A A A A A

๑ พงศาวดาร ๑๕:๑-๒๙
๑. ดาวิด​ได้​สร้าง​วัง​ของ​เขา​เอง​ขึ้น​ใน​เมือง​ของดาวิด และ​เขา​ได้​เตรียม​สร้าง​สถานที่​สำหรับ​หีบ​ของ​พระเจ้าด้วย เขา​ได้​ตั้ง​เต็นท์​ขึ้น​หลังหนึ่ง​สำหรับ​หีบ​ใบนั้น
๒. แล้ว​ดาวิด​พูด​ว่า “คน​ที่​ไม่​ใช่​ชาว​เลวี​ห้าม​มา​ถือ​หีบ​ของ​พระเจ้า เพราะ​พระยาห์เวห์​ได้​เลือก​พวก​เลวี​ให้​มา​เป็น​ผู้​ถือ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ให้​มา​รับใช้​พระองค์​ตลอดไป”
๓. ดาวิด​เรียก​ประชุม​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​ที่​จะ​นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​ไป​ไว้​ยัง​สถานที่​ที่​เขา​ได้​จัด​เตรียมไว้
๔. และ​ดาวิด​ก็​ได้​รวบรวม​บรรดา​ลูกหลาน​ของ​อาโรน​และ​ชาวเลวี
๕. บรรดา​ลูกหลาน​ของ​โคฮาท มี​อุรีเอล​เป็น​หัวหน้า พร้อมกับ​ญาติๆ​ของ​เขา​อีก​หนึ่งร้อย​ยี่สิบคน
๖. จาก​บรรดา​ลูกหลาน​ของ​เมรารี มี​อาสายาห์​เป็น​หัวหน้า พร้อม​กับ​ญาติๆ​ของ​เขา​อีก​สองร้อย​ยี่สิบคน
๗. จาก​บรรดา​ลูกหลาน​ของ​เกอร์โชม มี​โยเอล​เป็น​หัวหน้า​พร้อมกับ​ญาติๆ​ของ​เขา​อีก​หนึ่งร้อย​สามสิบคน
๘. จาก​บรรดา​ลูกหลาน​ของ​เอลีซาฟาน มี​เชไมอาห์​เป็น​หัวหน้า​พร้อมกับ​ญาติๆ​ของ​เขา​อีก​สองร้อยคน
๙. จาก​บรรดา​ลูกหลาน​ของ​เฮโบรน มี​เอลีเอล​เป็น​หัวหน้า​พร้อมกับ​ญาติๆ​ของ​เขา​อีก​แปดสิบคน
๑๐. จาก​บรรดา​ลูกหลาน​ของ​อุสซีเอล มี​อัมมีนาดับ​เป็น​หัวหน้า​พร้อมกับ​ญาติๆ​ของ​เขา​อีก​หนึ่งร้อย​สิบสองคน
๑๑. แล้ว​ดาวิด​ก็​เรียก​ตัว​นักบวช​ศาโดก​และ​นักบวช​อาบียาธาร์​รวมทั้ง​ชาว​เลวี​ซึ่ง​ประกอบ​ด้วย อุรีเอล อาสายาห์ โยเอล เชไมอาห์ เอลีเอล​และ​อัมมีนาดับ​เข้าพบ
๑๒. และ​เขา​ก็​ได้​พูด​กับ​คน​เหล่านั้น​ว่า “พวกท่าน​คือ​หัวหน้า​ครอบครัว​ของ​ชาวเลวี พวกท่าน​และ​ญาติๆ​ของ​พวกท่าน​จะ​ต้อง​ชำระ​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์ เพื่อ​จะ​ได้​เป็น​ผู้นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ไป​ไว้​ยัง​สถานที่​ที่​เรา​ได้​จัดเตรียม​ไว้ให้
๑๓. เพราะ​พวกท่าน​ไม่​ได้​ไป​กับ​พวกเรา​ใน​ครั้งแรก​เพื่อ​ไป​หาม​หีบนั้น จึง​ทำ​ให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเรา​ได้​ระเบิด​ความโกรธ​ใส่​พวกเรา เพราะ​พวกเรา​ไม่​ได้​ปรึกษา​กับ​พระองค์​ว่า​จะ​ทำ​เรื่องนี้​อย่างไรดี​ถึง​จะ​เหมาะสม”
๑๔. ดังนั้น​เหล่านักบวช​และ​ชาว​เลวี​จึง​ได้​ชำระ​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์​เพื่อ​ที่​จะ​ไป​นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ขึ้นมา
๑๕. และ​ชาว​เลวี​ก็​ได้​เป็น​ผู้​หาม​หีบ​ของ​พระเจ้า​ไว้​บน​บ่า​ด้วย​คานหาม เหมือน​กับ​ที่​โมเสส​ได้​สั่ง​ไว้​ตาม​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์
๑๖. ดาวิด​ยัง​ได้​บอก​กับ​พวก​หัวหน้า​ของ​ชาวเลวี ให้​แต่งตั้ง​ญาติๆ​ของ​พวกเขา​ขึ้น​เป็น​นักร้อง เพื่อ​คอย​เปล่งเสียง​ร้องเพลง​อย่าง​ชื่นชม​ยินดี​ไป​พร้อม​กับ​เสียง​เครื่อง​ดนตรี​ต่างๆ​(มี​ทั้ง​เสียง​พิณใหญ่ พิณเล็ก และฉาบ)
๑๗. ดังนั้น ชาวเลวี​จึง​ได้​แต่งตั้ง​เฮมาน​ลูกชาย​โยเอล และ​อาสาฟ​ลูกชาย​ของ​เบเรคิยาห์ ออก​มา​จาก​บรรดา​ญาติๆ​ของเขา และ​ยัง​ได้​แต่งตั้ง​เอธาน​ลูกชาย​ของ​คูชายาห์​ออก​จาก​บรรดา​พี่น้อง​ชาว​เมรารี​ของ​พวกเขา
๑๘. พวกเขา​ได้​แต่งตั้ง​ญาติๆ​ของ​พวกเขา​ขึ้น​เป็น​ผู้ช่วย​คนเหล่านี้ คือ เศคาริยาห์ ยาอาซีเอล เชมิราโมท เยฮีเอล อุนนี เอลีอับ เบไนยาห์ มาอาเสอาห์ มัททีธิยาห์ เอลีเฟเลหุ​และมิกเนยาห์ และ​ให้​โอเบดเอโดม​กับ​เยอีเอล​เป็น​คน​เฝ้า​ประตู
๑๙. เหล่า​นักร้อง​ซึ่ง​ประกอบ​ไป​ด้วย​เฮมาน อาสาฟ​และ​เอธาน​ต้อง​เล่น​ฉาบ​ทอง​สัมฤทธิ์
๒๐. เศคาริยาห์ อาซีเอล เชมิราโมท เยฮีเอล อุนนี เอลีอับ มาอาเสอาห์​และเบไนยาห์​เล่น​พิณใหญ่​ใน​แบบ​ของ​อาลาโมท
๒๑. ส่วน​มัททีธิยาห์ เอลีเฟเลหุ มิกเนยาห์ โอเบดเอโดม เยอีเอล​และอาซาซิยาห์​เล่น​พิณเล็ก​ใน​แบบ​ของ​เชมินิท
๒๒. เคนานิยาห์​ที่​เป็น​ผู้นำ​ใน​การ​ร้องเพลง​ของ​ชาว​เลวี​เป็น​คน​ร้อง​นำ​เพราะ​เขา​มี​ความ​ชำนาญ​ใน​ด้านนี้
๒๓. เบเรคิยาห์​และ​เอลคานาห์​เป็น​นาย​ประตู​เฝ้า​หีบ​ใบนั้น
๒๔. เหล่า​นักบวช คือ เชบานิยาห์ โยชาฟัท เนธันเอล อามาสัย เศคาริยาห์ เบไนยาห์​และเอลีเยเซอร์​เป็น​คน​เป่าแตร​ต่อหน้า​หีบ​ของ​พระเจ้า โอเบดเอโดม​และ​เยฮียาห์​เป็น​นาย​ประตู​เฝ้า​หีบ​ใบนั้น​ด้วย​เหมือนกัน
๒๕. ดาวิด เหล่า​ผู้นำ​ของ​อิสราเอล​และ​บรรดา​ผู้นำ​กองพัน​ก็​ได้​ไป​นำ​หีบ​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์​มาจาก​บ้าน​ของ​โอเบดเอโดม​ด้วย​ความ​ชื่นชม​ยินดี
๒๖. และ​พระเจ้า​ก็​ได้​ช่วย​เหลือ​พวก​ชาวเลวี​ที่​กำลัง​แบก​หีบ​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์​นั้น พวกเขา​ได้​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เป็น​วัว​ตัวผู้​เจ็ดตัว​และ​แกะ​ตัวผู้​เจ็ดตัว
๒๗. ดาวิด ชาว​เลวี​ทั้งหมด​ที่​แบก​หีบ​กับ​พวก​นักร้อง​และ​เคนานิยาห์​ผู้นำ​วง​นักร้อง ต่างก็​สวม​เสื้อ​ชุดยาว​ที่​ทำ​จาก​ผ้า​ลินิน​อย่างดี และ​ดาวิด​ก็​สวม​เอโฟด​ที่​ทำ​จาก​ลินิน​ด้วย​เหมือนกัน
๒๘. ดังนั้น​อิสราเอล​ทั้งหมด​จึง​ได้​ร่วม​ขบวน​ไป​กับ​หีบ​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์ พร้อมกับ​ร้อง​ตะโกน​ไป​อย่าง​สนุก​สนาน พวกเขา​ได้​เป่า​แตร​เขา​สัตว์ แตร​ธรรมดา เล่น​ฉาบ พิณใหญ่​และ​พิณเล็ก​ไปด้วย
๒๙. เมื่อ​หีบ​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์​กำลัง​จะ​เข้า​ใน​เมือง​ของ​ดาวิด นาง​มีคาล​ลูกสาว​ของ​ซาอูล​ได้​มอง​ออก​ไป​ที่​หน้าต่าง​และ​เห็น​ดาวิด​กำลัง​เต้นรำ​และ​เล่น​สนุก​สนาน​อยู่ นาง​จึง​คิด​ดูถูก​เขา​ในใจ

๑ พงศาวดาร ๑๖:๑-๔๓
๑. พวกเขา​ได้​นำ​เอา​หีบ​ของ​พระเจ้า​เข้า​มา​วางไว้​ภายใน​เต็นท์​ที่​ดาวิด​ได้​จัดตั้ง​ขึ้น​โดยเฉพาะ และ​พวกเขา​ก็​ได้​เผา​สัตว์​ทั้งตัว​ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา และ​ถวาย​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา​ต่อหน้า​พระเจ้า
๒. เมื่อ​ดาวิด​ได้​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เหล่านั้น​เสร็จแล้ว เขา​ก็​ได้​อวยพร​ให้​กับ​ประชาชน​ใน​นาม​ของ​พระยาห์เวห์
๓. และ​เขา​ก็​ได้​แจกจ่าย​ขนมปัง​หนึ่ง​ก้อน เค้ก​อินทผลัม​กับ​ขนมลูกเกดอัด​ให้​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทุกคน​ทั้งชาย​และ​หญิง
๔. ดาวิด​ได้​แต่งตั้ง​ชาว​เลวี​บางคน​ให้​ไป​รับใช้​อยู่​ต่อหน้า​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์ เพื่อ​ให้​เฉลิม​ฉลอง​พระเกียรติ ขอบคุณ​และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล
๕. อาสาฟ​ได้​เป็น​หัวหน้า​และ​มี​เศคาริยาห์​เป็น​ผู้ช่วย ยัง​มี เยอีเอล เชมิราโมท เยฮีเอล มัททีธิยาห์ เอลีอับ เบไนยาห์ โอเบดเอโดม และเยอีเอล เป็น​ผู้​เล่น​พิณใหญ่​และ​พิณเล็ก ส่วน​อาสาฟ​เป็น​คน​ตีฉาบ
๖. นักบวช​เบไนยาห์​กับ​นักบวช​ยาฮาซีเอล​เป็น​คน​เป่าแตร​อยู่​ต่อหน้า​หีบ​แห่ง​คำ​สัญญา​ของ​พระเจ้า​เป็น​ประจำ
๗. แล้ว​ใน​วันนั้น​เอง ดาวิด​ก็​ได้​ทำ​หน้าที่​เป็น​ผู้นำ​ใน​การ​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์ โดย​อาศัย​อาสาฟ​และ​ญาติๆ​ของ​อาสาฟ​คอย​ช่วยเหลือ
๘. ให้​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์ ให้​กระจาย​ชื่อ​เสียง​ของ​พระองค์​ออกไป ให้​บอก​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์ทำ
๙. ให้​ร้องเพลง​ให้​กับ​พระองค์ ให้​ร้องเพลง​สรรเสริญ​พระองค์ ใคร่ครวญ​ถึง​สิ่ง​น่า​ทึ่ง​ทั้งหมด​ที่​พระองค์​ได้ทำ
๑๐. โอ้อวด​ถึง​ชื่อ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์ ขอให้​คน​เหล่านั้น​ที่​แสวงหา​พระยาห์เวห์​มี​ความสุขเถิด
๑๑. ให้​แสวงหา​พระยาห์เวห์​และ​พละกำลัง​ที่​มา​จาก​พระองค์เถิด ให้​แสวงหา​หน้า​ของ​พระองค์​อยู่เสมอ
๑๒. ให้​ระลึกถึง​เรื่อง​น่าทึ่ง​ทั้งหลาย​ที่​พระองค์ทำ ให้​ระลึก​ถึง​การอัศจรรย์​ต่างๆ​ที่​พระองค์​ทำ​และ​คำตัดสิน​ทั้งหลาย​ที่​ออก​มา​จาก​ปาก​ของ​พระองค์
๑๓. ลูกหลาน​ของ​อิสราเอล​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์เอ๋ย ลูกหลาน​ของ​ยาโคบ​พวกที่​พระองค์​ได้​เลือกไว้เอ๋ย
๑๔. พระองค์​คือ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกเรา คำตัดสิน​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์​จะ​เป็น​จริง​อย่างนั้น​ใน​ทุก​หนแห่ง​ทั่วโลก
๑๕. อย่างนั้น ให้​จดจำ​ข้อตกลง​ของ​พระองค์​ตลอดไป คือ​คำ​สัญญา​ที่​พระองค์​ทำ​ไว้​กับ​คน​ของ​พระองค์​เป็น​พันรุ่น
๑๖. พระองค์​จะ​รักษา​คำ​สัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อับราฮัม และ​คำ​สาบาน​ของ​พระองค์​ที่​ให้​ไว้​กับ​อิสอัค
๑๗. พระองค์​ทำให้​มัน​เป็น​กฎ​สำหรับ​ยาโคบ และ​เป็น​ข้อตกลง​ให้​กับ​อิสราเอล​ตลอดไป
๑๘. พระองค์​พูด​ว่า “เรา​จะ​มอบ​ดินแดน​คานาอัน ให้​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​เจ้า​ตลอดไป”
๑๙. พระองค์​ได้​ทำ​สิ่งนี้​ตอน​ที่​พวกเขา​ยัง​มี​กัน​อยู่​ไม่​กี่คน และ​ยัง​เป็น​คน​ต่างด้าว​แค่​กระจุกเดียว​ใน​ดินแดน​นั้น​อยู่เลย
๒๐. พวกเขา​เร่ร่อน​พเนจร​จาก​ชนชาติหนึ่ง​ไป​อีก​ชนชาติหนึ่ง จาก​อาณาจักรหนึ่ง​ไป​ยัง​อีก​อาณาจักรหนึ่ง
๒๑. แต่​พระเจ้า​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ข่มเหง​พวกเขา พระองค์​ได้​เตือน​พวก​กษัตริย์​ทั้งหลายว่า
๒๒. “อย่า​แตะต้อง​คน​เหล่านั้น​ที่​เรา​ได้​เลือกไว้แล้ว อย่า​ได้​ทำร้าย​พวก​ผู้พูดแทนเรา”
๒๓. ทุกคน​บน​โลกนี้ ร้องเพลง​ให้​กับ​พระยาห์เวห์เถิด ให้​ประกาศ​วันแล้ว​วันเล่า​ถึง​ความรอด​ที่​มา​จาก​พระองค์
๒๔. ประกาศ​ให้​ชนชาติ​ต่างๆ​รู้ถึง​ความยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์ ประกาศ​ให้​ทุกคน​รู้ถึง​สิ่ง​น่าทึ่ง​ต่างๆ​ที่​พระองค์ทำ
๒๕. เพราะ​พระยาห์เวห์นั้น​ยิ่งใหญ่​และ​สมควร​ได้รับ​การ​สรรเสริญ​อย่างยิ่ง พระองค์​น่ายำเกรง​กว่า​พระเจ้าทั้งปวง
๒๖. เพราะ​พระเจ้า​ทั้งสิ้น​ของ​ชนชาติ​เหล่านั้น​เป็น​แค่​รูปเคารพ แต่​พระยาห์เวห์​เป็น​ผู้ที่​สร้าง​ฟ้าสวรรค์
๒๗. รัศมี​และ​บารมี​ของ​พระองค์​แผ่กระจาย​ออก​มา​จาก​พระองค์ อำนาจ​และ​ความชื่นบาน​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระองค์
๒๘. ตระกูล​ของ​ชนชาติ​ต่างๆ​ทั่วโลกเอ๋ย ให้​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ สำหรับ​สง่าราศี​และ​พละกำลัง​ของ​พระยาห์เวห์เถิด
๒๙. ให้​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ชื่อ​อันมี​สง่าราศี​ของ​พระองค์ ให้​นำ​เครื่อง​บูชา​เข้ามา​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์ ให้​ก้มกราบ​ลง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​วิหาร​อัน​สง่างาม​ของ​พระองค์
๓๐. มนุษย์​บน​แผ่นดิน​โลก​ทุกคนเอ๋ย ให้​ตัว​สั่นเทิ้ม​เมื่อ​อยู่​เบื้องหน้า​พระองค์เถิด โลก​ทั้งใบ​ก็​อยู่​อย่าง​มั่นคง​จะ​ไม่​มี​วัน​สั่นคลอน
๓๑. ขอให้​ฟ้าสวรรค์​เฉลิม​ฉลองกัน ขอให้​แผ่นดินโลก​ชื่นชม​ยินดี ให้​คน​พูด​กัน​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งหลายๆ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ครอบ​ครอง”
๓๒. ขอให้​ทะเล​และ​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ใน​ทะเลนั้น​โห่ร้อง​ยินดี ให้​ท้องทุ่ง​และ​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ใน​มัน​ร่าเริงยินดี
๓๓. ขอให้​ต้นไม้​ใน​ป่า​ชื่นชม​ยินดี​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เมื่อ​พระองค์​กำลัง​เสด็จมา พระองค์​กำลัง​มา​ตัดสิน​แผ่นดิน​โลกนี้
๓๔. ให้​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์​เพราะ​พระองค์นั้น​ดีแท้ ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​คงอยู่​ตลอดไป
๓๕. ให้​ท่าน​พูดว่า “ข้าแต่​พระเจ้า ผู้ช่วยให้รอด​ของ​พวกเรา ได้โปรด​ช่วยกู้​พวกเรา​ด้วยเถิด โปรด​รวบรวม​และ​ช่วย​พวกเรา​ให้รอดพ้น​จาก​ชนชาติต่างๆ เพื่อ​พวกเรา​จะ​ได้​ขอบคุณ​ชื่อ​อันศักดิ์สิทธิ์​ของพระองค์ แล้ว​จะ​ได้​โอ้อวด​ถึง​สิ่ง​น่าสรรเสริญ​ทั้งหลาย​ที่​พระองค์​ได้ทำ
๓๖. ขอ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ผู้​เป็น​อยู่​ตลอด​มา​และ​จะ​คงอยู่​ตลอดไป แล้ว​ประชาชน​ทั้งหลาย​ก็​พูด​ว่า ‘อาเมน’ และ​พวกเขา​ได้​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์”
๓๗. ดาวิด​ได้​ทิ้ง​ให้​อาสาฟ​กับ​ญาติๆ​ของ​เขา​ไว้ ให้​อยู่​ต่อหน้า​หีบ​แห่ง​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์ เพื่อ​รับใช้​ประจำ​ต่อหน้า​หีบ​ตาม​งาน​ที่​ต้อง​ทำ​ใน​แต่​ละ​วันนั้น
๓๘. ดาวิด​ก็​ได้​ให้​โอเบดเอโดม​และ​เยฮียาห์​กับ​ญาติๆ​ของ​พวกเขา​อีก​หกสิบแปด​คน อยู่​ที่​นั่นด้วย โอเบดเอโดม​ลูกชาย​ของ​เยดูธูน​กับ​โฮสาห์​เป็น​คน​เฝ้าประตู
๓๙. และ​ที่​หน้า​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ ของ​พระยาห์เวห์ ที่​ตั้ง​อยู่​ใน​สถานที่​สูง ใน​กิเบโอน มี​นักบวช​ศาโดก​และ​เหล่า​นักบวช​เพื่อนๆ​ของเขา
๔๐. ทำ​หน้าที่​เผา​สัตว์​ทั้งตัว​บน​แท่นบูชา​ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​เป็น​ประจำ​ทุกเช้าเย็น​ตาม​ทุกสิ่ง​ที่​ได้​เขียนไว้​ใน​กฏ​ของ​พระยาห์เวห์ ที่​พระองค์​ได้​สั่งไว้​กับ​ชนชาติ​อิสราเอล
๔๑. ยัง​มี​เฮมาน เยดูธูน​และ​คนอื่นๆ​ที่​ได้รับ​เลือก​และ​ถูก​ระบุ​ชื่อไว้​ให้​อยู่​ที่นั่น​เพื่อ​ร้องเพลง​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์ อย่างเช่น “เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​คง​อยู่​ตลอดไป”
๔๒. มี​พวกแตร​และ​ฉาบ​อยู่​ที่นั่น​กับ​เฮมาน​และ​เยดูธูนด้วย เพื่อ​ให้​คน​เหล่านั้น​ใช้​มัน​เล่น​บรรเลง​ประกอบ​เพลง​ถวาย​ให้​กับ​พระเจ้า และ​บรรดา​ลูกชาย​ของ​เยดูธูน​เป็น​คน​เฝ้า​ประตู
๔๓. แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​กลับ​บ้าน และ​ดาวิด​ก็​กลับ​วัง​ของ​เขา​เพื่อ​ที่​จะ​ไป​อวยพร​ให้​กับ​ครอบครัว​ของเขา

สดุดี ๗๘:๑๒-๑๖
๑๒. พระเจ้า​ทำ​สิ่งน่าทึ่ง​ต่างๆ​ต่อหน้าต่อตา​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา ใน​แคว้น​โศอัน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์
๑๓. พระเจ้า​แหวก​ทะเล​ออก​และ​นำ​พวกเขา​เดิน​ทะลุไป พระองค์​ทำให้​น้ำ​ตั้งขึ้น​เหมือน​กำแพง​ทั้งสองข้าง
๑๔. พระองค์​นำทาง​พวกเขา​ด้วย​เมฆ​ใน​ตอนกลางวัน และ​นำ​ด้วย​แสงไฟ​ตลอด​คืน
๑๕. พระองค์​ทุบ​หิน​ใน​ทะเลทราย​แยกออก และ​น้ำ​ก็​ไหลพุ่ง​ออกมา​มากมาย​ให้​พวกเขา​ดื่ม​เหมือนกับ​มา​จาก​ทะเลลึก
๑๖. พระองค์​ทำให้​พวกลำธาร​ไหล​ออกมา​จาก​หินผา พระองค์​ทำให้​น้ำไหล​เหมือน​พวกแม่น้ำ

สุภาษิต ๑๙:๒๒-๒๔
๒๒. ความโลภ​เป็น​เรื่อง​น่า​อับอาย เป็น​คนจน​ดี​กว่า​เป็น​คนโกหก
๒๓. ความ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​นำ​ไป​สู่​ชีวิต ทำ​ให้​ผู้นั้น​ได้​พักผ่อน​อย่าง​เป็น​สุข ไม่มี​ภัยอันตราย​มา​กล้ำกราย​ได้
๒๔. คน​ขี้เกียจ​ซุก​มือ​ไว้​ใน​ชาม และ​ไม่​ยอม​แม้แต่​จะ​ยก​อาหาร​เข้า​ปาก

กิจการของอัครทูต ๗:๔๔-๖๐
๔๔. บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง​มี​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​อยู่​ด้วย ซึ่ง​เป็น​เต็นท์​ที่​พระเจ้า​บอก​ให้​โมเสส​ทำ​ขึ้น​ตาม​แบบ​ที่​พระองค์​แสดง​ให้​เขา​เห็น
๔๕. เมื่อ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ได้​เต็นท์​มา ก็​นำเข้า​ไป​ไว้​ใน​ดินแดน​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ได้​ยึดครอง​มา​จาก​ชนชาติ​ต่างๆ​ที่​พระเจ้า​ได้​ขับไล่​ออก​ไป​ต่อหน้า​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​โดย​การ​นำ​ของ​โยชูวา และ​เต็นท์นี้​ก็​ได้​อยู่​ที่​นั่น​เรื่อย​มา​จน​ถึง​สมัย​ของ​กษัตริย์​ดาวิด
๔๖. พระเจ้า​ชอบ​ใจ​ดาวิด​มาก ดาวิด​ขอ​สร้าง​บ้าน​ให้​กับ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ
๔๗. แต่​กลับ​กลาย​เป็น​ซาโลมอน​ที่​สร้าง​บ้าน​ให้​พระองค์
๔๘. อย่างไร​ก็​ตาม องค์​ผู้สูงสุด​ไม่​ได้​อยู่​ใน​บ้าน​ที่​สร้าง​ด้วย​มือ​ของ​มนุษย์​หรอก เหมือน​กับ​ที่​ผู้​พูด​แทน​พระเจ้า พูด​ไว้​ว่า
๔๙. ‘สวรรค์​เป็น​บัลลังก์​ของ​เรา และ​โลก​คือ​แท่น​รองเท้า​ของ​เรา องค์​เจ้า​ชีวิต​ถาม​ว่า แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​สร้าง​บ้าน​แบบ​ไหน​ให้​กับ​เรา​ล่ะ หรือ​จะ​ให้​เรา​พักผ่อน​ที่​ไหน​ล่ะ
๕๐. ไม่​ใช่​มือ​เรา​หรอก​หรือ​ที่​สร้าง​สรรพ​สิ่ง​เหล่านี้​ขึ้น​มา’
๕๑. พวก​คุณ​หัวแข็ง ใจแข็ง​กระด้าง​และ​ดื้อดึง พวก​คุณ​ได้​แต่​ต่อต้าน​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​เหมือน​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​คุณ
๕๒. มี​ผู้​พูด​แทน​พระเจ้า​คน​ไหน​บ้าง ที่​บรรพบุรุษ​ของ​คุณ​ไม่​ได้​ข่มเหง พวก​เขา​ฆ่า​แม้​กระทั่ง​คน​พวก​นั้น​ที่​นาน​มา​แล้ว​ได้​ประกาศ​ถึง​การ​มา​ของ​องค์​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ตอนนี้​พวก​คุณ​ก็​ได้​ทรยศ​และ​ฆ่า​พระองค์​แล้ว
๕๓. พวก​คุณ​นั่น​แหละ เป็น​พวก​ที่​ได้รับ​กฎปฏิบัติ​ที่​พวก​ทูตสวรรค์​นำ​มา แต่​พวก​คุณ​ก็​ไม่​ยอม​เชื่อฟัง​กฎ​นั้น”
๕๔. เมื่อ​ผู้นำ​ชาว​ยิว​ได้ยิน​อย่าง​นั้น ต่าง​ก็​โกรธ​เป็น​ฟืน​เป็น​ไฟ พวก​เขา​แยก​เขี้ยว​ยิง​ฟัน​เข้า​ใส่​สเทเฟน
๕๕. แต่​สเทเฟน​เต็ม​ไป​ด้วย​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์ เขา​มอง​ขึ้น​บน​ท้องฟ้า และ​ได้​เห็น​ความ​ยิ่งใหญ่​ของ​พระเจ้า และ​เห็น​พระเยซู​ยืน​อยู่​ด้าน​ขวา​ของ​พระองค์
๕๖. เขา​จึง​พูด​ขึ้น​ว่า “ดู​นั่น​สิ ผม​เห็น​สวรรค์​เปิด และ​บุตร​มนุษย์​ยืน​อยู่​ด้าน​ขวา​ของ​พระเจ้า”
๕๗. ขณะ​เดียว​กัน พวก​นั้น​ก็​แหก​ปาก​ร้อง​ตะโกน เอา​มือ​อุด​หู และ​ต่าง​วิ่ง​กรู​กัน​เข้า​ใส่​สเทเฟน
๕๘. พวก​เขา​ลาก​สเทเฟน​ออก​นอก​เมือง​และ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา พวก​ที่​พูด​ปรักปรำ​ใส่ร้าย​เขา​ต่าง​ก็​ทิ้ง​เสื้อคลุม​ของ​ตน​ไว้​ที่​เท้า​ของ​ชาย​หนุ่ม​ที่​ชื่อ​เซาโล
๕๙. จาก​นั้น​พวก​เขา​ได้​เอา​ก้อน​หิน​ขว้าง​สเทเฟน ที่​กำลัง​อธิษฐาน​ว่า “พระเยซูเจ้า รับ​จิต​วิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย”
๖๐. แล้ว​เขา​ก็​คุกเข่า ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “องค์​เจ้า​ชีวิต อย่า​ถือ​โทษ​ที่​พวก​เขา​ทำ​บาป​ครั้งนี้​เลย” พอ​อธิษฐาน​จบ สเทเฟน​ก็​ตาย