A A A A A
Facebook Instagram Twitter
Беларуская Біблія 2003

Прытчы 11



1
Няправільныя вагі — агідныя Го­спаду, а правільныя вагі ўпадабаньне Яму.
2
Прыйдзе пыхлівасьць, прыйдзе і ганьба; а са сьціплымі — мудрасьць.
3
Беззаганнасьць будзе кіраваць па­божнымі, а хітрасьць вераломных загубіць іх.
4
Не паможа багацьце ў дзень гневу; а праўда ўратуе ад сьмерці.
5
Праўда беззаганнага прастуе дарогу яму, а бязбожны ўпадзе ад бязбожнасьці сваёй.
6
Праўда пабожных ратуе іх, а бяз­божнікі будуць злоўлены беззаконьнем сваім.
7
Надзея бязбожніка зьнікае пры сьмерці, і спадзяваньне бязбожных зьнікае.
8
Праведніку ёсьць ратунак зь ня­годы, а замест яго трапляе ў яе бязбожны.
9
Вуснамі крывадушнік нішчыць блізкага свайго, а праведнікі пра­зорлівасьцю ратуюцца.
10
З дабрадзенства праведнікаў раду­ецца горад, а як гіне бязбожны — сьпявае.
11
Дабраславеньнем праведных уз­вышаецца горад, а вуснамі бязбожнікаў руйнуецца.
12
Недавумак пагарджае блізкім сваім; а разумны чалавек маўчыць.
13
Хто ходзіць у паклёпніках, той ад­крывае таямніцу; а верны чалавек яе ха­вае.
14
Дзе няма добрае рады, там зане­падае народ, а пры многіх радцах — даб­радзенствуе.
15
Ліха той сабе спрычыняе, хто па­ручаецца за староньняга; а хто ненавідзіць заруку, той у бясьпецы.
16
Жанчына з добрым норавам зда­бывае гонар, а працавітыя дасягаюць ба­гацьця.
17
Чалавек мілажальны дабрачыніць душы сваёй, а жорсткі сэрцам разбурае плоць сваю.
18
Бязбожны робіць справу ненад­зейную, а таму, хто сее праўду — узнага­рода пэўная.
19
Праведнасьць вядзе да жыцьця, а хто імкнецца да ліхога, імкнецца да сьмерці сваёй.
20
Агіда Госпаду — падступныя сэр­цам; а падабаецца Яму, хто ў бес­пахібнасьці ходзіць.
21
Можна паручыцца, што грэшнік не застанецца без пакараньня; а насеньне праведных уратуецца.
22
Што залатое колца ў лычы ў сьвіньні, тое жанчына прыгожая і — не­разумная.
23
Жаданьне праведных — толькі дабро, надзея бязбожных — гнеў.
24
Адзін сыпле шчодра і яму яшчэ дадаецца; а другі звыш меры ашчадлівы, і аднак жа бяднее.
25
Дабрачынная душа будзе насы­чана, і хто напойвае іншых, той і сам на­поены будзе.
26
Хто хавае ў сябе збожжа, таго на­род кляне; і дабраслаўляе таго, хто прадае.
27
Хто імкнецца да дабра, той шукае Божае ласкі; а хто шукае благога, да таго яно і прыходзіць.
28
Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе; а праведнікі, як лісьце, зазеляне­юць.
29
Хто разладжвае дом свой, успад­куе вецер, а неразумны будзе слугаваць мудраму.
30
Плод праведніка — дрэва жыцьця, а мудры яднае душы.
31
Так аддаецца на зямлі праведніку, тым болей бязбожнаму і грэшніку.