A A A A A

2 Tarihler 1:1-17
1. VE Davudun oğlu Süleyman kırallığında kuvvet buldu, ve Allahı RAB onunla beraberdi, ve onu çok büyük etti.
2. Ve Süleyman bütün İsraile, binlerin ve yüzlerin başlarına, ve hâkimlere, ve bütün İsrailde her bir beye, atalar evlerinin başlarına söyledi.
3. Ve Süleyman, ve kendisile beraber bütün cemaat, Gibeonda olan yüksek yere gittiler; çünkü RABBİN kulu Musanın çölde yapmış olduğu Allahın toplanma çadırı orada idi.
4. Fakat Davud Allahın sandığını Kiryat-yearimden, onun için hazırladığı yere çıkarmıştı; çünkü Davud onun için Yeruşalimde bir çadır kurmuştu.
5. Ve Hurun oğlu, Urinin oğlu Betsalelin yapmış olduğu tunç mezbah, orada, RABBİN çadırı önünde idi; ve Süleyman ile cemaat orada RABBİ aramağa giderlerdi.
6. Ve Süleyman orada, RABBİN önünde, toplanma çadırı yanındaki tunç mezbaha çıktı, ve onun üzerinde bin yakılan takdime arzetti.
7. Allah o gece Süleymana görünüp ona dedi: Sana ne vereyim, iste.
8. Ve Süleyman Allaha dedi: Sen babam Davuda büyük inayet ettin, ve onun yerine beni kıral ettin.
9. Şimdi, ya RAB Allah, babam Davuda olan vadin doğru çıksın; çünkü sen beni çoklukça yerin tozu gibi olan bir kavm üzerine kıral ettin.
10. Şimdi bana hikmet ve bilgi ver ki, bu kavmın önünde çıkıp gireyim; çünkü bu kadar büyük olan bu senin kavmına kim hükmedebilir?
11. Ve Allah Süleymana dedi: Mademki yüreğinde bu vardı, ve sen zenginlik, mal ve şeref, ve senden nefret edenlerin canını istemedin, ne de uzun ömür istedin; ancak seni üzerine kıral ettiğim kavmıma hükmedesin diye kendin için hikmet ve bilgi istedin;
12. hikmet ve bilgi sana verildi; ve ben sana öyle zenginlik, ve mal ve şeref vereceğim ki, senden önce olan kırallarda onun benzeri yoktu; ne de senden sonra onun benzeri olacaktır.
13. Ve Süleyman Gibeonda olan yüksek yerden, toplanma çadırının önünden Yeruşalime geldi; ve İsrail üzerine kırallık etti.
14. Ve Süleyman cenk arabaları ile atlılar topladı; ve kendisinin bin dört yüz arabası, ve on iki bin atlısı vardı; onları araba şehirlerine, ve Yeruşalime kıralın yanına koydu.
15. Ve kıral gümüşle altını Yeruşalimde taş mertebesine indirdi, ve erz ağaçlarını çoklukça Şefeladaki cemiz ağaçları gibi etti.
16. Ve Süleymanın atları Mısırdan getirilirdi; kıralın tüccar takımı onları sürü ile bir bedele alırlardı.
17. Ve bir cenk arabasını altı yüz, ve bir atı yüz elli şekel gümüşe, Mısırdan çıkarıp getirirlerdi; ve bütün Hittî kıralları için, ve Suriye kıralları için de böylece onların elile getirilirdi.

2 Tarihler 2:1-18
1. VE Süleyman RABBİN ismine bir ev, ve kendi kırallığı için bir ev yapmağa niyet etti.
2. Ve Süleyman yük taşıyan yetmiş bin adam, ve dağlarda taş kesen seksen bin adam, ve onların üzerinde iş başı olan üç bin altı yüz adam saydı.
3. Ve Süleyman Sur kıralı Hurama gönderip dedi: Babam Davuda yaptığın gibi, ve içinde oturmak için kendisine ev yapsın diye ona erz ağaçları gönderdiğin gibi, bana da öyle yap.
4. İşte, ben Allaha tahsis edeyim, ve onun önünde hoş kokulu buhur yakayım diye, Allahım RABBİN ismine bir ev yapacağım; ve o daimî huzur ekmeği için, ve sabah akşam, sebtlerde, ve ay başlarında, ve Allahımız RABBİN belli bayramlarında yakılan takdimeler için olacaktır. Bunlar İsrail üzerine ebedî kanundur.
5. Ve yapmak üzre olduğum ev büyüktür, çünkü Allahımız bütün ilâhlardan büyüktür.
6. Ve kimin kudreti var ki, ona bir ev yapsın? çünkü gök ve göklerin gökü onu alamaz. Ve ben kimim ki, ona bir ev yapayım? ancak onun önünde buhur yakmak için yapıyorum.
7. Ve şimdi, babam Davudun hazırlamış olduğu, Yahudada ve Yeruşalimde yanımda bulunan hünerli adamlarla beraber olmak üzre bana bir adam gönder, altın, ve gümüş, ve tunç, ve demir, ve erguvanî, ve kırmızı, ve lâcivert işlerinde hünerli olsun, ve her türlü oyma işlerini oyabilsin.
8. Ve bana Libnandan erz ağacı, ve servi, ve sandal ağacı gönder; çünkü bilirim ki, senin kulların Libnandan kereste kesmeği bilirler.
9. Ve işte, bana bol kereste hazırlasınlar diye kullarım senin kullarınla beraber olacaklar; çünkü yapacağım ev büyük ve şaşılacak bir şey olacaktır.
10. Ve işte, senin kullarına, kereste kesenlere, yirmi bin ölçek dövülmüş buğday, ve yirmi bin ölçek arpa, ve yirmi bin bat şarap, ve yirmi bin bat zeytin yağı veririm.
11. Ve Sur kıralı Huram, Süleymana gönderdiği yazı ile cevap verdi: RAB kavmını sevdiği için seni onların üzerine kıral etti.
12. Ve Huram dedi: RAB için bir ev, ve kendi kırallığı için bir ev yapacak olan basiret ve anlayış sahibi, akıllı bir oğlu kıral Davuda veren, gökü ve yeri yaratan RAB, İsrailin Allahı mubarek olsun.
13. Ve işte, senin hünerli adamlarınla ve baban efendim Davudun hünerli adamları ile beraber kendisine bir yer verilsin diye, hüner ve anlayış sahibi bir adamı, benim Huram Babayı gönderdim.
14. Dan kızlarından bir kadının oğludur, ve babası Surlu bir adamdı; altın, ve gümüş, tunç, demir, taş, ve kereste, erguvanî, lâcivert, ve ince keten, ve kırmızı işlemede, ve her çeşit oyma işinde, ve her çeşit icadda hünerlidir.
15. Ve efendimin söylemiş olduğu buğdayı ve arpayı, zeytin yağını ve şarabı kullarına göndersin;
16. ve sana lâzım olduğu kadar Libnandan kereste keseriz; ve onu sallarla denizden Yafaya kadar sana getiririz ve sen onu Yeruşalime çıkarırsın.
17. Ve Süleyman, babası Davudun İsrail diyarında olan bütün garipleri saydığı sayıdan sonra onları saydı; ve yüz elli üç bin altı yüz kişi bulundular.
18. Ve onlardan yük taşıyan yetmiş bin, ve dağlarda taş kesen seksen bin, ve kavmı işletmek için iş başı olarak üç bin altı yüz kişi koydu.

Mezmurlar 79:1-4
1. Asafın Mezmurudur. EY Allah, milletler senin mirasına girdi; Mukaddes mabedini murdar ettiler; Yeruşalimi taş yığınlarına döndürdüler,
2. Kullarının leşlerini yiyecek diye gök kuşlarına, Müttakilerinin etini yerin canavarlarına verdiler.
3. Yeruşalim çevresinde kanlarını su gibi akıttılar, Ve onları gömen yoktu.
4. Komşularımıza bir yüzkarası, Çevremizdekilere eğlence ve gülünç olduk.

Süleyman'ın Özdeyişleri 20:8-9
8. Hüküm tahtında oturan kıral, Her şerri gözlerile dağıtır.
9. Kim diyebilir: Yüreğimi temizledim, Günahımdan tahir oldum?

Elçilerin İşleri 11:1-30
1. YAHUDİYEDE olan resuller ile kardeşler Allah sözünü Milletlerin de kabul ettiklerini işittiler.
2. Petrus Yeruşalime çıkınca, sünnetli olanlar:
3. Sen sünnetsiz adamların yanına girdin, ve onlarla beraber yedin, diyerek kendisile çekiştiler.
4. Fakat Petrus söze başlıyarak onlara sırası ile anlatıp dedi:
5. Ben Yafa şehrinde dua etmekte idim. Vecit halinde bir rüyet gördüm; büyük çarşafa benzer bir kap dört köşesinden asılı olarak gökten iniyordu, ve ta yanıma kadar geldi.
6. Onun üzerine gözlerimi dikince düşündüm, ve yerin dört ayaklılarını, vahşi hayvanları, sürünen hayvanları ve gökün kuşlarını gördüm.
7. Ve bana: Petrus, kalk; boğazla da ye, diyen bir ses işittim.
8. Fakat dedim: Hâşâ, ya Rab! çünkü ağzıma bayağı ve murdar şey hiç girmemiştir.
9. Ve ses ikinci defa gökten cevap verdi: Allahın temizlediği şeyleri sen bayağı etme.
10. Ve üç defa bu vaki oldu, ve hepsi tekrar yukarı göke çekildi.
11. İşte, o anda Kayseriyeden bana gönderilen üç adam bulunduğumuz evin önünde durdular.
12. Ve Ruh bana hiç ayırt etmiyerek onlarla gitmemi söyledi. Bu altı kardeş de benimle geldiler, ve o adamın evine girdik;
13. o da meleği nasıl gördüğünü, ve evinde durup kendisine: Yafaya gönder, Petrus lâkaplı Simunu getirt;
14. sana sözler söyliyecektir; bütün evin ve sen onlarla kurtulacaksın, dediğini bize anlattı.
15. Ben de söylemeğe başlayınca, başlangıçta bize olduğu gibi, onlar üzerine de Ruhülkudüs indi.
16. Ve: Gerçi Yahya su ile vaftiz etti; fakat siz Ruhülkudüsle vaftiz edileceksiniz, diye Rabbin söylediği sözü hatırladım.
17. İmdi Rab İsa Mesihe iman ettiğimiz zaman, bize olduğu gibi, eğer onlara da ayni vergiyi Allah verdi ise, ben kim oluyordum ki, Allaha karşı durabileyim?
18. Onlar da bu şeyleri işitince sustular, ve Allaha hamdedip dediler: Öyle ise, Allah hayat için tövbeyi Milletlere de ihsan etti.
19. İmdi İstefanostan dolayı olan sıkıntı üzerine dağılmış olanlar, sözü Yahudilerden başka kimseye söylemiyerek Fenikeye, Kıbrısa ve Antakyaya kadar gittiler.
20. Fakat onlardan Kıbrıslı ve Kirineli olan bazıları Antakyaya geldikleri zaman, Rab İsayı müjdeliyerek Yunanlılara da söylediler.
21. Rabbin eli onlarla idi; ve bir çokları iman edip Rabbe döndüler.
22. Bunların haberi Yeruşalimde olan kilisenin kulağına irişti; ve Barnabası Antakyaya kadar gönderdiler;
23. vardığı zaman, Allahın inayetini görünce, sevindi, ve yürekten niyetle Rabbe yapışsınlar diye hepsini teşvik etti;
24. çünkü Ruhülkudüs ve imanla dolu iyi bir adamdı, ve çok halk Rabbe katıldı.
25. Ve kendisi Tarsusa Saulu aramağa gitti;
26. ve onu bulunca, Antakyaya getirdi. Ve vaki oldu ki, bütün bir yıl kilise ile bir arada toplandılar ve çok kimselere öğrettiler; ve şakirtlerin Hıristiyan diye çağırılması önce Antakyada oldu.
27. O günlerde Yeruşalimden Antakyaya bazı peygamberler indiler.
28. Bunlardan Agabus adlı biri kalkıp bütün dünya üzerinde büyük bir kıtlık olacağını Ruh vasıtası ile bildirdi; bu da Klavdiusun günlerinde oldu.
29. Şakirtler, her biri gücü yettiğine göre, Yahudiyede oturan kardeşlere yardım göndermeğe karar verdiler;
30. bunu da Barnabas ve Saul elile ihtiyarlara göndererek yaptılar.