند و فرایض او را که من امروز برای خیریت تو به تو امر می‌فرمایم نگاه داری.
۱۴
اینک آسمان، آری بلندترین آسمانها، از آنِ یهوه خدای توست، و نیز زمین و هرآنچه در آن است.
۱۵
با این همه، خداوند دل در پدران شما بست و ایشان را محبت کرد و پس از ایشان نسل ایشان، یعنی شما را از میان همۀ قومها برگزید، چنانکه امروز شده است.
۱۶
پس دلهای خود را ختنه کنید و دیگر گردنکشی منمایید.
۱۷
زیرا یهوه خدای شما خدای خدایان و رَب‌الارباب است، خدای عظیم و قادر و مَهیب که نه طرفداری می‌کند و نه رشوه می‌گیرد.
۱۸
یتیمان و بیوه‌زنان را دادرسی می‌کند و غریبان را دوست داشته، خوراک و پوشاک به ایشان می‌دهد.
۱۹
پس شما نیز غریبان را دوست بدارید، زیرا که خود در سرزمین مصر غریب بودید.
۲۰
از یهوه خدای خود بترسید و او را عبادت کنید. به او بچسبید و به نام او سوگند یاد کنید.
۲۱
او را تنها بستایید. اوست خدای شما که این کارهای عظیم و مَهیب را که به چشم خود دیدید برای شما انجام داده است.
۲۲
پدران شما هفتاد تن بودند که به مصر فرود شدند و اکنون یهوه خدایتان شما را چون ستارگان آسمان کثیر گردانیده است.
تثنييه ۱۰:1
تثنييه ۱۰:2
تثنييه ۱۰:3
تثنييه ۱۰:4
تثنييه ۱۰:5
تثنييه ۱۰:6
تثنييه ۱۰:7
تثنييه ۱۰:8
تثنييه ۱۰:9
تثنييه ۱۰:10
تثنييه ۱۰:11
تثنييه ۱۰:12
تثنييه ۱۰:13
تثنييه ۱۰:14
تثنييه ۱۰:15
تثنييه ۱۰:16
تثنييه ۱۰:17
تثنييه ۱۰:18
تثنييه ۱۰:19
تثنييه ۱۰:20
تثنييه ۱۰:21
تثنييه ۱۰:22
تثنييه 1 / تثنييه 1
تثنييه 2 / تثنييه 2
تثنييه 3 / تثنييه 3
تثنييه 4 / تثنييه 4
تثنييه 5 / تثنييه 5
تثنييه 6 / تثنييه 6
تثنييه 7 / تثنييه 7
تثنييه 8 / تثنييه 8
تثنييه 9 / تثنييه 9
تثنييه 10 / تثنييه 10
تثنييه 11 / تثنييه 11
تثنييه 12 / تثنييه 12
تثنييه 13 / تثنييه 13
تثنييه 14 / تثنييه 14
تثنييه 15 / تثنييه 15
تثنييه 16 / تثنييه 16
تثنييه 17 / تثنييه 17
تثنييه 18 / تثنييه 18
تثنييه 19 / تثنييه 19
تثنييه 20 / تثنييه 20
تثنييه 21 / تثنييه 21
تثنييه 22 / تثنييه 22
تثنييه 23 / تثنييه 23
تثنييه 24 / تثنييه 24
تثنييه 25 / تثنييه 25
تثنييه 26 / تثنييه 26
تثنييه 27 / تثنييه 27
تثنييه 28 / تثنييه 28
تثنييه 29 / تثنييه 29
تثنييه 30 / تثنييه 30
تثنييه 31 / تثنييه 31
تثنييه 32 / تثنييه 32
تثنييه 33 / تثنييه 33
تثنييه 34 / تثنييه 34