A A A A A
×

2014 کتاب مقدس فارسی

متی ۲۵

۱
«در آن روز، پادشاهی آسمان همچون ده باکره خواهد بود که چراغهای خود را برداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند.
۲
پنج تن از آنان دانا و پنج تن دیگر نادان بودند.
۳
باکره‌های نادان چراغهای خود را برداشتند، امّا روغن با خود نبردند.
۴
ولی دانایان، با چراغهای خود ظرفهای پر از روغن نیز بردند.
۵
چون آمدن داماد به درازا کشید، چشمان همه سنگین شده، به خواب رفتند.
۶
در نیمه‌های شب، صدای بلندی به گوش رسید که می‌گفت: ”داماد می‌آید! به پیشواز او بروید!“
۷
آنگاه همۀ باکره‌ها بیدار شدند و چراغهای خود را آماده کردند.
۸
نادانان به دانایان گفتند: ”قدری از روغن خود به ما بدهید، چون چراغهای ما رو به خاموشی است.“
۹
امّا دانایان پاسخ دادند: ”نخواهیم داد، زیرا روغن برای همۀ ما کافی نخواهد بود. بروید و از فروشندگان برای خود بخرید.“
۱۰
امّا هنگامی که آنان برای خرید روغن رفته بودند، داماد سر رسید و باکره‌هایی که آماده بودند، با او به ضیافت عروسی درآمدند و در بسته شد.
۱۱
پس از آن، باکره‌های دیگر نیز رسیدند و گفتند: ”سرور ما، سرور ما، در بر ما بگشا!“
۱۲
امّا او به آنها گفت: ”آمین، به شما می‌گویم، من شما را نمی‌شناسم.“
۱۳
پس بیدار باشید، چون از آن روز و ساعت خبر ندارید.
۱۴
«همچنین پادشاهی آسمان مانند مردی خواهد بود که قصد سفر داشت. او خادمان خود را فرا خواند و اموال خویش به آنان سپرد؛
۱۵
به فراخور قابلیت هر خادم، به یکی پنج قنطار داد، به یکی دو و به دیگری یک قنطار. آنگاه راهی سفر شد.
۱۶
مردی که پنج قنطار گرفته بود، بی‌درنگ با آن به تجارت پرداخت و پنج قنطار دیگر سود کرد.
۱۷
بر همین منوال، آن که دو قنطار داشت، دو قنطار دیگر نیز به دست آورد.
۱۸
امّا آن که یک قنطار گرفته بود، رفت و زمین را کَند و پول ارباب خود را پنهان کرد.
۱۹
«پس از زمانی دراز، ارباب آن خادمان بازگشت و از آنان حساب خواست.
۲۰
مردی که پنج قنطار دریافت کرده بود، پنج قنطار دیگر را نیز با خود آورد و گفت: ”سرورا، به من پنج قنطار سپردی، این هم پنج قنطار دیگر که سود کرده‌ام.“
۲۱
سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“
۲۲
خادمی که دو قنطار گرفته بود نیز پیش آمد و گفت: ”به من دو قنطار سپردی، این هم دو قنطار دیگر که سود کرده‌ام.“
۲۳
سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“
۲۴
آنگاه خادمی که یک قنطار گرفته بود، نزدیک آمد و گفت: ”چون می‌دانستم مردی تندخو هستی، از جایی که نکاشته‌ای می‌دِرَوی و از جایی که نپاشیده‌ای جمع می‌کنی،
۲۵
پس ترسیدم و پول تو را در زمین پنهان کردم. این هم پول تو!“
۲۶
اما سرورش پاسخ داد: ”ای خادم بدکاره و تنبل! تو که می‌دانستی از جایی که نکاشته‌ام، می‌دِرَوَم و از جایی که نپاشیده‌ام، جمع می‌کنم،
۲۷
پس چرا پول مرا به صرّافان ندادی تا چون از سفر بازگردم آن را با سود پس گیرم؟
۲۸
آن قنطار را از او بگیرید و به آن که ده قنطار دارد بدهید.
۲۹
زیرا به هر که دارد، بیشتر داده خواهد شد تا به‌فراوانی داشته باشد؛ امّا آن که ندارد، همان که دارد نیز از او گرفته خواهد شد.
۳۰
این خادم بی‌فایده را به تاریکیِ بیرون افکنید، جایی که گریه و دندان بر هم ساییدن خواهد بود.“
۳۱
«هنگامی که پسر انسان با شکوه و جلال خود به همراه همۀ فرشتگان بیاید، بر تخت پرشکوه خود خواهد نشست
۳۲
و همۀ قومها در برابر او حاضر خواهند شد و او همچون شبانی که گوسفندها را از بزها جدا می‌کند، مردمان را به دو گروه تقسیم خواهد کرد؛
۳۳
گوسفندان را در سمت راست و بزها را در سمت چپ خود قرار خواهد داد.
۳۴
سپس به آنان که در سمت راست او هستند خواهد گفت: ”بیایید، ای برکت یافتگان از پدر من، و پادشاهی‌ای را به میراث یابید که از آغاز جهان برای شما آماده شده بود.
۳۵
زیرا گرسنه بودم، به من خوراک دادید؛ تشنه بودم، به من آب دادید؛ غریب بودم، به من جا دادید.
۳۶
عریان بودم، مرا پوشانیدید؛ مریض بودم، عیادتم کردید؛ در زندان بودم، به دیدارم آمدید.“
۳۷
آنگاه پارسایان پاسخ خواهند داد: ”سرور ما، کِی تو را گرسنه دیدیم و به تو خوراک دادیم، یا تشنه دیدیم و به تو آب دادیم؟
۳۸
کِی تو را غریب دیدیم و به تو جا دادیم و یا عریان، و تو را پوشانیدیم؟
۳۹
کِی تو را مریض و یا در زندان دیدیم و به دیدارت آمدیم؟“
۴۰
پادشاه در پاسخ خواهد گفت: ”آمین، به شما می‌گویم، آنچه برای یکی از کوچکترین برادران من کردید، در واقع برای من کردید.“
۴۱
آنگاه به آنان که در سمت چپ او هستند خواهد گفت: ”ای ملعونان، از من دور شوید و به آتش جاودانی روید که برای ابلیس و فرشتگان او آماده شده است،
۴۲
زیرا گرسنه بودم، خوراکم ندادید؛ تشنه بودم، آبم ندادید؛
۴۳
غریب بودم، جایم ندادید؛ عریان بودم، مرا نپوشانیدید؛ مریض و زندانی بودم، به دیدارم نیامدید.“
۴۴
آنان پاسخ خواهند داد: ”سرور ما، کی تو را گرسنه و تشنه و غریب و عریان و مریض و در زندان دیدیم و خدمتت نکردیم؟“
۴۵
در جواب خواهد گفت: ”آمین، به شما می‌گویم، آنچه برای یکی از این کوچکترینها نکردید، در واقع برای من نکردید.“
۴۶
پس آنان به مجازات جاودان داخل خواهند شد، امّا پارسایان به حیات جاودان.»
متی ۲۵:1
متی ۲۵:2
متی ۲۵:3
متی ۲۵:4
متی ۲۵:5
متی ۲۵:6
متی ۲۵:7
متی ۲۵:8
متی ۲۵:9
متی ۲۵:10
متی ۲۵:11
متی ۲۵:12
متی ۲۵:13
متی ۲۵:14
متی ۲۵:15
متی ۲۵:16
متی ۲۵:17
متی ۲۵:18
متی ۲۵:19
متی ۲۵:20
متی ۲۵:21
متی ۲۵:22
متی ۲۵:23
متی ۲۵:24
متی ۲۵:25
متی ۲۵:26
متی ۲۵:27
متی ۲۵:28
متی ۲۵:29
متی ۲۵:30
متی ۲۵:31
متی ۲۵:32
متی ۲۵:33
متی ۲۵:34
متی ۲۵:35
متی ۲۵:36
متی ۲۵:37
متی ۲۵:38
متی ۲۵:39
متی ۲۵:40
متی ۲۵:41
متی ۲۵:42
متی ۲۵:43
متی ۲۵:44
متی ۲۵:45
متی ۲۵:46
متی 1 / متی 1
متی 2 / متی 2
متی 3 / متی 3
متی 4 / متی 4
متی 5 / متی 5
متی 6 / متی 6
متی 7 / متی 7
متی 8 / متی 8
متی 9 / متی 9
متی 10 / متی 10
متی 11 / متی 11
متی 12 / متی 12
متی 13 / متی 13
متی 14 / متی 14
متی 15 / متی 15
متی 16 / متی 16
متی 17 / متی 17
متی 18 / متی 18
متی 19 / متی 19
متی 20 / متی 20
متی 21 / متی 21
متی 22 / متی 22
متی 23 / متی 23
متی 24 / متی 24
متی 25 / متی 25
متی 26 / متی 26
متی 27 / متی 27
متی 28 / متی 28