A A A A A

2 Tarihler 7:1-22
1. VE Süleyman duayı bitirince, ateş gökten indi, ve yakılan takdimeyi, ve kurbanları yiyip bitirdi; ve RABBİN izzeti evi doldurdu.
2. Ve kâhinler RABBİN evine giremediler, çünkü RABBİN evi RABBİN izzetile dolu idi.
3. Ve ateş inmekte iken, ve RABBİN izzeti evin üzerinde iken, bütün İsrail oğulları bakmakta idiler; ve yüzleri üzerine yere, taş döşemenin üzerine kapanıp secde kıldılar, ve: Çünkü o iyidir; çünkü inayeti ebedîdir, diyerek RABBE şükrettiler.
4. O zaman kıral ve bütün kavm RABBİN önünde kurbanlar kestiler.
5. Ve kıral Süleyman kurban olarak yirmi iki bin öküz, ve yüz yirmi bin koyun takdim etti. Böylece kıral ve bütün kavm Allahın evini tahsis ettiler.
6. Ve kâhinler vazifeleri üzre durdular; Levililer de kıral Davudun RABBE şükretmek için (çünkü inayeti ebedîdir), onlarla hamdettiği zaman yapmış olduğu RABBİN musiki âletlerile durdular; ve kâhinler onların karşısında borular çaldılar; ve bütün İsrail ayakta duruyordu.
7. Ve Süleyman RAB evinin önündeki avlunun ortasını takdis etti; çünkü yakılan takdimelerini, ve selâmet takdimelerinin yağını orada arzetti, çünkü Süleymanın yapmış olduğu tunç mezbah yakılan takdimeyi, ve ekmek takdimesini, ve yağı alamadı.
8. O vakitte Süleyman, Hamata girilecek yerden, Mısır vadisine kadar olan bütün İsraille beraber, çok büyük bir cemaatla böylece yedi gün bayram etti.
9. Ve sekizinci günde mukaddes toplantı yaptılar; çünkü mezbahın tahsisini yedi gün olarak, ve bayramı yedi gün olarak tuttular.
10. Ve RABBİN Davuda, ve Süleymana, ve kavmı İsraile gösterdiği iyilikten dolayı sevinçli ve iyi yürekli olarak kavmı yedinci ayın yirmi üçüncü günü çadırlarına gönderdi.
11. Ve Süleyman RAB evini, ve kıral evini bitirdi; ve RAB evinde ve kendi evinde yapmak için kendi yüreğine gelen her şeyi muvaffakıyetle yaptı.
12. Ve RAB Süleymana geceleyin görünüp ona dedi: Duanı işittim, ve bu yeri kendime kurban evi diye seçtim.
13. Eğer gökleri kaparsam, ve yağmur olmazsa, eğer yeri yiyip bitirsin diye çekirgeye emredersem, ve kavmın arasına veba gönderirsem,
14. eğer ismimle çağırılan kavmım kendilerini alçaltırlarsa, ve dua edip yüzümü ararlarsa, ve kötü yollarından dönerlerse; o vakit gökten işiteceğim, ve onların suçunu bağışlıyacağım, ve memleketlerine sağlık vereceğim.
15. Şimdi bu yerde yapılan duayı gözlerim görücü ve kulaklarım işitici olacaktır.
16. Ve ebediyen ismim orada bulunsun diye, şimdi bu evi seçtim ve takdis ettim; ve gözlerim ve yüreğim bütün günler orada olacaktır.
17. Ve sen, baban Davudun önümde yürüdüğü gibi önümde yürürsen, ve bütün sana emrettiklerime göre yaparsan, ve hükümlerimi ve kanunlarımı tutarsan;
18. o zaman: İsrail üzerine hükmetmek için senden bir erkek eksik olmıyacaktır, diye baban Davudla ahdettiğim gibi senin kırallığının tahtını pekiştiririm.
19. Fakat eğer siz saparsanız, ve önünüze koyduğum kanunlarımı ve emirlerimi bırakırsanız, ve gidip başka ilâhlara kulluk ederseniz, ve onlara tapınırsanız;
20. o zaman kendilerine verdiğim diyardan onları söküp atacağım; ve ismime takdis ettiğim bu evi önümden atacağım, ve onu bütün kavmlar arasında mesel ve eğlence edeceğim.
21. Ve bu kadar yüksek olan bu eve, yanından geçen herkes şaşacak, ve diyecek: RAB bu diyara, ve bu eve niçin böyle etti?
22. Ve diyecekler: Çünkü kendilerini Mısır diyarından çıkarmış olan atalarının Allahını, RABBİ bıraktılar, ve başka ilâhları tuttular, ve onlara tapındılar, ve onlara kulluk ettiler; bundan dolayı bütün bu kötülüğü onların üzerine getirdi.

2 Tarihler 8:1-18
1. VE vaki oldu ki, Süleyman RAB evini, ve kendi evini yirmi yılda yaptıktan sonra,
2. Huramın Süleymana vermiş olduğu şehirleri Süleyman yaptı, ve İsrail oğullarını orada oturttu.
3. Ve Süleyman Hamat-tsobaya gitti, ve onu yendi.
4. Ve çölde olan Tadmoru, ve Hamatta yaptığı bütün ambar şehirlerini yaptı.
5. Ve yukarıki Beyt-horonu, ve aşağıki Beyt-horonu, duvarlı şehirleri, duvarlarla, kapılarla ve sürgülerle yaptı;
6. ve Baalatı, ve Süleymanın bütün ambar şehirlerini, ve arabaları için bütün şehirleri, ve atlıları için şehirleri, ve Süleyman Yeruşalimde, ve Libnanda, ve ülkesinin bütün diyarında zevki için yapmak istediği bütün şeyleri yaptı.
7. İsrailden olmıyan Hittîlerden, ve Amorîlerden, ve Perizzîlerden, ve Hivîlerden, ve Yebusîlerden, artakalan bütün kavma gelince;
8. onlardan sonra memlekette kalan, İsrail oğullarının bitirmedikleri çocuklarından, bugün de olduğu gibi Süleyman angaryacı kullar topladı.
9. Fakat Süleyman, İsrail oğullarından kendi işi için kul etmedi; ancak bunlar cenk adamları, ve araba cenkçilerinin başları, ve arabalarının ve atlılarının başbuğları idiler.
10. Ve kıral Süleymanın tayin ettiği bu reisler iki yüz elli kişi olup kavma nezaret ederlerdi.
11. Ve Süleyman Firavun kızını Davud şehrinden, onun için yapmış olduğu eve çıkardı; çünkü dedi: Karım İsrail kıralı Davudun evinde oturmasın, çünkü RABBİN sandığının gelmiş olduğu o yerler mukaddestir.
12. O vakit Süleyman, eyvanın önünde yapmış olduğu RABBİN mezbahı üzerinde, RABBE yakılan takdimeler arzetti.
13. Sebtlerde, ve ay başlarında, ve yılda üç kere belli bayramlarda, hamursuz ekmek bayramında, ve haftalar bayramında, ve haymeler bayramında, her günün işi gününde olarak Musanın emrine göre takdim etti.
14. Ve babası Davudun hükmüne göre kâhin takımlarını hizmetlerine, ve her günün işi gününde olsun diye hamd için ve kâhinlerin önünde hizmet için Levilileri vazifelerine, kapıcıları da takımlarına göre her kapıya tayin etti; çünkü Allah adamı Davud böyle emretmişti.
15. Ve her iş hakkında, ve hazineler hakkında kıralın kâhinlere ve Levililere olan emrinden ayrılmadılar.
16. Ve RAB evinin temel atma gününe kadar, ve bitirilinciye kadar Süleymanın her işi hazırlanmıştı. Böylece RABBİN evi tamam edildi.
17. Ve Süleyman Etsyon-gebere, ve Edom diyarında deniz kenarında Elota gitti.
18. Ve Huram, kullarının elile kendisine gemiler ve denizi bilen kullar gönderdi; ve Süleymanın kulları ile beraber Ofire vardılar, ve oradan dört yüz elli talant altın aldılar, ve onu kıral Süleymana getirdiler.

Mezmurlar 80:1-6
1. Musikacıbaşı için. Şoşannim Edut üzre, Asafın Mezmurudur. EY İsrailin çobanı, kulak ver, Sen ki, Yusufu sürü gibi güdüyorsun, Sen ki, kerubiler üzerinde oturmaktasın, nurunu saç.
2. Efraim ve Benyamin ve Manasse önünde ceberrutunu uyandır, Ve bizi kurtarmağa gel.
3. Ey Allah, bizi döndür; Ve yüzünü parlat, biz de kurtuluruz.
4. Ya RAB, orduların Allahı, Kavmının duasına karşı, ne vakte kadar gazaplanacaksın?
5. Sen onlara gözyaşı ekmeği yedirdin, Ve onlara büyük ölçekle gözyaşı içirdin.
6. Bizi komşularımıza çekişmeye vesile ettin; Düşmanlarımız da aralarında eğleniyorlar.

Süleyman'ın Özdeyişleri 20:15-15
15. Altın ve çok yakut vardır; Fakat bilgi dudakları değerli cevahirdir.

Elçilerin İşleri 13:26-52
26. Kardeşler, İbrahim neslinin çocukları, ve aranızda olup Allahtan korkanlar, bu kurtuluş sözü bize gönderilmiştir.
27. Çünkü Yeruşalimde oturanlarla reisleri onu tanımadılar, ve onu mahkûm ederek, her Sebt günü okunan peygamberlerin sözlerini yerine getirdiler.
28. Ve öldürülmesi için hiç bir sebep bulmadıkları halde, öldürülsün diye Pilatustan istediler.
29. Ve onun için yazılmış olan bütün şeyleri yerine getirince, onu ağaçtan indirip kabre koydular.
30. Fakat Allah onu ölülerden kıyam ettirdi.
31. Ve kendisile beraber Galileden Yeruşalime çıkmış olanlara bir çok günler göründü, şimdi onlar halk önünde onun şahitleridir.
32. Ve atalara olan vadi size müjdeliyoruz;
33. Allah bu vadi çocuklarımıza İsayı kıyam ettirmekle yerine getirdi; nitekim ikinci mezmurda da yazılmıştır: “Sen benim oğlumsun, ben seni bugün tevlit ettim.”
34. Ve artık çürümeye dönmemek üzre onu ölülerden kıyam ettirdiğine dair şöylece demiştir: “Davudun mukaddes ve emin bereketlerini size vereceğim.”
35. Ve bunun için bir başka yerde diyor: “Mukaddesini çürüme görmeğe vermiyeceksin.”
36. Çünkü Allahın muradına göre kendi nesline hizmet ettikten sonra, Davud uykuya vardı, ve babalarına katılıp çürüme gördü;
37. fakat Allahın kıyam ettirdiği zat çürüme görmedi.
38. İmdi kardeşler, bilmiş olun ki, günahların bağışlanması onunla size ilân olunuyor.
39. Ve iman eden herkes, Musanın şeriatile suçsuz sayılamadığınız bütün şeylerden, onunla suçsuz sayılır.
40. İmdi sakının, peygamberlerde denilmiş olan sizin başınıza gelmesin:
41. “Bakın, ey sizler, hor görenler, şaşın ve helâk olun; Çünkü sizin günlerinizde ben bir iş işliyorum, Bir iş ki, size biri beyan etse, hiç inanmazsınız.”
42. Ve dışarı çıktıkları zaman, bu sözlerin gelecek Sebt günü kendilerine söylenmesini yalvardılar.
43. Ve havra dağıldığı zaman, Yahudilerden ve dindar mühtedilerden bir çoğu Pavlusun ve Barnabasın ardınca gittiler; ve onlar da bunlara söyliyerek Allahın inayetinde sabit olmağa kendilerini teşvik ediyorlardı.
44. Ertesi Sebt günü hemen bütün şehir Rabbin sözünü dinlemek için toplandı.
45. Fakat Yahudiler kalabalıkları görünce, kıskançlıkla doldular, ve Pavlusun söylediği şeylere karşı koyarak küfrettiler.
46. Pavlus ve Barnabas cesaretle söyliyip dediler: Allahın kelâmı önce size söylenmek gerekti. Mademki siz onu kendinizden atıyorsunuz, ve ebedî hayata lâyık olmadığınıza siz hükmediyorsunuz, işte, biz de Milletlere dönüyoruz.
47. Çünkü Rab bize şöyle emreylemiştir: “Seni Milletlere ışık olarak koydum, Ki yerin ucuna kadar kurtarış için olasın.”
48. Ve Milletler bunu işitince, sevinip Rabbin sözünü taziz ettiler; ve ebedî hayata takdir olunanların hepsi iman eylediler.
49. Ve Rabbin sözü bütün memlekette yayılıyordu.
50. Yahudiler ise, dindar ve muteber kadınları ve şehrin ileri gelenlerini teşvik edip Pavlus ve Barnabasın başına eziyet çıkardılar, ve onları kendi sınırlarından attılar.
51. Bunlar da ayaklarının tozunu onlara karşı silkip Konyaya geldiler.
52. Şakirtler sevinç ve Ruhülkudüsle dolmakta idiler.