A A A A A
สุภาษิต ๒๗
อย่าคุยอวดถึงพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่ทราบว่าวันหนึ่งๆ จะนำอะไรมาให้บ้าง
จงให้คนอื่นสรรเสริญเจ้า และไม่ใช่ปากของเจ้าเอง ให้คนต่างด้าวสรรเสริญ และไม่ใช่ริมฝีปากของเจ้าเอง
หินก็หนัก และทรายก็มีน้ำหนัก แต่การยั่วเย้าของคนโง่ก็หนักกว่าทั้งสองอย่างนั้น
พระคัมภีร์ในประเทศไทย (THS) 2011

อย่าโอ้อวดเรื่องของวันพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่รู้ว่าในวันหนึ่งจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง
อย่ายกย่องตัวเองด้วยปากของเจ้าเอง ให้คนอื่นเป็นผู้ยกย่อง ไม่ใช่ด้วยริมฝีปากของเจ้าเอง
หินก็หนัก ทรายก็หนัก แต่การยั่วโมโหของคนโง่หนักยิ่งกว่าทั้งสองอย่างนั้น
พระคัมภีร์ในประเทศไทย (TNCV) 2007

ไม่​ต้อง​คุยโว​ถึง​วัน​พรุ่งนี้ เพราะ​เจ้า​ไม่​รู้​ว่า แต่ละวัน​จะ​เกิด​อะไรขึ้น​บ้าง
ให้​คนอื่น​เยินยอ​เจ้า ไม่ใช่​จาก​ปาก​ของ​เจ้าเอง ให้​คนอื่น​เยินยอ ไม่​ใช่​ออก​มา​จาก​ริมฝีปาก​ของ​เจ้าเอง
หินนั้น​หนัก ทราย​ก็​แบก​ยาก แต่​การ​ยุแหย่​ของ​คนโง่ ก็​หนัก​ยิ่งกว่า​สองสิ่งนั้น​อีก
พระคัมภีร์ในประเทศไทย (ERV) 2001

อย่าคุยอวดถึงพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่ทราบว่าวันหนึ่งๆจะนำอะไรมาให้บ้าง
จงให้คนอื่นสรรเสริญเจ้า และไม่ใช่ปากของเจ้าเอง ให้คนต่างถิ่นสรรเสริญ ไม่ใช่ริมฝีปากของเจ้าเอง
หินก็หนัก และทรายก็มีน้ำหนัก แต่การยั่วเย้าของคนโง่ ก็หนักยิ่งกว่าทั้งสองอย่างนั้น
พระคัมภีร์ในประเทศไทย (TH1971)

อย่าคุยอวดถึงพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่ทราบว่าวันหนึ่งๆจะนำอะไรมาให้บ้าง
จงให้คนอื่นสรรเสริญเจ้า และไม่ใช่ปากของเจ้าเอง ให้คนต่างถิ่นสรรเสริญ ไม่ใช่ริมฝีปากของเจ้าเอง
หินก็หนัก และทรายก็มีน้ำหนัก แต่ความกริ้วโกรธของคนโง่ก็หนักยิ่งหนักกว่าทั้งสองอย่างนั้น
พระคัมภีร์ในประเทศไทย 1940

คำ ตักเตือน และ คำสั่ง สอน ต่างๆ อย่า คุย อวด ถึง พรุ่งนี้ เพราะ เจ้า ไม่ ทราบ ว่า วัน หนึ่งๆ จะ นำ อะไร มา ให้ บ้าง
จง ให้ คน อื่น สรรเสริญ เจ้า และ ไม่ ใช่ ปากขอ ง เจ้า เอง ให้ คน ต่าง ถิ่น สรรเสริญ ไม่ ใช่ ริมฝีปาก ของ เจ้า เอง
หิน ก็ หนัก และ ทราย ก็ มี น้ำหนัก แต่ ความ กริ้ว โกรธ ของ คน โง่ ก็ หนัก ยิ่ง กว่า ทั้ง สอง อย่าง นั้น
พระคัมภีร์ในประเทศไทย Tok