A A A A A

๑ พงศาวดาร ๒๓:๑-๓๒
๑. เมื่อ​ดาวิด​แก่​ตัว​ลง​และ​ใกล้​จะตาย เขา​ได้​ให้​ซาโลมอน​ลูกชาย​ของ​เขา​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล
๒. ดาวิด​ได้​รวบรวม​พวกผู้นำ​ของ​อิสราเอล​ทั้งหมด​และ​บรรดา​นักบวช​รวมทั้ง​ชาวเลวี
๓. ดาวิด​ได้​นับ​จำนวน​ชาว​เลวี​ที่​มี​อายุ​สามสิบ​ปี​ขึ้น​ไป​ได้​ทั้งหมด​สามหมื่น​แปดพันคน
๔. ใน​จำนวนนี้​มี​สองหมื่น​สี่พัน​คน​ที่​จะ​ต้อง​อยู่​คอย​กำกับ​ดูแล​งาน​ภายใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์ อีก​หกพัน​คน​เป็น​พวก​เจ้าหน้าที่​ใน​ศาล​และ​พวก​ผู้พิพากษา
๕. อีก​สี่พัน​คน​เป็น​คน​เฝ้า​ประตู และ​อีก​สี่พัน​คน​ที่​เหลือ​ทำ​หน้าที่​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​ด้วย​เครื่อง​ดนตรี​ที่​ดาวิด​ได้​สร้าง​ไว้​สำหรับ​การ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์
๖. และ​ดาวิด​ได้​สั่ง​งาน​ให้​แก่​พวกเขา​โดย​แยก​พวกเขา​ออก​เป็น​สามกลุ่ม ตาม​จำนวน​ลูกชาย​สาม​คน​ของ​เลวี คือ เกอร์โชม โคฮาท​และ​เมรารี
๗. คน​ที่​มา​จาก​ชาว​เกอร์โชม​คือ ลาดาน​และชิเมอี
๘. ลูกชาย​ของ​ลาดาน​มี​สาม​คน​คือ เยฮีเอล​ที่​เป็น​หัวหน้า เศธาม​และโยเอล
๙. ลูกชาย​ของ​ชิเมอี​มี​สาม​คน​คือ เชโลโมท ฮาซีเอล​และ​ฮาราน คนเหล่านี้​ล้วน​เป็น​พวก​หัวหน้า​ของ​ตระกูล​ลาดาน
๑๐. และ​เหล่า​ลูกชาย​ของ​ชิเมอี​ประกอบด้วย ยาหาท ศินา เยอูช​และเบรียาห์ ทั้งสี่​คนนี้​คือ​ลูกชาย​ของชิเมอี
๑๑. และ​ยาหาท​ได้​เป็น​หัวหน้า รองลงมา​คือ​ศิซาห์ แต่​เยอูช​และ​เบรียาห์​มี​ลูกชาย​ไม่​กี่คน ดังนั้น​พวกเขา​จึง​ถูก​นับ​รวม​เป็น​ตระกูล​เดียวกัน​ให้​ทำ​งาน​อย่าง​เดียวกัน
๑๒. เหล่า​ลูกชาย​ของ​โคฮาท​มี​สี่​คน คือ อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน​และอุสซีเอล
๑๓. บรรดา​ลูกชาย​ของ​อัมราม​คือ​อาโรน​และ​โมเสส อาโรน​ถูก​แยก​ออกมา เขา​และ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ถูก​สงวน​ไว้​ตลอดไป เพื่อ​ทำ​พิธี​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด เพื่อ​เผา​เครื่อง​สัตวบูชา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพื่อ​รับใช้​พระองค์​และ​ให้​คำอวยพร​ใน​นาม​ของ​พระองค์​ตลอดไป
๑๔. ส่วน​โมเสส​ซึ่ง​เป็น​คน​ของ​พระเจ้า พวกลูกชาย​ของ​เขา​ถูก​นับ​รวม​เข้า​กับ​เผ่า​ของเลวี
๑๕. ลูกชาย​ของ​โมเสส​คือ เกอร์โชม​และ​เอลีเยเซอร์
๑๖. ลูกชาย​ของ​เกอร์โชม​คือ เชบูเอล​ที่​ได้​เป็น​หัวหน้า
๑๗. ลูกชาย​ของ​เอลีเอเซอร์​คือ​เรหับยาห์​ที่​เป็น​หัวหน้า เอลีเยเซอร์​ไม่​มี​ลูกชาย​คน​อื่นๆ​อีกเลย แต่​เรหับยาห์​มี​ลูกชาย​หลายคน
๑๘. ลูกชาย​ของ​อิสฮาร์ คือ เชโลมิท​ที่​เป็น​หัวหน้า
๑๙. ลูกชาย​ของ​เฮโบรน​คือ เยรียาห์​ที่​เป็น​หัวหน้า รองลงมา​คือ​อามาริยาห์ คน​ที่สาม​คือ​ยาฮาซีเอล​และ​คน​ที่สี่​คือ​เยคาเมอัม
๒๐. ลูกชาย​ของ​อุสซีเอล​คือ มีคาห์​ที่​เป็น​หัวหน้า​และ​รองลงมา​คือ​อิสชีอาห์
๒๑. ลูกชาย​ของ​เมรารี​คือ​มาห์ลี​และ​มูชี ลูกชาย​ของ​มาห์ลี​คือ เอเลอาซาร์​และคีช
๒๒. เอเลอาซาร์​ตาย​ไป​โดย​ที่​ยัง​ไม่​มี​ลูกชาย เขา​มี​แต่​ลูกสาว​หลายคน พวก​ลูกชาย​ของ​คีช​ที่​เป็น​ญาติ​กับ​เขา​จึง​ได้​แต่งงาน​กับ​พวกนาง
๒๓. ลูกชาย​ของ​มูชี มี​สาม​คน​คือ​มาห์ลี เอเดอร์​และ​เยเรโมท
๒๔. ต่อ​ไปนี้​คือ​รายชื่อ​ลูก​หลาน​ของ​เลวี​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา พวก​หัวหน้า​ตระกูล​ได้​ลง​ทะเบียน​ไว้​ตาม​จำนวน​สมาชิก​ที่​มี​ชื่อ​ของ​แต่ละคน​ที่​สามารถ​ทำ​งาน​รับใช้​ใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์ คือ​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้ง​แต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้นไป
๒๕. เพราะ​ดาวิด​ได้​พูด​ไว้​ว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ได้​ให้​ประชาชน​ของ​พระองค์​พักผ่อน และ​พระองค์​ได้​มา​อาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​ตลอดไป
๒๖. ดังนั้น​พวก​ชาว​เลวี​จึง​ไม่​จำเป็น​ต้อง​แบก​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ หรือ​ของ​ใดๆ​ก็​ตาม​ที่​ใช้​กับ​เต็นท์​อีก​ต่อไป”
๒๗. เพราะ​คำพูด​สุดท้าย​ที่​ดาวิด​ได้​สั่งไว้​คือ ให้​นับ​จำนวน​ลูกหลาน​ของ​ชาว​เลวี​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้นไป
๒๘. แต่​หน้าที่​ของ​ชาว​เลวี​เหล่านี้ คือ​การ​ช่วยเหลือ​พวก​ลูกหลาน​ของ​อาโรน​ใน​การ​รับใช้​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์ พวกเขา​ต้อง​ทำ​หน้าที่​ดูแล​ลาน​ของ​วิหาร ห้อง​ต่างๆ​ด้านข้าง ต้อง​ทำ​ความ​สะอาด​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ทุกอย่าง และ​ทำ​งาน​ทุกอย่าง​ที่​เป็น​การ​รับใช้​ภายใน​บ้าน​ของ​พระเจ้า
๒๙. รวมทั้ง​จัดการ​เกี่ยวกับ​เรื่อง​ขนมปัง​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​วาง​อยู่​บน​โต๊ะ​ที่​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เรื่อง​แป้ง​สาลี​สำหรับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช เรื่อง​ขนมปัง​ที่​ไม่​ใส่​เชื้อฟู เรื่อง​ขนม​แผ่นปิ้ง เรื่อง​ขนมปัง​เคล้าน้ำมัน และ​เรื่อง​เครื่องตวง​เครื่องวัด​ทุกขนาด
๓๐. พวกเขา​มี​หน้า​ที่​ยืน​ขอบคุณ​และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​ทุกเช้าเย็น
๓๑. และ​ทุกครั้ง​ที่​ประชาชน​มา​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​ทั้งตัว​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​ใน​วัน​หยุดทางศาสนา​วันพระจันทร์ใหม่ และ​วัน​เทศกาล​ต่างๆ​พวกเขา​จะ​ต้อง​มา​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​ประจำ​ตาม​จำนวน​คน​ที่​ได้​กำหนดไว้
๓๒. และ​พวกเขา​จะ​ต้อง​รักษา​กฎเกณฑ์​ของ​เต็นท์​นัดพบ และ​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ และ​พวก​คำสั่ง​ต่างๆ​ที่​ได้รับ​มาจาก​พวก​ลูกหลาน​ของ​อาโรน​ญาติ​ของ​พวกเขา ใน​เรื่อง​การรับใช้​ภายใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์

๑ พงศาวดาร ๒๔:๑-๓๑
๑. ต่อไปนี้​เป็น​พวก​ลูกชาย​ของ​อาโรน คือ นาดับ อาบีฮู เอเลอาซาร์​และอิธามาร์
๒. นาดับ​และ​อาบีฮู​ตาย​ก่อน​พ่อ​ของ​พวกเขา โดย​ที่​ยัง​ไม่​มี​ลูกชาย ดังนั้น เอเลอาซาร์​และ​อิธามาร์​จึง​รับหน้า​ที่​เป็น​นักบวช
๓. ด้วย​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​ศาโดก​ที่​เป็น​ลูกหลาน​ของ​เอเลอาซาร์ และ​อาหิเมเลค​ที่​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อิธามาร์ ดาวิด​ได้​แบ่ง​พวก​นักบวช​ออก​ตาม​หน้าที่​รับใช้
๔. มี​หัวหน้า​จาก​ครอบครัว​ของ​เอเลอาซาร์​มากกว่า​หัวหน้า​จาก​ครอบครัว​ของ​อิธามาร์ หัวหน้า​จาก​ครอบครัว​ของ​เอเลอาซาร์​มี​สิบหกคน และ​จาก​ครอบครัว​ของ​อิธามาร์​มี​แปดคน
๕. พวกเขา​ได้​จับสลาก​แบ่งกัน ดู​ว่า​ใคร​จะ​ได้​ทำ​หน้าที่อะไร บางคน​ก็​ได้รับ​เลือก​ให้​เป็น​เจ้าหน้าที่​ดูแล​วิหาร​อันศักดิ์สิทธิ์ บางคน​ก็​มี​หน้า​ที่​เป็น​นักบวช พวกเขา​ทุกคน​ต่าง​ก็​เป็น​ลูกหลาน​ของ​เอเลอาซาร์​และอิธามาร์
๖. เชไมอาห์​ลูกชาย​ของ​เนธันเอล​ซึ่ง​เป็น​ชาว​เลวี ทำ​หน้าที่​เลขานุการ คอย​จดบันทึก​รายชื่อ​ของ​คน​พวกนี้​ต่อหน้า​กษัตริย์​ดาวิด ต่อหน้า​พวก​เจ้าหน้าที่ ต่อหน้า​นักบวช​ศาโดก ต่อหน้า​อาหิเมเลค​ลูกชาย​ของ​อาบียาธาร์​และ​พวกผู้นำ​ครอบครัว​ของ​พวก​นักบวช​และ​ของ​พวก​ชาวเลวี พวกเขา​จับสลาก​สลับกัน​ไป​ระหว่าง​ครอบครัว​ของ​เอเลอาซาร์​กับ​ของอิธามาร์
๗. สลาก​อัน​แรก​เป็น​ของ​เยโฮยาริบ อันที่​สอง​เป็น​ของ​เยดายาห์
๘. อันที่​สาม​เป็น​ของ​ฮาริม อัน​ที่สี่​เป็น​ของ​เสโอริม
๙. อัน​ที่ห้า​เป็น​ของ​มัลคิยาห์ อัน​ที่หก​เป็น​ของ​มิยามิน
๑๐. อัน​ที่เจ็ด​เป็น​ของ​ฮักโขส อัน​ที่แปด​เป็น​ของ​อาบียาห์
๑๑. อัน​ที่เก้า​เป็น​ของ​เยชูอา อัน​ที่สิบ​เป็น​ของ​เชคานิยาห์
๑๒. อัน​ที่สิบเอ็ด​เป็น​ของ​เอลียาชีบ อัน​ที่สิบสอง​เป็น​ของ​ยาคิม
๑๓. อัน​ที่สิบสาม​เป็น​ของ​หุปปาห์ อัน​ที่สิบสี่​เป็น​ของ​เยเชเบอับ
๑๔. อัน​ที่สิบห้า​เป็น​ของ​บิลกาห์ อัน​ที่สิบหก​เป็น​ของ​อิมเมอร์
๑๕. อัน​ที่สิบเจ็ด​เป็น​ของ​เฮซีร์ อัน​ที่สิบแปด​เป็น​ของ​ฮัปปิเซส
๑๖. อัน​ที่สิบเก้า​เป็น​ของ​เปธาหิ​ยาห์ อัน​ที่ยี่สิบ​เป็น​ของ​เยเฮเซเคล
๑๗. อัน​ที่ยี่สิบเอ็ด​เป็น​ของ​ยาคีน อัน​ที่ยี่สิบสอง​เป็น​ของ​กามูล
๑๘. อัน​ที่ยี่สิบสาม​เป็น​ของ​เดไลยาห์ อัน​ที่ยี่สิบสี่​เป็น​ของ​มาอาซิยาห์
๑๙. คนพวกนี้​ได้รับ​เลือก​มา​ให้​รับใช้​อยู่​ภายใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์ ตาม​กฎ​ที่​อาโรน​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา​ได้​ตั้ง​ไว้​ให้​กับ​พวกเขา พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ชนชาติ​อิสราเอล​ได้​มอบ​กฎนี้​ไว้​กับอาโรน
๒๐. ส่วน​ชาว​เลวี​คน​อื่นๆ​ที่เหลือ ประกอบ​ไปด้วย จาก​ลูกหลาน​ของ​อัมราม คือ ชูบาเอล จาก​ลูกหลาน​ของ​ชูบาเอล คือ เยเดยาห์
๒๑. ส่วน​เรหับยาห์ จาก​ลูกหลาน​ของ​เขา​คือ​อิสชีอาห์​ที่​เป็น​หัวหน้า
๒๒. จาก​คน​อิสฮาร์ คือ เชโลโมท จาก​ลูกหลาน​ของ​เชโลโมท คือ ยาหาท
๒๓. ลูกชาย​ของ​เฮโบรน คือ เยรียาห์​ที่​เป็น​หัวหน้า ลูกชาย​คน​ที่สอง​คือ​อามาริยาห์ ลูกชาย​คน​ที่สาม​คือ​ยาฮาซีเอล ลูกชาย​คน​ที่สี่​คือ​เยคาเมอัม
๒๔. จาก​ลูกหลาน​ของ​อุสซีเอล​คือ​มีคาห์ จาก​ลูกหลาน​ของ​มีคาห์​คือ​ชามีร์
๒๕. น้องชาย​ของ​มีคาห์​คือ​อิสชีอาห์ จาก​ลูกหลาน​ของ​อิสชีอาห์​คือ​เศคาริยาห์
๒๖. จาก​ลูกหลาน​ของ​เมรารี คือ มาห์ลี​และ​มูชี และ​บรรดา​ลูกหลาน​ของ​ยาอาซียาห์​ลูกชาย​ของเขา
๒๗. จาก​ลูกหลาน​ของ​เมรารี ที่​มาจาก​ยาอาซียาห์​ลูกชาย​ของเขา คือ โชฮัม ศักเกอร์​และอิบรี
๒๘. จาก​มาห์ลี คือ เอเลอาซาร์​ซึ่ง​ไม่​มี​ลูกชาย
๒๙. จาก​คีช ลูกหลาน​ของ​เขา​คือ​เยราเมเอล
๓๐. ลูกหลาน​ของ​มูชี​คือ มาห์ลี เอเดอร์​และเยรีโมท คนเหล่านี้​คือ​พวกผู้นำ​ของ​ครอบครัว​ชาวเลวี
๓๑. คนเหล่านี้​ได้​จับสลาก​แบ่ง​หน้าที่กัน เหมือน​กับ​ญาติๆ​ของ​พวกเขา​ที่​เป็น​พวก​นักบวช​ซึ่ง​เป็น​ลูกหลาน​ของอาโรน พวกเขา​จับสลาก​กัน​ต่อหน้า​กษัตริย์ดาวิด ศาโดก อาหิเมเลค​และ​พวกผู้นำ​ครอบครัว​ของ​พวก​นักบวช​และ​พวก​ชาว​เลวี ไม่ว่า​จะ​เป็น​ครอบครัว​ของ​ลูกหัวปี หรือ ลูก​คนสุดท้อง ก็​จับสลาก​เหมือนกันหมด

๑ พงศาวดาร ๒๕:๑-๓๐
๑. ดาวิด​และ​พวก​เจ้าหน้าที่​ของ​กองทัพ​ได้​แบ่ง​งาน​ด้าน​การ​ร้องเพลง​ให้​กับ​พวก​ลูกหลาน​ของ​อาสาฟ ของ​เฮมาน​และ​ของเยดูธูน ซึ่ง​พวกเขา​จะ​ได้​พูดแทนพระเจ้า​โดย​ร้อง​คลอ​ไป​กับ​พิณเล็ก พิณใหญ่​และฉาบ ต่อ​ไปนี้​คือ​รายชื่อ​ของ​คน​ที่​ทำงาน​รับใช้​ด้านนี้
๒. จาก​ลูกหลาน​ของ​อาสาฟ คือ ศักเกอร์ โยเซฟ เนธานิยาห์​และอาซาเรลาห์ ทั้งหมดนี้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อาสาฟ ภายใต้​การนำ​ของ​อาสาฟ พวกเขา​จะ​พูดแทนพระเจ้า​ตาม​คำสั่ง​ของ​กษัตริย์ดาวิด
๓. จาก​เยดูธูน พวก​ลูกหลาน​ของ​เขา​คือ เกดาลิยาห์ เศรี เยชายาห์ ชิเมอิ ฮาชาบิยาห์​และมัททีธิยาห์ รวม​ทั้งหมด​หกคน พวกเขา​อยู่​ภายใต้​การนำ​ของ​เยดูธูน พ่อ​ของ​พวกเขา ผู้ที่​พูดแทนพระเจ้า​ไป​พร้อมๆ​กับ​พิณเล็ก และ​พวกเขา​รับผิดชอบ​ใน​เรื่อง​การ​ขอบคุณ​และ​การ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ด้วย
๔. จาก​เฮมาน ลูกหลาน​ของ​เขา​คือ บุคคิยาห์ มัทธานิยาห์ อุสซีเอล เชบูเอล เยรีโมท ฮานานิยาห์ ฮานานี เอลียาธาห์ กิดดาลที โรมัมทีเอเซอร์ โยชเบคาชาห์ มัลโลธี โฮธีร์​และมาหะซิโอท
๕. คนเหล่านี้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​เฮมาน​ซึ่ง​เป็น​ผู้ทำนาย​ของ​กษัตริย์ดาวิด พระเจ้า​ได้​สัญญา​ที่​จะ​ทำให้​เฮมาน​แข็งแรง พระเจ้า​จึง​ให้​เฮมาน​มี​ลูกชาย​ถึง​สิบสี่คน​และ​มี​ลูกสาว​สามคน
๖. พวกเขา​ทั้งหมดนี้​อยู่​ภายใต้​การนำ​ของ​พ่อ​ของ​พวกเขา ใน​เรื่อง​การ​ร้องเพลง​ใน​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ โดย​ร้อง​คลอ​ไป​กับ​ฉาบ พิณใหญ่​และ​พิณเล็ก เป็น​การรับใช้​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระเจ้า อาสาฟ เฮมาน​และ​เยดูธูน​อยู่​ภายใต้​คำสั่ง​ของ​กษัตริย์ดาวิด
๗. คน​พวกนี้​และ​ญาติๆ​ของ​พวกเขา​ที่​มา​จาก​เผ่า​เลวี ได้รับ​การ​ฝึกฝน​ใน​เรื่อง​ดนตรีมา พวกเขา​ทุกคน​ล้วน​มี​ความ​ชำนาญ​ใน​การ​ร้องเพลง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ พวกเขา​มี​จำนวน​ทั้งหมด​สองร้อย​แปดสิบแปดคน
๘. พวกเขา​ทุกคน ทั้งหนุ่ม​และแก่ ทั้งครู​และนักเรียน ต่างก็​ต้อง​จับสลาก​แบ่ง​หน้าที่กัน
๙. สลาก​อันแรก​ตก​เป็น​ของ​พวก​อาสาฟ​คือ​โยเซฟ ญาติๆ​และ​ลูกหลาน​ของเขา รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน อันที่​สอง​ตก​เป็น​ของ​เกดาลิยาห์ ญาติๆ​และ​ลูกหลาน​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๐. อัน​ที่สาม​ตก​เป็น​ของ​ศักเกอร์ ลูกหลาน​ของ​เขา​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๑. อัน​ที่สี่​ตก​เป็น​ของ​อิสรี ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๒. อัน​ที่ห้า​ตก​เป็น​ของ​เนธานิยาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๓. อัน​ที่หก​ตก​เป็น​ของ​บุคคิยาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๔. อัน​ที่เจ็ด​ตก​เป็น​ของ​เยชาเรลาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๕. อัน​ที่แปด​ตก​เป็น​ของ​เยชายาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๖. อัน​ที่เก้า​ตก​เป็น​ของ​มัทธานิยาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๗. อัน​ที่สิบ​ตก​เป็น​ของ​ชิเมอี ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๘. อัน​ที่สิบเอ็ด​ตก​เป็น​ของ​อาซาเรล ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๑๙. อัน​ที่สิบสอง​ตก​เป็น​ของ​ฮาชาบิยาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๐. อัน​ที่​สิบสาม​ตก​เป็น​ของ​ชูบาเอล ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๑. อัน​ที่สิบสี่​ตก​เป็น​ของ​มัททีธิยาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๒. อัน​ที่สิบห้า​ตก​เป็น​ของ​เยเรโมท ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๓. อัน​ที่​สิบหก​ตก​เป็น​ของ​ฮานานิยาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๔. อัน​ที่สิบเจ็ด​ตก​เป็น​ของ​โยชเบคาชาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๕. อัน​ที่สิบแปด​ตก​เป็น​ของ​ฮานานี ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๖. อัน​ที่สิบเก้า​ตก​เป็น​ของ​มัลโลธี ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๗. อัน​ที่ยี่สิบ​ตก​เป็น​ของ​เอลียาธาห์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๘. อัน​ที่ยี่สิบเอ็ด​ตก​เป็น​ของ​โฮธีร์ ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๒๙. อัน​ที่ยี่สิบสอง​ตก​เป็น​ของ​กิดดาลที ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน
๓๐. อัน​ที่ยี่สิบสาม​ตก​เป็น​ของ​มาหะซิโอท ลูกหลาน​และ​ญาติๆ​ของ​เขา​รวม​ทั้งหมด​สิบสองคน

สดุดี ๗๘:๔๐-๕๕
๔๐. พวกเขา​กบฏ​ต่อ​พระองค์​หลายครั้ง​หลายครา​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้งนั้น พวกเขา​ทำให้​พระองค์​เสียใจ​ใน​ดินแดนนั้น
๔๑. พวกเขา​ลองดี​กับ​พระองค์​ครั้งแล้ว​ครั้งเล่า และ​ทำให้​องค์​ผู้ศักดิ์สิทธิ์​แห่งอิสราเอล​ต้อง​เจ็บปวดใจ
๔๒. พวกเขา​ไม่เคย​จดจำ​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​พระองค์ หรือ​จดจำ​วัน​ที่​พระองค์​ช่วยกู้​พวกเขา​ให้รอดพ้น​จาก​ศัตรู
๔๓. หรือ​เวลา​ที่​พระองค์​ได้ทำ​การอัศจรรย์​ใน​ประเทศอียิปต์ หรือ​ที่​พระองค์​ได้​แสดง​สิ่งน่าทึ่งต่างๆ​ใน​แคว้นโศอัน
๔๔. พระองค์​เปลี่ยน​แม่น้ำ​ให้​กลายเป็น​เลือด พวกเขา​จึง​ไม่สามารถ​ดื่มน้ำ​จาก​ลำธาร​ได้
๔๕. พระองค์​ให้​เหลือบ​มา​กัด​พวกเขา และ​ส่ง​กบ​ทั้งหลาย​มา​ทำลาย​ทุกสิ่งทุกอย่าง
๔๖. พระองค์​ยก​พืชผล​ของ​พวกเขา​ให้กับ​ตั๊กแตน​วัยคลาน และ​ยก​ผลผลิต​ของ​พวกเขา​ให้กับ​ตั๊กแตน​วัยบิน
๔๗. พระองค์​ทำให้​ลูกเห็บ​ตกลงมา​ทำลาย​เถาองุ่น​ของ​ชาวอียิปต์ พระองค์​ทำให้​ฝนตก​ห่าใหญ่​ทำลาย​ผลมะเดื่อ​ของ​พวกเขา
๔๘. พระองค์​ส่ง​ลูกเห็บ​ลงมา​ฆ่า​ฝูงวัว​ของ​พวกเขา และ​ให้​ฟ้าผ่า​ฝูงสัตว์​ของเขา
๔๙. พระองค์​แสดง​ความเคืองแค้น​อัน​ร้อนแรง​ของ​พระองค์​ต่อ​ชนชาวอียิปต์ พระองค์​ส่ง ความเกรี้ยว​โกรธ ความเดือดดาล และ​ความ​อาฆาตแค้น​เป็น​คณะทูต​มา​ทำลาย​ล้าง​พวกเขา
๕๐. พระองค์​ระบาย​ความโกรธ​ของ​พระองค์​ออกมา​อย่างเต็มที่ พระองค์​ไม่ได้​ไว้ชีวิต​ของ​ชาวอียิปต์​แต่​กลับ​ยก​พวกเขา​ให้ตาย​ด้วย​โรคระบาด
๕๑. พระเจ้า​ฆ่า​ลูกชาย​หัวปี​ทั้งหมด​ในอียิปต์ พระองค์​ทำลาย​สิ่ง​ที่​พิสูจน์​ถึง​ความเป็นชาย​ของ​ครอบครัว​ทั้งหลาย​ของฮาม
๕๒. แต่​พระเจ้า​นำทาง​คน​ของ​พระองค์​ออกจาก​ที่นั่น​เหมือน​นำแกะ และ​พระองค์​นำทาง​พวกเขา​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​เหมือน​นำ​ฝูงสัตว์
๕๓. พระเจ้า​นำ​พวกเขา​สู่​ความปลอดภัย พวกเขา​จึง​ไม่ต้อง​หวาดกลัว เพราะ​พระเจ้า​ทำให้​ศัตรู​ของ​พวกเขา​ถูก​น้ำทะเล​ซัดกลบ​ตายหมด
๕๔. แล้ว​พระเจ้า​ก็​นำ​พวกเขา​ไป​ถึง​พรมแดน​ของ​แผ่นดิน​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์ คือ​ดินแดน​แห่ง​เนินเขา​ที่​พระองค์​ยึดมา​ด้วย​มือขวา​อัน​ทรงฤทธิ์​ของ​พระองค์
๕๕. แล้ว​พระองค์​ก็​ขับไล่​ชนชาติ​ต่างๆ​ออกไป​ต่อหน้า​คน​ของ​พระองค์ พระองค์​แบ่งปัน​ดินแดน​นั้น​ให้กับ​เผ่าต่างๆ​ของ​อิสราเอล​และ​ให้​พวกเขา​ตั้ง​ถิ่นฐาน​อยู่​ใน​บ้าน​ทั้งหลาย​ของศัตรู

สุภาษิต ๒๐:๓-๓
๓. คน​ที่​หลีกเลี่ยง​การ​ทะเลาะกันนั้น​น่านับถือ แต่​คนโง่​ชอบ​โต้เถียง​กัน

กิจการของอัครทูต ๙:๒๒-๔๓
๒๒. เซาโล​เทศนา​อย่าง​มี​พลัง​มาก​ยิ่ง​ขึ้น​ว่า​พระเยซู​คือ​กษัตริย์​ผู้ยิ่งใหญ่ จน​ทำ​ให้​คน​ยิว​ใน​เมือง​ดามัสกัส​ถึง​กับ​เถียง​ไม่​ออก
๒๓. ต่อมา​หลาย​วัน พวก​ยิว​วางแผน​ที่​จะ​ฆ่า​เซาโล
๒๔. แต่​เซาโล​รู้​แผน​นั้น​เสีย​ก่อน พวก​นั้น​คอย​เฝ้า​อยู่​ที่​ประตู​เมือง​ทั้ง​กลาง​วัน​กลาง​คืน​เพื่อ​จะ​ฆ่า​เซาโล
๒๕. แต่​พวก​ศิษย์​บาง​คน​ที่​เซาโล​เคย​สอน​ได้​พา​เขา​หนี​ไป​ตอน​กลาง​คืน โดย​ให้​เขา​นั่ง​ใน​เข่ง แล้ว​ค่อยๆ​หย่อน​เข่ง​นั้น​ผ่าน​ช่อง​กำแพง​เมือง​ลง​ไป​ข้าง​ล่าง
๒๖. เมื่อ​เซาโล​กลับ​มา​ถึง​เมือง​เยรูซาเล็ม เขา​พยายาม​จะ​เข้า​ร่วม​กับ​พวก​ศิษย์​ของ​พระเยซู แต่​พวก​นั้น​ต่าง​หวาดกลัว เพราะ​ไม่​เชื่อ​ว่า​เซาโล​เป็น​ศิษย์​ของ​พระเยซู​จริง
๒๗. แต่​บารนาบัส​พา​เขา​ไป​พบ​พวก​ศิษย์​เอก และ​อธิบาย​ให้​ฟัง​ว่า ใน​ระหว่าง​ทาง​เซาโล​เจอ​องค์​เจ้า​ชีวิต​ได้​อย่าง​ไร แล้ว​พระองค์​พูด​อะไร​กับ​เซาโล​บ้าง บารนาบัส​ยัง​เล่า​อีก​ว่า ตอน​อยู่​ที่​เมือง​ดามัสกัส​นั้น เซาโล​สอน​เรื่อง​ของ​พระเยซู​ด้วย​ความ​กล้า​ขนาด​ไหน
๒๘. พวก​ศิษย์​ก็​เลย​ยอมรับ​เซาโล​มา​อยู่​ด้วย เขา​ไป​ไหน​มา​ไหน​อย่าง​อิสระ​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม และ​สอน​เรื่อง​ของ​องค์​เจ้า​ชีวิต​อย่าง​กล้าหาญ
๒๙. เขา​พูด​โต้แย้ง​กับ​พวก​ยิว​ที่​พูด​ภาษา​กรีก แต่​พวก​นั้น​กลับ​พยายาม​ที่​จะ​ฆ่า​เขา
๓๐. เมื่อ​พวก​พี่น้อง​รู้​เรื่องนี้​เข้า​ก็​พา​เซาโล​ลง​ไป​ที่​เมือง​ซีซารียา และ​ส่ง​เขา​ต่อ​ไป​ที่​เมือง​ทาร์ซัส
๓๑. จาก​นั้น​หมู่​ประชุม​ของ​พระเจ้า​ทั่ว​ทั้ง​แคว้น​ยูเดีย กาลิลี​และ​สะมาเรีย ก็​อยู่​ใน​ช่วง​เวลา​ที่​สงบสุข และ​มี​กำลัง​เข้มแข็ง​ขึ้น เพราะ​หมู่​ประชุม​ของ​พระเจ้า​มี​ความ​เคารพ​ยำเกรง​องค์​เจ้า​ชีวิต และ​ได้รับ​กำลัง​ใจ​จาก​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์ จึง​ทำ​ให้​มี​คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระเยซู​เพิ่ม​มาก​ขึ้น
๓๒. เมื่อ​เปโตร​เดิน​ทาง​ไป​ทั่ว​ทุก​หน​ทุก​แห่ง​แล้ว เขา​ได้​ไป​เยี่ยม​คน​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​ที่​อยู่​ใน​เมือง​ลิดดา
๓๓. ที่นั่น​เขา​พบ​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ไอเนอัส ซึ่ง​เป็น​อัมพาต​นอน​อยู่​บน​ที่นอน​มา​แปด​ปี​แล้ว
๓๔. เปโตร​พูด​กับ​เขา​ว่า “ไอเนอัส พระเยซู​ผู้​เป็น​พระคริสต์​ได้​รักษา​คุณ​แล้ว ลุก​ขึ้น​มา​เก็บ​ที่​นอน​เถอะ” แล้ว​ไอเนอัส​ก็​ลุก​ขึ้น​มา​ทันที
๓๕. เมื่อ​ทุก​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ลิดดา​และ​เมือง​ชาโรน​เห็น​ไอเนอัส พวก​เขา​ก็​หัน​มา​ติดตาม​องค์​เจ้า​ชีวิต
๓๖. ที่​เมือง​ยัฟฟา มี​ศิษย์​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ทาบิธา ตาม​ภาษา​กรีก​เรียกว่า “โดรคัส” เธอ​หมั่น​ทำ​ความ​ดี​อยู่​เสมอ​และ​ให้​ทาน​กับ​คน​ยากจน
๓๗. ใน​ช่วง​นั้น เธอ​ไม่​สบาย​และ​ตาย​ไป พวก​เขา​จึง​อาบน้ำ​ศพ และ​วาง​ร่าง​เธอ​ไว้​ใน​ห้องชั้น​บน​เพื่อ​รอ​จะ​เอา​ไป​ฝัง
๓๘. เมือง​ลิดดา​อยู่​ใกล้​กับ​เมือง​ยัฟฟา เมื่อ​พวก​ศิษย์​ของ​พระเยซู​ได้ยิน​ว่า​เปโตร​อยู่​ใน​เมือง​ลิดดา พวก​เขา​ก็​ส่ง​ชาย​สอง​คน​ไป​อ้อนวอน​เขา​ว่า “ช่วย​มา​กับ​เรา​เร็วๆ​ด้วย​เถิด”
๓๙. เปโตร​จึง​จัด​ของ​และ​เดินทาง​ไป​กับ​พวก​เขา เมื่อ​ไป​ถึง พวก​เขา​ก็​พา​เปโตร​ขึ้น​ไป​ที่​ห้อง​ชั้นบน มี​พวก​แม่ม่าย​ยืน​ร้องไห้​รอบๆ​เปโตร​อยู่ และ​ชี้​ให้​เปโตร​ดู​เสื้อคลุม​และ​เสื้อผ้า​ต่างๆ​ที่​โดรคัส​ทำ​ไว้​ตอน​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่
๔๐. เปโตร​จึง​ให้​ทุก​คน​ออก​ไป​นอก​ห้อง แล้ว​เขา​ก็​คุก​เข่า​ลง​อธิษฐาน โดย​หัน​หน้า​ไป​ที่​ศพ​แล้ว​พูด​ว่า “ทาบิธา ลุก​ขึ้น” เธอ​ก็​ลืม​ตา​ขึ้น​มา​ทันที และ​เมื่อ​เห็น​เปโตร​เธอ​ก็​ลุก​ขึ้น​นั่ง
๔๑. เปโตร​จึง​ยื่น​มือ​ช่วย​พยุง​เธอ​ลุก​ขึ้น​ยืน จาก​นั้น​ก็​เรียก​พวก​คน​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​และ​พวก​แม่ม่าย​เข้า​มา และ​ให้​พวก​เขา​เห็น​ว่า​โดรคัส​ฟื้น​จาก​ความตาย​แล้ว
๔๒. เรื่องนี้​รู้​กัน​ไป​ทั่ว​เมือง​ยัฟฟา​ทำ​ให้​มี​คน​มา​ไว้วางใจ​ใน​องค์​เจ้า​ชีวิต​เป็น​จำนวน​มาก
๔๓. เปโตร​อยู่​บ้าน​ของ​ซีโมน​ช่าง​ฟอก​หนัง​ใน​เมือง​ยัฟฟา​ต่อ​ไป​อีก​หลาย​วัน