A A A A A

๒ พงศาวดาร ๑:๑-๑๗
๑. ซาโลมอน​ลูกชาย​ของ​ดาวิด​ได้​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อาณาจักร​ของ​เขา​อย่าง​มั่นคง เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เขา​สถิต​อยู่​กับ​เขา​และ​ทำให้​เขา​ยิ่งใหญ่
๒. ซาโลมอน​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด กับ​พวก​นายพัน​นายร้อย พวก​ผู้พิพากษา และ​พวกผู้นำ​ทั้งหมด​ของ​ชนชาติ​อิสราเอล​ทั้งสิ้น รวมทั้ง​ผู้นำ​ครอบครัว​ทั้งหลาย
๓. และ​ซาโลมอน​กับ​คน​ที่​มา​ชุมนุม​ทั้งหมดนี้​ได้​ขึ้น​ไป​บน​สถานที่​สูง​ที่​กิเบโอน เพราะ​เต็นท์​นัดพบ ของ​พระเจ้า​ตั้ง​อยู่​บนนั้น​ซึ่ง​เป็น​เต็นท์​หลังเดียว​กับ​ที่​โมเสส​ผู้รับใช้​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​สร้างขึ้น​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง
๔. ขณะนั้น ดาวิด​ได้​นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​มา​จาก​คิริยาท-เยอาริม​ไป​ไว้​ใน​ที่​ที่​เขา​ได้​จัดเตรียม​เอา​ไว้แล้ว เพราะ​เขา​ได้​ตั้ง​เต็นท์​ขึ้น​สำหรับ​หีบ​ใบนี้​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม
๕. แต่​แท่นบูชา​ทอง​สัมฤทธิ์​ที่​เบซาเลล​ลูกชาย​ของ​อุรี ที่​เป็น​ลูกชาย​ของ​เฮอร์ ได้​สร้างไว้นั้น ตั้ง​อยู่​ตรง​หน้า​ของ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​กิเบโอน ดังนั้น ซาโลมอน​และ​คน​ใน​ที่​ชุมนุม​ทั้งหมด​จึง​ได้​ไป​สอบถาม​พระองค์​ที่นั่น
๖. ซาโลมอน​ขึ้นไป​ถึง​แท่นบูชา​ทอง​สัมฤทธิ์​ที่​อยู่​ตรงหน้า​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​อยู่​ที่​เต็นท์​นัดพบ และ​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​หนึ่งพัน​ตัว​บน​แท่นนั้น
๗. ใน​คืนนั้น พระเจ้า​ปรากฏ​แก่​ซาโลมอน​และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “เจ้า​อยาก​ได้​อะไร​จากเรา ก็​ขอ​มาเถิด”
๘. ซาโลมอน​ตอบ​พระเจ้า​ไป​ว่า “พระองค์​ได้​แสดง​ความรักมั่นคง​อัน​ยิ่งใหญ่​กับ​ดาวิด​พ่อ​ของ​ข้าพเจ้า และ​ได้​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​เป็น​กษัตริย์​สืบต่อ​จากเขา
๙. พระยาห์เวห์​ผู้เป็นพระเจ้า ขอให้​คำ​สัญญา​ที่​พระองค์​ให้​ไว้​กับ​ดาวิด​พ่อ​ของ​ข้าพเจ้า เป็น​จริง​ใน​เวลานี้​ด้วยเถิด เพราะ​พระองค์​ทำให้​ข้าพเจ้า​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​ชนชาติ​ที่​มี​จำนวน​มากมาย​มหาศาล​เหมือน​ฝุ่น​บน​แผ่นดินโลก
๑๐. ขอ​พระองค์​ให้​ความ​เฉลียว​ฉลาด​และ​ความรู้​กับ​ข้าพเจ้า เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​สามารถ​นำ​ชนชาตินี้ได้ เพราะ​จะ​มี​ใคร​เล่า​ที่​จะ​สามารถ​ปกครอง​ชนชาติ​ที่​ยิ่งใหญ่นี้​ของ​พระองค์ได้”
๑๑. พระเจ้า​ตอบ​ซาโลมอน​ว่า “เพราะ​ว่า​สิ่งนี้​อยู่​ใน​จิตใจ​ของ​เจ้า และ​เจ้า​ไม่ได้​ขอ​ทรัพย์​สมบัติ ความร่ำรวย​หรือ​เกียรติยศ ไม่ได้​ขอ​ให้​ศัตรู​ของ​เจ้า​ตาย และ​ไม่ได้​ขอ​ให้​มี​ชีวิต​ที่​ยืนยาว แต่​กลับ​ขอ​ความ​เฉลียว​ฉลาด​และ​ความรู้ เพื่อ​ที่​จะ​ปกครอง​ชนชาติ​ของ​เรา ที่​เรา​ได้​ให้​เจ้า​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​พวกเขา
๑๒. ดังนั้น เรา​จะ​ให้​ความ​เฉลียว​ฉลาด​และ​ความรู้​กับ​เจ้า และ​เรา​ก็​จะ​ให้​ทรัพย์​สมบัติ ความร่ำรวย​และ​เกียรติยศ​กับ​เจ้า​อย่าง​ที่​ไม่​มี​กษัตริย์​องค์ไหน​เคย​ได้รับ​มาก่อน ไม่ว่า​จะ​ก่อน​หน้านี้​หรือ​หลังจากนี้​ก็ตาม”
๑๓. แล้ว​ซาโลมอน​ก็​ออก​จาก​สถานที่​สูง​ใน​กิเบโอน จาก​ที่​หน้า​เต็นท์​นัดพบ​กลับ​ไป​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม และ​เขา​ก็​ครอง​บัลลังก์​อยู่​เหนือ​ชนชาติ​อิสราเอล
๑๔. ซาโลมอน​สะสม​รถรบ​กับ​ม้า​ไว้​มากมาย เขา​มี​รถรบ​อยู่​หนึ่ง​พัน​สี่ร้อยคัน​และ​มี​ม้า​อยู่​หนึ่งหมื่น​สองพันตัว เขา​เก็บ​รักษา​พวกมัน​ไว้​ตาม​เมือง​ต่างๆ​ที่​เขา​ได้​สร้าง​ขึ้นมา และ​เก็บไว้​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​กับ​เขาด้วย
๑๕. ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​กษัตริย์​ได้​ทำให้​เงิน​และ​ทอง​มี​มากมาย​อย่างกับ​ก้อนหิน และ​ทำให้​ไม้สน​ซีดาร์​มี​อย่าง​เกลื่อน​กลาด​เหมือน​กับ​ไม้มะเดื่อ​ตาม​เชิงเขา
๑๖. พวกม้า​ของ​ซาโลมอน​ก็​เป็น​ม้า​นำเข้า​จาก​อียิปต์​และ​จาก​เมืองคูเอ โดย​พวก​พ่อค้า​ของ​กษัตริย์​เป็น​ผู้ซื้อ​พวกม้า​เหล่านั้น​มา​จาก​เมืองคูเอ
๑๗. พวกเขา​นำ​เข้า​รถรบ​มา​จาก​ประเทศ​อียิปต์ รถรบ​หนึ่ง​คัน​เป็น​เงิน​หนัก​ประมาณ​เจ็ด​กิโลกรัม และ​ม้า​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เงิน​หนัก​ประมาณ​สอง​กิโลกรัม พวกเขา​ยัง​ส่ง​พวกมัน​ออก​ไป​ขาย​ต่อ​ให้​กับ​พวก​กษัตริย์​ของ​ชาว​ฮิตไทต์​และ​พวก​กษัตริย์​ของ​ชาวอารัมด้วย

๒ พงศาวดาร ๒:๑-๑๘
๑. ซาโลมอน​วาง​แผน​สร้าง​วิหาร​ขึ้น​แห่งหนึ่ง เพื่อ​เป็น​เกียรติ​แก่​ชื่อ​ของ​พระยาห์เวห์ และ​วางแผน​สร้าง​วัง​ให้​กับ​ตัวเอง
๒. เขา​เกณฑ์​คน​เจ็ดหมื่น​คน​มา​เป็น​คน​แบกหาม และ​แปดหมื่น​คน​มา​เป็น​ช่าง​ตัดหิน​ใน​เนินเขา และ​อีก​สามพัน​หกร้อย​คน​มา​เป็น​ผู้ควบคุม​คน​งาน​เหล่านี้
๓. ซาโลมอน​ได้​ส่ง​ข้อความ​ไป​ถึง​กษัตริย์​ฮีราม​ของ​เมืองไทระ ว่า “ช่วย​ส่ง​ไม้สน​ซีดาร์​มา​ให้​เรา​เหมือน​กับ​ที่​ท่าน​เคย​ส่ง​มา​ให้​ดาวิด​พ่อ​ของเรา ตอน​ที่​พ่อเรา​สร้าง​วัง​สำหรับ​อยู่​อาศัย
๔. ตอนนี้ เรา​กำลัง​จะ​สร้าง​วิหารขึ้น​แห่งหนึ่ง เพื่อ​เป็น​เกียรติ​แก่​ชื่อ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเรา และ​จะ​อุทิศ​วิหารนี้​ให้​กับ​พระองค์ เพื่อ​เอา​ไว้​ใช้​เผา​เครื่อง​หอม​ต่อหน้า​พระองค์ และ​วาง​ขนมปัง​ศักดิ์สิทธิ์​ทุกวัน และ​เอา​ไว้​สำหรับ​เผา​เครื่อง​เผา​บูชา​ทุกเช้าเย็น และ​ทุกวันหยุด​ทางศาสนา รวมทั้ง​ทุกวัน​ข้างขึ้น และ​สำหรับ​งาน​เทศกาล​ต่างๆ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเรา​ที่​ได้​กำหนดไว้ อย่างที่​อิสราเอล​ถูก​สั่ง​ให้​รักษา​ตลอดไป
๕. วิหาร​ที่​เรา​กำลัง​จะ​สร้าง​ขึ้นนี้​จะ​ยิ่งใหญ่ เพราะ​พระเจ้า​ของ​พวกเรานั้น​ยิ่งใหญ่​กว่า​พระอื่นๆ
๖. แต่​ใครล่ะ​ที่​สามารถ​สร้าง​บ้าน​ให้​กับ​พระองค์ได้ ใน​เมื่อ​สวรรค์​ทั้งหมด แม้​แต่​สวรรค์​ชั้นสูงสุด​ก็​ยัง​ไม่​สามารถ​จุ​พระองค์ได้เลย แล้ว​เรา​เป็น​ใครกันหรือ ที่​จะ​มา​สร้าง​บ้าน​ให้​กับ​พระองค์ได้ นอกจาก​ว่า​มัน​จะ​เป็น​แค่​สถานที่​ไว้​สำหรับ​เผา​เครื่อง​บูชา​ต่อหน้า​พระองค์
๗. ดังนั้น ช่วย​ส่ง​ชาย​คนหนึ่ง​มา​ให้​เรา ที่​มี​ความ​ชำนาญ​เกี่ยวกับ​ทองคำ เงิน ทอง​สัมฤทธิ์​และเหล็ก มี​ความ​ชำนาญ​เกี่ยวกับ​เส้นใย​สีฟ้า สีเลือดหมู​และ​สีม่วง และ​มี​ประสบการณ์​ด้าน​การ​แกะสลัก เพื่อ​ให้​มา​ทำ​งาน​ใน​ยูดาห์​และ​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​กับ​พวก​ช่าง​แกะสลัก​ที่​ชำนาญ​งาน​ของเรา ที่​ดาวิด​พ่อ​ของ​เรา​ได้​จัดหา​ไว้แล้ว
๘. ช่วย​จัด​ส่ง​ไม้สน​ซีดาร์ ไม้สน​สามใบ​และ​ไม้ประดู่​จำนวน​มาก​มา​จาก​เลบานอน ให้​กับ​เราด้วย เพราะ​เรา​รู้​ว่า​คน​ของ​ท่าน​มี​ความ​ชำนาญ​ใน​การ​ตัดไม้​ของ​ที่นั่น คน​ของ​เรา​จะ​ทำ​งาน​กับ​คน​ของท่าน
๙. เพื่อ​ที่​จะ​จัดหา​ท่อนไม้​จำนวน​มากมาย​ให้​กับ​เรา เพราะ​วิหาร​ที่​เรา​จะ​สร้าง​จะ​ต้อง​ใหญ่โต​และ​อลังการ
๑๐. เรา​จะ​ให้​ข้าวสาลี​โม่แล้ว​และ​ข้าวบาร์เลย์​อย่างละ​สี่ล้าน​สี่แสนลิตร เหล้าองุ่น​สี่แสน​สี่หมื่นลิตร และ​น้ำมัน​มะกอก​สี่แสน​สี่หมื่นลิตร กับ​พวก​คนรับใช้​ของ​ท่าน​ที่​เป็น​ช่าง​ตัดไม้​ซึ่ง​ได้​นำ​ไม้​มา​ให้เรา”
๑๑. กษัตริย์​ฮีราม​แห่ง​เมือง​ไทระ​ส่ง​จดหมาย​ตอบ​ซาโลมอน​ไป​ว่า “เป็น​เพราะ​พระยาห์เวห์​รัก​ประชาชน​ของ​พระองค์ พระองค์​จึง​ทำให้​ท่าน​เป็น​กษัตริย์​ของ​พวกเขา”
๑๒. แล้ว​ฮีราม​ก็​เขียน​ต่อ​ไป​อีก​ว่า “ขอสรรเสริญ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชนชาติ​อิสราเอล​ผู้ที่​สร้าง​สวรรค์​และ​แผ่นดินโลก พระองค์​ได้​ให้​ลูกชาย​ที่​เฉลียว​ฉลาด​คนหนึ่ง​แก่​กษัตริย์ดาวิด ลูกชาย​ผู้ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​สติปัญญา​และ​ความ​เฉลียว​ฉลาด​ที่​จะ​ได้​เป็น​ผู้สร้าง​วิหาร​สำหรับ​พระยาห์เวห์​และ​วัง​สำหรับ​ตัวเขาเอง
๑๓. เรา​จะ​ส่ง​หุราม คน​ที่​มี​ความ​ชำนาญ​มาก​ของ​เรา​ไป​พบท่าน
๑๔. แม่​ของ​เขา​มา​จาก​ดาน​และ​พ่อ​ของ​เขา​เป็น​ชาว​เมืองไทระ เขา​ได้รับ​การฝึกฝน​ให้​ทำ​งาน​เกี่ยวกับ​ทองคำ​และเงิน ทอง​สัมฤทธิ์​และเหล็ก หิน​และไม้ รวมทั้ง​เส้นใย​สีเลือดหมู สีฟ้า​และสีม่วง​กับ​ผ้า​ลินิน​อย่างดี เขา​มี​ประสบการณ์​ใน​การ​แกะสลัก​ทุกประเภท​และ​สามารถ​แกะสลัก​ตาม​แบบ​ที่​เรา​ให้​กับ​เขา​ได้​ทุกแบบ เขา​จะ​ทำ​งาน​ร่วม​กับ​พวกช่าง​แกะสลัก​ของ​ท่าน​และ​ร่วม​กับ​พวกคน​ของ​ดาวิด​เจ้านาย​ของ​เรา​ที่​เป็น​พ่อ​ของท่าน
๑๕. ตอนนี้ ขอ​ให้​ท่าน​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ของ​เรา​โปรด​ส่ง​ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์​และ​น้ำมัน​มะกอก​กับ​เหล้าองุ่น​ตาม​ที่​ท่าน​ได้​สัญญาไว้ มา​ให้​กับ​พวกเรา​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ด้วยเถิด
๑๖. และ​พวกเรา​จะ​ตัด​ไม้ซุง​มา​จาก​เลบานอน​ตาม​ที่​ท่าน​ต้องการ​และ​นำ​ไม้​เหล่านั้น​ผูก​เป็น​แพล่อง​ไป​ตาม​ทะเล​ลง​ไป​จนถึง​ยัฟฟา แล้ว​ท่าน​ก็​จะ​นำ​พวกมัน​ไป​ที่​เมือง​เยรูซาเล็มได้”
๑๗. ซาโลมอน​นับ​พวกชาว​ต่างชาติ​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​อีกครั้ง หลังจาก​ที่​ดาวิด​ผู้​เป็น​พ่อ​ของ​เขา​เคย​นับ​มาแล้ว ชาว​ต่างชาติ​เหล่านี้​มี​ทั้งหมด​หนึ่งแสน​ห้าหมื่น​สามพัน​หกร้อยคน
๑๘. ซาโลมอน​สั่ง​ให้​คน​เจ็ดหมื่น​คน​มา​ทำงาน​แบกหาม และ​สั่ง​ให้​คน​แปดหมื่น​คน​มา​เป็น​ช่าง​ตัดหิน​ใน​เนินเขา ส่วน​อีก​สามพัน​หกร้อย​คน​ให้​มา​เป็น​ผู้คุม​คนงาน​เหล่านั้น​ให้​ทำงาน

สดุดี ๗๙:๑-๔
๑. เพลง​สดุดี​ของ​อาสาฟ ข้าแต่​พระเจ้า คน​ต่าง​ชาติ​ได้​บุกรุก​เข้ามา​ใน​แผ่นดิน​ของ​พระองค์ พวกเขา​ทำให้​วิหาร​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์​มัวหมอง และ​ทำให้​เยรูซาเล็ม​กลายเป็น​กองซากปรัก​หักพัง
๒. พวกเขา​ทิ้ง​ซากศพ​ของ​ผู้รับใช้​พระองค์​ให้​เป็น​อาหาร​ของ​ฝูงนก​ใน​อากาศ และ​ทิ้ง​เนื้อหนัง​ของ​คน​ที่​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระองค์​ให้​เป็น​อาหาร​ของ​สัตว์ป่า
๓. พวกศัตรู​เท​เลือด​ของ​คน​ของ​พระองค์ อย่าง​กับ​น้ำ​ไปทั่ว​เยรูซาเล็ม​จน​ไม่เหลือ​ใคร​ที่​จะ​อยู่​ฝังศพ
๔. พวกเรา​กลายเป็น​สิ่ง​ที่​เพื่อน​บ้าน​พากัน​ดูหมิ่น​ดูแคลน กลายเป็น​ตัวตลก​ให้​ผู้คน​รอบข้าง​หัวเราะ​เยาะ

สุภาษิต ๒๐:๘-๙
๘. กษัตริย์​นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์​ตัดสิน พระองค์​ใช้​สายตา​กรอง​ความชั่ว​ออก​ไปหมด
๙. ใครเล่า​จะ​พูด​ได้​ว่า “ฉัน​ทำ​ให้​จิตใจ​ของ​ฉัน​บริสุทธิ์แล้ว ฉัน​ถูก​ชำระ​ให้​พ้น​จาก​ความผิดบาปแล้ว”

กิจการของอัครทูต ๑๑:๑-๓๐
๑. พวก​ศิษย์​เอก​และ​พวก​พี่น้อง​ที่​อยู่​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย​ได้ยิน​ว่า คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว​ยอมรับ​พระคำ​ของ​พระเจ้า​ด้วย​เหมือน​กัน
๒. ดังนั้น​เมื่อ​เปโตร​กลับ​มา​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม ชาว​ยิว​ก็​พา​กัน​ต่อว่า​เขา
๓. ว่า “คุณ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​พวก​ที่​ไม่​ได้​เข้า​พิธี​ขลิบ และ​ยัง​กิน​อาหาร​ร่วม​กับ​พวก​เขา​ด้วย”
๔. เปโตร​จึง​เริ่ม​อธิบาย​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เกิด​ขึ้น​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ว่า
๕. “ตอน​ที่​ผม​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ที่​เมือง​ยัฟฟา​นั้น ผม​เคลิ้ม​ไป​และ​ได้​เห็น​นิมิต มี​สิ่ง​ที่​ดู​เหมือน​กับ​ผ้า​ผืน​ใหญ่​ลอย​ลง​มา ผ้า​ผืน​นั้น​ถูก​ยึด​ไว้​ทั้ง​สี่​มุม​หย่อน​ลง​มาหา​ผม​จาก​ฟ้า
๖. ผม​จ้อง​เข้า​ไป​ใน​ผ้า​ผืน​นั้น​อย่าง​จดจ่อ ก็​เห็น​สัตว์บก​สี่​เท้า สัตว์​ป่า สัตว์​เลื้อย​คลาน​และ​พวก​นก​ต่างๆ
๗. แล้ว​ผม​ก็​ได้ยิน​เสียง​พูด​ว่า ‘ลุก​ขึ้น​เปโตร ฆ่า​สัตว์​พวกนี้​กิน​สิ’
๘. แต่​ผม​ตอบ​ว่า ‘ไม่​ได้​หรอก​องค์​เจ้า​ชีวิต ผม​ไม่​เคย​กิน​ของ​ต้อง​ห้าม​หรือ​แปดเปื้อน​ตาม​กฎ​ของ​โมเสส อย่าง​สัตว์​พวกนี้​เลย’
๙. มี​เสียง​พูด​จาก​ท้องฟ้า​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง​ว่า ‘สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ​ให้​สะอาด​แล้ว เจ้า​ไม่​ควร​ถือ​ว่า​ไม่​สะอาด’
๑๐. เหตุการณ์นี้​เกิด​ขึ้น​แบบ​เดียว​กัน​ถึง​สาม​ครั้ง แล้ว​ทุก​อย่าง​ก็​ถูก​ดึง​กลับ​ขึ้น​ไป​บน​ท้องฟ้า
๑๑. ทันใด​นั้น​ก็​มี​คน​สาม​คน​มา​ถึง​บ้าน​ที่​ผม​อยู่ พวก​เขา​ถูก​ส่ง​มา​จาก​เมือง​ซีซารียา​เพื่อ​มาหา​ผม
๑๒. พระวิญญาณ​บอก​ให้​ผม​ไป​กับ​พวก​เขา​โดย​ไม่​ต้อง​ลังเล พี่​น้อง​ทั้ง​หก​คนนี้​จึง​ไป​กับ​ผม​ด้วย และ​พวก​เรา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โครเนลิอัส
๑๓. โครเนลิอัส​บอก​พวก​เรา​ว่า เขา​ได้​เห็น​ทูตสวรรค์​ยืน​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​เขา​และ​พูด​ว่า ‘ให้​ส่ง​คน​ไป​ที่​เมือง​ยัฟฟา ไป​พา​ซีโมน​ที่​คน​เรียกว่า​เปโตร​มา
๑๔. เขา​จะ​บอก​ข่าวสาร​ที่​จะ​ทำ​ให้​ท่าน​และ​สมาชิก​ใน​ครอบครัว​ของ​ท่าน​ได้รับ​ความ​รอด’
๑๕. เมื่อ​ผม​เริ่ม​พูด พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ก็​ลง​มา​บน​พวก​เขา เหมือน​กับ​ที่​มา​หา​พวก​เรา​ใน​ตอน​เริ่มต้น
๑๖. ทำ​ให้​ผม​คิด​ได้​ถึง​สิ่ง​ที่​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด​ไว้​ว่า ‘ยอห์น​ได้​ทำ​พิธี​จุ่ม​ด้วย​น้ำ แต่​พวก​เจ้า​จะ​ได้​เข้า​พิธี​จุ่ม​ด้วย​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์’
๑๗. ดังนั้น​ถ้า​พระเจ้า​ให้​ของขวัญ​กับ​พวก​เขา​แบบ​เดียว​กับ​ที่​พระองค์​ให้​กับ​พวก​เรา​ตอน​ที่​พวก​เรา​ไว้วางใจ​ใน​พระเยซู​ผู้​เป็น​พระคริสต์​และองค์​เจ้า​ชีวิต​แล้ว​ละ​ก็ ผม​เป็น​ใคร​ล่ะ ที่​จะ​ไป​ขัดขวาง​พระเจ้า”
๑๘. เมื่อ​พวก​ชาว​ยิว​ที่​ไว้วางใจ​ใน​พระเยซู​ได้ยิน​อย่าง​นั้น พวก​เขา​ก็​เลิก​ต่อว่า​เปโตร แล้ว​ต่าง​สรรเสริญ​พระเจ้า​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น พระเจ้า​ก็​ได้​ให้​โอกาส แม้แต่​คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว ที่​จะ​กลับ​ตัว​กลับ​ใจ​เสียใหม่​เพื่อ​จะ​ได้​มี​ชีวิต​รอด​ด้วย”
๑๙. พวก​ที่​ไว้วางใจ​ใน​พระเยซู​ที่​ได้​กระจัด​กระจาย​ไป​ใน​ช่วง​ที่​มี​การ​ข่มเหง​เกิด​ขึ้น​หลังจาก​ที่​สเทเฟน​ตาย ต่าง​ก็​พา​กัน​ไป​ไกล​ถึง​ดินแดน​ฟีนีเซีย เกาะ​ไซปรัส​และ​เมือง​อันทิโอก พวกนี้​ได้​ไป​ประกาศ​พระคำ​ของ​พระเจ้า​ให้​แต่​เฉพาะ​คน​ยิว​เท่านั้น
๒๐. บางคน​ใน​พวก​ที่​เชื่อนี้ ก็​มา​จาก​เกาะ​ไซปรัส​และ​ไซรีน และ​เมื่อ​พวก​เขา​มา​ถึง​เมือง​อันทิโอก พวก​เขา​ก็​เริ่ม​ประกาศ​ข่าวดี​เกี่ยวกับ​พระเยซูเจ้า​ให้​กับ​คน​กรีก​ด้วย
๒๑. พวก​เขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต ทำ​ให้​มี​คน​มา​เชื่อ​และ​หัน​กลับ​มาหา​องค์​เจ้า​ชีวิต​เป็น​จำนวน​มาก
๒๒. เมื่อ​หมู่​ประชุม​ของ​พระเจ้า​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​รู้​ข่าว​เกี่ยวกับ​เรื่องนี้ ก็​ได้​ส่ง​บารนาบัส​มา​ที่​เมือง​อันทิโอก
๒๓. เมื่อ​บารนาบัส​มา​ถึง และ​เห็น​ว่า​พระเจ้า​ได้​อวยพร​คน​ที่​นั่น​ขนาด​ไหน เขา​ก็​ดีใจ​และ​ให้​กำลังใจ​กับ​คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระเยซู​ทุกๆ​คน​ที่​เมือง​อันทิโอก และ​บอก​ให้​รักษา​ความเชื่อ​ที่​มี​ต่อ​องค์​เจ้า​ชีวิต​อย่าง​สุด​หัวใจ
๒๔. บารนาบัส​เป็น​คนดี เต็ม​ไป​ด้วย​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​และ​มี​ความเชื่อ​ที่​เข้มแข็ง แล้ว​มี​คน​มาก​มาย​ได้​มา​เชื่อ​ใน​องค์​เจ้า​ชีวิต
๒๕. จาก​นั้น​บารนาบัส​ไป​หา​เซาโล​ที่​เมือง​ทาร์ซัส
๒๖. เมื่อ​พบ​เซาโล​แล้ว เขา​พา​เซาโล​ไป​ที่​เมือง​อันทิโอก และ​ทั้ง​สอง​คน​ร่วม​ประชุม​อยู่​กับ​หมู่​ประชุม​ของ​พระเจ้า​ใน​เมือง​อันทิโอก​เป็น​เวลา​หนึ่ง​ปี​เต็ม พวก​เขา​สั่งสอน​คน​เป็น​จำนวน​มาก และ​ที่​เมือง​อันทิโอก​นี่​เอง​ที่​พวก​ศิษย์​ของ​พระเยซู​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​คริสเตียน​ครั้งแรก
๒๗. ใน​ช่วงนี้ มี​ผู้​พูด​แทน​พระเจ้า​บางคน​เดิน​ทาง​จาก​เมือง​เยรูซาเล็ม​มา​ที่​เมือง​อันทิโอก
๒๘. คน​หนึ่ง​ใน​นั้น​ชื่อ​ว่า​อากาบัส ได้​ยืน​ทำนาย​ผ่าน​ทาง​พระวิญญาณ​ว่า จะ​เกิด​การ​กันดาร​อาหาร​อย่าง​รุนแรง​ทั่วโลก (ซึ่ง​เหตุการณ์นี้​ได้​เกิดขึ้น​ใน​สมัย​ของ​จักรพรรดิ​คลาวดิอัส )
๒๙. ดังนั้น​ศิษย์​แต่​ละ​คน​จึง​ได้​ตกลง​กัน​ที่​จะ​ส่ง​ความ​ช่วยเหลือ​ไป​ให้​กับ​พี่น้อง​ที่​อาศัย​ใน​แคว้น​ยูเดีย​มาก​ที่สุด​เท่าที่​จะ​ทำ​ได้
๓๐. พวก​เขา​ได้​ทำ​ตาม​ที่​ตกลง​กัน และ​ฝาก​ของ​เหล่า​นั้น​ไป​กับ​บารนาบัส​และ​เซาโล เพื่อ​เอา​ไป​ให้​ผู้นำ​อาวุโส​ของ​หมู่​ประชุม​ของ​พระเจ้า​ที่​นั่น