A A A A A
2014 کتاب مقدس فارسی

اول قرنتيان ۱۴

۱
طریق محبت را پیروی کنید و با اشتیاق تمام در پی تجلیات روح باشید، بخصوص اینکه نبوّت کنید.
۲
زیرا آن که به زبانِ غیر سخن می‌گوید، نه با انسانها بلکه با خدا سخن می‌گوید. زیرا هیچ‌کس سخنش را درک نمی‌کند؛ او به واسطۀ روح، رازها را بیان می‌کند.
۳
امّا آن که نبوّت می‌کند، با انسانهای دیگر برای بنا، تشویق و تسلی‌شان سخن می‌گوید.
۴
آن که به زبانِ غیر سخن می‌گوید خود را بنا می‌کند، امّا آن که نبوّت می‌کند باعث بنای کلیسا می‌شود.
۵
آرزوی من این است که همۀ شما به زبانهای غیر سخن بگویید، امّا بیشتر می‌خواهم که نبوّت کنید. آن که نبوّت می‌کند، بزرگتر است از آن که به زبانهای غیر سخن می‌گوید، مگر اینکه ترجمه کند تا باعث بنای کلیسا شود.
۶
حال ای برادران، اگر من نزد شما بیایم و به زبانهای غیر سخن بگویم، چه نفعی به شما خواهم رسانید، مگر اینکه مکاشفه یا معرفت یا نبوّت یا تعلیمی برایتان داشته باشم؟
۷
حتی سازهای بی‌جانی چون نی و چنگ اگر نواهای مشخص بر نیاورند، چگونه می‌توان تشخیص داد چه آهنگی نواخته می‌شود؟
۸
اگر شیپور آوای مشخص ندهد، چه کسی مهیای جنگ می‌شود؟
۹
در مورد شما نیز چنین است. اگر به زبان خود کلماتی مفهوم نگویید، چگونه می‌توان فهمید که چه می‌گویید؟ در آن صورت، بدین می‌مانَد که با هوا سخن بگویید.
۱۰
بی‌شک در جهان انواع زبانها وجود دارد، امّا هیچ‌یک بی‌معنی نیست.
۱۱
پس من اگر نتوانم معنی گفتار دیگری را بفهمم، نسبت به او بیگانه‌ام و او نیز نسبت به من.
۱۲
در مورد شما نیز چنین است. از آنجا که مشتاق تجلیات روح هستید، بکوشید که در بنای کلیسا ترقّی کنید.
۱۳
از این رو، آن که به زبان غیر سخن می‌گوید باید دعا کند تا گفتار خود را ترجمه نماید.
۱۴
زیرا اگر من به زبانِ غیر دعا کنم، روحم دعا می‌کند، امّا عقلم بهره‌ای نمی‌برد.
۱۵
پس چه باید بکنم؟ به روح دعا خواهم کرد و به عقل نیز دعا خواهم کرد؛ به روح سرود خواهم خواند و به عقل نیز خواهم خواند.
۱۶
در غیر این صورت، اگر تو در روح به شکرگزاری مشغول باشی، چگونه کسی که زبانت را نمی‌فهمد به شکرگزاری تو آمین بگوید؟ چرا که نمی‌داند چه می‌گویی!
۱۷
زیرا تو براستی نیکو شکر می‌کنی، امّا شکر تو باعث بنای دیگری نمی‌شود.
۱۸
خدا را شکر می‌کنم که بیش از همۀ شما به زبانهای غیر سخن می‌گویم؛
۱۹
امّا در کلیسا ترجیح می‌دهم پنج کلمه با عقل خود سخن بگویم که دیگران را تعلیم داده باشم، تا اینکه هزاران کلمه به زبانهای غیر بگویم.
۲۰
ای برادران، در درک و فهم کودک نباشید، بلکه در بدی کردن کودک باشید. برعکس، در درک و فهم بالغ باشید.
۲۱
در شریعت چنین نوشته شده است: «خداوند چنین می‌گوید، ”به زبانهای غریب و با لبهای بیگانگان با این قوم سخن خواهم گفت. با این همه به من گوش نخواهند گرفت.“‌»
۲۲
پس زبانهای غیر، نشانه‌ای است نه در مورد ایمانداران بلکه در مورد بی‌ایمانان؛ امّا نبوّت نشانه‌ای در مورد ایمانداران است و نه بی‌ایمانان.
۲۳
بنابراین، اگر همۀ اعضای کلیسا گرد ‌هم آیند و همه به زبانهای غیر سخن گویند، و در این حین اشخاص ناآگاه یا بی‌ایمان به مجلس درآیند، آیا نخواهند گفت که شما دیوانه‌اید؟
۲۴
امّا اگر شخصی بی‌ایمان یا ناآگاه در حینی که همه نبوّت می‌کنند به مجلس درآید، از سوی همگان مجاب خواهد شد که گناهکار است، و مورد قضاوت همه قرار گرفته،
۲۵
رازهای دلش آشکار خواهد شد. آنگاه روی بر زمین نهاده، خدا را پرستش خواهد کرد و تصدیق خواهد نمود که: «براستی خدا در میان شماست.»
۲۶
پس مقصود چیست، ای برادران؟ هنگامی که گرد ‌هم می‌آیید، هر کس سرودی، تعلیمی، مکاشفه‌ای، زبانی و یا ترجمه‌ای دارد. اینها همه باید برای بنای کلیسا به کار رود.
۲۷
اگر کسی به زبان غیر سخن بگوید، دو یا حداکثر سه تن، آن هم به نوبت سخن بگویند و کسی نیز ترجمه کند.
۲۸
امّا اگر مترجمی نباشد، او باید در کلیسا خاموش بماند و با خود و خدا سخن گوید.
۲۹
و از انبیا، دو یا سه تن نبوّت کنند و دیگران گفتار آنها را بسنجند.
۳۰
و اگر فردی دیگر که در آنجا نشسته مکاشفه‌ای دریافت کند، فرد نخست سکوت اختیار نماید.
۳۱
زیرا همه می‌توانید به نوبت نبوّت کنید تا همه تعلیم یابند و همه تشویق شوند.
۳۲
روحِ انبیا مطیع انبیاست.
۳۳
زیرا خدا، نه خدای بی‌نظمی، بلکه خدای صلح و آرامش است، همان‌گونه که در همۀ کلیساهای مقدسین چنین است.
۳۴
زنان باید در کلیسا خاموش بمانند. آنان مجاز به سخن گفتن نیستند، بلکه باید چنانکه شریعت می‌گوید، مطیع باشند.
۳۵
اگر دربارۀ مطلبی سؤالی دارند، از شوهر خود در خانه بپرسند؛ زیرا برای زن شایسته نیست در کلیسا سخن بگوید.
۳۶
آیا کلام خدا از شما سرچشمه گرفته یا تنها به شما رسیده است؟
۳۷
اگر کسی خود را نبی یا فردی روحانی می‌داند، تصدیق کند که آنچه به شما می‌نویسم فرمانی است از جانب خداوند.
۳۸
اگر کسی این را نپذیرد، خودش نیز پذیرفته نخواهد شد.
۳۹
پس ای برادرانِ من، با اشتیاق تمام در پی نبوّت کردن باشید و سخن گفتن به زبانهای غیر را منع مکنید.
۴۰
امّا همه چیز باید به شایستگی و با نظم و ترتیب انجام شود.
اول قرنتيان ۱۴:1
اول قرنتيان ۱۴:2
اول قرنتيان ۱۴:3
اول قرنتيان ۱۴:4
اول قرنتيان ۱۴:5
اول قرنتيان ۱۴:6
اول قرنتيان ۱۴:7
اول قرنتيان ۱۴:8
اول قرنتيان ۱۴:9
اول قرنتيان ۱۴:10
اول قرنتيان ۱۴:11
اول قرنتيان ۱۴:12
اول قرنتيان ۱۴:13
اول قرنتيان ۱۴:14
اول قرنتيان ۱۴:15
اول قرنتيان ۱۴:16
اول قرنتيان ۱۴:17
اول قرنتيان ۱۴:18
اول قرنتيان ۱۴:19
اول قرنتيان ۱۴:20
اول قرنتيان ۱۴:21
اول قرنتيان ۱۴:22
اول قرنتيان ۱۴:23
اول قرنتيان ۱۴:24
اول قرنتيان ۱۴:25
اول قرنتيان ۱۴:26
اول قرنتيان ۱۴:27
اول قرنتيان ۱۴:28
اول قرنتيان ۱۴:29
اول قرنتيان ۱۴:30
اول قرنتيان ۱۴:31
اول قرنتيان ۱۴:32
اول قرنتيان ۱۴:33
اول قرنتيان ۱۴:34
اول قرنتيان ۱۴:35
اول قرنتيان ۱۴:36
اول قرنتيان ۱۴:37
اول قرنتيان ۱۴:38
اول قرنتيان ۱۴:39
اول قرنتيان ۱۴:40
اول قرنتيان 1 / اولقر 1
اول قرنتيان 2 / اولقر 2
اول قرنتيان 3 / اولقر 3
اول قرنتيان 4 / اولقر 4
اول قرنتيان 5 / اولقر 5
اول قرنتيان 6 / اولقر 6
اول قرنتيان 7 / اولقر 7
اول قرنتيان 8 / اولقر 8
اول قرنتيان 9 / اولقر 9
اول قرنتيان 10 / اولقر 10
اول قرنتيان 11 / اولقر 11
اول قرنتيان 12 / اولقر 12
اول قرنتيان 13 / اولقر 13
اول قرنتيان 14 / اولقر 14
اول قرنتيان 15 / اولقر 15
اول قرنتيان 16 / اولقر 16