A A A A A
Biblia w jednym roku
Sierpień 10

Joba 11:1-20
1. Na to odpowiedział Sofar z Naama i rzekł:
2. Czy na ten potok słów nie ma odpowiedzi i ten gadatliwy mąż ma mieć słuszność?
3. Czy twoja gadanina ma zmusić ludzi do milczenia i gdy ty szydzisz, nikt nie ma ci się sprzeciwić?
4. Wprawdzie mówisz: Moja nauka jest czysta i jestem nieskazitelny w twoich oczach,
5. lecz gdyby Bóg przemówił i otworzył usta przeciw tobie,
6. gdyby ci objawił tajemnice mądrości, które są dla rozumu cudowne, wtedy poznałbyś, że Bóg żąda mniej za twoje winy, niż zasługujesz.
7. Czy możesz zgłębić tajemnicę Boga albo zbadać doskonałość Wszechmocnego?
8. Wyższa jest niż niebiosa - cóż poczniesz? Głębsza jest niż kraina umarłych - cóż ty wiesz?
9. Jej miara jest dłuższa niż ziemia, a szersza nawet niż morze.
10. Gdy rusza naprzód i więzy nakłada lub wzywa na sąd, któż mu zabroni?
11. Bo On wie, którzy ludzie są fałszywi, widzi niegodziwość i bierze ją poważnie.
12. Czy głupi może nabyć rozumu, a dziki osioł może się urodzić jak człowiek?
13. Jeżeli dobrze przygotujesz swe serce i wyciągniesz do niego dłonie,
14. jeżeli usuniesz to, co złego na twoich rękach, jeżeli w twoich namiotach nie zamieszka nieprawość,
15. zaiste, wtedy będziesz mógł podnieść oblicze bez zmazy, będziesz mocny i nieustraszony,
16. wtedy też zapomnisz o udręce i będziesz ją wspominał jak wody, które przepłynęły,
17. i jaśniejsze niż południe wzejdzie ci życie, a choćby ciemność zapadła, będzie ona jak poranek.
18. Możesz ufać, bo jeszcze jest nadzieja; pewny ochrony położysz się bezpiecznie.
19. Będziesz leżał i nikt cię nie przestraszy, a wielu zabiegać będzie o twoją łaskę.
20. Natomiast oczy bezbożnych zgasną; nie ma dla nich ucieczki, jedyną ich nadzieją - wyzionąć ducha.

Joba 12:1-25
1. Na to odpowiedział Job i rzekł:
2. Doprawdy, wy przedstawiacie całą ludzkość i wraz z wami wymrze mądrość.
3. Ale i ja mam rozum jak i wy, nie jestem też gorszy od was. Któż miałby nie znać tych rzeczy?
4. Dla własnego przyjaciela stałem się pośmiewiskiem - ja, który wzywając Boga byłem wysłuchany, pośmiewiskiem - ja sprawiedliwy, nienaganny.
5. Nieszczęście zasługuje na pogardę - tak myśli szczęśliwy, a na cios zasługują ci, których noga już się chwieje!
6. Spokojne są namioty łupieżców, bezpiecznie żyją ci, co drażnią Boga, którzy Boga umieścili w swojej pięści.
7. Naprawdę, pytaj bydła, a nauczy cię, i ptactwa niebieskiego, a powie ci,
8. albo zwierząt polnych, one pouczą cię, i ryb morskich, a one opowiedzą ci.
9. Kto spośród nich wszystkich nie wie, że dokonała tego ręka Pana?
10. W jego ręku jest życie wszelkiego stworzenia i duch wszystkich ludzi.
11. Czy ucho nie ma badać słów, tak jak podniebienie próbuje smaku?
12. U sędziwych jest mądrość, a w długim życiu nabywa się roztropności.
13. Ale u niego jest mądrość i moc, u niego rada i roztropność.
14. Gdy On zburzy, nikt nie może odbudować; gdy On zamknie, nikt nie może otworzyć.
15. Gdy On zatrzyma wody, nastaje posucha; gdy je wypuści, niszczą ziemię.
16. U niego jest moc i mądrość, jego jest ten, który błądzi, i ten, który na manowce sprowadza.
17. Radców pozbawia rozumu, a z sędziów robi głupców.
18. Rozwiązuje więzy nałożone przez królów i pasem przewiązuje ich biodra.
19. Wypuszcza kapłanów bez szat i doprowadza stare rody do wymarcia.
20. Odbiera mowę doświadczonym mówcom, a starców pozbawia rozsądku.
21. Wylewa pogardę na dostojników, a pas mocarzy rozluźnia.
22. Odsłania tajemnice z mroków, a w mroki śmierci wnosi światło.
23. Wywyższa narody, a potem przywodzi je do zguby, rozprzestrzenia narody, a potem je uprowadza.
24. Odbiera rozum naczelnikom ludów i prowadzi ich na manowce w bezdrożnej pustyni.
25. Chodzą po omacku w ciemności, bez światła, tak że się zataczają jak pijani.

Psalmy 94:1-11
1. Bogiem pomsty jest Pan, Boże pomsty, ukaż się!
2. Powstań, Sędzio ziemi, Oddaj pysznym to, na co zasługują!
3. Jak długo bezbożni, Panie, Jak długo bezbożni radować się będą?
4. Z pianą na ustach mówią zuchwale, Przechwalają się wszyscy złoczyńcy.
5. Lud twój, Panie, depczą, A dziedzictwo twoje gnębią.
6. Zabijają wdowę i przybyszaI mordują sieroty
7. Mówiąc: Pan nie widzi tego.I nie zważa na to Bóg Jakuba.
8. Zrozumcie, o nierozumni wśród ludu, A wy, głupcy, kiedyż zmądrzejecie?
9. Czy ten, który uczynił ucho, nie słyszy? Czy nie widzi ten, kto ukształtował oko?
10. Czy ten, co wychowuje narody, nie karci; On, który uczy człowieka poznania?
11. Pan zna myśli ludzi, Bo są marnością.

Przypowieści 22:24-25
24. Nie przyjaźnij się z człowiekiem popędliwym i nie obcuj z mężem porywczym,
25. abyś nie nabrał jego obyczajów i nie przygotował pułapki na swoją duszę.

Rzymian 10:1-21
1. Bracia! Pragnienie serca mego i modlitwa zanoszona do Boga zmierzają ku zbawieniu Izraela.
2. Daję im bowiem świadectwo, że mają gorliwość dla Boga, ale gorliwość nierozsądną;
3. bo nie znając usprawiedliwienia, które pochodzi od Boga, a własne usiłując ustanowić, nie podporządkowali się usprawiedliwieniu Bożemu.
4. Albowiem końcem zakonu jest Chrystus, aby był usprawiedliwiony każdy, kto wierzy.
5. Tak bowiem Mojżesz pisze o usprawiedliwieniu, które jest z zakonu: Człowiek, który spełnił zakon, przezeń żyć będzie.
6. A usprawiedliwienie, które jest z wiary, tak mówi: Nie mów w sercu swym: Kto wstąpi do nieba? To znaczy, aby Chrystusa sprowadzić na dół;
7. albo: Kto zstąpi do otchłani? To znaczy, aby Chrystusa wywieść z martwych w górę.
8. Ale co powiada Pismo? Blisko ciebie jest słowo, w ustach twoich i w sercu twoim; to znaczy, słowo wiary, które głosimy.
9. Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz.
10. Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.
11. Powiada bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony.
12. Nie masz bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, gdyż jeden jest Pan wszystkich, bogaty dla wszystkich, którzy go wzywają.
13. Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie.
14. Ale jak mają wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak mają uwierzyć w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszeć, jeśli nie ma tego, który zwiastuje?
15. A jak mają zwiastować, jeżeli nie zostali posłani? Jak napisano: O jak piękne są nogi tych, którzy zwiastują dobre nowiny!
16. Lecz nie wszyscy dali posłuch dobrej nowinie; mówi bowiem Izajasz: Panie! Któż uwierzył zwiastowaniu naszemu?
17. Wiara tedy jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Chrystusowe.
18. Ale mówię: Czy nie słyszeli? Ależ tak: Po całej ziemi rozległ się ich głos, a słowa ich dotarły aż do krańców ziemi.
19. Ale mówię: Czy Izrael nie zrozumiał? Jako pierwszy Mojżesz powiada: Przez naród, który nie jest narodem, wzbudzę w was zawiść, przez naród nierozumny przyprowadzę was do gniewu.
20. A Izajasz waży się nawet powiedzieć: Dałem się znaleźć tym, którzy mnie nie szukali, objawiłem się tym, którzy o mnie nie pytali.
21. A do Izraela powiada: Cały dzień wyciągałem ręce swoje do ludu nieposłusznego i opornego.