A A A A A
Biblia w jednym roku
Kwiecień 15

Jozuego 19:1-51
1. A drugi los padł na Symeona, dla plemienia synów Symeona według ich rodów; dziedzictwo ich było wśród dziedzictwa synów Judy.
2. Do dziedzictwa ich należały: Beer-Szeba, Szeba, Molada,
3. Chasar-Szual, Bala, Esem,
4. Eltolad, Betul, Chorma,
5. Siklag, Bet-Markabot, Chasar-Susa,
6. Bet-Lebaot, Szaruchen; miast trzynaście z ich osiedlami.
7. Ain, Rimmon, Eter, Aszan; cztery miasta z ich osiedlami.
8. Nadto wszystkie osiedla, które są wokoło tych miast aż do Baalat-Beer, Ramy Negebu. To było dziedzictwo plemienia synów Symeona według ich rodów.
9. Dziedzictwo synów Symeona stanowi część posiadłości synów Judy; ponieważ posiadłość synów Judy była dla nich za duża, przeto synom Symeona zostało nadane ich dziedzictwo wśród dziedzictwa synów Judy.
10. A trzeci los padł dla synów Zebulona według ich rodów. Granica ich dziedzictwa sięgała do Sarid.
11. Następnie wznosi się ich granica w kierunku zachodnim do Mareal, styka się z Dabeszet i sięga do potoku, który płynie na wschód od Jokneam.
12. Natomiast w kierunku wschodnim skręca od Sarid w stronę Kislot-Tabor, dalej biegnie do Daberat, a potem w górę do Jafia.
13. Stamtąd biegnie na wschód do Gat-Chefer, do Itta-Kasin, ciągnie się do Rimmon i skręca do Nea.
14. Potem od strony północnej granica zatacza koło do Channaton i kończy się w dolinie Jiftach-El.
15. Należą tu także Kattat, Nahalal, Szimron, Idala i Betlejem - miast dwanaście z ich osiedlami.
16. To było dziedzictwo synów Zebulona według ich rodów, te miasta z ich osiedlami.
17. Dla Issachara, dla synów Issachara według ich rodów padł czwarty los.
18. Obszar ich obejmował Jezreel, Kesulot, Szunem,
19. Chafaraim, Szion, Anacharat,
20. Rabbit, Kiszjon, Ebes,
21. Remet, En-Gannim, En-Chadda, Bet-Pases;
22. granica ta styka się z Taborem, Szachasymą, Bet-Szemeszem, a kończy się na Jordanie. Miast szesnaście z ich osiedlami.
23. To jest dziedzictwo plemienia synów Issachara według ich rodów, miasta z ich osiedlami.
24. A piąty los padł dla plemienia synów Asera według ich rodów.
25. Obszar ich obejmował Chelkat, Chali, Beten, Achszaf,
26. Alammelek, Amad, Miszal; styka się on na zachodzie z Karmelem i z Szichor-Libnat.
27. Następnie granica ich skręca ku wschodowi, dochodzi do Bet-Dagon, styka się z Zebulonem i z doliną Jiftach-El na północ od Bet-Emek i Neijel, i ciągnie się dalej w lewo do Kabul,
28. do Ebron, Rechob, Chammom i Kana aż do Wielkiego Sydonu.
29. Potem granica skręca do Ramy i ciągnie się aż do warownego grodu Tyru; następnie granica skręca do Chosa i kończy się nad morzem. Należą tu także Mechebel, Achzib,
30. Umma, Afek, Rechob; dwadzieścia dwa miasta z ich osiedlami.
31. To jest dziedzictwo plemienia synów Asera według ich rodów, te miasta z ich osiedlami.
32. Dla synów Naftaliego padł szósty los, dla synów Naftaliego według ich rodów.
33. Obszar ich sięgał od Chelef, od dębu przy Saanannim poprzez Adami-Nekeb i Jabneel do Lakkum, a kończy się na Jordanie.
34. Następnie granica skręca na zachód do Aznot-Tabor, stamtąd biegnie do Chukok i styka się na południu z Zebulonem, na zachodzie z Aserem, a na wschodzie z Judą nad Jordanem.
35. Warownymi grodami są tutaj: Siddim, Ser, Chammat, Rakkat, Kinneret,
36. Adama, Rama, Chasor,
37. Kedesz, Edrei, En-Chasor,
38. Jireon, Migdal-El, Chorem, Bet-Anat i Bet-Szemesz; miast dziewiętnaście z ich osiedlami.
39. To jest dziedzictwo plemienia synów Naftaliego według ich rodów, miasta z ich osiedlami.
40. Dla plemienia synów Dana według ich rodów padł siódmy los.
41. Granica ich dziedzictwa obejmowała Sorea, Esztaol, Ir-Szemesz,
42. Szaalabbin, Ajjalon, Jitla,
43. Elon, Timna, Ekron,
44. Elteke, Gibbeton, Baalot,
45. Jehud, Bene-Berak, Gat-Rimmon,
46. Me-Hajjarkon, Rakkon wraz z obszarem leżącym naprzeciw Jafo.
47. Gdy synowie Dana utracili swoją posiadłość, wyruszyli na wojnę przeciwko Leszem, zdobyli je, wytracili jego mieszkańców mieczem, objęli je w posiadanie, zamieszkali w nim i nazwali je Dan, według imienia ich ojca Dana.
48. To jest dziedzictwo plemienia synów Dana według ich rodów, te miasta z ich osiedlami.
49. A gdy synowie izraelscy dokończyli podziału ziemi na dziedziczne obszary, nadali też pośród siebie dziedzictwo Jozuemu, synowi Nuna,
50. zgodnie z rozkazem Pana dali mu miasto, którego zażądał, mianowicie Timnat-Serach w górach Efraim; odbudował on to miasto i zamieszkał w nim.
51. To są dziedzictwa, które przydzielili losem kapłan Eleazar, Jozue, syn Nuna i naczelnicy rodów plemion synów izraelskich w Szilo przed Panem u wejścia do Namiotu Zgromadzenia. W ten sposób dokończyli podziału ziemi.

Jozuego 20:1-9
1. I odezwał się Pan do Jozuego tymi słowy:
2. Przemów do Izraelitów tymi słowy: Wyznaczcie sobie miasta schronienia, o których mówiłem wam przez Mojżesza,
3. aby mógł się tam schronić zabójca, który zabił człowieka nieumyślnie i bezwiednie. Będą one dla was schronieniem przed mścicielem krwi.
4. I schroni się w jednym z tych miast, zatrzyma się w bramie miasta, przedłoży swoją sprawę starszym tego miasta, a oni przyjmą go do siebie do miasta i wyznaczą mu miejsce, aby mieszkał z nimi.
5. A gdy ścigać go będzie mściciel krwi, nie wydadzą w jego ręce zabójcy, gdyż bezwiednie zabił swego bliźniego, którego wrogiem przedtem nie był.
6. I mieszkać będzie w tym mieście, dopóki nie stanie przed zborem na rozprawie sądowej, aż do zgonu arcykapłana, który będzie w tym czasie. Wtedy zabójca wróci do swego miasta i do swego domu w mieście, z którego zbiegł.
7. I wydzielili na ten cel Kedesz w Galilei na pogórzu Naftaliego, Sychem na pogórzu Efraima i Kiriat-Arba, to znaczy Hebron, na pogórzu judzkim.
8. Z tamtej strony Jordanu na wschód od Jerycha wyznaczyli Beser na pustyni, na równinie należącej do plemienia Rubena, Ramot w Gilead, należącym do plemienia Gada i Golan w Baszanie, należącym do plemienia Manassesa.
9. To były miasta wyznaczone dla wszystkich synów izraelskich i dla obcych przybyszów zamieszkałych wśród nich, aby mógł się tam schronić każdy, kto zabił człowieka nieumyślnie, i nie musiał zginąć z ręki mściciela krwi, dopóki nie stanie przed zborem.

Psalmy 46:1-6
1. Przewodnikowi chóru. Pieśń synów Koracha na nutę: "Dziewice..."
2. Bóg jest ucieczką i siłą naszą, Pomocą w utrapieniach najpewniejszą.
3. Przeto się nie boimy, choćby ziemia zadrżała I góry zachwiały się w głębi mórz.
4. Choćby szumiały, choćby pieniły się wody, Choćby drżały góry z powodu gniewu jego. Sela.
5. Jest rzeka, której nurty rozweselają miasto Boże, Przybytek święty Najwyższego.
6. Bóg jest w nim, nie zachwieje się: Bóg wspomoże go przed świtem.

Przypowieści 14:7-11
7. Trzymaj się z dala od głupca, gdyż nie napotkasz u niego rozumnej mowy.
8. Mądrość roztropnego to poznanie właściwej drogi, lecz głupota głupców zawodzi.
9. Na namiotach naśmiewców spoczywa wina, lecz na domu prawych upodobanie.
10. Tylko serce zna własną gorycz i nikt obcy nie podziela jego radości.
11. Dom bezbożnych będzie zniszczony, lecz namiot prawych zakwitnie.

Łukasza 12:32-59
32. Nie bój się, maleńka trzódko! Gdyż upodobało się Ojcu waszemu dać wam Królestwo.
33. Sprzedajcie majętności swoje, a dawajcie jałmużnę. Uczyńcie sobie sakwy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej nie ma przystępu, ani mól nie niszczy.
34. Albowiem gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.
35. Niechaj biodra wasze będą przepasane i świece zapalone.
36. Wy zaś bądźcie podobni do ludzi oczekujących pana swego, aby mu zaraz otworzyć, kiedy powróci z wesela, przyjdzie i zapuka.
37. Błogosławieni owi słudzy, których pan, gdy przyjdzie, zastanie czuwających. Zaprawdę, powiadam wam, iż się przepasze i posadzi ich przy stole, i przystąpiwszy, będzie im usługiwał.
38. Czy przyjdzie o drugiej, czy o trzeciej straży, a zastanie ich tak, błogosławieni oni!
39. To wiedzcie, że gdyby wiedział gospodarz, o której godzinie złodziej przyjdzie, nie dopuściłby do tego, by podkopano dom jego.
40. I wy bądźcie gotowi, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o takiej godzinie, której się nie spodziewacie.
41. A Piotr rzekł: Panie, czy do nas mówisz w tym podobieństwie, czy też do wszystkich?
42. A Pan rzekł: Któż jest tym wiernym i roztropnym szafarzem, którego ustanowił pan nad czeladzią swoją, aby im dawał wyżywienie w czasie właściwym?
43. Błogosławiony ów sługa, którego pan jego, gdy przyjdzie, zastanie tak czyniącego.
44. Zaprawdę, powiadam wam, że postawi go nad całym mieniem swoim.
45. Jeśliby zaś ów sługa rzekł w sercu swoim: Pan mój zwleka z przyjściem, i zacząłby bić sługi i służebnice, jeść, pić i upijać się,
46. przyjdzie pan sługi owego w dniu, w którym tego nie oczekuje, i o godzinie, której nie zna, usunie go i wyznaczy mu los z niewiernymi.
47. Ten zaś sługa, który znał wolę pana swego, a nic nie przygotował i nie postąpił według jego woli, odbierze wiele razów.
48. Lecz ten, który nie znał, choć popełnił coś karygodnego, odbierze niewiele razów. Komu wiele dano, od tego wiele będzie się żądać, a komu wiele powierzono, od tego więcej będzie się wymagać.
49. Ogień przyszedłem rzucić na ziemię i jakżebym pragnął, aby już płonął.
50. Chrztem mam być ochrzczony i jakże jestem udręczony, aż się to dopełni.
51. Czy myślicie, że przyszedłem, by dać ziemi pokój? Bynajmniej, powiadam wam, raczej rozdwojenie.
52. Odtąd bowiem pięciu w jednym domu będzie poróżnionych; trzej z dwoma, a dwaj z trzema;
53. będą poróżnieni ojciec z synem, a syn z ojcem, matka z córką, a córka z matką, teściowa ze swą synową, a synowa z teściową.
54. Powiedział też do tłumów: Gdy zobaczycie chmurę pojawiającą się od zachodu, zaraz mówicie: Deszcz nadchodzi, i tak jest.
55. A gdy południowy wiatr zawieje, mówicie: Będzie upał, i tak jest.
56. Obłudnicy! Zjawiska ziemi i nieba umiecie rozpoznawać, a jakże więc nie umiecie rozpoznać obecnego czasu?
57. Dlaczego więc sami z siebie nie umiecie osądzić, co jest sprawiedliwe?
58. Gdy więc idziesz ze swoim przeciwnikiem do urzędnika, staraj się załatwić z nim sprawę w drodze, aby cię nie zaciągnął przed sędziego, a sędzia oddałby cię strażnikowi, a strażnik wrzuciłby cię do więzienia.
59. Powiadam ci, że nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie oddasz ostatniego grosza.